KABANATA 4: ANG LARO NI VLAD VILLAREAL

Brianna Scarlett Monteverde's POV

Kung ano-anong palusot ang sinabi ko sa kanya, kaya nang marinig kong malayo na ang mga hakbang niya sa hallway, mabilis kong isinara ang p***o, inikot ang lock, at napasandal doon habang hinahabol ang hininga ko. Para akong tumakbo ng marathon sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

Hindi pa man ako nakakahinga nang maluwag, narinig ko ang mabagal at swabeng pagtayo ni Vlad mula sa ilalim ng kama ko. Inayos niya ang gulo ng kaniyang buhok gamit ang isang kamay. Kahit bagong galing lang siya sa malamig na sahig, mukha pa rin siyang may-ari ng buong mansyon dahil sa tindig at confidence niya.

Isinilid niya ang isang kamay sa bulsa ng kaniyang jogger pants, habang ang kabilang kamay ay dahan-dahang itinaas sa harap ko. Sa pagitan ng kaniyang mga daliri, kumikislap ang silver bracelet ko.

"You really love hiding things, huh? What if we make it exciting next time?" Pabulong at nakakapang-init ng ulo niyang sabi.

"Akin na 'yan." Hindi ko pinansin ang banat niya at patakbo akong lumapit para agawin ang ring at ang bracelet ko.

Bahagyang tumaas ang gilid ng labi niya. Sa halip na ibigay ang engagement ring ko, dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ko para ibalik ang silver bracelet sa pulso ko. Ang bawat haplos ng mainit niyang mga daliri sa balat ko ay nag-iwan ng kakaibang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag.

Ramdam na ramdam ko ang init ng dibdib niya na dumidikit sa manipis na silk robe ko.

"Vlad..." pabulong kong daing, natatakot na baka bumalik si Mommy.

"Ssshh," idiniin niya ang hintuturo niya sa mga labi ko. Ang init ng daliri niya ay katulad ng nagbabagang titig niya. "Ayaw mong marinig ka ng Mommy mo, 'di ba? Edi huwag kang maingay." Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay niya. Isinilid niya ulit ang engagement ring sa bulsa ng kaniyang jogger pants.

"Bakit ba ayaw mong ibalik sa ’kin ang singsing ko?" madiin kong banta habang pilit kong ipinagpapatuloy ang pagtulak sa kaniya.

Bahagyang tumaas ang gilid ng labi niya. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko gamit ang malalaking kamay niya, na agad nagtatigil sa ’kin habang direkta siyang nakatitig sa mga mata ko.

"Naging mabilis ang paghubad mo ng singsing na 'yon, Brianna," bulong niya. "Hindi ka man lang nagdalawang-isip."

"Hindi 'yan totoo!" depensa ko, pero pilit na pumiyok ang boses ko. Itinulak ko siya "Ginawa ko lang 'yon dahil pinilit mo 'ko!"

"Did I?" Narinig ko ang mapang-akit na pagtawa niya.

"You had a choice. Pero mas pinili mong ibigay sa 'kin ang ring na ‘to kaysa makita tayo ng Mommy mo. Isa pa, bakit ka ba natatakot na makita nila, huh? Legal age naman na tayo?"

Wala akong masabi dahil tama siya. Ginamit niya ang takot ko para basagin ang natitirang katwiran ko. Dahan-dahang bumaba ang tingin ni Vlad mula sa mga mata ko patungo sa labi ko bago siya nag-iwas ng tingin.

“Just so you know, legally na tayong magkapatid ngayon.” Sabi ko, bago bawiin ang kamay ko.

"Just so you know, Brianna… only our parents are legally bound, not us," bulong niya sa mismong labi ko. Ang kaniyang mga mata ay nagdilim nang husto, puno ng pang-aakit at awtoridad.

"There’s not a single drop of shared blood running through our veins. So, why the hell should I care about some stupid law? Isa pa… 'Rules are meant to be broken', hindi ba?”

“I'm keeping the ring for now.” Hindi pa rin nawawala ang sarkastiko niyang ngiti habang pilit na kinuha at inayos ang lock ng bracelet sa kamay ko.

“Ano ba talagang gusto mo, huh? Baka may makahalata na hindi ko suot ang engagement ring ko!” Yumuko siya nang kaunti at ibinulong sa mismong tainga ko ang sagot na lalong nagpakabog ng dibdib ko: “Then tell them the truth. And if you want this ring back... you'll have to come into my room tomorrow night to get it yourself.” Hindi pa man ako nakakabawi sa pagkagulat ay dahan-dahang itinagilid ni Vlad ang ulo ko gamit ang kaniyang hinlalaki. Isang mahinang tawa ang lumabas sa kaniyang bibig nang dumaan ang tingin niya sa ibabang bahagi ng tainga ko.

Inilapit niya ang kaniyang mga labi sa mismong namumulang balat doon at mahinang bumulong.

“By the way, hide this properly tomorrow, Brianna. We both know exactly where this mark came from.”

Naramdaman ko ang pag-init ng mga pisngi ko. Bago pa man ako makapagsalita o itulak siya, ay humiwalay na siya sa akin nang may pilyong ngiti na naglalaro pa rin sa kaniyang mga labi. Mabilis siyang lumakad papunta sa p***o, dahan-dahang inikot ang doorknob, at sumulyap sa akin bago tuluyang lumabas sa dilim ng hallway.

Naiwan akong nanginginig ang mga tuhod, hawak ang ibabang bahagi ng aking tainga, habang paulit-ulit na umiikot sa utak ko ang lahat ng sinabi niya. Ano ba talagang gusto niyang mangyari? Siguradong hindi niya ako titigilan. Pilit kong itinutulak sa utak ko na dala lang 'to ng takot at gulo ng isip ko, pero hindi ko maikakaila ang kakaibang kuryenteng iniwan ng bawat haplos ni Vlad. Nakakatakot mang aminin, naguguluhan ako kung bakit sa kabila ng galit ko, mas mabilis pa ring tumitibok ang puso ko sa bawat pang-aakit niya kaysa sa fiancé kong limang taon ko nang kasama. Kailangan ko nang makaalis sa bahay na ’to at wala akong nakikitang ibang paraan kundi ang madaliin ang kasal namin ni Tristan.