ตอนที่ 12 คิวยาวข้ามปี

เวลาสองเดือนกว่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเมนูขนมหวานต่างๆ ลงตัวแล้ว ก็มาถึงวัน Soft Opening ของชุด Afternoon Tea และไลน์ขนมหวาน งานถูกจัดขึ้นที่ห้องจัดเลี้ยงเรียบหรูในโรงแรม Grand Lunara แสงไฟจากโคมระย้าส่องประกายระยิบระยับ และเสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ ภายในห้องจัดเลี้ยง ทำให้บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก

ทีมงานทุกคนต่างอยู่ในชุดยูนิฟอร์มที่เรียบร้อย พร้อมต้อนรับผู้บริหาร ทีมการตลาด แขกวีไอพี และสื่อมวลชนที่ได้รับเชิญมาร่วมชิมฝีมือของเชฟชาลิสา

ชาลิสาอยู่ในชุดเชฟที่เรียบร้อยแต่ยังคงความคล่องตัว หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เธอและเชฟนนท์ยืนอยู่หน้าไลน์ขนมหวานที่จัดวางอย่างสวยงาม มีทั้งเค้กหลากหลายชนิด แซนวิชไส้ต่างๆ มาการงสีสันสวยงาม มินิทาร์ตหน้าผลไม้รวมและสโคนเนื้อนุ่มที่อบเสร็จใหม่ๆ ส่งกลิ่นหอมกรุ่น วางเคียงคู่กับ Clotted Cream และแยมแอพริคอตสูตรพิเศษ และยังมีเมนูขนมปังต่างๆ ครัวซองต์และพาย ทุกเมนูสะท้อนถึงความทุ่มเทของเธอ

ไม่นานนัก นิธิศและผู้บริหารระดับสูงของโรงแรม รวมถึงพีรณัฐและพิชญาน้องสาวของเขา ก็ก้าวเข้ามาในห้องจัดงาน นิธิศมีสีหน้าเปื้อนยิ้มขณะมองสำรวจไลน์ขนมหวาน

แขกเหรื่อต่างตื่นตาตื่นใจกับขนมหวานตรงหน้า แต่ละคนหยิบขนมชิมทีละชิ้นอย่างละเมียดละไม เสียงชื่นชมดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“รสชาติกลมกล่อมมากจริงๆ”

“แยมแอพริคอตนี่พิเศษจริงๆ เข้ากับสโคนได้อย่างลงตัว ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อนเลย”

“มาการงหวานหอมอร่อยมาก”

หลังจากนิธิศและพีรณัฐลองชิมขนมแล้วต่างก็พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดกับทีมผู้บริหารอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าไปพูดคุยทักทายแขกวีไอพีที่เชิญมาร่วมงาน ทุกคนต่างก็ชื่นชมเป็นเสียงเดียวกัน

นิธิศเดินเข้ามาหาชาลิสาพร้อมรอยยิ้มกว้าง “เชฟชาลิสา คุณทำได้ดีเกินกว่าที่ผมคาดไว้มากจริงๆ ขนมนี่ไม่ใช่แค่อร่อยนะครับ แต่คุณใส่ใจในทุกรายละเอียดจริงๆ”

ชาลิสายิ้มหวานแล้วก้มศีรษะเล็กน้อย “ขอบคุณค่ะท่านประธาน”

พีรณัฐยืนอยู่ข้างบิดา เขามองชาลิสาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภูมิใจและความสุขใจอย่างเห็นได้ชัด นิธิศหันมาตบบ่าลูกชายเบาๆ

“พี...พ่อไม่ผิดหวังเลยจริงๆ ที่ให้แกดูแลโพรเจกต์นี้” นิธิศพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความชื่นชม “พีทำได้ดีมาก”

พีรณัฐยิ้มให้พ่อของเขา ก่อนจะหันมามองสบตาชาลิสา แววตาของเขาบ่งบอกว่าความสำเร็จนี้ส่วนหนึ่งเป็นของเธอเช่นกัน

ส่วนพิชญาที่กำลังเพลิดเพลินกับขนมหวานอยู่นั้น พอเห็นทั้งพ่อและพี่ชายของเธอกำลังพูดคุยอยู่กับเชฟชาลิสา เธอก็รีบเดินเข้ามาทักทาย “สวัสดีค่ะเชฟชาลิสา”

ชาลิสาทักทายกลับด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ”

“นี่พีช น้องสาวผมเองครับ” พีรณัฐแนะนำเธอให้ชาลิสารู้จัก

“พีชเป็นแฟนคลับเชฟชาลิสานะคะ” พิชญาพูดพลางยิ้มหวานออกมา “วันนี้ขนมอร่อยทุกอย่างเลยค่ะ พีชชอบมาการงมาก”

“ดีใจที่คุณพีชชอบนะคะ” ชาลิสาส่งยิ้มให้พิชญา

“งั้นผมไม่กวนคุณแยมแล้วนะครับ ขอไปคุยกับทีมการตลาดก่อน” พีรณัฐพูดขึ้นยิ้มๆ

“ได้ค่ะ” ชาลิสาพยักหน้าเบาๆ

ตอนที่ทั้งคู่เดินออกไป พิชญาก็ควงแขนพี่ชายตัวเองแล้วกระซิบกับเขาเบาๆ “ตัวเล็กน่ารักสเปกพี่พีเลยใช่ไหมล่ะ”

“ยัยพีช” พีรณัฐเอื้อมมือมาหยิกแก้มของพิชญาเบาๆ “อย่ามารู้ดี”

พิชญาเอามือลูบแก้มตัวเองเบาๆ แล้วหัวเราะออกมา “เชฟชาลิสาเขาน่ารักขนาดนี้ถ้าพี่พีช้า พีชว่าโดนหนุ่มๆ แถวนี้ตัดหน้าแน่ๆ”

พีรณัฐมองหน้าพิชญาแล้วส่ายหัวออกมาเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปมองชาลิสาที่กำลังแนะนำขนมให้กับคนที่เข้ามาร่วมงาน…

…

หลังจากวัน Soft Opening ผลตอบรับของชุด Afternoon Tea ของ Grand Lunara ก็ทะลุเป้าหมายไปไกลเกินคาด เสียงชื่นชมจากแขกผู้มีเกียรติแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว โซเชียลมีเดียเต็มไปด้วยภาพขนมสวยๆ และรีวิวรสชาติที่ยอดเยี่ยม…

เมื่อถึงวันเปิดจอง ยอดจองก็พุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนคิวยาวข้ามปี!

“คุณแยมครับ คุณเห็นหรือยังครับ” พีรณัฐเดินหน้าบานเข้ามาใน Bakery Kitchen ในวันรุ่งขึ้น พร้อมกับไอแพดในมือที่แสดงข้อมูลการจอง “คิวจองยาวเหยียดเลยนะครับ ข้ามปีแล้ว นี่ขนาดเราเพิ่งเปิดตัวนะครับ”

ชาลิสาที่กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบ หันมามองเขาด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ “จริงเหรอคะคุณพี แยมไม่คิดเลยว่ากระแสตอบรับจะดีขนาดนี้”

“ก็เพราะขนมของคุณแยมมันยอดเยี่ยมไงครับ” พีรณัฐเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปลื้มปริ่ม “คุณแยมทำให้ Grand Lunara ก้าวไปอีกขั้นจริงๆ”

“ขอบคุณนะคะคุณพี แยมภูมิใจมาก…หายเหนื่อยเลยค่ะ” ชาลิสาพูดด้วยน้ำเสียงสดใส ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ

“งั้นคืนนี้คุณแยมไปเดตกับผมนะครับ ฉลองยอดจองยาวข้ามปี” พีรณัฐมองสบตาเธอ แววตาที่เต็มไปด้วยความสุขของเขามองเธออย่างลึกซึ้ง…