ตอนที่ 5 ข้อเสนอ

หลังจากงาน World of Dessert ผ่านไปได้ไม่กี่วัน ชาลิสาก็ได้รับสายจากวิลาสินี แจ้งว่ามีข้อเสนอพิเศษจาก Le Varna Hotel และนัดหมายขอเข้าพบเธอที่ร้าน

ชาลิสารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเธอเคยปฏิเสธวิลาสินีไปแล้ว แต่ครั้งนี้ก็ติดต่อเธอมาอีก ชาลิสาเลยตอบตกลงเพราะอยากรู้ว่าข้อเสนอพิเศษของ Le Varna คืออะไร

“ร้านคุณน่ารักมากเลยค่ะคุณชาลิสา…ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีถึงสามสาขา”

เสียงหวานของวิลาสินีพูดขึ้น เธออยู่ในชุดสูทสีครีมดูเรียบหรูเอ่ยขึ้นอย่างเป็นมิตร พลางกวาดตามองภายในร้าน The Mellow Story ด้วยแววตาชื่นชม

ชาลิสายิ้มตอบอย่างสุภาพ “ขอบคุณมากนะคะ ไม่คิดว่าทาง Le Varna จะสนใจร้านขนมเล็กๆ แบบเรา”

“The Mellow Story ไม่เล็กเลยนะคะ…โดยเฉพาะในกลุ่มลูกค้าที่รักของหวาน” วิลาสินีพูดยิ้มๆ

“เราติดตามผลงานของคุณมาสักพักแล้วค่ะ” วิลาสินียิ้มแล้วพูดต่อ “ทางเราต้องการให้คุณชาลิสามาเป็น Chef de Pâtissier คนใหม่ของ Le Varna พร้อมทีมงานที่คุณชาลิสาสามารถเลือกเองได้ค่ะ”

“คุณชาลิสาไม่ต้องห่วงเรื่องร้านทั้งสามสาขาเลยนะคะเพราะทางเราจะมีที่ปรึกษาให้คุณชาลิสาไว้คอยดูแลร้านให้คุณค่ะ และเรายินดีให้คุณมีอิสระในการสร้างสรรค์เมนูอย่างเต็มที่ รวมถึงงบประมาณที่ไม่มีข้อจำกัดสำหรับวัตถุดิบที่ดีที่สุดด้วยค่ะ” วิลาสินีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น 

“ด้วยเพราะศักยภาพของคุณชาลิสาสามารถเติบโตไปได้ไกลและทาง Le Varna คือสถานที่ที่คู่ควร เรื่องค่าตอบแทนทางเราก็ทุ่มเต็มที่ค่ะ หรือถ้าคุณชาลิสามีตัวเลขในใจอยู่แล้วก็บอกได้เลยนะคะ คุณชาลิสาคือคนที่เราอยากร่วมงานด้วยจริงๆ ค่ะ”

ชาลิสานั่งฟังวิลาสินีเสนอเงื่อนไขพิเศษต่างๆ ให้เธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย…แต่ในใจกลับวุ่นวายไปหมด

เธอเพิ่งจะเริ่มลังเลกับโพรเจกต์ของ Grand Lunara แต่ Le Varna กลับมาพร้อมข้อเสนอที่ชัดเจนอยากให้เธอเป็นหัวหน้าเชฟขนมหวานพร้อมเสนอค่าตอบแทนที่สูงลิ่วและโอกาสก้าวหน้าในสายอาชีพ

“ฉันขอเวลาคิดสักหน่อยนะคะ” ชาลิสาตอบไปอย่างสุภาพ แม้ความรู้สึกในใจจะตีกันยุ่งไปหมด

วิลาสินียิ้ม “หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันนะคะ คุณชาลิสา”

…

หลังออกจากร้านชาลิสาก็กลับมาที่คอนโดทันที

เธอนั่งดูเอกสารในไอแพดอยู่บนโซฟาตัวยาวที่ห้องนั่งเล่น

สายตาของเธอมองตารางงานที่แน่นขนัด

…แต่สมองกลับคิดวนไปถึงภาพของชายหนุ่มที่ชื่อ ‘พีรณัฐ’

รอยยิ้มของเขา…เสียงหัวเราะของเขาและแววตาที่ดูจริงจังทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องงาน

“โอ๊ย...ฉันจะเลือกยังไงดีเนี่ย” ชาลิสาพึมพำเบาๆ คนเดียว ก่อนจะวางไอแพดลงช้าๆ แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟา ตอนแรกที่เธอปฏิเสธพวกเขาไปเพราะเธอแค่อยากโฟกัสร้านของตัวเองเท่านั้น แต่พอมาคิดๆ ดูแล้วก็จริงอย่างที่มณฑิราบอกว่านี่อาจจะเป็นโอกาสดีๆ ของเธอก็ได้  

…

วันรุ่งขึ้นที่ The Mellow Story สาขาพัทยา

ชาลิสาในชุดเดรสผ้าลินินสีอ่อนเดินเข้ามาในร้าน The Mellow Story สาขาพัทยาที่ตั้งอยู่ติดถนนเลียบชายหาด ลูกค้าหลายโต๊ะกำลังนั่งจิบกาแฟทานขนมและถ่ายรูปกับบรรยากาศริมทะเลที่ร้านตกแต่งไว้ด้วยโทนสีขาวและสีน้ำตาลสบายตา

“สวัสดีค่ะเชฟแยม” ผู้จัดการร้านรีบเดินเข้ามาทักทายทันที

ชาลิสาพยักหน้ารับเบาๆ แล้วถามขึ้น “ช่วงนี้เปิดตัวเมนูใหม่เป็นยังไงบ้างคะ”  

“การตอบรับดีมากเลยค่ะ” ผู้จัดการร้านตอบแล้วเดินตามชาลิสาไปที่ตู้โชว์ขนมเค้ก

ชาลิสากำลังตรวจเช็กเมนูใหม่ที่เพิ่งเปิดตัวได้ไม่กี่วัน และพูดคุยกับผู้จัดการร้านอย่างขะมักเขม้น

แต่ขณะที่หันกลับมาเพื่อจะเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์ เธอกลับต้องชะงัก

ใครบางคนในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงผ้าสีเทาเข้ม กำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ แล้วหันมาสบตาเธอพอดี

“คุณ…พี” ชาลิสาเบิกตากว้างขึ้นอย่างไม่คาดคิด

พีรณัฐยิ้มน้อยๆ ดวงตาของเขามีประกายวาววับ

“บังเอิญดีนะครับ…ผมมาประชุมกับลูกค้าที่โรงแรม แล้วขับรถผ่านร้านคุณพอดีก็เลยแวะ ไม่คิดว่าจะเจอคุณแยมที่นี่”

“แสดงว่าไม่ได้แอบตามแยมมาใช่ไหมคะ” ชาลิสาแกล้งพูดเล่นพลางหัวเราะ

พีรณัฐหัวเราะและยิ้มกว้างออกมาทำให้หัวใจของเธอกระตุกอีกครั้ง เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วพูดขึ้นเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน “แล้วถ้าผมอยากตามคุณแยมมาด้วยจริงๆ คุณแยมจะว่าอะไรไหมครับ”

ชาลิสาหน้าแดงขึ้นมาทันทีเธอแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน “คุณพีก็ งานคุณน่าจะยุ่งกว่าแยมนะคะ”

พีรณัฐมองใบหน้าที่เขินอายของเธอยิ้มๆ 

ชาลิสาเลยเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากเขินไปมากกว่านี้ “เราไปนั่งตรงนั้นกันดีกว่าค่ะ” เธอชี้ไปที่โต๊ะริมกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวทะเล

พีรณัฐพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินตามเธอไป

เมื่อทั้งคู่นั่งลงที่โต๊ะ ชาลิสาก็เรียกพนักงานมาสั่งกาแฟและให้นำขนมเมนูใหม่มาเสิร์ฟด้วย

พนักงานรับคำแล้วรีบนำขนมกับกาแฟมาเสิร์ฟให้ทันที

“เลมอนเมอแรงก์ทาร์ต เพิ่งเปิดตัวได้ไม่กี่วัน คุณพีลองชิมดูค่ะ” ชาลิสาพูดพลางยิ้มน้อยๆ

พีรณัฐหยิบช้อนขึ้นมาตักขนมเข้าปาก  

“เป็นยังไงคะ…” ชาลิสาถามอย่างลุ้นๆ

“อร่อยครับ…รสชาติเปรี้ยวๆ หวานๆ ทำให้รู้สึกสดชื่นมาก” เขาพยักหน้าเบาๆ แล้วมองสบตาเธอ

ชาลิสายิ้มหวานออกมา ดวงตาของเธอเป็นประกาย

พีรณัฐมองสบตาเธออยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มของเธอเหมือนจะสะกดให้เขาละสายตาไปไหนไม่ได้ “ผมว่าขนมของคุณแยมอร่อยจนทำให้ผมอยากเจอคุณอีกบ่อยๆ เลยครับ”

ชาลิสาใบหน้าแดงระเรื่อ เธอหัวเราะออกมาเบาๆ “คุณพี นี่จะชมขนมหรือจะหยอดแยมกันแน่คะ”

พีรณัฐยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์เล็กน้อย “ผมชมขนมครับ แต่ผมก็อยากเจอคุณแยมบ่อยๆ ด้วย คุณไม่คิดจะร่วมงานกับเรา…จริงๆ เหรอครับ”

ชาลิสาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ

“แยมแค่…ยังลังเลอยู่น่ะค่ะ”

พีรณัฐพยักหน้า เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม “ถ้าคุณแยมยังลังเลอยู่…ก็ลองฟังหัวใจตัวเองดูครับว่าจริงๆ แล้วคุณอยากทำอะไรมากที่สุด”

“ผมไม่อยากให้คุณแยมรู้สึกกดดันหรือต้องกังวลมากเกินไปนะครับ ค่อยๆ ตัดสินใจแล้วลงมือทำในสิ่งที่คุณแยมอยากจะทำจริงๆ ดีกว่าครับ”

หัวใจของชาลิสาเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง คำพูดและแววตาของเขาทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเธออย่างช้าๆ...