本棚
検索
ホーム / Romance / My Wife's Secret Son / Chapter eighty one

共有

Chapter eighty one

作者: AnneVillamin
last update 公開日: 2026-04-15 13:40:56

Maagang-maaga pa lang ay gising na ang lahat sa mansyon, pati ang mga bata na abala na sa paggalaw sa loob ng malawak na bahay. May mga munting yapak ng paa sa hagdan, mga halakhak na pilit pinapalambot ang tahimik na paligid, at si Manang Teresa at ang yaya ng dalawang bata ay maagang naghahanda ng almusal.

Si Ethan ay nakabihis na ng formal attire—itim na suit, puting polo, maayos ang pagkaka-button. Mukha siyang handang harapin ang mundo ng negosyo, ngunit sa likod ng maayos niyang anyo ay n
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • My Wife's Secret Son   Chaptee eighty seven

    Tahimik ang buong sementeryo, ngunit ang katahimikang iyon ay mabigat—parang hindi hangin ang umiikot kundi luha at panaghoy na hindi marinig ng kahit sino. Maulap ang langit, tila nakikiramay sa isang pagkawala na hindi na maibabalik pa. Ang lupa ay basa-basa pa mula sa unang ambon ng umaga, at ang malamig na simoy ng hangin ay dumadampi sa mga nakaluhod at nakatayong tao sa paligid ng bagong hukay.Sa gitna ng lahat, naroon ang kabaong ni Amara.Puti. Payak. Tahimik.Parang hindi bagay sa bigat ng mga luha na bumabalot dito.Nasa tabi ng kabaong si Ethan, nakatayo ngunit parang anumang sandali ay babagsak na. Hindi siya umiiyak nang malakas, pero ang katahimikan niya ang mas masakit tingnan—parang may parte sa kanya na tuluyan nang nabasag at hindi na mabubuo pa.Ang mga kamay niya ay nakatikom. Nanginginig.Sa likod niya, naroon ang pamilya ni Amara—ang kanyang mga magulang na halos hindi makatayo sa pag-iyak, at ang kapatid niyang si Althea na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan

  • My Wife's Secret Son   Chapter eighty six

    Isang buwan na ang lumipas mula nang maglaho si Amara. Isang buwan na puno ng paghahanap, ng mga tawag na laging nauuwi sa wala, ng mga gabing si Ethan ay nakaupo lang sa dilim kahit bukas ang ilaw, at ng katahimikang mas lalong nagpapabigat sa kanyang dibdib. Sa panlabas, mukhang maayos siya—pormal pa rin kung manamit, maayos pa rin sa trabaho, at diretso pa rin kung magsalita. Ngunit sa loob niya, unti-unti siyang nauubos. Parang may bahagi ng sarili niyang dahan-dahang nawawala, parang hinihila palayo ang lahat ng alaala niya kay Amara, at kahit anong pilit niya, hindi na niya ito maabot.Minsan, sa gitna ng araw, bigla na lang siyang natitigil sa ginagawa niya. Parang may pumipigil sa paghinga niya. Parang may pangalan na gustong lumabas sa isip niya pero hindi niya maipaliwanag kung sino. Kapag tumitingin siya sa mga dokumento, parang lumalabo ang mga letra. Kapag nakatingin siya sa mga tao sa paligid niya, parang wala siyang nakikita. May isang malaking puwang sa buhay niya na h

  • My Wife's Secret Son   Chapter eighty five

    Dalawang linggo na ang lumipas mula nang magising si Amara sa ospital.Dalawang linggo ng pagkalito, paulit-ulit na tanong, at unti-unting pagtatangka ng katawan niyang maghilom mula sa sugat—hindi lang sa ulo, kundi pati sa alaala niyang pilit bumabalik ngunit laging nauuwi sa kawalan.Sa loob ng dalawang linggong iyon, si Mike ang palaging nasa tabi niya.Hindi siya umaalis.Hindi siya nawawala.Palaging mahinahon. Palaging handang sumagot sa kahit anong tanong niya, kahit gaano pa iyon paulit-ulit o kahirap ipaliwanag.Pero sa kabila ng lahat ng iyon, si Amara ay nananatiling… blangko.May mga sandali na tinitigan niya si Mike nang matagal, pilit inaalala kung bakit hindi ito pamilyar sa kanya. May mga sandali rin na bigla siyang mapapahawak sa ulo niya kapag may kirot o flash ng imahe na mabilis ding mawawala.“Bakit parang may kulang…” madalas niyang bulong sa sarili.Ngunit walang sagot ang kanyang isip.Ngayon, araw na ng kanyang paglabas sa ospital.Tahimik siyang nakaupo sa k

  • My Wife's Secret Son   Chapter eighty four

    Dahan-dahang iminulat ni Amara ang kanyang mga mata.Puting kisame.Puting ilaw.Amoy ng gamot at antiseptic na tila bumabalot sa buong silid.Saglit siyang natigilan, parang hindi agad nag-sink in sa kanya kung nasaan siya.“Nasaan… ako…” mahina niyang bulong.Parang mabigat ang kanyang ulo. Parang may ulap sa loob ng isip niya na ayaw maghiwalay—makapal, magulo, at hindi niya maabot kahit anong pilit niya.Sinubukan niyang bumangon, pero agad siyang pinigil ng matinding kirot sa kanyang ulo at katawan.“Ah…” daing niya, napapikit.At doon lang niya napansin ang bandage sa kanyang ulo, ang IV line sa kanyang kamay, at ang mga monitor na kumikislap sa tabi niya.Biglang bumigat ang dibdib niya.Biglang sumikip ang hininga niya.“Hello…” mahinang boses ng nurse mula sa gilid ng kama.Napalingon si Amara, naguguluhan.“Don’t move too much. You’re safe now,” mahinahong sabi ng nurse habang inaayos ang machine sa tabi niya.“Safe…” ulit ni Amara, parang sinusubukang intindihin ang salita.

  • My Wife's Secret Son   Chapter eighty three

    Pagpasok pa lang ni Ethan sa mansyon, ramdam agad niya ang kakaibang bigat sa paligid.Hindi gaya ng dati na may mga tunog ng mga bata, tawanan, o kahit simpleng ingay sa kusina—ngayon ay puro katahimikan ang sumalubong sa kanya. Isang katahimikan na hindi nakakagaan, kundi nakakakaba, parang may nakatagong mangyayari sa likod ng bawat sulok ng bahay.Humigpit ang hawak niya sa strap ng kanyang bag habang dahan-dahan siyang humakbang papasok.“Bakit ganito…” mahina niyang bulong, hindi niya alam kung para kanino ang tanong—sa sarili niya ba o sa mismong bahay.Sa may sala, agad siyang sinalubong ni Manang Teresa. Halata sa mukha nito ang pag-aalala at pagod. Parang buong araw siyang hindi nakahinga nang maayos.“Sir Ethan…” mahinang tawag nito, nanginginig pa ang boses. “Hanggang ngayon po… wala pa rin si Amara.”Natigilan si Ethan.Parang may humigpit agad sa dibdib niya sa narinig niya.“Anong oras na?” tanong niya agad, malamig ang boses pero ramdam ang tensyon na pilit niyang kino

  • My Wife's Secret Son   Chapter eighty two

    Kinahapunan, tahimik ang buong mansyon. Ang dating masiglang paligid ay tila nabalot ng kakaibang lungkot—isang bigat na hindi maipaliwanag, pero ramdam sa bawat sulok ng bahay. Sa kusina, abala si Manang Teresa sa pagsusulat ng listahan ng mga bibilhin para sa pamamalengke. Maingat niyang isinusulat ang bawat detalye—gulay, karne, prutas—parang iyon na lamang ang paraan niya para ilihis ang isip sa tensyon na ilang araw nang bumabalot sa mag-asawa.Sa may pintuan, tahimik na nakatayo si Amara.Hindi siya nagsasalita.Hindi gumagalaw.Pero sa mata niya—may bagyong pilit niyang pinipigilan.“Manang…” mahina niyang tawag.Napahinto si Manang Teresa at dahan-dahang tumingin sa kanya.“Hija? May kailangan ka?”“Ako na lang po ang mamalengke.”Nanlaki ang mata ng matanda.“Hija, huwag na. Ako na lang. Magpahinga ka na—kita ko namumutla ka.”Ngunit umiling si Amara.“Ayos lang po ako… gusto ko lang pong lumabas. Kailangan ko lang… makahinga.”Tahimik silang nagkatitigan.Sa loob-loob ni Man

  • My Wife's Secret Son   Chapter fifty

    Sa Paris, unti-unti nang nagiging normal ang bagong buhay ni Amara kasama si Jayden.Maaga pa lang, tahimik ang maliit nilang apartment sa ikatlong palapag ng isang lumang building sa gitna ng lungsod. Ang malamig na simoy ng hangin ay dahan-dahang pumapasok sa bintana, kasabay ng halimuyak ng kape

  • My Wife's Secret Son   Chapter forty eight

    Hindi mapakali si Ethan habang nagmamaneho.Mahigpit ang hawak niya sa manibela, halos pumuti na ang mga daliri niya sa diin. Ang makina ng sasakyan ay tuloy-tuloy ang ugong, pero sa loob niya—wala. Walang katahimikan. Walang pahinga. Ang isip niya, parang sirang plaka na paulit-ulit na bumabalik s

  • My Wife's Secret Son   Chapter forty seven

    Hindi naging madali ang pagpunta ni Ethan sa bahay ng mga Villanueva.Halos isang oras siyang nakaupo lang sa loob ng kotse, nakaparada sa gilid ng kalsada—ilang metro lang ang layo mula sa malaking gate ng pamilya ni Amara. Nakatitig lang siya sa harap, hawak ang manibela nang mahigpit, parang doo

  • My Wife's Secret Son   Chapter forty five

    Ang airport ng Paris ay puno ng liwanag at tunog, ngunit sa kabila ng dami ng tao, si Amara ay parang nasa sariling mundo. Ang malamig na simoy ng hangin na humahalo sa aroma ng kape at croissant mula sa malapit na café ay nagbigay ng kakaibang kalinawan sa isip niya. Hawak niya ang maliit na kamay

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status