CHAPTER 2.

Natuloy ang aming pag-uusap nang nakaupo na ako sa isang luxurious sofa nila. Nasa aking tabi ang dalawang maletang dala ko.

“Kung gano’n, ikaw pala ang ipinatawag ko para maging best maid ng kaibigan namin?” tanong ni Gino. Kung gano’n siya pala ang nagpatawag sa akin. Siguro hindi na talaga nila kinakaya ang ugali ng kanilang kaibigan.

“Best Maid? Kanino siya magsisilbi?” Taas-kilay na tanong ni suplado at kanina pa ako tinitingnan ng masama.

“Your new maid.” kalmado ang tugon ni Gino.

“Ano? Kalokohan! Siya ang new maid ko? Teka, kailan pa?” Nanlalaki ang mga mata ni suplado sa pagrereklamo. Parang isip-bata na hindi nasusunod ang gusto kaya matindi ang pagmamaktol.

“Theo, gusto mo ba na ipatawag ko pa si Auntie para pag-usapan natin ang tungkol dito?” Direktang baling naman sa kanya ni Miguel. “You’ve just said na ayaw mo sa matanda kaya mabilis nagdesisyon si Gino na gawin ang gusto mo and there she is.”

“Ayoko ng yaya! I don’t need her!” sigaw niya at hindi nakatutuwang pakinggan dahil parang mababasag ang eardrum ko.

Ang ilap naman amuin ng batang amo ko.

Tingnan ko lang kung mapalayas niya ako tulad nang kanyang pagpapalayas sa matanda kanina. Anak ni Lucifer!

“Ano ka ba naman, Theo? Ayaw mo ba ng magandang dilag sa loob ng mansion mo?” Hindi naging kumportable ang pakiramdam ko sa biglang pag-akbay ni Miguel sa aking balikat kaya dumistansya agad ako at umayos sa pagkakaupo.

“Ano’ng mali sa sinabi ko na hindi ninyo maintindihan? Kahit ilang maid pa ang tanggapin n’yo, palalayasin ko rin sila! Why? Just because I can do what I want!” Tila nag-aapoy sa galit ang anak ni Lucifer.

“Exactly! Ayaw ni Auntie na lustayin mo ang kayamanan niya sa walang kwentang bagay!” Diin ni Gino.

Wow, sunod pala sa luho ang anak ni Lucifer? Kaya naman pala masama ang ugali. Na-spoiled masyado.

“Kailan lang, bumili ka ng isang mamahaling sports car over abroad tapos nakipagkarera ka para sa hundred millions na pustahan! Hindi mo ba naiisip ang future mo? You’re only 22 at puro iligal ang ginagawa mo!” Tumataas ang tono ng pananalita ni Gino.

“It’s none of your business!” Bagting na katwiran niya.

“None of my business maybe pero para saan pa at naging kaibigan mo kami?” Hinarangan ni Jeo ang tangkang pag-alis niya. Nagsalubong ang kanilang paningin at saka nilampasan ang kaibigan.

“Huwag mo siyang pansinin, by the way, may I know your name first?” Sa akin pumaling ang seryosong tanong ni Gino.

“Ako nga pala si Irene Marasigan, 21 years old.” Pagpapakilala ko at ibinigay sa kanila ang sample of my resume.

“Mas bata siya kaysa sa ‘tin!” pabulong na sabi ni Jeo.

“Working student ka pala?” Tanong ni Miguel habang binabasa ang dokumentong ibinigay ko.

“Huh? Ah... Tumigil na ako sa pag-aaral dahil kailangan masuportahan ang pamilya ko na nasa probinsya.” paliwanag ko kahit hindi iyon ang totoo.

Isang kasinungalingan ang lahat ng sinabi ko. Ni-hindi ko alam kung ano ba ang ginagawa ng isang kasambahay sa amo niya dahil hindi naman ako katulad nilang nasa tamang edad na pero kailangan pa pagsilbihan. Kailangan ko itago sa kanila ang aking buong pagkatao. Magpanggap na mas bata sa kanila at maging mahirap ngunit hindi ko alam kung ano ang kalalabasan.

“Okay. Since you are here, you may start today.” Walang alinlangang kinamayan ako ni Gino at balak na nila umalis.

“Teka lang…”

“Bakit?” pumukaw ang kuryusidad ni Jeo

“Siya ba talaga ang pagsisilbihan ko?” Pagsisigurado ko lang naman dahil gusto ko maliwanagan.

“Yes, He is.” bulong ni Miguel.

“Ang supladong iyon? Anak yata iyon ng masamang nilalang” Nagsalubong ang dalawang kilay ko.

“What?” Natawa sila sa naging reaksyon ko.

“Sige, umuwi na kayo at ako na ang bahala sa kanya.” lakas-loob na sabi ko.

“Are you sure na kaya mo pakisamahan ang kaibigan namin?” tanong ni Jeo. Natatakot ako dahil baka nagdududa siya sa resume na ipinakita ko.

“Wild po ba talaga siya?” tanong rin ang naging tugon ko.

“He’s nice naman but some of the days, hindi namin masasabing good mood siya but please, be nice to him, Irene.” Mariing paglilinaw niya.

Be nice to him? Susubukan ko magpigil ngunit hindi ako nangangako. Malay ko pa kung gaano kalaki ang sapak sa isipan ng kaibigan nila at sana lang tama ang desisyon ko na iwan ang marangyang buhay kapalit ng paninilbihan sa kapwa ko anak-mayaman.

Pagkaayos ko sa mga gamit napadaan ako sa isang kwarto. Lumagabag ng malakas ang pintong iyon, marahil nagwawala ang anak ni Lucifer dahil hindi niya matanggap na may kasambahay na ulit siya.