Masuk“มายูสวัสดียังคะลูก” มนปรียาบอกลูกบ้าง ซึ่งมายูน้อยก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ยกมือไหว้เหมือนเอวาทุกประการ“น่ารักมากเลยค่ะ โตขึ้นคงสวยเหมือนพี่มิกิ” ไออุ่นเดินเข้าไปหาน้องมายู หยอกล้อเขี่ยพวงแก้มใสอย่างเอ็นดู“เข้าข้างในกันดีกว่า กูให้แม่ครัวจัดอาหารทะเลไว้ต้อนรับเต็มที่” จิรกรเดินนำไปยังห้องอาหารของรีสอร์ต
ตอนพิเศษหลายเดือนต่อมา..“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร แอบคุยกับสาวหรือเปล่า” มนปรียาเอ่ยแซวคนที่นอนอยู่บนเตียง เธอเพิ่งกล่อมลูกสาวหลับไปเมื่อกี้ วันนี้หนูน้อยมายูงอแงเป็นพิเศษเลยหลับยากกว่าทุกวัน“สาวชื่อเจคครับ” ชาวีตอบพร้อมดึงร่างเล็กมากอดในตอนที่เธอทิ้งตัวนอนข้างกายของเขา“ตั้งแต่เปิดรีสอร์ตที่เพชรบุรี
บทส่งท้ายมนปรียาอุ้มมายูเข้ามาในบ้านที่อยู่ตั้งแต่สิบขวบ เข้าไปในห้องรับแขกที่มีเจ้าของบ้านสามคนนั่งรออยู่ เพราะทั้งหมดไม่ได้ไปร่วมงานเมื่อเดือนก่อน ไม่ใช่ไม่เชิญแต่เลือกจะไม่ไปเอง“คนสวยของตาดลเป็นไงบ้าง โอโห้..ใส่ชุดสวยมาก”มายูเห็นธนดลก็ยิ้มร่าเริง โถมตัวเข้าหาเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือรับ คนมีศักดิ์เป
“พวกผมสำนึกผิดแล้วจริง ๆ” ธันว่าทำหน้าละห้อย เมื่อหญิงสาวยังเงียบ“พี่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหมล่ะ”“หลายอย่างก็ได้ครับ”เพียะ เพียะ เพียะจบประโยคหน้าของสามหนุ่มก็หันไปตามแรงตบทีละคน ชาร์วี ธันวา จิรกร ถึงกับพูดไม่ออก ส่วนผู้หญิงหนึ่งเดียวก็ยืนกอดอก เหมือนกำลังอบรมสั่งสอนน้อง“ทีหลังอย่าทำอีก ควรนึกถึ
บทที่ 40 สัมผัสกันมนปรียาวิ่งหนีออกมาเมื่อชาร์วียอมปล่อย หลังจากพูดประโยคนั้น ขืนอยู่ต่อได้ถูกเขาสวบแน่นอน ชาร์วียังไวไฟเหมือนเดิม ที่ผ่านมาคงแค่เก็บอาการเปิดประตูเข้าห้อง เดินไปล้างมือล้างเท้า จากนั้นก็ขึ้นไปบนเตียง มองหนูน้อยมายูที่กำลังหลับปุ๋ย ไม่รับรู้ว่าแม่ไปเจอกับอะไรมา จรดปลายจมูกลงบนแก้มย
ฟอด ฟอด“ฮ่า ๆ หอมที่สุดลูกสาวพ่อ”ชาร์วีหัวเราะเสียงลั่น กอดฟัดเด็กอวบให้หายคิดถึง ถ้าไม่ติดว่าสนามกำลังก่อสร้างมีฝุ่นเยอะ คงหอบหิ้วเมียกับลูกไปด้วย อยู่บ้านหลังนี้มาเกือบสามอาทิตย์ ช่างเป็นสวรรค์ของเขาเสียจริง“สวัสดีครับป้านุช” ชาร์วีหันมายิ้มให้แม่ เห็นแบบนั้นนีรนุชก็น้ำตาซึมขอแค่นี้..ขอเห็นควา







