Se connecterPartager
ตอนที่1 ไม่นึกว่าจะเจอ
Date de publication:
2024-11-26 09:55:44ณ ร้านดอกไม้ขนาดกลางแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร ในเช้าของวันนี้ที่ร้านค่อนข้างวุ่นวายเพราะเป็นช่วงเข้าใกล้วันเทศกาลแห่งความรัก ผู้คนต่างก็รุมกันเข้ามาออเดอร์ช่อดอกไม้ล่วงหน้าที่หน้าร้าน บ้างก็โทรสั่ง บ้างก็สั่งทางออนไลน์ จนคนในร้านหัวหมุนเตรียมจัดดอกไม้กันมือเป็นระวิง
เด็กหญิงผิวขาวตัวอ้วนกลมแขนขาเป็นปล้องในชุดเสื้อยืดสีขาวกระโปรงสวมกางเกงเลคกิ้งขายาวสีชมพูสวมทับด้วยกระโปรงชีฟองฟูฟ่องสีชมพู เด็กหญิงคลานตัวป้อมไวๆ เข้ามาหาคนเป็นแม่ที่กำลังจัดดอกไม้อยู่กับพนักงานในร้าน
“แอ้..แอ้..มา..ม่ะ มาม่ะ” มาถึงตัวคนเป็นแม่ได้ก็นั่งเงยหน้ายิ้มโชว์ฟันสองซี่บน ส่งเสียงแหลมใสเรียกแม่คนเป็นแม่ไม่ยอมหยุด เรียกรอยยิ้มจากเหล่าสาวๆ ในร้านที่กำลังจัดดอกไม้กันง่วนได้เป็นอย่างดี
“ว่ายังไงคะ หม่าม๊าก็อยู่นี่ไงคะลูก ไม่ได้หนีไปไหนเลย” เพลินฝันหยิบจับช่อดอกไม้มือเป็นระวิงพลางส่งเสียงตอบลูกสาววัยเก้าเดือนไปด้วย ลองเธอไม่ตอบเสียงของลูกเธอก็จะดังไม่เลิก ดีไม่ดีจากเสียงเรียกจะกลายเป็นเสียงขู่ภายในไม่กี่วินาที
“จ๋า จะ จ๋า จะ” แปะๆ เด็กหญิงยกมือป้อมปรบมือดัง ทั้งเอียงคอส่งยิ้มกว้างส่งเสียงหยอกล้อกับคนเป็นแม่อีกรอบ ยังคงเงยหน้ามองแม่ตาแป๋วเพื่อรอให้แม่นั้นส่งเสียงตอบ
“จ๋าจะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มก้มมองลูกรักด้วยสายตาเอ็นดู และรีบตอบกลับลูกเธอเสียงดัง
“แอร๊ะ..” แปะๆๆ พอเห็นคนเป็นแม่โต้ตอบเล่นด้วยได้เด็กหญิงตัวกลมก็ส่งเสียงหัวเราะพร้อมยกมือป้อมปรบมือชอบใจยกใหญ่ จนคนเป็นแม่อย่างเพลินฝันและพนักงานในร้านมีรอยยิ้มได้ในเวลาที่งานยุ่ง
“อะ พี่ให้พิเศษ วันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวันเลย” เพลินฝันยื่นเงินแบงค์พันให้กับหวันยิหวาและกุลนัดดา เพราะวันนี้เห็นว่าทั้งสองช่วยงานกันอย่างเต็มที่ช่วยกันจัดออเดอร์กันมาทังวันไม่ได้หยุด
“ขอบคุณนะคะพี่เพลิน/ขอบคุณค่ะพี่เพลิน” หญิงสาวทั้งสองยกมือไหว้เจ้าของร้านสวยๆ ก่อนจะรีบรับเงินด้วยท่าทางนอบน้อม
“เลิกงานแล้วทำไมไม่เตรียมตัวกลับล่ะ”
“อีกครึ่งชั่วโมงจะมีลูกค้าอีกคนมารับดอกไม้ค่ะ” หวันยิหวาจำได้ว่าช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่เธอจัดเอาไว้ ลูกค้าบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะมารับ เธอเลยจะต้องอยู่ดูแลในส่วนนี้ก่อน
“เดี๋ยวพี่อยู่ดูแลเอง กลับกันได้แล้วถ้าเย็นกว่านี้รถจะรถติดนะ”
“ค่ะ งั้นพวกเรากลับก่อนนะคะ” กุลนัดดายกมือไหว้เจ้านายอีกครั้ง ก่อนจะหันไปหาเด็กหญิงตัวอ้วนกลมที่ยืนยิ้มร่าอยู่บนเปลสีชมพูหวาน
“พี่กลับแล้วนะคะน้องพลอย บ๊าย บ่าย...”
“บาย...” จุ๊บ เด็กหญิงยกมือป้อมโบกไม้โบกมือให้พี่สาวทั้งสอง ก่อนจะดึงมือป้องปากส่งเสียงจูบที่มือดังลั่น พฤติกรรมไร้เดียงสาน่าเอ็นดูของเด็กหญิงพลอยชมพูเรียกรอยยิ้มให้ทุกคนได้ชื่นใจกันอีกครั้ง
ณ ท้องถนนใจกลางเมืองใหญ่ยามใกล้ค่ำ รถบนทางด่วนในเวลานี้ค่อนข้างจะมากเป็นพิเศษ อินทัชเลขาคนสนิทของน่านฟ้าที่กำลังขับรถตู้คันหรูรีบตบไฟเลี้ยวซ้ายก่อนจะค่อยๆ เลี้ยวลงไปทางลาดด้านล่าง และแล้วก็ต้องมาเชิญกับรถที่ติดหนักกว่าเดิม
อินทัชมองเจ้านายที่นั่งน่านิ่วคิ้วขมวดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยพูดอะไรบางอย่างออกมา
“ทำไมคุณน่านต้องไปหาคุณโมนาด้วยตัวเองด้วยล่ะครับ ให้ผมเอาของไปให้ก็ได้” วันนี้ทั้งวันเจ้านายของเขาต้องออกต่างจังหวัดตั้งแต่เช้ายังไม่ได้พักผ่อน กลับเข้ามากรุงเทพก็ต้องมาเป็นธุระส่งของขวัญให้โมนาตามคำขอร้องของคนเป็นป้าอีก
“ผมรับปากคุณป้าไปแล้วน่ะสิ ท่าทางคุณป้าจะบอกทางนั้นไว้แล้วด้วยว่าผมจะไป” ประธานหนุ่มเอ่ยตอบคนสนิทเสียงห้วน เขาไม่ได้อยากจะพบเจอใครตอนนี้ทั้งนั้น แต่ติดที่หลวมตัวรับปากว่าจะช่วยป้าของเขาโดยที่ไม่ถามเรื่องราวให้แน่ชัดเสียก่อนว่าจะให้ช่วยเรื่องอะไร
จนสุดท้ายเขาก็ต้องเป็นธุระส่งดอกไม้และของขวัญต้อนรับการกลับเมืองไทยให้กับโมนาลูกสาวเจ้าของร้านเพชรเพื่อนของป้า ดูออกว่างานนี้ป้าของเขาจงใจจับคู่ให้เขาแน่นอน
แต่ถึงแม้จะรู้ตัวว่ากำลังจะถูกจับคู่ เขาก็ไม่คิดรักชอบใครง่ายๆ เพราะยังไม่คิดจะมีครอบครัวกับใคร ด้วยเพิ่งจะขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารบริษัทนำเข้ารถยนต์รายใหญ่ของประเทศแทนคนเป็นพ่อเมื่อไม่นานมานี้ แถมยังมีเรื่องฝังใจเกี่ยวกับความรู้สึกในอดีต จึงยากที่จะเปิดใจมองใครมาเป็นคู่ชีวิต
“มาให้หม่าม๊าหอมให้ชื่นใจหน่อยนะคะ” ฟอด... เพลินฝันรวบอุ้มเจ้าก้อนกลมในเปลมาหอมฟอดใหญ่ๆ ชอบพวงแก้มนุ่มๆ ของลูกสาวเสียเหลือเกินเพราะมันใหญ่นุ่มฟูจนหอมได้เต็มที่ในคราวเดียว
ฟอด... เด็กหญิงกดจมูกหอมแก้มคนเป็นแม่ตอบ นี่แหละหนาชีวิตของเพลินฝัน เหนื่อยแค่ไหนก็หายเหนื่อยได้เมื่อมีกำลังใจก้อนโตๆ อยู่ใกล้ๆ แบบนี้
“อยู่ในเปลก่อนนะลูก” หญิงสาววางจ้าก้อนกลมลงเปลอีกครั้ง เพราะเห็นว่าตอนนี้ที่หน้าร้านมีรถตู้สีดำคันหรูเข้ามาจอด เธอเข้าใจได้ว่าคนบนรถน่าจะเข้ามารับดอกกุหลาบช่อโตแน่นอน
หญิงสาวรีบเปิดประตูร้านก่อนจะเงยหน้าส่งยิ้มหวานให้กับสองหนุ่มในชุดสูทที่เพิ่งลงมาจากรถคันหรู
“สวัสดีค่ะ คะ...คุณ” เมื่อสายตาปะทะเข้ากับสองหนุ่มที่คุ้นหน้า สีหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรคราแรกก็เริ่มแปรเปลี่ยนแสดงออกถึงอาการตกอกตกใจจนสองหนุ่มเห็นได้ชัด
Dernier chapitre
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่23 ตอนจบ
“คุณบอกว่ามีอะไรก็ต้องพูดตรงๆ ใช่ไหม”“ค่ะ”“ผมอยากมีลูกเยอะๆ บ้านเราจะได้ครึกครื้น คุณนึกไปถึงตอนที่ลูกๆ เราช่วยกันบริอหารกิจการของเราสิ ทุกคนจะมีพี่น้องให้ปรึกษาหารือกัน อีกอย่างวันรวมญาติ บ้านเราก็จะมีทั้งลูกเขยลูกสะใภ้แล้วก็หลานๆ มาคอยวิ่งเล่นให้มองเพลินตาด้วย”“โห...พูดมาขนาดนี้” เพลินฝันยังไม่เคยคิดไปถึงขั้นที่น่านฟ้าคิดเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้เธอเริ่มเอ็นดูสามีของเธอเสียแล้ว“ใจอ่อนแล้วใช่ไหมล่ะ”“ก็ได้ค่ะ”พอเพลินฝันตกลงยอมที่จะมีลูกได้น่านฟ้าก็เริ่มปฏิบัติการทำลูกในทันที การพาภรรยาตัวเล็กมาอยู่ในบรรยากาศหนาวๆ เย็นๆ แล้วให้ความอบอุ่นแบบเนื้อแนบเนื้อกันสองต่อสองเป็นอะไรที่สามารถเรียกลูกให้มาได้ไวเสียเหลือเกินเพราะหลังกลับจากเที่ยวด้วยกันไม่นาน เพลินฝันก็ได้ตั้งท้องขึ้นมา แถมท้องครั้งเดียวยังได้ลูกแฝดเสียด้วย คราวนี้ก็สมใจคนเป็นพ่อที่อยากจะได้ลูกอีกสักสองคน“ของพี่นะ พรีมจะมาแย่งไม่ได้” พลอยชมพูนั่งหน้ามุ่ยเมื่อน้องชายวัยสี่ขวบกว่าแย่งตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลออกไปจากมือ“แต่พรีมอยากเล่น”น่านฟ้าวางลูกแฝดคนเล็กลงเปลก่อนจะรีบเดินเข้ามาหาลูกๆ ทั้งสองที่กำลังเริ่มจะทะเลาะกัน“แบ่งกันเล่นนะครับลู
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่22 เจรจาขอลูก
น่านฟ้าเดินเข้ามาใกล้ภรรยาและโอบกอดเธอเอาไว้ ก่อนจะกระซิบข้างหูเบาๆ “แต่งงานกับผมนะครับ”“แต่งค่ะ” เพลินฝันน้ำตาคลอตอบโดยไม่ต้องคิด ถึงแม้ว่าเธอจะอยู่กับเขาจนมีลูกคนที่สองแล้วแต่ก็ยังรู้สึกประทับใจกับการที่ชายหนุ่มมาขอเธอแต่งงาน เพราะนั่นเท่ากับว่าเขาจำเรื่องที่เธอเคยพูดเมื่อครั้งที่เริ่มตั้งท้องลูกคนที่สองได้ ว่าเธอฝันอยากจะถูกขอแต่งงานที่ริมทะเล“หม่าม๊ายอมแต่งงานกับป่ะป๊าแล้วยัยหนูต้องทำไงครับ”“ห้าย...แหยน มาม่ะ” เด็กหญิงส่งแหวนเพชรเม็ดโตที่กำอยู่ในมือแบตรงหน้าคนเป็นแม่“ขอบคุณนะคะ” ฟอด เพลินฝันยิ้มทั้งน้ำตายื่นมือรับแหวนมาจากลูกสาวก่อนจะกดจมูกหอมไปที่แก้มย้วยๆ ของยัยหนูพลอยชมพูฟอดใหญ่“ผมใส่ให้นะครับ”“ค่ะ”คนเป็นภรรยายื่นมือซ้ายให้น่านฟ้าก็ดึงแหวนวงเก่าออกจากนิ้วนางข้างซ้ายก่อนจะสวมแหวนวงใหม่ที่เพชรเม็ดใหญ่กว่าเดิมไปแทนที่ หลังจากนั้นสามพ่อแม่ลูกก็ยืนกอดกันกลมพักใหญ่ จนสองสามีภรรยาอย่างโมนาและอินทัชอดน้ำตาคลอกับภาพที่ประทับใจนี้ไปไม่ได้คืนวันของความสุขได้ผ่านไปร่วมปี จนตอนนี้ยัยหนูพลอยชมพูได้สองขวบกว่าส่วนลูกชายคนเล็กของเพลินฝันอายุได้7เดือน ส่วนมากเด็กๆ ก็จะอยู่บ้านปู่กับย่าเป
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่21 โหยหา
“กว่าจะพูดคำว่ารักออกมาได้ เล่นซะทุกคนเหนื่อยกันหมดเลยนะคะ” เพลินฝันยืนยิ้มร่า เอ่ยหยอกชายหนุ่มที่กำลังมีสีหน้าตกใจอย่างขบขัน“อื้อ...” น่านฟ้าพุ่งตัวเข้าไปรวบเอวบางและจูบปิดปากคนตัวเล็ก เขาขยับริมฝีปากไปมาครั้งแล้วครั้งเล่า จนเพลินฝันเริ่มตัวอ่อนปวกเปียกคนที่ยืนให้กำลังใจทั้งคู่อยู่ที่ริมชายหาดต่างก็ก้มหน้าไม่มองภาพนั้นและรีบเดินหนีไปจากตรงนี้ ปล่อยให้คนทั้งสองได้แสดงความคิดถึงกันให้เต็มที่ในยามที่บรรยากาศกำลังโรแมนติกได้ของรักของหวงคืนมาได้น่านฟ้าก้เอาแต่นอนกกคนตัวเล็กไม่ให้ห่างอกอยู่ในห้องสวีทของโรงแรมหรูริมทะเล“จะนอนกอดเพลินอีกนานแค่ไหนคะ เพลินอยากไปหายัยหนู” เพลินฝันอยากจะกอดหอมลูกน้อยของเธอบ้างหลังจากไม่เจอกันหลายวัน แต่พ่อของลูกก็ไม่ยอมปล่อยเธอไปเสียที“คุณแม่พายัยหนูไปพักที่โรงแรมอื่นแล้ว ให้เราอยู่สวีททำลูกคนใหม่กันที่นี่” เขายกมือถือโชว์ข้อความที่แม่ของตนส่งมาให้เมื่อครู่“ไม่เห็นคุณแม่บอกเพลินก่อนเลยคะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มเริ่มห่อเหี่ยว“ขอเพลินไปหาลูกก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยกลับมาให้นอนกอดเต็มที่เลยค่ะ”“บอกก่อนว่าทำไมต้องแกล้งกันถึงขนาดนี้ ผมใจจะขาดรู้บ้างหรือเปล่า”“ก็ให้ขาดไปเ
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่20 ยังไม่ได้บอกรัก
“ผมยังไม่ได้บอกรักคุณสักคำเลยเพลิน ทำไมไม่อยู่รอคำว่ารักจากผมก่อนครับ” เป็นอีกวันที่น่านฟ้าเอาแต่นอนกอดขวดน้ำเมาทิ้งตัวอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น ไม่สนใจการงาน แม้กระทั่งข้าวปลาก็ไม่คิดอยากจะลุกขึ้นมาแตะ จนหน้าตาโทรมดำคล้ำตัวมีแต่กลิ่นแอลกอฮอล“ท่าทางคุณน่านจะไม่อยากรับรู้อะไรเลยนะคะ คงจะรักคุณเพลินมากๆ” โมนาที่ยืนมองสภาพของน่านฟ้าอยู่ห่างๆ กับอินทัชเธออดที่จะหดหู่ใจกับภาพที่เห็นไม่ได้“ครับ” อินทัชมีสีหน้าหดหู่ไม่ต่างจากโมนา เห็นทีเอกสารที่แบกเอามาให้น่านฟ้าดูวันนี้คงจะต้องเลื่อนระยะเวลาออกไปก่อนวันเวลาพ้นผ่านนานร่วมครึ่งเดือนที่น่านฟ้าไม่เป็นอันกินอันนอนทุกวินาทีของหัวใจที่เต้นมีแต่เสียงร้องเรียกหาหญิงสาวที่เคยเอ่ยบอกว่ารักเขาไม่เว้นวัน หากย้อนเวลากลับไปได้เขาจะบอกรักเธอตอบโดยที่ไม่คิดถึงเรื่องใดในอดีตทั้งนั้น“กลับมาให้ผมบอกรักคุณได้ไหมเพลิน” เสียงทุ้มสั่นเครือเอ่ยกับคนที่ยืนยิ้มอยู่หน้าจอมือถือ เขาคิดถึงเธอเหลือเกิน ที่เสียใจไปกว่านั้นคือตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่ค่อยจะได้พูดคุยดีๆ กับเธอเท่าไหร่นัก“ปะ...ป้ะ”น่านฟ้าวางมือถือที่กำลังที่หน้าจอกำลังโชว์หลารูปภรรยาตัวเล็ก ก่อนจะลุกจากโซฟ
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่19 สูญเสีย
หลังจากที่คุยกันไม่เข้าใจจนโมนาเลือกที่จะจู่โจมจูบอินทัช ทั้งคู่ก็ได้เผยความรู้สึกของตัวเองออกมาและแล้วก็มาสานสัมพันธ์กันที่คอนโดของชายหนุ่ม หน้าที่ส่งแขกเหรื่อกลับบ้านตอนนี้ก็เป็นของเจ้าของบ้านอย่างเมทินี“ห้ามดูถูกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับโมอีก เข้าใจไหมคะ” โมนานอนซบแผงอกอุ่นของอินทัช ตอนนี้เธอและชายหนุ่มเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยกันทั้งคู่“ถ้าพูดอีกล่ะครับ” เขาเอ่ยเสียงแกมหยอกพร้อมกระชับกอดหญิงสาวแน่นขึ้นโมนาขบริมฝีปากล่างของอินทัชเบาๆ “ก็จะถูกกัดปากแบบนี้”“ทำไมเลือกให้ผมเป็นคนแรกของคุณโมล่ะครับ”“ถึงโมจะรู้จักกับคุณไม่นาน โมก็รู้ว่าคุณคือคนที่จะดูแลโมได้ไปตลอดชีวิต”“ผมรับปากครับ ว่าจะดูแลคุณโมให้ดีที่สุดเท่าที่ลูกผูชายอย่างผมจะทำได้” เอ่ยจบก็พลิกตัวคร่อมคนตัวเล็กและเริ่มต้นกระชับสัมพันธ์ด้วยบทสวาทอันแสนนุ่มนวลกับเธออีกครั้ง“กายเค้าไม่เหลือใครเป็นญาติผู้ใหญ่ เหลือแค่ตัวคนเดียวทางปิ่นกับคุณพลเลยต้องมาเป็นผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าบ่าวมาสู่ขอหนูโมค่ะ ทางพี่นิดเกริ่นเรื่องค่าน้ำนมมาได้เลยนะคะ” ปิ่นมณีเกริ่นเป็นพิธีเมื่อต้องเป็นผู้ใหญ่มาสู่ขอโมนาให้กับอินทัชที่บ้านของเมทินี“ถึงพ
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่18 ดูถูก
“นี่...นึกไงไปเอาพนักงานบริษัทเป็นแฟน ดูเค้าสิ ท่าจะบริการคนอื่นจนเคยชิน ทำตัวเป็นเด็กเสริฟแทบจะตลอดทั้งงานแล้วมั้ง” เอเลน่าสาวไฮโซลูกครึ่งเข้ามาพูดกับโมนาด้วยน้ำเสียงและท่าทีที่ไม่คิดเกรงใจเจ้าของวันเกิด เพราะหมั่นไส้ตั้งแต่โมนาเลือกที่จะคบแค่พนักงานบริษัทและปฏิเสธที่จะเดทกับพี่ชายของเธอ“เค้าจะทำงานอะไรก็เป็นคนเหมือนกับเรานั่นแหละ คบกับคุณกายสบายใจกว่าคบพวกนักธุรกิจลูกไฮโซเยอะเลย”“ฉันคิดแบบแกไม่ได้หรอก ถ้าเป็นฉันก็จะคบแต่คนระดับเดียวกันเท่านั้น” หญิงสาวคิดว่าโมนาจะคล้อยตามบ้าง แต่เปล่าเลยเธอกลับปกป้องแฟนหนุ่มสุดชีวิต เอเลน่าจึงรีบเดินออกไปเพราะสามารถเข้าถึงความรู้สึกของโมนาได้จริงๆ“เพื่อนเหรอคะ” เพลินฝันกระซิบถามโมนาหลังจากสาวสวยหน้าลูกครึ่งเดินออกไปจากตรงนี้แล้ว“ในวงสังคมน่ะค่ะ จะไม่เชิญก็ไม่ได้เป็นลูกสาวเพื่อนคุณแม่”“คุณกาย” เพลินฝันหน้าชาวาบเพราะสายตาพลันไปเห็นว่าอินทัชยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลและสายตายังคงจับจ้องมายังเธอและโมนาไม่วาง เดาได้เลยว่าเมื่อครู่เขาคงได้ยนคำพูดของสาวสวยหน้าลูกครึ่งคนเมื่อครู่แน่อินทัชได้ยินทุกประโยคที่เอเลน่าพูดกับโมนา อินทัชรีบฉีกยิ้มแสดงท่าทางร่าเริ่ง
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่2 ขอลูกคืน
ฟึ่บ... ยังไม่ทันที่เพลินฝันจะวิ่งหนีเข้าไปหลังร้านเธอก็ถูกน่านฟ้าดึงเอาไว้ และเป็นอินทัชที่วิ่งมาขวางหน้า สาวเจ้าหลับตาปี๋ขบเม้มริมฝีปากแน่นชาวาบไปทั้งตัว ด้วยไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาเจอน่านฟ้าที่นี่สองแขนแกร่งรวบพลิกตัวคนตัวเล็กให้หันมาประจันหน้ากับเขา น่านฟ้าจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ตอนนี้ซีดเผือด
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่11 พาไปจดทะเบียนสมรส
“ขอบคุณมากเลยนะคะคุณกาย” จบมื้ออาหารเย็นเรียบร้อยโมนาก็เดินออกมาส่งอินทัชที่รถ หญิงสาวเริ่มมีสีหน้าระรื่นเพราะพอจะดูออกว่าแม่ของเธอดูจะพอใจในตัวของอินทัชพอสมควรหลังจากนี้เอจะได้ใม่ต้องถูกบังคับให้ไปออกเดทกับใครต่อใครเสียที หลังจากอกหักจากแฟนจอมเจ้าชู้เธอก็อยากพักหัวใจไม่อยากคบหากับใครสักพัก ถ้าแม่เธ
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่6 จะยอมผมไหม
“เพลินไม่นอนห้องนี้นะคะ” คนที่ถูกวางลงบนเตียงกว้างหมายจะรีบดีดตัวลุก แต่ก็ถูกคนตัวโตคร่อมขึงตัวของเธอเอาไว้“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้นอนกับลูก แต่ให้เสร็จธุระที่ผมจะทำกับคุณก่อนได้ไหม” น่านฟ้าทางทับคนตัวเล็กไม่เต็มแรง เขาก้มก่ายกระซิบเสียงนุ่มละมุน ทั้งพ่นไออุ่นจากลมหายใจลงลำคอระหงส์ จนเพลินฝันเริ่มข
My honey เธอคนนี้แม่ของลูก ตอนที่5 จะอยู่กับลูก
“คุณน่านไม่ยอมคืนลูกให้เพลิน เพลินก็จะมาอยู่กับลูกที่นี่ค่ะ คุณน่านไม่ได้ห้ามให้เพลินมาที่นี่นี่คะ” เสียงของหญิงสาวยังมีปนสะอื้นอยู่บ้าง แต่เธอก็พูดด้วยความฉะฉาน ด้วยตั้งใจแน่วแน่ว่ายังไงก็จะไม่ปล่อยให้ลูกห่างอกเธอเด็ดขาดน่านฟ้ายังคงเอาแต่เงียบมองจ้องใบหน้าจิ้มลิ้ม ตอนนี้เพลินฝันเริ่มเดาอารมณ์ของเ
Vous vous intéresseriez aussi à
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.1K Vuesหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา342.2K Vuesเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก410.4K Vuesชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.2K Vuesปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House80 Vuesภรรยานิรันดร์
SHASHA69 Vuesปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา103 Vuesเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี2.7K Vues
