My honey เธอคนนี้แม่ของลูก

My honey เธอคนนี้แม่ของลูก

last updateÚltima atualização : 2024-11-26
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
Classificações insuficientes
23Capítulos
1.8Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เด็กหญิงตัวอ้วนกลมในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องคนนั้น หน้าตาเหมือนเขาอย่างกับถอดแบบกันมา ใช่แน่ๆ... ใช่อย่างที่เขาคิดแน่ๆ

Ver mais

Capítulo 1

ตอนที่1 ไม่นึกว่าจะเจอ

東条理人(とうじょう りひと)のために、私は何不自由ないお嬢様としての暮らしを捨て、はるか遠い土地へ嫁ぎ、彼を中心に生きる妻になった。

七年後、理人は初めて私の実家に一緒に帰ると約束したのに、妊娠した愛人を優先して、あっさり私をすっぽかした。

その若い女子学生はSNSに投稿していた。

【東条先生、パパになるんだよ!】

添えられていたのは、陽性反応が出た妊娠検査薬の写真と、東条家の一家全員と彼女が一緒に写った写真だった。

よそ者の私を何かにつけて煙たがっていた義父母は、彼女を見る目だけがやけに優しかった。

私は何も言わず、ただ「いいね」を押しただけだったのに、理人から問い詰めるような電話がかかってきた。

「朝倉芙美香(あさくら ふみか)、お前いつあいつと繋がったんだ?俺に付きまとってる以外に、やることないのか?

友達も家族もいないのかよ。俺を監視して楽しいのか?

美月ちゃんが怯えてお腹まで張ったの、分かってるのか?お前、本当にやりすぎだ!

なんで俺はあの時、こんな女と付き合ったんだろうな!」

私は静かに答えた。

「だったら、一緒にいなければいいでしょう。

理人、離婚しましょう」

私の口から離婚という言葉が出た瞬間、理人は苛立ったように小さく舌打ちした。

「芙美香、また何を騒いでるんだ?

お前は仕事すらしてなくて、俺に養われるしかないくせに。離婚なんて、お前に何の資格がある?

美月とは、酒の勢いで起きた、ただの事故なんだ。妊娠した以上、堕ろせなんて言えないだろ?

あいつの父親は高橋局長なんだぞ。俺の仕事にもプラスになる。それに、お前はずっと子どもができなくて、親もうるさかったし、俺だって焦ってたんだ!

もうちゃんと話はつけてある。俺たち、本当に何もないんだよ。いい加減、毎日くだらないこと考えるのはやめられないのか?」

彼がそう言い終えたところで、電話の向こうから誰かが彼を呼んだ。

「あなた、お義父さんとお義母さんが、赤ちゃんにどんな名前をつけるのって聞いてるよ?」

理人はまるで一瞬で別人になったみたいだった。あんなに優しい声を、私はもうずっと聞いていなかった。

彼は言った。

「男の子なら東条由貴(とうじょう ゆき)、女の子なら東条唯衣(とうじょう ゆい)かな」

スマホを持つ手が、突然震え始めた。

その二つの名前は、結婚して間もない頃に、私が彼に話していた名前だった。

あの頃の私は、小さな命がやって来る未来に胸を膨らませていた。

なのに今、その名前を彼は、自分と別の女との子どもにつけようとしていた。

それに、私ははっきり聞いてしまった。

高橋美月(たかはし みづき)は彼を「あなた」と呼び、義父母のことを「お義父さん、お義母さん」と呼んでいた。

誰が聞いても、彼女こそが理人の本当の妻だと思うはずだった。

それなのに、理人は否定すらしなかった。

この瞬間、私はただ、どうしようもなく滑稽だと思った。

これが、理人の言う「何もない」だったのか。

子どもまでいて、夫婦みたいに呼び合っていて。

それでも最後には、何もないと言い張って、全部私の考えすぎだと責め立てる。

まだ通話が切れていないことを思い出したのか、理人はわざとらしく二度ほど咳払いした。

「芙美香、俺たちはただ親の前で取り繕ってるだけだ。お前も知ってるだろ、あの人たちはずっとお前のことをあまり気に入ってないんだ。

こっちが片づいたら帰るから、俺のスーツ出しておいてくれ。明日使う」

最初に一応の言い訳をして、そのあとすぐ、この数年ずっと聞き慣れてしまった、私に言いつける時の口調で用事を命じてきた。

以前の私だったら、きっとまたその言葉に丸め込まれていた。

でも、よく考えてみれば、どうしてそんなものを受け入れなければならなかったのだろう。

たしかに私は義父母と特別仲が良かったわけじゃない。

それでも、二人が体調を崩した時、お茶を淹れ、身の回りの世話をして、あれこれ走り回ってきたのは、いつだって私だった。

七年もあれば、氷だって溶けるはずだった。

それなのに、つい先週まで義父母は、近所の人たちに、私はよそから来て東条家に取り入ろうとした女だと陰口を叩いていた。

なのに理人はまるで何も知らないみたいに、すべて私のためだと言わんばかりだった。

美月との間に子どもを作ったのは、私がずっと妊娠しなかったから。

美月と夫婦のように振る舞い、義父母にも会わせたのは、私があの人たちに気に入られていないから。

私はずっと、自分が悪いのだと思っていた。

でも今日、私は急に目が覚めた。

本当に全部、私が悪かったのだ。

人を見る目がなかったこと。そして、理人みたいな男と結婚してしまったこと。

私はため息をついた。胸の奥に積もった疲れが、今にも私をのみ込んでしまいそうだった。

「理人、私は冗談で言ってるんじゃないし、あなたと揉めたいわけでもない。

離婚しましょう。そのほうがお互いのためよ」
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
23 Capítulos
ตอนที่1 ไม่นึกว่าจะเจอ
ณ ร้านดอกไม้ขนาดกลางแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร ในเช้าของวันนี้ที่ร้านค่อนข้างวุ่นวายเพราะเป็นช่วงเข้าใกล้วันเทศกาลแห่งความรัก ผู้คนต่างก็รุมกันเข้ามาออเดอร์ช่อดอกไม้ล่วงหน้าที่หน้าร้าน บ้างก็โทรสั่ง บ้างก็สั่งทางออนไลน์ จนคนในร้านหัวหมุนเตรียมจัดดอกไม้กันมือเป็นระวิงเด็กหญิงผิวขาวตัวอ้วนกลมแขนขาเป็นปล้องในชุดเสื้อยืดสีขาวกระโปรงสวมกางเกงเลคกิ้งขายาวสีชมพูสวมทับด้วยกระโปรงชีฟองฟูฟ่องสีชมพู เด็กหญิงคลานตัวป้อมไวๆ เข้ามาหาคนเป็นแม่ที่กำลังจัดดอกไม้อยู่กับพนักงานในร้าน“แอ้..แอ้..มา..ม่ะ มาม่ะ” มาถึงตัวคนเป็นแม่ได้ก็นั่งเงยหน้ายิ้มโชว์ฟันสองซี่บน ส่งเสียงแหลมใสเรียกแม่คนเป็นแม่ไม่ยอมหยุด เรียกรอยยิ้มจากเหล่าสาวๆ ในร้านที่กำลังจัดดอกไม้กันง่วนได้เป็นอย่างดี“ว่ายังไงคะ หม่าม๊าก็อยู่นี่ไงคะลูก ไม่ได้หนีไปไหนเลย” เพลินฝันหยิบจับช่อดอกไม้มือเป็นระวิงพลางส่งเสียงตอบลูกสาววัยเก้าเดือนไปด้วย ลองเธอไม่ตอบเสียงของลูกเธอก็จะดังไม่เลิก ดีไม่ดีจากเสียงเรียกจะกลายเป็นเสียงขู่ภายในไม่กี่วินาที“จ๋า จะ จ๋า จะ” แปะๆ เด็กหญิงยกมือป้อมปรบมือดัง ทั้งเอียงคอส่งยิ้มกว้างส่งเสียงหยอกล้อกับคนเป็นแม่
Ler mais
ตอนที่2 ขอลูกคืน
ฟึ่บ... ยังไม่ทันที่เพลินฝันจะวิ่งหนีเข้าไปหลังร้านเธอก็ถูกน่านฟ้าดึงเอาไว้ และเป็นอินทัชที่วิ่งมาขวางหน้า สาวเจ้าหลับตาปี๋ขบเม้มริมฝีปากแน่นชาวาบไปทั้งตัว ด้วยไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาเจอน่านฟ้าที่นี่สองแขนแกร่งรวบพลิกตัวคนตัวเล็กให้หันมาประจันหน้ากับเขา น่านฟ้าจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ตอนนี้ซีดเผือดไร้เลือดฝาดทั้งยังเอาแต่หลับตาไม่กล้ามองหน้าหรือปริปากพูดอะไร เขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้นไม่ละสายตา“แอ้ มา...ม่ะ” เสียงใสของยัยหนูตัวกลมที่ยืนหน้าบานเรียกคนเป็นแม่อยู่ในเปลทำเพลินฝันแทบลมจับ ทั้งเสียงนั้นยังดึงความสนใจจากสองหนุ่มได้เป็นอย่างดี ทำสองหนุ่มจ้องมองไปยังเด็กหญิงตัวกลมในเปลเป็นตาเดียวก่อนจะหันมามองหน้ากันด้วยสายตาฉงนบ่งบอกถึงความสงสัยที่ตรงกันเพลินฝันได้แต่ยืนเงียบไม่ยอมตอบรับเสียงเรียกของลูกสาว ตอนนี้เธอรู้สึกหูอื้อตาลาย ในหัวตอนนี้มีเพียงคำว่า ‘ตายแน่’ วนเวียนอยู่ไม่เว้นว่าง“มา...ม่ะ มา..ม่ะ แอ้ะ!!” ใช่ตอนนี้เสียงเจ้าตัวกลมกำลังเริ่มเพิ่มความหนาของน้ำเสียงเตรียมตัวที่จะดุในไม่อีกกี่วินาที“หม่าม๊าอยู่ตรงนี้ไงคะ” เพลินฝันที่ถูกขึงเอาไว้ด้วยสองแขนแกร่งเอี้ยวตัวมองกลับหลัง ส่งเสีย
Ler mais
ตอนที่3 เห็นแก่ตัว
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรถซุปเปอร์คาร์คันหรูก็กลับมาจอดที่หน้าร้านดอกไม้ของเพลินฝัน น่านฟ้ารีบลากหญิงสาวออกจากรถเข้ามานั่งคุยกันในร้าน“เงินของผมคุณก็รับมาแล้ว ลูกผมคุณก็ท้องให้แล้ว หนีผม ... ทำไม!! รู้หรือเปล่าว่าผมต้องเสียอะไรไปบ้าง” ประโยคท้ายๆ น่านฟ้าเค้นเสียงฝาดจนคนตัวเล็กที่นั่งสะอึกสะอื้นสะดุ้งเฮือก“เพลินขอโทษนะคะคุณน่าน เพลินไม่มีเจตนาจงใจโกงคุณ แค่เพลินทำใจไม่ได้ที่จะต้องให้ลูกกับคุณ” เธอยกมือไหว้ชายหนุ่มประหงกๆ แต่คนที่นั่งจ้องหน้าเธอไม่วางดูจะไม่สนใจในคำของโทษของเธอแม้แต่น้อย“แล้วตกลงรับข้อเสนอตั้งแต่แรกทำไม นี่น่ะเหรอไม่มีเจตนาโกง”“เพลินยอมรับผิดก็ได้ แล้วเพลินจะรีบหาเงินมาคืนคุณ คืนลูกให้เพลินเถอะนะคะ คุณก็มีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ ไปมีลูกกับแฟนคุณใหม่ก็ได้นี่คะ”“หึ่...เห็นแก่ตัวจริงๆ ” น่านฟ้ามองจ้องเขม็งคนที่กำลังยกมือไหว้เขาไม่วาง คิ้วหนาย่นเข้าหากันเรื่อยๆ พร้อมส่ายหัวช้าๆ“คุณกำลังสั่งให้ผมเป็นคนใจดำที่รู้ว่าตัวเองมีลูกแล้วก็ตัดใจทิ้งไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ ผมยื่นคำขาดไว้ตรงนี้ว่าผมจะไม่ยอมปล่อยลูกผมไป แล้วถ้าคุณคิดจะพาลูกหนีไปจากผม ผมก็จะตามจนสุดหล้าฟ้าเขียว แล้วถ้าผมเจอลูกอีกค
Ler mais
ตอนที่4 วางแผน
“เออแล้วเรื่องที่แกโกงเงินเค้า คุณน่านว่ายังไง” ข้าวหอมอยากรู้ข้อนี้มากกว่า เพราะเงินที่เพลินฝันรับจากน่านฟ้าก็ไม่ใช่น้อยๆ“ก็ไม่เห็นว่ายังไง ไม่ได้ขอเงินคืนด้วยนะ” เพลินฝันพยายามคิดถึงคำพูดของชายหนุ่ม เขาก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเรียกร้องเงินคืนจากเธอ เพียงแค่ต่อว่าเธอเรื่องที่หนีเขามาเท่านั้น“ถามจริงอยู่กับคุณน่านเป็นครึ่งๆ ปี แถมทำกิจกรรมทำลูกกันอยู่ตลอดแกไม่หวั่นไหวกับเค้าบ้างเลยเหรอ”ข้าวหอมถามจบ เพลินฝันก็เริ่มก้มหน้างุดไม่ยอมตอบอะไรคนที่ถาม“อ่อ...พอจะเข้าใจแล้ว” ทอฝ้ายหันมามองหน้ากับข้าวหอมอย่างรู้กัน“แกรักเค้าไปแล้ว กลัวว่าวันนึงจากกันต้องเจ็บ อย่างน้อยมีลูกมาเป็นตัวแทนความรักก็ยังดีใช่ไหม”เพลินฝันยังคงเงียบไม่ได้ปริปากปฏิเสธอะไร เพราะมันก็จริงอย่างที่เพื่อนๆ ทั้งสองเข้าใจ“เอาแบบนี้สิ ฉันรู้มาว่าคุณน่านยังไม่มีแฟน แล้วก็ไม่มีครอบครัว ยังไงแกก็เป็นแม่ของลูกเค้า ก็ทำให้เค้ารักแกไปเลย แกก็จะได้ทั้งหัวใจ แถมยัยหนูก็ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูกด้วย” ข้าวหอมมั่นใจว่ายังไงน่านฟ้าก็ยังไม่มีแฟน เพราะถ้ามีนักข่าวอย่างเธอคงได้เขียนข่าวไปแล้ว“เออ...ผู้ชายชาติตระกูลดีอย่างคุณน่
Ler mais
ตอนที่5 จะอยู่กับลูก
“คุณน่านไม่ยอมคืนลูกให้เพลิน เพลินก็จะมาอยู่กับลูกที่นี่ค่ะ คุณน่านไม่ได้ห้ามให้เพลินมาที่นี่นี่คะ” เสียงของหญิงสาวยังมีปนสะอื้นอยู่บ้าง แต่เธอก็พูดด้วยความฉะฉาน ด้วยตั้งใจแน่วแน่ว่ายังไงก็จะไม่ปล่อยให้ลูกห่างอกเธอเด็ดขาดน่านฟ้ายังคงเอาแต่เงียบมองจ้องใบหน้าจิ้มลิ้ม ตอนนี้เพลินฝันเริ่มเดาอารมณ์ของเขาไม่ออก ว่าเขาจะยอมให้เธออยู่หรือจะไล่กลับไปกันแน่“ถ้าคิดจะอยู่บ้านของผม คุณต้องเชื่อฟังแล้วก็ตามใจผมทุกอย่าง อ่อ...ถ้าคุณจะเจอแฟนคุณ กรุณาไปเจอกันข้างนอกไม่ต้องมาที่นี่”หลังสิ้นเสียงทุ้มนุ่มลึกอนุญาตให้เธออยู่ที่นี่ เพลินฝันก็เริ่มใจชื้นหายประหม่าไปได้บ้าง“เพลินไม่เคยมีใครค่ะ ตอนนี้ขอแค่เพลินได้อยู่กับลูก คุณน่านจะให้เพลินทำอะไรก็ได้ค่ะ ยัยหนูอยู่ไหนคะ เพลินต้องเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แก แล้วก็ต้องปลุกมากินนมด้วยค่ะ ไม่อย่างนั้นแกจะงอแงตอนกลางดึก” ว่าจบก็ชะเง้อพลางมองซ้ายมองขวาหาลูกสาวตัวกลมน่านฟ้าดึงเป้ใบใหญ่จากหลังของหญิงสาวมาสะพายไว้ที่ไหล่ซ้าย ก่อนจะเดินก้าวเท้ายาวๆ นำหน้าหญิงสาวขึ้นบันไดโดยที่ไม่ได้ตอบอะไร ภาพนั้นทำเพลินฝันบุ้ยปากตามหลังคนตัวโต รู้สึกไม่ชอบนิสัยที่เขานั้นประหยัดถ
Ler mais
ตอนที่6 จะยอมผมไหม
“เพลินไม่นอนห้องนี้นะคะ” คนที่ถูกวางลงบนเตียงกว้างหมายจะรีบดีดตัวลุก แต่ก็ถูกคนตัวโตคร่อมขึงตัวของเธอเอาไว้“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ให้นอนกับลูก แต่ให้เสร็จธุระที่ผมจะทำกับคุณก่อนได้ไหม” น่านฟ้าทางทับคนตัวเล็กไม่เต็มแรง เขาก้มก่ายกระซิบเสียงนุ่มละมุน ทั้งพ่นไออุ่นจากลมหายใจลงลำคอระหงส์ จนเพลินฝันเริ่มขนลุกขนชันนอนตัวเกร็ง เพราะพอจะรู้ว่าชายหนุ่มต้องการอะไรจากตัวของเธอเขาเงยหน้าจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มห่างเพียงไม่ถึงคืบ ดวงตาคมไล่ลองช้าๆ บนใบหน้าที่แสนคุ้นเคย ก่อนจะใช้นิ้วเรียวลูบไล้พวงแก้มนวลเบามือ “คิดว่าผมจะปล่อยให้คุณอยู่ที่บ้านนี้ฟรีๆ โดยไม่คิดค่าอะไรจากตัวคุณเลยหรือไง จะยอมผมไหม”เพลินฝันเริ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นแรงขณะที่คนตัวโตกำลังรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ พร้อมกับเริ่มสอดส่ายมือหนาเข้าไปที่ใต้เสื้อยืดตัวบางจนเพลินฝันต้องจับมือของเขาเอาไว้เธอจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยแววตาคิดถึงปนโหยหาครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเปิดปากพูดถึงสิ่งที่อยู่ในใจ“ที่เพลินยอมเพราะ..พะ..”ไม่ทันที่สาวเจ้าจะได้พูดความในใจที่ยังไม่เคยได้พูดให้เขาฟังจบ ริมฝีปากบางก็ถูกกอบกุมบดจูบกลืนเสียงไปเรียบร้อ
Ler mais
ตอนที่7 สร้างปัญหา
“วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ” เพลินฝันว่าจะเอ่ยถามน่านฟ้าตั้งแต่ตอนตื่นมาแล้ว แต่ก็เพิ่งจะได้มีโอกาส“ผมจะอยู่สร้างความคุ้นเคยกับลูกก่อน เรื่องข้าวของเครื่องใช้ของคุณกับลูกขาดเหลืออะไรก็รีบบอก ผมจะให้คนจัดการให้” เขามองไปยังเจ้าก้อนกลมที่กำลังคลานเล่นอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข“ขอบคุณค่ะ”“ตกลงยัยหนูอายุกี่เดือนแล้ว แกเกิดวันอะไรเกิดที่ไหนเล่ารายละเอียดมาให้ผมฟังให้หมดเลย”“ยัยหนูเกิดวันเสาร์ที่...” เพลินฝันเล่าทุกอย่างที่น่านฟ้าอยากรู้เกี่ยวกับลูกพักใหญ่ ทั้งเปิดรูปของยัยหนูพลอยชมพูตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบันให้ชายหนุ่มได้ดู คนเป็นพ่อเห็นแล้วก็รู้สึกตื้นตันจนน้ำตารื้น จะดีไม่น้อยหากเขาได้อยู่กับลูกทุกเวลาที่ลูกน้อยมีการเจริญเติบโต“ถ้าผมได้อยู่กับยัยหนูตั้งแต่แรกเกิดก็คงจะดีสินะ”“เพลินขอโทษจริงๆ ค่ะ”“อืม ตอนนี้มันก็ย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล้วนี่” เขาเปรยน้ำเสียงขุ่น ส่วนเพลินขวัญก็ได้แต่ก้มหน้างุดเพราะรู้อยู่ตลอดเวลาว่าตัวเองมีความผิด“คุณไม่มีพ่อแม่ แล้วตอนที่ท้องอยู่ยังไง”“เพลินโชคดีที่มีเพื่อนๆ ดีค่ะ ทั้งข้าวหอมแล้วก็ทอฝ้ายแวะเวียนมาดูแลเพลินตลอด อีกอย่างเพลินก็มีเง
Ler mais
ตอนที่8 ทะเลาะ
“นั่นเป็นความต้องการของคุณแม่ พี่ไม่ได้อยากหมั้นกับไอรินสักนิด พี่รักเพลิน”“เพลินรักพี่ธันแบบพี่ชายมาโดยตลอดนะคะ คนที่เพลินรักคือพ่อของยัยหนู” ในเมื่อเขาตรงไปตรวมากับเธอ หญิงสาวก็ไม่ตะขิดตะขวงใจที่จะพูดจาตรงไปตรวงมากลับเช่นเดียวกัน“พี่ไม่เชื่อว่าเพลินรักเค้า ไหนเพลินบอกว่าเลิกกับพ่อยัยหนูไปนานแล้วไง” ครั้งนี้ธันวาเหมือนคนไม่ได้สติ เข้าโผเข้าไปกอดเพลินฝันเอาไว้แน่น โดยที่ไม่สนว่าสถานที่ตรงนี้จะเป็นพื้นที่หน้าบ้านของสามีหญิงสาว หรือกลัวว่าใครที่ผ่านไปผ่านมาจะเห็น“พี่ธันปล่อยค่ะ” เพลินฝันยังไม่ทันได้ยกมือผลักธันวาออก ตัวของเธอก็ลอยหลุดจากอ้อมกอดของธันวาด้วยฝีมือของน่านฟ้าแล้ว“หน้าไม่อาย! อย่ามายุ่งกับเมียกู” น่านฟ้ายกมือชี้หน้าชายหนุ่มที่ไม่รู้จักกันมาก่อนด้วยท่าทีฉุนเฉียวไม่คิดเกรงใจ เพราะอีกฝ่ายเลือกที่จะทำอะไรไม่เกรงใจบริเวณบ้านของเขาก่อน“แกทิ้งเพลินไปตั้งนานกลับมาทำไม”“ไม่รู้อะไรแล้วอย่าพล่าม” น่านฟ้ากำลังจะก้าวเข้าไปประชิดตัวอีกฝ่ายแต่ถูกเพลินฝันมาขวางเอาไว้ก่อน“พี่ธันกลับไปเถอะนะคะ ขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรให้วุ่นวายกว่านี้เลย” หญิงสาวรีบไล่ธันวากลับไปเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มทั้งส
Ler mais
ตอนที่9 รอยลิปสติก
“ดึกแล้ว ทำไมยัยหนูยังไม่นอน”เพลินฝันถูกตั้งคำถามเช่นนี้เธอก็ต้องถอนหายใจอ่อน มองไปยังคนตัวโตในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ขายาวสีดำสวมแจ็คเก็ตหนังสีดำทับด้วยสายตาเหนื่อยล้า“เพลินกล่อมแล้วแต่ยัยหนูไม่ยอมนอนค่ะ” เธอเองก็ยังไม่เข้าใจพฤติกรรมของลูกเธอเหมือนกัน ไม่งอแงเมื่อผิดเวลานอน แต่ยังคงเล่นได้ตาแป๋วไม่มีท่าทีว่าจะง่วง“ป่ะ... ป้ะ” เด็กหญิงเห็นหน้าคนเป็นพ่อได้ก็ส่งเสียงเรียกพร้อมยิ้มหวานโชว์ฟันซี่น้อยๆ ทั้งชูแขนเป็นปล้องหมายจะให้คนเป็นพ่อได้อุ้ม“ว่าไงคะ ปะป๊าไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวจะมาเล่นด้วยนะคะ” น่านฟ้าอยากจะเข้าไปอุ้มลูกในตอนนี้แต่ก็ต้องชั่งใจเพราะเขาเพิ่งกลับมาจากข้างนอก“แอ้...” เสียงใสคราแรกเริ่มส่งเสียงแข็งขึ้น รอยยิ้มกว้างที่มีให้คนเป็นพ่อคราแรกก็เริ่มจางหาย เปลี่ยนเป็นมองด้วยสายตาแกมดุแทน “คุณน่านถอดเสื้อคลุมออกแล้วอุ้มยัยหนูสักเดี๋ยวก็ได้ค่ะ”“อืม”เพลินฝันอุ้มลูกส่งให้น่านฟ้าหลังจากที่เขาถอดเสื้อคลุมพาดไว้กับพนักพิงเก้าอี้ พอจะรู้แล้วว่าเจ้าตัวกลมทำไมไม่ยอมนอน หากเดาไม่ผิดคงจะรอคนเป็นพ่อมานอนพร้อมกันแน่“เพลินว่ายัยหนูน่าจะรอคุณน่านกลับมานะคะ” เพลินฝันยกมือลูบหัวลูกน้อยที่
Ler mais
ตอนที่10 คบกันตอนไหน
“ตกลงคุณน่านเค้าคบกับคุณโมนาจริงเหรอ แกได้ถามเค้าหรือยัง” ทอฝ้ายเริ่มเปิดประเด็นถามเมื่อเห็นว่าเพลินฝันกับข้าวหอมเข้ามานั่งล้อมวงกันดีแล้ว จากที่เห็นข่าวตั้งแต่เมื่อเช้าเธอก็รู้สึกไม่สบายใจแทนเพลินฝันเอามากๆ เพราะหากน่านฟ้าคบกับโมนาจริงคราวนี้หลานเธอได้มีแม่เลี้ยงแน่“ถามแล้วเค้าก็ไม่ตอบอะไรให้ฉันรู้เลยว่าสถานะของพวกเค้าเป็นแบบไหน จนฉันต้องมานั่งทุกข์ใจอยู่แบบนี้” เมื่อถูกถามเรื่องนี้จึ้นเพลินฝันก็เริ่มมีน้ำเสียงสั่นเครือขึ้นมาดื้อๆ เพราะในใจนั้นทุกข์ไม่รู้จะทุกข์ยังไงแล้ว“ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้นะ” ข้าวหอมเริ่มไม่ค่อยมั่นใจกับสิ่งที่ตัวเองเชื่อแล้วว่าน่านฟ้าไม่ได้คบกับใคร“ไม่ตอบก็แสดงว่าทุกอย่างเป็นแค่ข่าว อย่าเพิ่งอมทุกข์แล้วก็ไปงี่เง่าใส่คุณน่านล่ะ เดี๋ยวเค้าจะรำคาญแกซะก่อน”“จะพยายาม” เพลินฝันตอบทอฝ้ายเสียงอ่อนอีกรอบ เพราะเธอดันเผลอทำเรื่องงี่เง่าไปแล้วเมื่อวาน แต่พอมาถึงวันนี้ยังพอสงบอารมณ์ได้หน่อย“เอาแบบนี้สิข้าว แกก็ทำข่าวเรื่องของเพลินกับคุณน่านมีลูกด้วยกันไปเลยสิ” ทอฝ้ายเสนอไอเดียที่ผุดขึ้นมาในหัวกับข้าวหอม“เออ...ใช่” ข้าวหอมเบิกตาโพลงเห็นด้วยกับไอเดียของทอฝ้าย“ไม่ดีมั้ง” ดู
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status