บทที่ 5 สับสน

หลังพายุเร่าร้อนสงบลง ภคินที่แต่งเนื้อแต่งตัวเสร็จก็มองเธอด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยและจูบเธอจากนั้นก็ผละออกไปข้างนอก เหมือนมีธุระสำคัญที่ไม่อาจรอช้าได้

ริสาหยิบทิชชูเนื้อหนามาเช็ดทำความสะอาดร่างกายพร้อมกับถอนหายใจ ในที่สุดก็จบลงแบบนี้จนได้ หลังจากแต่งตัวเสร็จเธอก็นั่งนิ่งอยู่บนโซฟารับแขกของเขาพร้อมกับคิดถึงเรื่องในอดีต

ย้อนกลับไปในตอนที่เธอเป็นเพียงนักศึกษาปีสุดท้ายผู้ไร้เดียงสา ริสาเคยคบหากับภคิน ชายหนุ่มผู้เป็นรักแรกและครอบครองเรือนร่างของเธอเป็นคนแรก ความรักในตอนนั้นช่างหอมหวาน  ภคินในวันวานคือผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจและวาดฝันว่าจะแต่งงานด้วย

ทว่าความฝันทั้งหมดกลับพังทลายลงในพริบตา เมื่อภคินอยู่ ๆ ก็มาบอกเลิกกับเธอ จากนั้นชายหนุ่มก็ตัดการติดต่อทุกช่องทาง ราวกับริสาไม่มีตัวตนอยู่ในชีวิตของเขา และทำให้เธอถึงกับไร้สติไปนานเพราะหัวใจแตกสลาย

ริสาต้องร้องไห้ปางตายอยู่แรมปี จมอยู่กับความทุกข์ทรมานและตั้งคำถามว่าตัวเองทำผิดอะไร ร่างกายและจิตใจผ่ายผอมจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน จนกระทั่งเธอได้พบกับ เจตน์ สุภาพบุรุษหนุ่มแสนดีเข้ามาชุบชีวิตที่พังยับเยินของเธอให้ฟื้นคืนกลับมา

เจตน์ให้เกียรติเธอ ดูแลเธอด้วยความอ่อนโยนและอบอุ่น เธอไม่รู้ว่ารักเขาหรือเปล่า หรือเพียงแค่ไขว่คว้าบางอย่างเอาไว้เพื่อให้ลืมภคิน เพราะความดีของเจตน์ ริสาจึงตอบรับการหมั้นหมายและตั้งใจจะเริ่มต้นชีวิตใหม่

แม้ว่าพ่อแม่ของเจตจะไม่เห็นด้วยก็ตาม แต่เพราะว่าเจตดีกับเธอมาก เธอจึงคิดว่าจะสู้ไปกับเขาและไม่ทำให้เขาเสียใจ

ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลก ในวันนี้ที่เธอต้องกลายมาเป็นเลขาของภคินโดยไม่ตั้งใจ และเซ็กส์ของเขากลับทำให้เธอมีความสุข และเหมือนได้รับการเติมเต็มขึ้นมา เธอยิ่งตกใจเมื่อรู้ว่าตัวเองยังโหยหาเขา

เธอเป็นผู้หญิงร่านรัก เธอรู้ตัวดีและเขาก็ตอบสนองความต้องการของเธอได้อย่างไม่หมดสิ้น แค่เพียงคิดถึงเขา ร่างกายส่วนล่างกลับยิ่งเคลื่อนไหวตอบรับด้วยความกระสัน ผนังเนื้อนุ่มตอดรัดขมิบเอาน้ำเชื้อของเขาที่ยังตกค้างอยู่ด้านในถี่รัวจนเธอต้องครางฮึดฮัดในลำคอ

ตอนนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงไม่ดีไปจริง ๆ แล้ว

และในตอนนั้นเจตน์ก็โทรเข้ามา หญิงสาวรับสายด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้เป็นปกติที่สุด

“ค่ะเจตน์”

“ริสาอยู่ไหน ผมเพิ่งลงเครื่องอยากเจอหน่อย”

"อยู่ที่ทำงานค่ะ กำลังจะกลับบ้าน"

"ถ้างั้นผมจะแวะไปหานะ เจอกันที่บ้าน"

"ได้ค่ะ"

หญิงสาวกลับไปที่บ้านและอาบน้ำชำระร่างกายเพราะที่บ้านอยู่ใกล้ที่ทำงาน จึงทำให้เธอถึงเร็วกว่าเจตน์เกือบชั่วโมง หลังอาบน้ำเสร็จ ริสาก็โทรหาแม่ที่เฝ้าน้องชายอยู่ที่โรงพยาบาล แม่บอกว่าอาการน้องชายดีขึ้นมาก พร้อมที่จะผ่าตัดแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง เธอจึงพูดคุยกับน้องชายเล็กน้อย ก่อนจะวางสาย

หญิงสาวกลับไปที่บ้านและอาบน้ำชำระร่างกายเพราะที่บ้านอยู่ใกล้ที่ทำงาน จึงทำให้เธอถึงเร็วกว่าเจตน์เกือบชั่วโมง หลังอาบน้ำเสร็จ ริสาก็โทรหาแม่ที่เฝ้าน้องชายอยู่ที่โรงพยาบาล แม่บอกว่าอาการน้องชายดีขึ้นมาก พร้อมที่จะผ่าตัดแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง เธอจึงพูดคุยกับน้องชายเล็กน้อย ก่อนจะวางสาย และในตอนนั้นเจตน์ก็มาหาเธอตามที่นัดไว้

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผิวขาวหน้าตี๋ในชุดข้าราชการก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ในมือของเขาหอบหิ้วถุงของฝากจากเชียงใหม่มาพะรุงพะรัง ทั้งผ้าทอพื้นเมืองและขนมชื่อดังที่เขาตั้งใจเลือกซื้อมาฝากแม่ของเธอโดยเฉพาะ

“เจตน์ซื้อของมาฝากคุณแม่ด้วยครับริสา เห็นว่าท่านชอบทานขนมร้านนี้ ส่วนผ้าผืนนี้เจตน์คิดว่าเหมาะกับคุณแม่มากเลยซื้อมาเผื่อ” เจตน์เอ่ยพลางวางของลงบนโต๊ะก่อนจะเดินเข้ามากอดเธอเอาไว้ด้วยความคิดถึง

“ขอบคุณมากนะคะเจตน์ อุตส่าห์หิ้วมาตั้งไกล ลำบากแย่เลย” ริสายิ้มตอบ ข่มความรู้สึกบาปหนาในอกที่เพิ่งผ่านศึกกามมาเอาไว้ลึกสุดใจ ความแสนดีของคู่หมั้นยิ่งทำให้เธอรู้สึกผิด

เจตน์ไม่พูดอะไรต่อ ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมามอบจูบแผ่วเบาอ่อนโยนให้แก่คู่หมั้นสาว ริมฝีปากของเขาแตะแต้มลงมาอย่างให้เกียรติและนุ่มนวล ทว่าจูบแสนดีที่จืดชืดกลับไปกระตุ้นตะกอนราคะที่ภคินเพิ่งจุดระเบิดค้างคาไว้ในร่างกายของเธอให้ตื่นตัวขึ้นมาซะอย่างนั้น

ร่างกายส่วนล่างของริสาเริ่มร้อนผ่าว ร่องรักขยับขมิบตอดรัดเบาๆ ปลดปล่อยความเปียกชื้นอุ่นร้อนออกมาทันทีเพราะความอยากที่ยังไม่ถูกเติมเต็มจนสุดทาง ริสาเริ่มมีอารมณ์สวาทพุ่งสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ หญิงสาวเบียดกายเข้าหาอ้อมกอดของเจตน์พยายามจะส่งสัญญาณให้เขาเดินหน้าต่อบนเตียง

ทว่าเจตน์กลับถอนริมฝีปากออก ชายหนุ่มขยับจัดเสื้อผ้าของตัวเองแล้วส่งยิ้ม  มือหนาลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบร้อย

“คืนนี้เจตน์เดินทางมาเหนื่อยๆ แถมนั่งเครื่องบินนานจนปวดหลังไปหมดเลยครับริสา เจตน์ขอตัวกลับไปนอนพักผ่อนก่อนนะครับ พรุ่งนี้ต้องเข้ากระทรวงแต่เช้าด้วย ไว้เจตน์โทรหานะครับคนดี”

คำปฏิเสธอย่างสุภาพของเจตน์ทำให้อารมณ์รักที่พุ่งทะยานของริสาถูกตัดฉับลงกลางคัน หญิงสาวอ้าปากค้างมองตามหลังคู่หมั้นแสนดีที่เดินออกไปจากบ้านด้วยความรู้สึกอ้างว้างและค้างคาใจจนอึดอัดไปหมดทั้งเนื้อตัว ความต้องการส่วนลึกที่ยังไม่ถูกปลดปล่อยบีบคั้นให้ผิวกายของเธอร้อนรุ่ม ร่างกายส่วนล่างแฉะเยิ้มขยับรัดสั่นระรัวราวกระบอกสูบที่กระหายหาความยิ่งใหญ่

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความไร้รสชาติและแรงขับอันน้อยนิดของเจตน์ในค่ำคืนนี้ มันทำให้ในหัวสมองของเธอกลับระเบิดภาพความป่าเถื่อนของภคินขึ้นมาเต็มตา ภาพแก่นกายขนาดยักษ์ปูดโปนด้วยเส้นเลือดที่กระแทกกระทั้นเข้ามาในร่างของเธออย่างถึงใจ

เธอคิดถึงรสสวาทดิบหยาบที่เขามอบให้ ตอนที่เขาอ้าปากดูดนมจนรอบอกบวมเจ่อ มันส์สะใจจนช่องทางรักของเธอกลับมาขมิบตอดรัดเอาน้ำเชื้อเก่าของชู้รักที่ตกค้างลึกอยู่ด้านในให้ไหลซึมเปรอะเปื้อนกางเกงในตัวจิ๋วอีกรอบอย่างน่าอับอาย

หญิงสาวกัดปากแน่น ยอมรับกับตัวเองทั้งน้ำตาว่าใจของเธอตอนนี้ กำลังโหยเอ็นของประธานสารเลวคนนั้นอย่างน่าไม่อาย