บทที่ 3 ลืมไม่ลง NC

หลังจากผ่านบทรสชู้ป่าเถื่อนจนน้ำกามอุ่นร้อนทะลักเอ่อล้นรูรัก แผ่นหลังเนียนของริสายังคงถูกท่อนแขนกำยำดันบดเบียดชิดติดกำแพงเย็นเยียบอย่างไม่ยอมปล่อย ริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อจากการถูกซอยจ้วงลิ้นดูดดึงจนระบมไปหมด ริสาหอบหายใจกระเส่าจนเต้าอวบใหญ่สะท้อนขึ้นลงสู้สายตา คราบน้ำตาผสมเหงื่อไหลซึมตามกรอบหน้าหวาน

เธอนิ่งอึ้งพลางทบทวนความรู้สึกขัดแย้งในสมอง

น่าเจ็บใจนัก ทั้งที่เวลาผ่านไปนานหลายปี และเธอคิดว่าเธอลืมอดีตคนรักอย่างภคินไปแล้ว ทว่ายามเมื่อถูกเขาลักลอบจับแหกขาอย่างหยาบโลน ร่างกายเจ้ากรรมกลับติดไฟราคะอย่างง่ายดาย รูรักร่านสวาทโหยหาลำยักษ์อันคุ้นเคยของเขาอย่างที่ไม่ควรจะเป็น สัมผัสป่าเถื่อนที่แสนคุ้นเคยนี้ทำให้เธอลืมตัวจนเผลอร่อนสะโพกตอบรับอย่างอดสู

ฝ่ามือหนาหยาบกร้านของภคินยังคงขยำตะโบมเต้าเนียนขาวผ่องที่หลุดลุ่ยพ้นบราเซีย บดบี้หัวนมแข็งไตคลึงเบา ๆ อย่างเอาแต่ใจ

“ซีดดด นมของริสายังแน่นเต็มไม้เต็มมือ นุ่มสู้มือพี่เหมือนเดิมเลยนะคะคนดี”

น้ำเสียงหยาบโลนแกมดิบเถื่อนที่กระซิบชิดใบหูทำให้เลขาสาวสะดุ้งสุดตัวและเริ่มได้สติ เธอพยายามขยับตัวหนีมือปลาหมึก

“ปล่อยริสานะคะ”

“ไม่ปล่อย ไม่รู้เหรอว่าเธอทำพี่เงี่ยนจนคลั่งขนาดไหน ขนขนาดนี้พี่ยังอยากเย็ดเธออีกรอบจะตายอยู่แล้ว พี่คิดถึงร่องอวบ ๆ แน่น ๆ สีชมพูที่แฉะเยิ้มรัดเอ็นพี่จนหัวใจจะวายของริสารู้หรือเปล่าคะ”

ริสาหน้าแดงก่ำจนร้อนผ่าวพยายามยกมือทุบแผงอกแกร่ง “พี่คิน ปล่อย! อึก!”

การขัดขืนอันน้อยนิดถูกปิดฉากลงด้วยเรียวปากหยักที่ฉกวูบลงมาปิดปากเธออีกครั้ง ภคินสอดลิ้นหนาร้อนระอุเข้ามาตะโบมควานหาความหวานในโพรงปากเล็กอย่างหิวกระหาย ฝ่ามือร้อนลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนเน้นย้ำความต้องการ ชายหนุ่มไม่ได้พูดเล่น ลำเอ็นยักษ์ที่เพิ่งพ่นน้ำขาวขุ่นใส่รูรักของเธอไป ตอนนี้มันเริ่มขยายใหญ่และแข็งขืนบดเสียดสีอยู่ตรงหน้าขาอ่อนของเธออีกรอบ

ริสาส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอจนเสียงแผ่ว ร่างกายอ่อนระทวยเมื่อเขาเลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มจนเกิดรอยชู้สีแดงพลางส่งเสียงครางข่มขู่ระคนหลงใหล

สองมือหนาทำท่าจะตลบกระโปรงทรงเอของเธอขึ้นอีกรอบเพื่อเริ่มสวาทศึกครั้งใหม่ ริสาได้สติ ภคินเป็นผู้ชายไฟแรงสูง เซ็กส์จัดและเถื่อนหน้าด้าน ๆ เวลาเขาต้องการเธอไม่เคยเบี่ยงหนีแรงสัตว์ป่าของเขาได้เลย และตอนนี้เขากันกำลังจะทำมันจริง ๆ อีกรอบใต้ หญิงสาวจึงร้องห้ามเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนก

“พี่คิน ที่นี่ตอนนี้ไม่ได้นะคะ พอแล้วริสาขอร้อง”

ท่านประธานหนุ่มเงยหน้าขึ้น ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์นัยน์ตาทอประกายพราวระยับ “เลิกงานแล้ว ทำไมจะไม่ได้ ที่นี่ไม่ได้ ตอนนี้ไม่ได้ งั้นก็หมายความว่า เวลาอื่น สถานที่อื่น พี่เย็ดเธอได้ใช่หรือเปล่า”

เรื่องราวเกิดขึ้นหลังจากที่เธอมาสมัครงานที่นี่ โดยไม่รู้ว่าเป็นบริษัทของอดีตแฟนหนุ่ม กระทั่งเธอผ่านการสัมภาษณ์และกลายเป็นเลขาของเขา

 

ก่อนหน้านี้เขามีสีหน้าราบเรียบ และเหมือนจะไม่สนใจเรื่องที่ผ่านมาแล้ว เป็นเพียงเลขาหน้าห้องกับท่านประธานผู้แสนเย็นชา และใครจะรู้ว่าหลังจากเขารู้ว่าเธอหมั้นแล้วภคินก็เหมือนจะหึงหวงและล่อลวงให้เธอทำโอที ก่อนจะจัดการรวบหัวรวบหางเธอแบบนี้

 

“พี่คินอย่ามาพูดเหลวไหลนะ” ริสาพยายามรวบเสื้อเชิ้ตที่ขาดวิ่นเข้าหากันเพื่อซ่อนเต้านมใหญ่ แต่เขากลับดึงมือเธอออกมาแล้วรวบข้อมือเล็กรั้งเขาไว้บนหัว ริสาจ้องมองเจ้านายหนุ่มสายตาเขียวปัด “พี่จะเอายังไงกับริสากันแน่”

เขายิ้มร้ายกาจ ตอบคำถามพร้อมกับสายตาหื่นกระหายที่กวาดมองร่างเปลือยเปล่าท่อนบนของเธออย่างโลมเลีย “เอาท่าหมา ท่าหกเก้า หรือริสาจะขึ้นขี่ควบกระแทกบนตัวพี่ดีล่ะ”

“พี่คิน! พี่มันบ้าไปแล้วหรือยังไง”

ริสาเอ่ยด่าเสียงสั่นเมื่อเขาปล่อยมือ ร่างบางฟาดฝ่ามือลงบนอกแกร่งเต็มแรงด้วยความโกรธจนตัวสั่น ทว่าภคินกลับหัวเราะขบขันชอบใจที่เหนี่ยวรั้งอารมณ์ของเธอได้ ชายหนุ่มยังคงกักร่างเล็กไว้กลางอกแต่ยอมหยุดลวนลามชั่วคราว

ริสาสูดลมหายใจเข้าลึก ผู้ชายคนนี้หายไปตั้งหลายปี แต่พอกลับมาเจอกันเธอกลับรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยกับสัมผัสเซ็กส์อันป่าเถื่อนของเขาจนตัวเองยังตกใจ ทท่าทางโหยหิวและเอาจริงของภคินทำให้เธอมั่นใจว่าเขาไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ 

เขายิ้มกว้างนัยน์ตาเชื่อมฉ่ำ “ถ้าบ้า ก็บ้าอยากเอาริสา”

“พี่กินถุงยางอนามัยเป็นอาหารหรือไง! ในสมองถึงได้คิดแต่เรื่องลามกอยู่ตลอดเวลา”

ภคินจ้องมองใบหน้าสวยแง่งอนก่อนจะลดสายตาลงต่ำมองริมฝีปากอวบอิ่ม “ความผิดของเธอต่างหากไม่ใช่พี่”

“ริสาผิดตรงไหน อย่ามาใส่ร้ายกันนะ”

“ก็น่าเอาขนาดนี้ ยิ่งตอนนี้ยิ่งเซ็กซี่ อวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือขึ้น จนพี่ทนไม่ไหว”

ภคินมองเธอด้วยดวงตาหวานเชื่อมกึ่งคลั่งไคล้เหมือนในอดีตไม่มีผิด ริสาไม่กล้าสบตาตอบเพราะยิ่งมองหัวใจเธอก็ยิ่งสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง

เธอมีคู่หมั้นแล้ว เรื่องระหว่างเธอกับประธานคนนี้มันผิดศีลธรรมและเธอจะต้องหยุดมัน แต่จะหยุดยังไงล่ะ เธอไม่รู้วิธีที่จะหยุดเขาจริง ๆ 

 “อย่าขัดขืนเลย พี่ก็รู้ว่าเธอชอบ ขอจูบหน่อยนะ”

ภคินบีบริมฝีปากเล็กให้อ้าออกช้า ๆ ส่งลิ้นร้อนแทรกผ่านไรฟันเข้าไปในโพรงปากหวาน ละเลียดดูดดึงลิ้นบางอย่างยั่วยวนละมุนละไม

ริสาตั้งใจจะไม่ตอบสนองแต่รสจูบอันเชี่ยวชาญกลับทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม ปลายลิ้นพัวพันกันอย่างกระหายจนความรู้สึกเร่าร้อนเกิดขึ้นอีกครั้ง ทว่าคราวนี้คนที่ผละออกก่อนกลายเป็นภคิน เขายิ้มบางดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงตัณหา

“ผัวใหม่เธอรสไม่เด็ดเท่าพี่ใช่ไหม เธอชอบพี่มากกว่าใช่ไหม"

ริสาชะงักกึก ตั้งแต่เจอเขาก็ถามย้ำแต่คำนี้ ทำเหมือนว่าเธอเป็นคนผิด ทั้ง ๆ ที่คนที่ทิ้งเธอก็คือเขา เธอจึงอยากทำคืนให้เขาเจ็บใจบ้าง “เด็ดกว่าพี่เยอะค่ะ อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบเลย พี่คินมันเห่ยชะมัด สู้คุณเจตน์คู่หมั้นของริสาไม่ได้สักนิด!”

คำพูดนั้นทำให้เขาโกรธ ภคินคว้ามือเรียวของริสากระชากเลื่อนต่ำลงไปที่เป้ากางเกงสแล็กเนื้อดี กดฝ่ามือเล็กให้แบออกขยำหมับเข้ากับท่อนเนื้อยักษ์ขนาดยักษ์ที่แข็งชันจนเส้นเลือดปูดโปนเต็มไม้เต็มมือ

“อุ้ย! พี่คิน!” 

“หึ ของไอ้หน้าจืดนั่นมันใหญ่และเอามันส์กว่าพี่งั้นเหรอ? พี่ไม่เชื่อหรอก ริสาไม่รู้หรือไงว่าเธอโกหกไม่เก่งเอาซะเลย เห็นหน้าพี่ควยมันก็ตั้งชันร่องแฉะเยิ้มขนาดนี้ จะโกหกใครก็โกหกไปเถอะ แต่อย่ามาหลอกพี่"

คำพูดหยาบโลนและกิริยาเผด็จการกำลังขุดตอกตัณหาที่เธอฝังกลบไว้ในส่วนลึกให้ลุกโชน ริสาสับสนจนพูดติดอ่าง “ปะ ปล่อย มะ มือริสานะ!”

ภคินหัวเราะต่ำในลำคอแกล้งบังคับขยับมือเล็กให้รูดรั้งแก่นกายขนาดยักษ์ของเขาเบา ๆ ความแข็งขืนปวดร้าวแทบระเบิดจนเขาอยากจับเธอคุกเข่าแล้วยัดเยียดความใหญ่โตใส่ปากสวย ๆ ตรงนี้เพื่อเฝ้ามองเธอกลืนกินน้ำกามของเขาใจจะขาด

“พี่คิน อื้อ” 

และในตอนนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ภคินปล่อยเธอก่อนจะมองดูว่าใครโทรมา และดันเป็นสายที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะคนนั้นก็คือเแม่ของเขานั่นเอง

ชายหนุ่มปล่อยเธอแล้ว และหันไปคุยโทรศัพท์ทว่ามือหนายังคงกำรอบข้อมือเล็กเอาไว้ ไม่ให้เธอหนีไปไหน กระทั่งเขาพูดจบก็หันมาหาเธอ 

"ออกไปเถอะ"

ภคินยกมุมปากยิ้มเจ้าเล่ห์ โน้มหน้าลงมาจูบซับริมฝีปากเธอแผ่วเบา แกล้งขบกัดริมฝีปากล่างของเธอจนเจ็บจี๊ด จากนั้นก็ปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ หันหลังก้าวฝ่าเท้าเดินจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งไว้เพียงความเงียบ ริสาก้มมองโทรศัพท์ไอโฟนรุ่นล่าสุดราคาแพงลิบลิ่วในมือ เดิมทีอยากจะเขวี้ยงตามหลังเขาใจจะขาด แต่สุดท้ายก็ดึงสติยอมเก็บลงกระเป๋า

ผู้ชายที่เธอเคยคบเมื่อหลายปีก่อน ต่อมาเขาก็บอกเลิกกับเธอโดยและหายไปจากชีวิตเหมือนตายไปแล้ว ตอนนี้กลับโผล่มาในคราบท่านประธานที่มีเธอเป็นเลขา และเซ็กส์ที่แสนเร้าใจของเขาเมื่อสักครู่ก็ทำให้เธอรู้ตัวว่า ที่ผ่านมาเธอไม่เคยลืมเขาได้ลงแม้แต่วันเดียว!