LOGINในห้องทำงานใหญ่ของประธานหนุ่ม ริสายืนกำมือแน่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ หลังจากที่เพิ่งก้าวเข้ามาส่งกาแฟดำให้เขาในตอนเช้า แต่กลับถูกคำพูดลอย ๆ ของเจ้านายหนุ่มตรึงเอาไว้ให้อยู่กับที่
“เมื่อคืนคู่หมั้นแสนดีของเธอเสิร์ฟรสรักถึงใจดีไหมล่ะริสา ถึงได้เดินหน้าซีดเข้ามาทำงานแต่เช้าขนาดนี้”
ภคินเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มเอกสารตรงหน้า แต่น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นกลับราบเรียบเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหนาวสะท้าน ริสาหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธระคนตกใจ
“ท่านประธานส่งคนสะกดรอยตามฉันเหรอคะ!”
ชายหนุ่มวางควงปากกาในมือ ก่อนจะแหงนใบหน้าหล่อเหลาดิบเถื่อนขึ้นมาสบตากับเลขาสาว ภคินหัวเราะในลำคอแผ่วเบา
“นั่นไม่ใช่ประเด็นริสา ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเมื่อวานนี้มันไปหาเธอที่บ้าน และอยู่ด้วยกันสองต่อสองต่างหาก”
“แล้วจะทำไมคะ คุณเจตน์คือคู่หมั้นของฉัน การที่เขาจะมาหาฉันที่บ้านมันก็เป็นเรื่องปกติของคนที่จะแต่งงานกัน”ริสาเชิดหน้าตอบโต้พยายามขีดเส้นกั้นขอบเขต ทั้งที่ในใจสั่นระริกเมื่อนึกถึงสัมผัสจืดชืดของเจตน์เมื่อคืนที่ทำให้เธอต้องนอนทรมานคิดถึงคนตรงหน้าจนทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นมาช่วยตัวเองและฝันถึงเขาเพื่อให้อารมณ์สงบลง
คำว่า แต่งงาน คำเดียวทำให้นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธเคืองในพริบตา ภคินลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับตรงดิ่งเข้ามาใกล้จนริสาตกใจ จากนั้นก็หันหลังก้าวขาหนีโดยอัตโนมัติ
“คิดจะหนีพี่กลับไปหาคู่หมั้นหน้าจืดคนนั้นงั้นเหรอคะริสา ฝันไปเถอะ”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คำรามรอดไรฟันออกมาด้วยความหึงหวงและโกรธจัดทำเอาหน้าริสาซีดเผือด จากนั้นเขาก็ดึงเธอมากอดพร้อมด้วยมือที่ลูบไล้ไปที่แก้มก้นของเธอ
“ปล่อยริสานะ ท่านประธาน ไม่มีสิทธิ์มาทำป่าเถื่อนกับริสาแบบนี้” เธอพยายามยกมือกำปั้นทุบตีแผงอกแกร่งพัลวันเพื่อดันเขาออกห่าง
"เรียกพี่คิน ไม่ใช่ท่านประธาน"
"ท่านประธาน"
"ถ้าไม่เรียกพี่คิน พี่ก็จะไม่ปล่อย"
หญิงสาวยังดื้อรั้น เขาจึงขยับมือล้วงเข้าไปในกระโปรง จากนั้นก็ลูบไล้ผิวเนื้อนวลไปมาไม่หยุด
"อึก!...พี่คิน...ปล่อย!"
เสียงของเธอเบาลงแล้ว ชายหนุ่มยกมุมปากยิ้มร้ายเมื่อเห็นท่าทางต่อต้านอันอ่อนแรง เขารู้จักเรือนร่างนี้ดียิ่งกว่าใคร และรู้ดีว่าจุดอ่อนไหวที่จะสยบความพยศของเธออยู่ตรงไหน
เธอพยายามเบี่ยงตัวหนีไปทางด้านข้าง ทว่าฝ่ามือหนาอีกข้างกลับตะปบเข้าที่เอวคอดกิ่วแล้วรั้งร่างอวบอิ่มให้แอ่นหยัดกลับมาแนบชิดแผงอกแกร่งทันที ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนอย่างหิวกระหาย ลากไล้ปลายลิ้นสากร้อนระอุสลับกับการแลบเลียขบเม้มติ่งหูเบา ๆ กระตุ้นกระแสไฟราคะให้แล่นพล่านกระทั่ง เลขาสาวอ่อนระทวยเผลอครางออกมา
“พี่คิน อย่า ย่าทำ”
คำห้ามปรามแผ่วเบาลงทันตาเห็นเมื่อฝ่ามือหยาบโลนอีกข้างเลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบขึ้นสูง ดันสาบเสื้อเชิ้ตทำงานที่หลุดลุ่ยออกไปด้านข้าง ก่อนจะสอดมือเข้าไปใต้บราเซียตัวสวย ขยำตะโบมเนื้อนมเต่งตึงล้นมืออย่างย่ามใจ
ภคินใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้บดบี้หัวนมแข็งไตสีหวานคลึงเคล้าหน่วงหนักอย่างเชี่ยวชาญ ริสาสะดุ้งสุดตัว แข้งขาอ่อนแรงลงในพริบตาจนแทบทรุดฮวบพึ่งพิงบานประตู จิตใจของเธออยากจะวิ่งหนีออกไปจากห้องนี้ ทว่าร่างกายกลับสั่นสะท้านตอบรับสัมผัสอันคุ้นเคยอย่างทรยศ
ภคินหัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ เมื่อเห็นเด็กร่านในอดีตเริ่มตาปรือปรอย ชายหนุ่มก้มลงลากฝ่ามือต่ำลงมาตามแนวสีข้าง บีบเคล้นสะโพกมนอย่างรุนแรงจนเนื้อนุ่มปลิ้นตามร่องนิ้ว ก่อนจะตลบกระโปรงทรงเอรัดรูปขึ้นไปกองอยู่ที่เอวคอด เผยให้เห็นต้นขาอ่อนขาวเนียนสั่นระริก
ภคินลูบไล้ฝ่ามือร้อนจัดผ่านง่ามขาด้านใน ขยับขึ้นสูงไปบดบี้เน้นย้ำตรงใจกลางความสาวผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วที่เริ่มหลั่งน้ำหวานออกมาเหนียวเหนอะหนะจนชื้นแฉะเป็นดวงกว้าง นิ้วหนากดคลึงหนัก ๆ ลงบนติ่งเนื้อกระสันสีหวานชำแรกผ่านเนื้อผ้า รีดเค้นอารมณ์ตัณหาของหญิงสาวจนเธอต้องแอ่นสะโพกเบียดสู้ฝ่ามือของเขาอย่างลืมตัว
“ซี้ดดด ปากบอกรักมัน แต่ร่องรักของเธอ มันแฉะเยิ้มรัดนิ้วพี่แน่นจนน้ำไหลโชกขนาดนี้ หืม อยากโดนอีกใช่ไหมริสา"
น้ำเสียงแหบพร่าลามกกระซิบปลุกเร้าข้างใบหู ยิ่งทำให้ริสาเสียวกระสัน
สวบ!
"อ๊ะ อาาา พี่คิน อื้อออ แน่น เจ็บ ซีดดด มันลึกเกินไปแล้วมดลูกริสาจะพัง”
"เธอรับเก่งขนาดนี้จะพังได้ยังไง ร่องเธอตอดเอ็นพี่ไม่หยุด เสียวมากเลยใช่ไหม"
ชายหนุ่มเริ่มควงสะโพกเข้าออก ร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอัดกระแทกอันหนักหน่วง ผนังเนื้อนุ่มด้านในขยับบีบรัดตอดขยำลำเอ็นยักษ์ถี่รัวด้วยความกระสันอยาก
เซ็กส์เถื่อนหน้าด้าน ๆ ของชู้รักประธานคนนี้มันส์สะใจจนเธอเสพติดเข้าเสียวถึงมดลูก ภคินกระหน่ำสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่รูรักแฉะเยิ้มระรัวถี่ยิบ ชายหนุ่มขบกัดซอกคอขาวเน้นย้ำความหึงหวงจนเกิดรอยช้ำจาง ๆ พลางกระซิบคำถามคำรามลั่นในเสี้ยววินาทีที่อารมณ์สวาทกำลังพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด
“บอกพี่มาซิริสา ระหว่างเอ็นของพี่ กับไอ้คู่หมั้นหน้าจืดคนนั้นเธอชอบของใครที่สุด!”
หลังจากงานฉลองมงคลสมรสอันยิ่งใหญ่หรูหราผ่านพ้นไป บานประตูห้องหอสุดหรูภายในเพนต์เฮาส์ลอยฟ้าของประธานหนุ่มก็ปิดลง ลมหายใจของทั้งคู่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมและกลิ่นแชมเปญชั้นเลิศ ภคินในชุดเจ้าบ่าวที่ปลดเนกไทออกแล้วเดินเข้ามากอดกุมร่างระหงของริสาจากทางด้านหลังชายหนุ่มกดจูบลงบนลาดไหล่เนียนที่โผล่พ้นเกาะอกของชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ขนของริสาลุกซู่ด้วยความสยิว หญิงสาวเอียงคอรับสัมผัสอันร้อนแรงอย่างเต็มใจ“ในที่สุดเธอก็เป็นของพี่อย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วนะริสา เมียจ๋า” ภคินกระซิบกระซาบเสียงพร่า“ขอบคุณนะคะที่ทำให้ริสามีความสุข”ริสาหันกลับมาเผชิญหน้า มือบางลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งพรางส่งสายตาหวานฉ่ำเชิญชวน“เรียกผัวขาหน่อยสิคะคนดี”ริสาส่งเสียงหวานออดอ้อน “ผัวขา”“อื้อ เสียงเสียวมาก”ภคินหมดความอดทนทันทีเมื่อโดนเสียงหวานๆ ปลุกเร้า ชุดเจ้าสาวของเธอถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเต้านมใหญ่ที่ขาวนวลและยอดอกสีชมพูงดงามชวนให้ลงลิ้นกลืนกินภคินไม่รอช้าที่จะบีบเค้นเฟ้นสะโพกมนอย่างมันเคี้ยว และใช้ปากซุกไซ้ดูดดื่มลิ้มรสความอร่อยจากอกของเธออย่างตะกรุมตะกราม เสียงครางที่หลุดออกมาจากปากของริสายิ่งกระตุ้น
หลังจากที่เรื่องเลวร้ายพ้นผ่านไป เจตน์ถูกศาลตัดสินโทษและติดคุกชดใช้กรรมในสิ่งตนเองก่อไว้เรียบร้อย ทางด้านครอบครัวของริสาก็เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติ น้องชายของริสาสามารถกลับไปอยู่ที่บ้านและไปโรงเรียนได้ตามปกติแล้ว แม้ว่าเขาจะเรียนช้ากว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันไปหนึ่งปีเนื่องจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แต่เขาก็มีความสุขมากที่ได้กลับไปเรียนหนังสืออีกครั้ง ภาพรอยยิ้มของน้องชายทำให้บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความอบอุ่นอีกครั้งเมื่อทุกอย่างเริ่มคลี่คลาย ริสาก็ตกลงใจที่จะทำสิ่งที่ค้างคา หญิงสาวตัดสินใจเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้แม่ฟังตรง ๆ เธอเล่าเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่มีกับภคิน และเรื่องที่เจตน์แอบเข้ามาติดกล้องแอบถ่ายเพื่อแบล็กเมลเธอแม่ได้ฟังก็ตกใจมาก ใบหน้าของแม่ซีดเผือดด้วยความคาดไม่ถึง แต่สิ่งที่แม่กังวลมากที่สุดในตอนนี้คือเรื่องแม่ของภคิน แม่รู้ดีว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ชอบริสา และเคยดูถูกว่าครอบครัวของพวกเธอ คงไม่มีทางยอมรับริสาง่าย ๆ แน่ แม่รู้ว่าริสาชอบภคินและกลวว่าริสาจะเจ็บปวดอีกแต่ริสาบอกกับแม่ว่า"พวกเราคบกัน แต่ไม่ใช่ว่าจะแต่งงานกันนี่คะ ตอนนี้เขาดีกับหนู หนูก็แค่ดีกับเขาแลกเปลี่ยนกัน"จนกร
เวลาต่อมา หลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญที่โรงแรมม่านรูดผ่านพ้นไป เจตน์ถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาบาดแผลกระสุนปืนที่โรงพยาบาลภายใต้การควบคุมตัวอย่างแน่นหนาภคินไม่ได้ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล ชายหนุ่มสั่งการให้ทีมทนายความรวบรวมหลักฐานทั้งหมดเพื่อดำเนินคดีอย่างถึงที่สุด เจตน์ถูกตั้งข้อหาข่มขู่ริสาว่าจะปล่อยคลิปวิดีโอฟ้องแม่ของเธอและเผยแพร่คลิปดังกล่าวลงในโซเชียล พร้อมด้วยข้อหาทำร้ายร่างกายและกักขังหน่วงเหนี่ยว นอกจากนี้ภคินยังดำเนินคดีข้อหากรรโชกทรัพย์แยกต่างหาก ในกรณีที่เจตน์ส่งข้อความมาขู่รีดเงินสิบล้านบาทจากเขาอีกด้วยไม่เพียงแค่นั้น ภคินยังยื่นหนังสือร้องเรียนพร้อมหลักฐานพฤติกรรมทั้งหมดส่งตรงไปยังกระทรวงการต่างประเทศซึ่งเป็นต้นสังกัดของเจตน์ หลักฐานที่แน่นหนาทำให้คณะกรรมการพิจารณาโทษอย่างรวดเร็วเจตน์ถูกลงโทษทางวินัยร้ายแรงด้วยการไล่ออกจากราชการทันที ชายหนุ่มหมดสิ้นอนาคตและเกียรติยศที่ตัวเองแสนภูมิใจ และเมื่อบาดแผลเริ่มหายดี เขาก็ถูกควบคุมตัวส่งเข้าคุกทันทีเพื่อรอการพิจารณาคดีในชั้นศาลสิ่งที่ทำให้เจตน์เจ็บปวดและสิ้นหวังที่สุดคือท่าทีของครอบครัว พ่อและแม่ของเจตน์ที่ห่วงหน้าตาในสังคมพากันตัดหางปล
ภายในโรงแรมม่านรูด กลิ่นค่อนข้างอับและมีกลิ่นบุหรี่ลอยวนจางๆ แต่กลับชวนให้รู้สึกอยากอาเจียน ภายในมีเตียงขนาดไม่ใหญ่มากวางอยู่ นอกจากนั้นยังมีโต๊ะเหล็กที่มีเก้าอี้สองตัววางอยู่เจตน์เดินนำหน้าเข้าไปในห้อง เขาปิดประตูและกดล็อกลูกบิดทันที ริสาเดินตามเข้ามาหยุดยืนอยู่กลางห้อง สายตาของเธมองสำรวจสภาพรอบตัวด้วยความรู้สึกไม่ปลอดภัย มือบางกำหูกระเป๋าสะพายเอาไว้แน่น หญิงสาวไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไปจึงเปิดฉากถามออกไปตรงๆ“นายจะเอายังไงกันแน่ถึงจะยอมลบวิดีโอ บอกมา”เจตน์หันกลับมามองเธอ เขาเดินไปลากเก้าอี้เหล็กออกมานั่งพลางเหยียดยิ้ม“ใจเย็นๆ สิริสา ยังไม่ถึงเวลาหรอกนะ พวกเราค่อยๆ คุยกันดีกว่า อยากให้ลบคลิปต้องมีเงื่อนไข”ริสาเสียงสูง “เงื่อนไขอะไร?”เจตน์จ้องหน้าเธอ แววตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “เงื่อนไขคือเธอต้องเป็นเมียฉัน ห้ามมีอะไรกับไอ้ประธานนั่นอีก แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่แต่งงานกับเธอเด็ดขาด คนอย่างเธอมันต่ำตม มั่วไปทั่ว เป็นได้แค่ของเล่นของฉันเท่านั้น ต่อไปฉันสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ จนกว่าฉันจะเบื่อและไม่อยากได้เธออีก แค่นี้เงื่อนไขง่ายๆ รับได้หรือเปล่า”ริสาจ้องหน้าอดีตคู่หมั้นด้วยความผิดห
รถยนต์ของเจตน์แล่นเข้ามาจอดสนิทภายในลานจอดรถของโรงแรมม่านรูดที่ค่อนข้างเก่าแห่งหนึ่ง ริสาก็หน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธและความรังเกียจ เจตน์จัดการเช็กอินเปิดห้องพักชั่วคราวเรียบร้อยแล้วเดินลงมาเปิดประตูรถให้เธอ แต่หญิงสาวกลับนั่งนิ่งอยู่บนเบาะ ไม่ยอมก้าวเท้าลงจากรถเพื่อขึ้นห้องกับเขา“ลงมาสิริสา เปิดห้องเสร็จแล้ว อย่าให้ต้องใช้กำลัง” เจตน์เอ่ยเสียงเข้ม แววตาฉายความคุกคาม“ฉันไม่ขึ้น! มีอะไรก็คุยกันตรงนี้ ฉันไม่เข้าห้องกับนายเด็ดขาด!” ริสาตวาดกลับเสียงสั่น ร่างกายระริกด้วยความกลัวเจตน์เหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาโน้มตัวลงมาใกล้พรางชูโทรศัพท์มือถือที่มีไฟล์คลิปฉาวโฉ่ขึ้นตรงหน้าเธอ “คิดว่าจะเลือกได้งั้นเหรอริสา ถ้าเธอไม่ยอมไปคุยกับฉันดี ๆ ฉันจะกดส่งคลิปนี้ให้แม่เธอเปิดดูทันที เอาสิ อยากลองดีก็ตามใจ”ริสาจับกระเป๋าสะพายในมือแน่นจนนิ้วขาวซีด ร่างกายชาฉ่าด้วยความจนแต้ม ภาพความเจ็บป่วยของแม่ลอยเข้ามาในหัวจนเธอต้องยอมสยบต่อคำขู่ หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะจำใจก้าวเท้าลงจากรถและยอมเดินตามเจตน์เข้าไปด้วยสายตาหวาดระแวงทางด้านห้องทำงานประธานบริหารชั้นสูงสุด ในเวลานี้บรรยากาศเดือดพล่านจนแทบจะแผดเผาทุ
ริสาเดินก้าวเท้าออกจากห้องทำงานของภคินด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งในอก หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวด้วยความตกใจกลัว ก่อนที่เธอจะปิดประตู ริสาสบสายตาแข็งกร้าวทรงอำนาจของคุณแม่ของประธานหนุ่มที่มองตรงมาหัวใจของเลขาสาวเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ความหวาดหวั่นแล่นพล่านไปทั่วร่าง เพราะเมื่อครู่ตอนที่เธอกอดซบอยู่บนอกของภคิน แน่นอนว่าผู้หญิงสูงวัยคนนั้นก้าวเข้ามาเห็นเต็มสองตาอย่างไม่มีทางเลี่ยงโชคดีที่ภคินออกตัวปกป้องเธอในทันที โดยการสั่งให้เธอรีบเดินออกมาจากห้องก่อน ไม่ต้องคอยแก้ตัวตรงหน้าผู้หญิงคนนั้น แต่ถึงจะเป็นแบบนี้เธอก็ยังกลัว ตอนนี้ริสาได้แต่นั่งรอด้วยความกระวนกระวายใจอยู่ภายนอก ข้างในห้องทำงานประธานปิดเงียบกริบ เธอไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังพูดคุยหรือปะทะคารมอะไรกันบ้าง แต่แล้วสัญญาณเตือนโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ริสารีบกดเปิดดูเมื่อพบว่าเป็นข้อความจากภคิน“ไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไร ไปโรงพยาบาลให้สบายใจเถอะนะ พี่จัดการได้ทุกอย่าง”ริสาพิมพ์ข้อความตอบกลับไปสั้นๆ ว่า“ค่ะ”เพื่อให้อีกฝ่ายคลายกังวล จากนั้นไม่นาน เสียงเตือนข้อความก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เมื่อกดเปิดดู หัวใจที่เพิ่งจะ
หลังพายุเร่าร้อนสงบลง ภคินที่แต่งเนื้อแต่งตัวเสร็จก็มองเธอด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยและจูบเธอจากนั้นก็ผละออกไปข้างนอก เหมือนมีธุระสำคัญที่ไม่อาจรอช้าได้ริสาหยิบทิชชูเนื้อหนามาเช็ดทำความสะอาดร่างกายพร้อมกับถอนหายใจ ในที่สุดก็จบลงแบบนี้จนได้ หลังจากแต่งตัวเสร็จเธอก็นั่งนิ่งอยู่บนโซฟารับแขกของเขาพร้อมกับคิดถ
เย็นวันต่อมา หลังเลิกงาน“อ้าวริสา ทำโอทีเหมือนกันเหรอ"พี่แป้งเลขารุ่นพี่ของภคินอีกคนเพิ่งออกไปทานอาหารเย็นกลับมา ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นริสายังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานและกำลังง่วนอยู่กับหน้าจอเพียงลำพัง ริสาหันมายิ้มอ่อนให้กับแป้ง การที่เธอต้องทำโอทีอยู่ตอนนี้เพราะช่วงกลางวัน เธอถูกท่านประธานหื่นกามเรีย
หลังจากผ่านบทรสชู้ป่าเถื่อนจนน้ำกามอุ่นร้อนทะลักเอ่อล้นรูรัก แผ่นหลังเนียนของริสายังคงถูกท่อนแขนกำยำดันบดเบียดชิดติดกำแพงเย็นเยียบอย่างไม่ยอมปล่อย ริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อจากการถูกซอยจ้วงลิ้นดูดดึงจนระบมไปหมด ริสาหอบหายใจกระเส่าจนเต้าอวบใหญ่สะท้อนขึ้นลงสู้สายตา คราบน้ำตาผสมเหงื่อไหลซึมตามกรอบหน้าหวาน
ภคินกระแทกสะโพกสอบสวนแก่นกายใหญ่โตพรวดเดียวมิดด้าม ดันความใหญ่โตเข้าไปจนสุดทางรัก ทลายความทรมานที่เขาอดกลั้นมานาน ริสากรีกร้องครางลั่น ผนังเนื้อนุ่มโอบล้อมกลืนกินความเถื่อนทรามของชู้รักอย่างหิวกระหาย ไฟสวาทลุกโหมกระหน่ำในมุมอับของออฟฟิศอย่างดุเดือด“อ๊าาา อื้อออ... พี่คิน... เบาหน่อย ริสาซี้ดดด”ริ



![พิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



