All Chapters of NC25+ ร่านรักประธานร้าย: Chapter 1 - Chapter 10

ภคินกระแทกสะโพกสอบสวนแก่นกายใหญ่โตพรวดเดียวมิดด้าม ดันความใหญ่โตเข้าไปจนสุดทางรัก ทลายความทรมานที่เขาอดกลั้นมานาน ริสากรีกร้องครางลั่น ผนังเนื้อนุ่มโอบล้อมกลืนกินความเถื่อนทรามของชู้รักอย่างหิวกระหาย ไฟสวาทลุกโหมกระหน่ำในมุมอับของออฟฟิศอย่างดุเดือด“อ๊าาา อื้อออ... พี่คิน... เบาหน่อย ริสาซี้ดดด”ริสาหวีดร้องเสียงหลง ฝ่ามือเรียวจิกสับลงบนแผ่นหลังกว้างของภคินจนเนื้อแทบหลุด ร่างกายของเธอสั่นสะท้านโยกคลอนไปตามแรงอัดกระแทกอันหนักหน่วง ลำหัวยักษ์หัวหยักบานเบียดเสียดกับผนังเนื้อนุ่มด้านในจนขยายตัวคับแน่นแน่นตึง ร่องสาวที่ห่างหายจากความสุขสมมานานตอดรัดสิ่งที่สอดใส่เข้ามาถี่รัว ราวกับพยายามจะรีดเค้นเอาน้ำกามของชู้รักออกมาให้หมดในคราวเดียว“ซี้ดดด เจ็บแต่ร่องเธอดูดควยพี่แน่นขนาดนี้เลยเหรอวะริสา! อู้ยยย ตอดดีฉิบหาย เมียใครวะทำไมแฉะร่านได้ใจพี่ขนาดนี้!”ภคินสบถคำหยาบโลนลั่นซอกตึก แขนแกร่งช้อนใต้สะโพกมนของเลขาสาวล็อกเอาไว้แน่น ก่อนจะกระหน่ำสาวสะโพกสวนกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้ง เอวสอบขยับซอยถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนสลับกับเสียงน้ำหนืดเหนียวที่ดังกรรโชกอยู่ระหว่างขาตับ! ตับ! ตับ! พลั่ก!“

เย็นวันต่อมา หลังเลิกงาน“อ้าวริสา ทำโอทีเหมือนกันเหรอ"พี่แป้งเลขารุ่นพี่ของภคินอีกคนเพิ่งออกไปทานอาหารเย็นกลับมา ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นริสายังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานและกำลังง่วนอยู่กับหน้าจอเพียงลำพัง ริสาหันมายิ้มอ่อนให้กับแป้ง การที่เธอต้องทำโอทีอยู่ตอนนี้เพราะช่วงกลางวัน เธอถูกท่านประธานหื่นกามเรียกไปพบ และจับเธอกินในห้องน้ำส่วนตัวของเขาอยู่เกือบชั่วโมง ทำให้เธอกลับมาทำงานสายและต้องมาเคลียร์งานในตอนนี้หญิงสาวตอบเพื่อนร่วมงานเสียงเบา“เอ่อ พอดีริสามีงานค้างนิดหน่อยค่ะ เลยอยู่ทำโอที""แต่หน้าแดง ๆ นะ ไม่สบายหรือเปล่า"ริสายกมือขึ้นจับใบหน้าของตัวเอง พลางพูดว่า"ร้อนนิดหน่อยค่ะ ไม่มีอะไร พี่แป้งทำโอทีเหมือนกันเหรอคะ”"จ้ะ เพิ่งไปกินข้าวเย็นมา หิวทนไม่ไหว พี่ทำงานก่อนนะ ไม่คุยแล้ว"โชคดีที่พี่แป้งงานยุ่ง เลยไม่มีเวลาสนใจริสาเท่าไหร่ เธอจึงพยักหน้าแล้วพูดว่า"ริสาก็หิว งั้นริสาลงไปหาอะไรกินก่อนนะคะ"ริสาอยู่ในลิฟต์แล้วและคิดว่าตัวเองจะกลับบ้านเลยดีหรือไม่ และในขณะนั้น เสียงโทรศัพท์ไอโฟนเครื่องหรูในกระเป๋าที่ชู้รักสารเลวยัดเยียดให้กลับสั่นครืดคราดขึ้นมาครืด ครืดริสาสะดุ้งโหยง ดึงมันออกม

แสงแดดยามเช้าของวันทำงานใหม่ไม่ได้ช่วยให้ความตึงเครียดภายในห้องทำงานบริหารลดน้อยลงไปเลย ริสายืนกำมือแน่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ หลังจากที่เพิ่งก้าวเข้ามาส่งกาแฟดำตามหน้าที่ แต่กลับถูกคำพูดลอยๆ ของเจ้านายหนุ่มตรึงเอาไว้ให้อยู่กับที่“เมื่อคืนคู่หมั้นแสนดีของเธอเสิร์ฟรสรักถึงใจดีไหมล่ะริสา ถึงได้เดินหน้าซีดเข้ามาทำงานแต่เช้าขนาดนี้”ภคินเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มเอกสารตรงหน้า แต่น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นกลับราบเรียบเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหนาวสะท้าน ริสาหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธระคนหวาดกลัวที่เขาเย้ยหยันเรื่องส่วนตัวของเธอได้อย่างหน้าตาเฉย หญิงสาวขยับก้าวเข้าไปประจันหน้าพลางเค้นเสียงถามกลับทันที“ท่านประธานส่งคนสะกดรอยตามฉันเหรอคะ”ชายหนุ่มวางปากกาลงช้าๆ ก่อนจะแหงนใบหน้าหล่อเหลาดิบเถื่อนขึ้นมาสบตากับเลขาสาว ภคินหัวเราะในลำคอแผ่วเบา เป็นเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ทำให้อารมณ์คนฟังยิ่งดิ่งวูบ“นั่นไม่ใช่ประเด็นริสา ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเมื่อวานนี้มันไปหาเธอที่บ้าน และอยู่ด้วยกันสองต่อสองต่างหาก” สายตาคมกริบของเสือร้ายจ้องลึกเข้ามาในดวงตาคู่สวยคล้ายจะคาดคั้นเอาเรื่อง“แล้วจะทำไมคะ คุณเจ

คราบน้ำรักอุ่นร้อนรสคาวข้นที่เพิ่งถูกฉีดพ่นฝังลึกเข้าสู่ช่องทางรักระลอกสองค่อยๆ ไหลย้อนเอ่อล้นออกมาตามง่ามขาเนียน ภคินถอนแก่นกายขนาดยักษ์ออกจากร่างอวบอิ่มช้าๆ ชายหนุ่มจัดการรูดซิปและจัดระเบียบเสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อดีของตัวเองให้เข้าที่อย่างใจเย็น ใบหน้าหล่อเหลาดิบเถื่อนกลับคืนสู่ความเรียบเฉยในพริบตา ชายหนุ่มหลุบสายตามองร่างของเลขาสาวที่นั่งนิ่งอยู่บนพื้นห้องทำงานในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงด้วยสีหน้าพอใจ“พี่ให้เวลาเธอสิบนาทีก่อนที่ระบบล็อกประตูส่วนกลางจะเปิดออก”น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยสั่งการอย่างเยือกเย็นไร้เยื่อใย ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะหันหลังเดินเข้าไปยังห้องพักผ่อนส่วนตัวที่ซ่อนอยู่ด้านหลังชั้นวางหนังสือ ทิ้งให้ริสาอยู่กับความเงียบงันเพียงลำพัง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ข่มความรู้สึกผิดบาปที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก เธอก้มลงหยิบชุดทำงานและเสื้อเชิ้ตเนื้อดีที่หลุดลุ่ยอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็ว โชคดีที่เสื้อผ้าไม่ได้ฉีกขาดเสียหาย เพียงแค่ยับยู่ยี่ตามแรงอารมณ์กระแทกกระทั้นเมื่อครู่เท่านั้น หญิงสาวใช้ฝ่ามือตีขาตัวเองแรงๆ ด้วยความเจ็บใจที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปกับความวาบหวามระทึกใจจนพ่ายแพ้แก่กามารมณ์อย

ริสาขยับเท้าเดินเซเข้ามาในห้องน้ำหรูหราที่ตกแต่งด้วยหินอ่อนสีดำสนิท หญิงสาวเปิดก๊อกน้ำเย็นจัดขึ้นมาวักลูบหน้าลูบตาอย่างลนลาน หวังให้ความเย็นช่วยบรรเทาความร้อนผ่าวในสมอง แต่ในช่วงจังหวะที่เธอกำลังใช้มือเรียวเกาะขอบอ่างล้างหน้าแน่นเพื่อทรงตัวอยู่นั้น ใครบางคนก็ก้าวเข้ามาในห้องน้ำอย่างเงียบเชียบ ตามมาด้วยเสียงประตูบานหนาที่ถูกปิดล็อกลงกลอนจากด้านในอย่างแน่นหนา และมีคนของภคินเฝ้าอยู่ข้างนอก เพื่อไม่ให้ใครมารบกวน ริสาพยายามปรือตาที่ฉ่ำเยิ้มหันไปมอง ทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่ของภคินยืนกอดอกพิงประตูด้วยแววตาดุดันน่ากลัว ความหวาดกลัวผสมผสานกับความวาบหวามขัดแย้งก็แล่นพล่านเกาะกุมหัวใจเธอในพริบตา“ท่านประธาน เข้ามาได้ยังไงคะ นี่ห้องน้ำหญิงนะคะ”“เรียกพี่คิน ห้ามเรียกท่านประธาน” เขาส่งเสียงเย็นออกมา ทว่าแววตากลับมองเธอด้วยอารมณ์หื่นกระหาย“ออกไปนะ ถ้ามีคนเข้ามา”“ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเข้ามาทั้งนั้น” เขาพูดตัดบททันที จากนั้นคนตัวโตสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มคว้าร่างเล็กมากอดและบดเบียดร่างกายที่หนาใหญ่ดันร่างอวบอิ่มให้แผ่นหลังเนียนแนบสนิทเข้ากับกระจกเงาบานใหญ่ชิดขอบอ่างล้างหน้า“พี่คิน