LOGINLORIE LOVE
“Akala ko gutom ka na?” nakakunot na ngayon ang noo niya.
“Wala naman po akong pinipili na pagkain. Lahat po ay kaya kong kainin, hindi po ako maselan,” sagot ko sa kanya pero nagulat ako dahil biglang pumreno siya.
“May problema po ba?” nagtataka na tanong ko sa kanya.
“Red light,” sagot niya sa akin at uminom siya ng tubig. Ako naman ay napatingin naman ako sa unahan.
Hindi na ako kumibo kasi tama naman siya. Naka-red light nga kaya siya huminto. Akala ko tuloy ay baka may mali akong sinabi na ayaw niya. Pero mukha namang wala. Nang muling maging green ang stoplight ay pinatakbo na niya ang sasakyan niya. Ako naman itong tahimik lang na nakaupo dito sa tabi niya.
Nakatanaw lang ako sa labas ng bintana. May dinaanan kami na kainan at bumili siya ng pagkain. Nang ibigay na ito sa kanya ay binigay niya agad sa akin. Nagtataka naman akong nakatingin sa kanya.
“That’s your food, kainin mo mamaya. Aalis ako kaya mag-isa ka lang sa condo ko. All you need to do there is to clean my unit,” sabi niya sa akin.
“Okay po, salamat po sa pagkain.” sabi ko sa kanya.
Wala naman akong narinig na kahit na ano mula sa kanya. Nang makarating kami sa tapat ng condo building niya ay hindi pa ako bumaba agad dahil binigyan pa niya ako ng instructions para sa mga dapat kong gawin at kung saan ako pupunta.
“Babalikan kita mamaya. Huwag kang aalis sa unit ko,” paalala niya sa akin bago siya umalis.
Napanguso na lang ako dahil paano ako aalis kung ni singkong duling wala akong pera. Hindi ko naman kayang lakarin pauwi sa mansion nila.
Nang tuluyan ng mawala sa paningin ko ang sasakyan ni Ninong Cong ay mabilis na ako naglakad papunta sa may entrance para umakyat na ako. Siguro ay tinawagan na sila ni ninong dahil pinapasok nila ako kaagad ng sabihin ko na sa may unit ako ng boss ko pupunta.
Sumakay ako sa elevator dahil nasa pinakamataas na palapag siya. Siguro kong aakyatin ko ‘yon na gamit ang hagdan ay baka malagutan ako ng hininga lalo na masa ika 40th floor siya.
Hindi ko alam kung ano bang trip ng matandang ‘yon. Bakit naman kailangan pa na sa 40th floor siya kung puwede naman na sa mga 5th floor na lang sana?
Pero kahit naman isipin ko na sana ay sa mababa na lang ay wala akong magagawa dahil ‘yon ang trip ng ninong kong hilaw. Bagay na bagay pa naman sa kanya ang ninong cong na call sign pero ayaw naman niya akong panindigan. Hindi raw kasi niya ako kilala.
Ewan ko ba sa mga politiko. Bakit ang hilig nilang magdaos ng binyagang bayan o pambarangay, tapos hindi na nila kilala ang mga inaanak nila. Kung sabagay sure ako na marami ang mga kasabay ko noong nagpabinyag ako. Kaya hindi niya rin kilala ang mga ito.
Isa pa bata pa siya noon dahil SK chairman pa lang siya noon. At ang sabi pa ay tatlong taong gulang na ako noong nagpabinyag ako. Kaya malaki na talaga ako.
Habang nandito ako sa loob ng elevator ay naamoy ko ang mabangong amoy ng pagkain kaya mas lalo akong nagutom. Akala ko talaga ay sobrang heartless ng ninong kong hilaw pero hindi naman pala.
Bumili pa siya ng pagkain para hindi ako magutom. Nang nakarating na ako sa 40th floor ay kaagad na bumugad sa akin ang mismong condo na niya. Penthouse na rin yata ang tawag nila dito.
Grabe ang laki dahil solong-solo lang niya ang isang buong floor. Kung sabagay mayaman talaga ang mga congressman. Wala namang duda na mayaman siyang tao. Sana lang talaga ay hindi siya katulad ng mga nakikita ko sa tv na korakot. Sana kahit na may pagka-masungit siya sana ay tapat siya sa tungkulin niya sa bayan at sa nasasakupan niya.
Sa sobrang laki nito ay hindi ko na alam kung saan ba ako magsisimula. Siguro ay kakain na lang muna ako para may lakas ako na maglinis sa magandang unit na ito. Ngayon ko talaga nalaman na iba ang binigay niyang susi sa akin. Susi pala ito ng room niya at hindi ng unit niya. Siguro ay wala talagang nagtatangkang pumunta dito sa penthouse niya.
Tumayo ako dito sa harap ng glass wall niya at bigla akong nalula ng tumingin ako sa baba. Jusko po! Ang taas pala talaga nitong 40th floor. Bago pa ako mahilo sa kakatingin sa ibaba ay pumunta na lang ako sa may kusina para kumain. Ang ganda ng mga gamit niya sa bahay kaya naman nahihiya akong makigamit.
Siguro ay magkakamay na lang akong kakain. Sanay naman akong magkamay kaya walang problema sa akin. Nagsimula na akong kumain ay sobrang natuwa talaga ako dahil ang sarap nitong pagkain na binili sa akin ni ninong cong. Dahil sa naging mabait siya ngayon ay hindi ko na muna siya itatakwil.
Ninong ko muna siya ngayon kahit pa ayaw niya akong akoin na inaanak. Dahil sa sarap na sarap ako sa kinakain ko ay hindi ko man lang namalayan na tapos na pala ako. Mabuti na lang may mga bottled water dito kaya okay lang siguro na humingi ako ng isa.
Nang maging goods na ako ay nagmamadali na akong maglinis. Sa totoo lang ay malinis naman itong penthouse niya. Kaya wala naman akong gaanong lilinisin. Pinalitan ko na lang ang mga beddings niya para naman maging bago. Itong lalaking ito, white and black lang ang mayroon dito sa room niya. Lakas talaga makalalaki ng kulay.
Hapon na ako natapos. Malapit na pa lang mag alas singko ng hapon pero ang boss ko naman ang hindi pa bumabalik. Hindi ko tuloy alam kung saan ako uupo kaya mas pinili ko na lang dito sa may malaking carpet. Habang nakaupo ako ay nagulat ako dahil biglang tumunog ang telepono. Wala sana akong balak na sagutin pero kasi pangatlong tawag na niya ito.
“H–Hello po–”
“Bumaba ka na, uuwi na tayo–”
“Ninong?”
“May iba ka pa bang inaasahan na tatawag?” Masungit na naman siya.
“Pababa na po ako,” sabi ko na lang at ibinaba ko na ang tawag.
Kahit kailan talaga ang lalaki na ‘yon. Kaya naman nagmamadali akong umalis sa penthouse niya. Bago ako tuluyang umalis ay sinigurado ko muna na safe ang lahat. Pagbaba ko ay nakita ko ang kotse niya na naghihintay kaya naman lumapit agad ako. Sa frontseat na ako uupo dahil baka sabihan na naman niya na ano ang akala ko sa kanya driver.
Nang buksan ko ang pintuan ay nagulat ako dahil may nakasakay na.
“Sa likod ka na lang,” sabi niya kaya naman sa backseat na ako sumakay.
Nang nakaupo na ako ay pinatakbo na agad niya ang sasakyan. Ako naman ay sa labas lang nakatingin. Hindi ko sinulyapan ang ninong ko at ganun rin ang kasama niyang babae. Pero alam ko na maganda itong kasama niya.
“Are you hungry?” narinig ko na tanong ni ninong pero hindi ko naman alam kung ako ba ang tinatanong niya.
“Yes, babe.”
Confirmed nga may jowa na siya. At itong babaeng ito ang jowa niya.
“Love, are you hungry?” narinig ko na naman na tanong ni ninong.
Bakit naman siya nagtatanong kung sumagot na ang jowa niya? Magkaiba ba silang dalawa ng endearment? Tanong ko sa sarili ko.
“Love? Bakit love? Babe ang tawag mo sa akin diba?” tanong ng babae.
Paktay na, mukhang mahuhuli na ngayon si ninong. Babaero rin yata ang lalaking ito. Hulma pa lang ng mukha niya ay halata naman. Ginagamit niya ang kagwapuhan niya para maglaro.
“I’m not asking you,” sabi ni ninong sa babae kaya bigla akong tumingin sa kanila.
“Hindi ako? So, sinong tinatanong mo? Siya ba? Siya ba ang love mo?” sunod-sunod na tanong ng babae at tinuro pa ako kaya naman kinakabahan na ako ngayon.
“Wala po akong alam d’yan, Ma’am. Maid lang po ako ni Congressman,” sabi ko agad dahil baka awayin pa ako nitong babae.
“So, bakit love ang tawag mo sa babaeng ‘yan? Ang cheap mo naman kung siya ang tinatawag mong love.” tanong ng babae na halatang naiinis na dahil pasimple akong nilait pero kalmado lang ang boses niya.
“Dahil—”
MARIA TESSA/MATETMaaga pa lang ay gising na ako. Masarap ang tulog ko kagabi. Bumangon na agad ako at naligo na rin dahil sisimulan ko ng maaga ang mga kailangan kong gawin. Kumakanta-kanta pa ako habang naglilinis ako. Gising na rin naman ang ibang kasama namin dito sa bahay. Ginagawa na namin ang kanya-kanya naming mga gawain. “Ikaw na ba si Matet?” nagulat ako sa boses ng tao na nagsalita sa likuran ko. Kaya naman humarap ako sa kanya.“Good morning po, Sir Joranz,” nakayuko na bati ko sa kanya dahil hindi ko siya kayang titigan sa mata.“Good morning too.”“Ikaw na ba si Matet? Ang laki mo na,” tanong niya ulit sa akin.“Opo,” sagot ko sa kanya.“Ang tagal mong hindi pumunta dito sa bahay.”“Busy po ako sa school,” sagot ko sa kanya.“College ka na ba?”“Opo,” mabilis na sagot ko.“Saan ka mag-aaral?” tanong pa niya at sinabi ko naman kung saan.“Malayo ‘yon dito sa bahay. Kakayanin mo ba na bumiyahe araw-araw?” tanong pa niya sa akin at hindi ko talaga inaasahan na magiging inte
Si Maria Tessa “Matet” Buenavista ay anak ng isa sa pinagkakatiwalaan na katulong ng pamilya Zuares. Bata pa lang siya ay kilala na siya ng pamilya ng mga Zuares. Nang kailangan na niyang pumasok sa kolehiyo ay nanirahan na rin siya sa mansiyon para makatulong sa kanyang magulang at para na rin maibalik ang kabutihan ng mga Zuares sa pagsagot sa kanyang tuition f*e.Scholar siya ng mga Zuares ngunit nagulat siya ng bigla na lang siyang pinalipat sa condo ng panganay na anak ng mga Zuares. Ang kaniyang ultimate crush na si Joranz Leandro Zuares. Isang sikat at ubod ng gwapong businessman. Nakangiti ito palagi at mabait ito sa kaniya. Paano na siya kapag nakasama na niya ito sa iisang bubong? Maitatago kaya ni Matet ang kaniyang nararamdaman sa kaniyang boss igop? O gagawin niya ang lahat para maging kaniya ito?NOTE: Ayaw pang tapusin ng editor ko ang story ng Zuares.. Gusto niya pang magdagdag ako.. Sana ay samahan niyo pa ako hahahaha!
LORIE LOVE Ang kasal naming dalawa ang isa sa pinakamasayang nangyari sa buhay ko. Narito kami ngayon sa reception at kasama namin ang buo naming pamilya. Masaya ang lahat, masaya sila para sa amin. “Johannie, ang saya ko sobra.”“Ako rin, love.”“Sana ay lagi na lang ganito no? Sana ay magaan lang ang lahat at sana kapag ako nanganak ay hindi ako mahirapan,” sabi ko sa kanya.“Love, lagi mong tatandaan na nasa tabi mo lang ako palagi. Ano man ang mangyari ay nasa tabi mo lang ako lagi,” sabi niya sa akin.“Alam ko, alam ko na hindi mo na ako papakawalan lalo na ngayon na magkakaroon na tayo ng anak,” nakangiti na sabi ko sa kanya.“Habang-buhay na ito. Wala ng balikan pa at never akong hihinto na mahalin ka,” sabi niya sa akin kaya naman napaiyak ako.“Pinapaiyak mo na naman ako.”“Sinasabi ko lang ang totoo, mahal na mahal kita. Ikaw ang palagi kong pipiliin sa kahit na anong panahon pa ng buhay ko sa mundong ito. Ikaw ang good karma ko, love.”“Ang mahalaga naman ay nagbago ka. An
JOHANNNaisip ko rin na kung magpapakipot pa ako sa asawa ko ay baka magbago bigla ang lahat. Baka bigla na naman siyang umalis. Baka bigla na naman niya akong iwan kaya ako na naman itong iiyak at kawawa. Nakita ko naman na hindi lang ako ang nasaktan. Na siya rin naman ay nasaktan pero wala lang siyang choice.Gusto kong magalit sa mommy ko pero naiintindihan ko naman siya kung bakit niya ‘yon ginawa. Siguro ay dahil sa ayaw lang niya na masaktan ang asawa ko once na may sabihin sa kanya ang ibang tao. Sa lahat ng pinagdaanan naming dalawa ay finally, nakuha ko rin ang ninanais ko. Naging akin siya ng buong-buo at walang paglagyan ang saya sa puso ko. Sobrang saya ko na akin na talaga siya, well, akin naman talaga siya noon pa pero ang malaman na walang nakasalisi sa akin ay ibang level pala. Hindi ko lang rin talaga inaasahan na ang isang babaero na katulad ko ay magiging suwerte sa lahat. Kaya ipinagpapasalamat ko talaga na naging tapat siya sa akin at gano’n rin naman ako sa kany
JOHANNGustuhin ko mang magalit sa kanya pero iba ang sinasabi ng puso ko. Iba ang gusto ng katawan ko. Alam ko na ginagawa niya ang lahat kahit pa tinataboy ko siya palayo. Siraulo ako dahil pinipilit ko siya na pirmahan ang annulment paper naming dalawa. Sa una ay ayaw niya pero sa huli naman ay ginawa niya.Ilang segundo akong nakatulala ng marealize ko kung ano ba ang ginawa ko. Kaya naman mabilis akong lumabas sa office ko para sundan siya. At nalaman ko na na trapped na naman siya sa loob ng elevator.“Kung kinakailangan niyong sirain ang elevator ay gawin niyo. Nasa loob ang asawa ko,” sabi ko sa kanila na halatang nagulat sila.“Fvck!”“T*ngina!” sunod-sunod na mura ko dahil naalala ko na naman na takot nga pala siya sa elevator dahil nangyari na ito ngayon.Kung kaya ko lang sirain ang elevator ay ginawa ko na. T*nginang elevator ‘to pamahamak palagi. Sa sobrang galit ko ay sinisante ko ang lahat ng mga nasa maintenance nitong building na ito. Binabayaran ko sila ng maayos per
JOHANNPaulit-ulit kong tanong sa sarili ko kung bakit ba niya ako iniwan? Kung ano ba ang ginawa kong mali? Kung mayroon ba talaga akong mali? Ang sakit, sobrang sakit ng ginawa niya sa akin. Iyon ang sakit na hindi ko alam kung paano ba mawawala. Sa bawat paglipas ng mga araw na wala siya sa tabi ko ay nawawalan rin ng kulay ang buhay ko. Kahit pa tanungin ko ang pamilya niya ay hindi rin nila alam. Ang tanging sagot sa akin ay aalis lang daw. “Pasensya ka na, anak. Kung alam ko lang ay sasabihin ko rin sa ‘yo. Buwan-buwan ay may dumadating na sulat dito sa amin. Walang nakalagay kung saan ba galing. Pero ang sinasabi palagi ay okay lang daw siya.”“Mabuti pa kayo, pero ako kinalimutan na niya,” mapait na sabi ko.“Sorry, anak. Hindi ko rin talaga alam kung bakit ba niya ito ginawa sa ‘yo. Patawarin mo kami kung hindi ka man lang namin matulungan.”“Okay lang po, nay. Ako na po ang maghahanap sa kanya. Alagaan mo na lang po ang sarili niyo ay magpalakas ka po.”“Maraming salamat s







