MasukMagandang gabi po
“The child is the reason I protected you... but you are the reason why I can no longer let you go.”Napadilat ako. Sinalubong ko ang matinding titig niya.“If another woman had my child, I would provide for the child. I would give them money, a house, security. And I would leave it at that. I would never love the mother just because she carried my blood.”Tumingin siya pababa sa mga labi ko, bago muling tumitig sa mga mata ko.“I didn't fall in love with the woman carrying my child, Rye. I fell in love with Crystal Rye. Yung babaeng matapang kahit clumsy. Yung babaeng lumalaban sa akin kahit takot na takot. Yung babaeng tinapunan ako ng kape.”Napangiti ako nang bahagya sa huling sinabi niya kahit may luha pa rin ako.“You are not an extension of my responsibility, baby,” pabulong niyang dugtong, ang boses ay basag sa emosyon.“You are the only exception to my rules. Kung wala ang baby natin ngayon, aaminin ko, baka mas natagalan bago ko na-realize. Pero sa huli... ikaw pa rin ang hah
Para akong nanonood ng isang comedy movie sa gitna ng isang drama set.Ang dambuhala at nakakatakot na si Hunter Saviano ay nakahawak sa sentido niya, parang sasabog ang ulo sa stress.Ang walang-emosyon at parang terminatong si Gregor ay nakatayo sa gilid, pinagpapawisan, hawak ang ultrasound na parang hawak niya ang sarili niyang death warrant.At ako? Naiwan akong nakaupo sa kama, hindi alam kung tatawa, iiyak, o maiinis.“Gregor,” madiin na sabi ni Hunter, ang boses ay nakakatakot ang talas. “You slept with the woman I paid?”“Technically, Sir, you didn't use the service, so I thought it would be a waste of company funds if—”“Shut the fuck up before I shoot you!” bulyaw ni Hunter, kinuha ang pinakamalapit na unan at malakas na ibinato sa tauhan niya. Nasalo iyon ni Gregor pero hindi pa rin ito makatingin nang diretso.“Bring her to the private hospital. Now. I want a DNA test done immediately. Kapag napatunayan kong anak mo 'yan, ikaw ang papakasalan niyan, hindi ako!” utos ni Hun
“Rye...” malamig at parang galing sa ilalim ng lupa ang boses niya. “I know her.”Boom.Para akong sinampal nang paulit-ulit.“A-Ano?” nauutal kong tanong, pinipiga ang unan sa dibdib ko. “So totoo? Buntis siya? A-At ikaw ang ama?”Hindi siya sumagot agad. Sa halip, kinuha niya ang cellphone niya mula sa bulsa at mabilis na nag-dial ng isang number. Ang mga mata niya ay hindi inaalis sa papel.“Gregor,” madiin, malamig, at nakakamatay na utos ni Hunter pagkasagot ng kabilang linya. “Get in here. Now.”Wala pang sampung segundo, bumukas ang p***o ng kwarto at pumasok si Gregor. Pormal, seryoso, at mukhang handang pumatay ng tao anumang oras.“Sir?”Ihinagis ni Hunter ang medical documents at ang ultrasound sa dibdib ni Gregor. Awtomatikong sinalo iyon ng tauhan niya.“Look at the date,” malamig na utos ni Hunter. “Look at the name.”Nakakunot ang noong binasa ni Gregor ang papel.Ako naman, nakaupo lang sa kama, hindi alam kung anong nangyayari. Bakit si Gregor ang tinatawag niya?Bumal
Dalawang araw ang lumipas. At para akong nabubuhay sa isang bangungot.Hindi ako makakain. Hindi ako makatulog. Sa tuwing ipipikit ko ang mga mata ko, bumabalik sa isip ko ang nanginginig na boses ni Valerie at ang maliit na ultrasound sa bag ko.Nagsimula nang lumaki ang lason sa utak ko.‘Buntis ka rin ba sa kaniya?’Paulit-ulit na umalingawngaw ang boses ni Valerie sa isip ko.Paano kung kaya lang ako minahal ni Hunter ay dahil ako ang unang nalaman niyang buntis? Paano kung nagkataong si Valerie ang unang nakapagsabi sa kaniya... si Valerie kaya ang dadalhin niya sa Saviano Estate? Si Valerie kaya ang hahalikan at yayakapin niya gabi-gabi?Obligasyon lang ba ako? Isang responsibilidad na natutunan niyang sanayin ang sarili niyang mahalin dahil walang ibang pagpipilian?“Rye, you’re doing it again.”Nagising ako mula sa pagkatulala nang maramdaman ko ang mainit na palad ni Hunter sa balikat ko.Nasa dining area kami. Hapunan. Inihanda ng chef ang paborito kong sopas at grilled chic
“Say it again.”Paos, malalim, at bagong-gising na boses ang bumasag sa katahimikan ng kwarto.Napalunok ako.Kahit halos hindi pa ako nakakamulat nang maayos, ramdam ko na ang pag-iinit ng mga pisngi ko.“A-Ang alin?” maang-maangan kong sagot, pilit na kumakawala sa yakap niya pero mas lalo lang niyang hinigpitan iyon.Inangat niya ang ulo niya. Ang madidilim niyang mga mata ay nakatitig nang diretso sa akin, may halong pilyong ngisi sa kaniyang mga labi.“You know what I want to hear, baby. Yung sinabi mo sa balkonahe kagabi. Say it again. Gusto kong marinig habang gising na gising ako.”Jusko! Ang aga-aga, pinapakaba niya na naman ako!Mabilis kong tinakpan ang mukha ko gamit ang dalawang kamay ko. “Ayoko nga! Minsan lang 'yon! Na-carried away lang ako sa stars at sa tsaa ni Uncle Dragon!”Isang malalim na tawa ang pinakawalan niya. Ang dibdib niya ay umalon sa pagtawa bago niya dahan-dahang tinanggal ang mga kamay ko sa mukha ko. Hinalikan niya ang dulo ng ilong ko.“Too late, Rye
Isang madilim na ngisi ang sumilay sa mga labi niya. “Your wish is my command, my queen.”Dahan-dahan niyang itinapat ang kaniyang matigas na kalak’han sa mismong b*kana ko. At sa isang malalim, maingat, ngunit punong-puno ng pwersang galaw, ibinaon niya ang buong sarili niya sa loob ko.Napapikit ako nang mariin at napaigtad ang buong katawan ko.“Fuuuck...” mahabang daing ni Hunter habang nakatingala sa kisame. Ang mga ugat sa kaniyang leeg ay lumitaw sa tindi ng pagpipigil niya na hindi bumayo nang mabilis.Pakiramdam ko’y punong-puno ako. Ang init, ang sikip, ang perpektong pagkakapasok niya sa loob ko.Hinawakan niya ang bewang ko at nagsimulang gumalaw. Ang bawat paglabas-masok niya ay mabagal, malalim, at sagad na sagad.Dahil sa posisong naming ito ay buong kontrol niya ang pagpasok nang napakalalim nang hindi na-pe-pressure ang tiyan ko. Ang bawat pagbayo niya ay nararamdaman ko hanggang sa pinaka-kaluluwa ko.“Ah... Hunter... ang sarap...” ungol ko, walang pakialam kung mari







