INICIAR SESIÓNTahimik na ang buong penthouse. Ang bawat sulok na kanina lamang ay napuno ng hagulgol, yakapan, at kwentuhan ay nabalot na ngayon ng payapa at malalim na katahimikan ng kalagitnaan ng gabi. Tulog na ang lahat—ang aking mga magulang, ang aking mga kapatid na nakatulog na sa sobrang pagod at emosyon, at ang aming maliit na si Kimmy na nakahiga na sa tabi ng kanyang Daddy.Nakatayo ako sa malawak na balcony, nag-iisa habang nakatingin sa kumikislap na mga ilaw ng lungsod sa ibaba. Hinahaplos ng malamig na hangin ang aking mukha habang pilit kong tinitimbang ang lahat ng ligaya at hiwagang nangyari sa gabing ito.Narinig ko ang mahinang pagbaba ng handle at ang dahan-dahang pagbukas ng glass door sa aking likuran. Lumingon ako at nakita ko si Rose Ann. May hawak siyang maliit na tray kung saan nakapatong ang dalawang tasa ng mainit na tsokolate."Beb..." nakangiti ko siyang sinalubong.Agad kong kinuha at ibinaba ang tray sa katabing outdoor coffee table. At sa sandaling mabitawan ko iyo
Bumagsak kaming lahat sa sahig ng sala habang nag-iiyakan. Napakalakas ng aming mga hagulgol na umalingawngaw sa bawat sulok ng bahay. Niyakap ko ang ulo ng aking Nanay, hinalikan ko ang pisngi ng aking Tatay, at pilit kong hinawakan ang mga mukha ng aking mga kapatid habang hindi ako makapaniwala na hawak-hawak ko na silang muli."Patawarin mo kami, anak! Patawarin mo kami kung wala kami sa tabi mo!" hagulgol ng aking Tatay habang nakahawak sa aking balikat at patuloy sa pag-iyak. "Diyos ko, Mylene... ang anak ko! Ang mahal kong anak!""Nay... Tay... Marco... Junjun..." wala akong ibang magawa kundi ang paulit-ulit na itawag ang mga pangalan nila habang basang-basa ng luha ang aking buong mukha. "Akala ko hindi ko na kayo makikita... Akala ko nawala na kayo sa akin..."Sa gilid, nakatayo rin si Rose Ann, ang kapatid ni Kim, na umiiyak habang pinapanood kami. Mabilis ding lumapit si Kim sa kanya at niyakap nang napakahigpit ang kanyang kapatid. Ang dalawang magkapatid na matagal ding
Habang nakayakap pa rin ako kay Kim at kay Kimmy sa gitna ng restaurant, dahan-dahang inilapit ni Kim ang kanyang mga labi sa aking tainga."Uwi na tayo, baby," pabulong niyang wika habang may nakalolokong ngiti sa kanyang mga labi. "May sorpresa pa ako sa 'yo sa penthouse."Nangunot ang aking noo sa narinig. Napatingin ako sa kanya nang may halong pagtataka at kyuryosidad. Sorpresa? May higit pa ba sa pag-upa niya sa buong restaurant, sa pagkanta ng anak natin, at sa pag-propose niya muli sa akin gamit ang napakagandang singsing na ito? Ano pa bang pwedeng maging sorpresa niya pagdating sa bahay?"Sorpresa?" tanong ko habang nakataas ang isang kilay. "Kim, hindi pa ba ito ang sorpresa mo? Ano pa 'yun?"Hindi niya sinagot ang tanong ko. Ngumiti lamang siya nang napakalapad, hinalikan ang aking pisngi, at inakay na kami ni Kimmy palabas ng restaurant. Sumama ako sa kanya habang punong-puno ng tanong ang aking isipan.Sa loob ng sasakyan pabalik sa aming residential tower, napakasaya ng
Isang buwan na ang nakalipas simula nang makauwi ako sa bahay, at unti-unti nang bumalik sa dating sigla at ganda ang aming buhay. Ang mga pasa at sugat sa aking katawan ay tuluyan nang naglaho, at ang masasamang alaala ay parang mga dahong inatang ng hangin at tuluyang nalimutan.Ngayong gabi, may biglaang pakulo si Kim. Inimbitahan niya ako para sa isang private dinner date sa isa sa pinakasikat at mamahaling fine dining restaurant sa lungsod. Dahil bihira kaming mag-solo na dalawa lang simula nang makauwi kami, masaya kong inihanda ang aking sarili. Isinuot ko ang isang elegante at simpleng itim na evening gown, habang si Kim naman ay napakagwapo sa kanyang tailored dark navy suit.Subalit nang pumasok kami sa loob ng napakagandang restaurant, mabilis na napakunot ang aking noo sa pagtataka.Napakatahimik ng buong pasilidad. Ang paligid ay pinalilibutan ng napakalambot na liwanag ng mga kandila at mamahaling chandelier. May mga sariwang pulang rosas sa bawat sulok, at nakahain ang
POV: MyleneHabang dahan-dahang humihinto ang aming sasakyan sa exclusive underground parking ng aming luxury residential tower, mabilis kong inayos ang aking dress at inisip ang bawat detalyeng nangyari sa nakalipas na dalawang linggo.Imbes na isang linggo lang tulad ng unang sinabi ng mga doktor sa American Hospital of Paris, pinalawig pa ni Kim ng isa pang linggo ang aming pananatili roon. Gusto niyang makasigurado na walang kahit anong bakas ng pasa, pamamaga, o sugat ang maiiwan sa aking mukha at katawan. Bawat araw ay napuno ng matinding pag-aalaga mula sa mga pinakamagagaling na eksperto sa France, at higit sa lahat, mula kay Kim na hindi man lang humiwalay sa tabi ko kahit isang segundo.Ngunit ngayon, sa wakas... nakauwi na kami. At maayos na maayos na ako.Mabilis kaming umakyat gamit ang aming private elevator na deretso sa pinakataas na palapag ng gusali. Nang bumukas ang pinto ng elevator patungo sa mismong foyer ng aming penthouse, agad kong naamoy ang pamilyar na amoy
Naimagine ko sa aking isip ang marahas na pagbagsak ng katawan ni Meriam sa malamig at madilim na tubig. Ang pagkawala ng kanyang mga hiyaw sa ilalim ng malalaking alon hanggang sa tuluyan siyang lamunin ng kawalan."Nagsama na silang mag-ina sa ilalim ng dagat," dagdag ni Jay. "Walang nakakita, walang nakarinig, at walang naiwang kahit anong ebidensya. Ang yate po ay pabalik na ngayon sa private port upang isailalim sa deep sanitation at maintenance."Huminga ako nang malalim, inayos ang aking wristwatch, at naramdaman ang unti-unting paggaan ng aking dibdib. Ang dalawang taong naging dahilan ng matinding pasakit at paghihirap ng aking asawa ay tuluyan nang nabura sa mundong ito. Wala nang Laura na mag-aambisyon na sirain ang aming pamilya, at wala nang Meriam na magwawala upang maghasik ng kaguluhan."Magaling, Jay," pahayag ko. "Siguraduhin mong ang lahat ng tauhan na kasama mo sa yate ngayong gabi ay makakatanggap ng kanilang karagdagang bonus at mananatiling sarado ang kanilang
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang







