FAZER LOGINHindi niya alam na ang bawat yakap, bawat halik, at bawat matamis na pangakong ibinibigay ko sa kaniya ay bahagi lamang ng isang dula-dulaan. At lalong hindi niya alam na sa likod ng lahat ng ito, may isang babaeng matagal ko nang pinaglalaanan ng marangyang buhay—si Dorothy.Ang babaeng gusto kong makasama kapag wala na akong kailangang itago. Ang babaeng pinangakuan ko ng buhay-mayaman. Ang babaeng naniniwalang sapat na ang ilang buwan ng paghihintay upang tuluyan naming makuha ang kumpanyang ito.Ngunit kahit si Dorothy... hindi niya alam ang buong katotohanan. 'Hindi lamang si Kimmy ang pinaglililuhan ko.'Dahil may isa pang bagay na hindi ko pa sinasabi kay Dorothy: hindi ko pa rin matiyak kung ano ang tunay na magiging papel niya sa buhay ko kapag wala na si Kimmy. Hindi ko pa alam kung magiging sapat ba sa akin ang makasama siya kapag hawak ko na ang bilyon-bilyon.Sa ngayon, hindi ko muna kailangang sagutin ang mga katanungang iyon. Ang mahalaga ay ang mga susunod na hakbang:
Napangisi ako nang malamig.“Always, babe.”At muli siyang umalis nang may malawak na ngiti, dala-dala ang tangang paniniwalang may tapat na lalaking naghihintay sa kaniya sa pagtatapos ng bawat araw.Hindi man lang pumasok sa utak niyang habang pinagbubuti niya ang kaniyang trabaho para sa amin, mas lalo kong pinapait at pinapabilis ang pagpaplano sa araw na duguang hindi na niya ako makikita sa tabi niya.Pagsapit ng gabi, naiwan akong mag-isa sa tahimik na opisina ng Greenzone.Nakatayo ako sa harap ng malaking floor-to-ceiling glass window na nakatanaw sa kumukutikutitap na mga ilaw ng lungsod. Sa ibaba, patuloy ang mabilis na pagdaloy ng mga sasakyan, habang ang mga dambuhalang gusali ay unti-unting nagliliwanag sa pagdilim ng kalangitan.Mula sa aking kinaroroonan, tila napakaliit ng lahat ng tao sa ibaba. Ngunit alam kong may mga taong tulad kong nagmula sa ibaba na nag-aalab ang hangaring umangat sa tuktok. May mga taong handang magpakalubog sa trabaho nang maraming taon para
“At least five big companies are extremely interested in learning more about our technical services,” masayang sagot ni Kimmy.Napahilig ako sa sandalan ng aking executive chair habang nakatitig sa kaniya.Limang malalaking potensyal na kliyente.Limang karagdagang milyon-milyong oportunidad.At limang panibagong dahilan para lalo pang lumakas at tumaas ang halaga ng Greenzone Development bago ang aming IPO Gala.Hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding kagalakan at pananabik. Hindi dahil sa paghangang nagpakapagod siya nang husto para rito... kundi dahil sa milyon-milyong posibilidad at perang naghihintay na maibulsa ko.“You're really amazing, babe,” maamo kong papuri sa kaniya.Ngumiti siya nang napakatamis. “We're amazing, Jeff. Ginawa natin itong dalawa.”Hindi ko na siya itinama. 'Hindi ko kailangang gawin iyon.'Sa kaniyang bulag na paningin, magkasama at pantay naming binuo ang kumpanyang ito mula sa wala. At hangga't ganoon katindi ang kaniyang paniniwala at pagpapakatanga,
“And what if she insists on remaining directly involved in investor relations?” tanong muli ni Dorothy habang nakatitig sa akin.“Then we'll negotiate and execute the corporate transition gradually,” malamig kong sagot.“You're really determined to do this to her, aren't you?”Napangisi ako nang patagilid. “Of course, Dorothy. I didn't come this far to back down.”“Even if it means completely destroying and hurting her?”Biglang nawala ang ngiti sa aking mukha. “Dorothy, we've already talked about this a hundred times.”“Sorry... I just—”Umiling ako nang mariin. “No. I want you to thoroughly understand why I'm doing all of this.”Tumingin siya sa akin, naghihintay sa sasabihin ko.“I didn't work this hard and endure two years of humiliation just to remain an ordinary employee or a secondary figure for the rest of my life,” pahayag ko habang may matinding apoy ng inggit at ambisyon sa aking boses. “I want to build an empire of my own. I want powerful people to recognize my name. I wan
Napangisi ako nang paimbabaw.Hindi pumasok sa isip niyang ang tiwalang iyon ang isa sa mga pinakamadaling bagay na maaari kong gamitin at abusuhin para sa sarili kong kapakinabangan.Pagkatapos ng aming pag-uusap, binuksan ko ang aking laptop at inilabas ang ilang encrypted documents na may kaugnayan sa magiging pormal na takbo ng kumpanya pagkatapos ng aming IPO Gala.Naupo si Dorothy sa kabilang panig ng aking executive desk at curious na tumingin sa screen. “What are you working on now, baby?”“The new management structure,” malamig kong sagot.“Isn't that already established by Kimmy?”“Not completely,” ngumisi ako habang binubuksan ang isang organisasyonal na file na naglalaman ng listahan ng mga departamento at mga responsibilidad ng bawat isa.“Right now, Kimmy is handling way too many things. She's directly involved in product development, investor relations, client acquisition, and overall strategic planning. We need to systematically divide these key responsibilities among
“Dahil hindi pa tapos at pinal ang lahat!” mariin at malamig kong paliwanag sa kaniya.Tumingin ako sa kaniyang mga mata at ipinaliwanag ang pinal na estratehiya.“Listen to me carefully, Dorothy. In a few weeks, Greenzone will have its official public launch. We will introduce our products and systems to the public, and the gala will gather all our top investors and corporate partners. After that, the company will start operating on a much larger, multi-million scale.”Bahagya siyang tumango, nakatitig sa akin. “Then what?”“Then I'll execute the necessary corporate changes.”“Changes?”“Organizational changes,” ngumisi ako. “New responsibilities, new management structure, and new signatories. I'll make sure the entire company can fully operate without Kimmy having to oversee every single detail or hold key assets.”Napatitig siya sa akin nang may halong pagkamangha at takot. “And then?”“And then... I'll finally talk to her.”“About the breakup?”“Yes.”Natahimik siya nang ilang seg
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n
MYLENE’S POV:“Kimmy! Not there mahal! Please stay near me, you might get lost!”. Sabi ko sa napaka cute kong limang taong gulang na anak.“Mommy, I’m okay! Look! I can walk alone!” Pag mamayabang nito sa akin habang naglalakad ito ng halos isang metro ang layo sa akin habang hawak hawak nito ang







