Pustaka
Cari
Beranda / Romance / Nine Months To Say Goodbye / SPECIAL 1: FORTY NINE

Share

SPECIAL 1: FORTY NINE

Penulis: ExDealers
last update Tanggal publikasi: 2026-09-20 23:38:24

Tiffany. Iyan yung pangalan ng babae. Nagpakilala siya sa amin ni Alyzza bilang girlfriend daw ni Daniel. Tinaraytarayan pa niya kami saka binugaw. Psh.

'Yon pala mga tipo ng isang Daniel? Babaeng turon na akala mo kung sino? Pasalamat siya dahil hindi sa amin ang hideout na 'yun. Naku! Huwag niya akong susubukan!

Ganda na sana pero hindi ko gusto. Wala rin, bagsak sa attitude?

"Ba't 'di ko alam na may girlfriend na pala siya?" natatawang akbay saakin ni Alyzza.

"Playboy nga, di ba?!" hindi ko
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY FIVE

    Nakaupo kami ngayon ni Alyzza sa may hapag namin habang pinapanood namin siya sa kusina. Titig na titig lang kami sa kaniya.Alam na alam ko talaga sa sarili ko na masama talaga itong ginagawa ko. Mahal ko na siya pero bilang kaibigan lang. Totoo 'yon. Totoo lahat nang ipinapakita ko sa kaniya. Totoong na-miss ko siya kahit dalawang araw lang naman siyang nawala. Pero ang mali, pinapaasa ko siya. Pinapaasa ko siya na may namamagitan na sa amin higit pa sa pagkakaibigan. 'Yon ang mali. Mali na gawin ko siyang replacement. Kahit ang totoo niyan, nasaktan naman talaga ako kay Jack. Nasaktan ako sa hindi na niya pagpaparamdam sa akin simula nang patayan ko siya ng tawag. Alam kong nasabi ko na sa sarili ko na mali ang ligawan ako ni Jack dahil inaakala kong girlfriend talaga niya yung babae. Pero kahit papaano naman, umasa ako. Umasa ako na pupuntahan niya ulit ako dito sa school at ipapaliwanag ang tungkol sa babaeng 'yon. Pasekreto kong nakurot ang binti ko. Kasalanan ko naman kasi

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY FOUR

    "Hindi man lang naawa sa tao," inikutan ko pa siya ng mata na kaniyang tinawanan lang. "Pwede namang iutos na lang sa kaniya na 'wag nang magpapapatay ng palaka. Hindi 'yong kinuhanan agad ng trabaho. Psh," "Anong tinatawa-tawa mo d'yan?!" Singhal ko sa kaniya nang malingunan ko siyang tumatawa."Wala." natatawa niyang iling."Ahh," dahan-dahan akong tumango. "Pinagtatawanan mo ako?!" "Hindi nga." natatawa pa rin niyang iling saakin."Bwesit ka talagang lalaki!" lumapit ako sa kaniya saka ko siya kinurot-kurot sa tagiliran. Kaso…"Ah!" napatili ako nang ako naman kilitiin niya sa tagiliran. My weakness. "Isa, Daniel!" banta ko sa kaniya. "Ah!" Napatili ulit ako nang kilitiin niya ulit ako."Isa!" banta ko ulit sa kaniya na pinagwalang-bahala lang niya ulit. Tuloy pa rin siya sa pagkiliti sa akin hanggang sa dalawa na kaming napagod. Hindi ko namalayan na napayakap na pala siya sa akin sa likod. Hinayaan namin pareho ang naging posisyon namin. Naramdaman ko ang paghalik niya sa tu

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY THREE

    "You heard me, Mikaela?" he asked seductively, o baka madumi lang talaga ang pag iisip ko? "This one is my favorite." ulit pa niya sabay amoy niya ng buhok ko. Hindi agad ako nakakilos sa ginawa niya. Napakurap-kurap ako nang ilipat niya ulit ang tingin sa akin habang ang ilong niya ay nasa buhok ko pa rin. Humaygad! “I can’t wait until you’re of legal age, Mikaela,” huling sabi niya bago ako tuluyang nasiraan ng bait.Fvck. "DANIEL!" ***Two months have passed...Time flies so fast. Parang kahapon lang, nag-aalboroto pa ako kina Mommy tungkol sa biglaang paglipat nila sa akin dito. Ngayon, parang tinuturing ko na itong pangalawang tahanan ko. Akalain mong dalawang buwan na rin ang lumipas simula nang makulong kami dito. Nakakatampo man dahil sa loob ng pananatili ko dito, isang beses lang ako kinamusta nina Mommy. Kadalasan, si Manang ang tumatawag sa akin, nangungumusta, habang sina Mommy, tinanong lang kung ayos lang ba ako dito, kung hindi ko naman ba pinapabayaan ang kalus

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY TWO

    Nginitian ko lang siya at bumalik na rin sa upuan ko. Nakatitig lang siya nang tikman ko ulit ang sabaw ng luto niya. Hindi ko naiwasang mapangiwi nang malasahan ko ulit ito. "I told you…" aniya. Binaba ko ang kutsara ko saka ko siya tiningnan. "Masarap naman.." I gulped. "K-Kaso parang nasobrahan ata ng alat." Seryoso niya akong tinanguan, para bang tinatandaan niya ang komento ko. "In fairness, ha! Maganda pagkakaluto mo ng karne. Hindi siya matigas." komento ko pa nang manguya ko ang karne. "And for the eggplant," lumunok muna ako bago magpatuloy sa pagsasalita. "Ayos din ang pagkakaluto mo. Sakto lang." ngiti ko na naman sa kaniya. Tahimik lang siyang nakikinig. Kumuha na din siya ng kutsara niya saka tinikman rin ang sariling luto. Muntikan na akong matawa nang mapangiwi siya saglit. "You're right. It's salty," nakatitig siya sa bowl ng luto niya. "Damihan mo na lang ang kanin mo kung pipilitin mo pa rin kainin 'to." Napangiti na lang ako sa kaniya. Hindi dahil sa sugges

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY ONE

    Nandito kami ngayon sa tambayan (Hideout nila). Dito niya ako dinala pagkatapos kong irant sa kaniya ng paulit-ulit si Sir. "Mabuti na lang talaga at 'di ka pumatay ng palaka. Tama na ‘yung ako lang ang nagsa-suffer ngayon." malungkot kong sabi.Nakaupo ako ngayon sa gilid ng lababo. Pinapanood siyang nagluluto. Nagbolunter kasi siya na ipagluto ako nang sa ganoon daw ay gumaan ang pakiramdam ko. Nawalan na din ako ng ganang pumasok sa susunod pa naming klase kaya pumayag na ako."Ah, huh." bulalas niya.Kanina pa ako nagrereklamo sa kaniya dito, habang siya'y abala sa niluluto. Hinahayaan lang niya akong magsalita. Tinatanguan at paminsan-minsan ay sinasagot naman niya ako. "Tapos ano… hindi ka maiiyak ng ganito." muli kong reklamo.Napalingon siya sa akin dahil medyo pumiyok ang boses ko. Huminga muna siya nang malalim bago ako nilapitan.“He’ll be punished, don’t worry.” he said then stared at me while gently tapping my head, trying to calm me down.Mas lalo lang akong naiyak nan

  • Nine Months To Say Goodbye    SPECIAL 1: SIXTY

    "Oh, ba't 'di pumasok ang isang 'yun?" bungad sa akin ni Alyzza. Saglit niyang sinulyapan ang pintuan bago niya binaling ulit ang tingin sa akin. "May pupuntahan daw, eh. Babalik din naman daw mamaya." mahinahong sagot ko. Dala-dala ang garapon, sabay kaming naupo sa assigned seat namin. Napangiwi ako nang silipin ko ang loob nito. Dilat na dilat ang mukha ng palaka pero buhay pa naman. “Wear your gloves. We’ll start in just a minute.” utos ni Sir. Agad din naman namin dinampot ang kaniya-kainyang gloves na iniwan namin dito kahapon. Muntikan na akong masuka nang damputin ko ang palaka palabas sa garapon. Gumalaw-galaw pa ito na parang gusto ng kumawala. "Stay still. Huwag kang makulit." Inis kong bulong sa palaka. Using a pushpin, I smiled as I successfully pinned the frog to my assigned table. Napabusangot ako nang makita ko ang hitsura ng palaka. Parang naiiyak siya na ewan, o baka ini-imagine ko lang na ganoon? Nilingon ko si Alyzza at nakita kong mukhang parehas lang din

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status