LOGINCARMELA “Bianca pwede ba tumigil ka na.” Saway ni Kiara.“Sino ka naman para utusan ako? Hindi ko matatanggap na may kapareho akong gown!” Nanlalaki ang matang sigaw ni Bianca at natigilan si Kiara.“Hindi ko alam kung sino ang nagpadala nito pero wala akong ginawa hindi ko nga alam na pareho tayo.” Paliwanag ko at ngumisi lang siya."Actually..." Napalingon sa kanya ang lahat ngumiti habang dahan-dahang umiikot sa harapan ko. “Nagtataka lang talaga ako."Muli niya akong pinagmasdanmula ulo hanggang paa."Kasi… Exclusive ang design na suot ko." Nanahimik ang lahat at mga nakatutok kay Bianca ang atensyon ng lahat."Ang original na gown na ito ay ginawa ng designer na matagal nang gumagawa para sa pamilya namin." Bahagya niyang itinaas ang baba."Nag-iisa lang ito at ako kauna-unahang mayroong ganito. So, paanong pareho tayo?” Ayokong kabahan pero wala akong maipakitang ebedensya at lahat napalingon ngayon sa akin. Bahagyang napalunok ako."Hindi ko alam..." Mahina kong sagot.Biglan
BIANCA "Miss Bianca, you look stunning.""You're so beautiful tonight.""Ibang level talaga ang gown mo."Sunod-sunod ang papuri ng mga estudyanteng nakakasalubong ko habang naglalakad ako sa loob ng Grand El Conde Hotel.Bahagya akong ngumiti bilang pasasalamat syempre para maging maganda ang image natin. Sanay naman na ako sa mga ganoong tingin.Ang gold na gown na suot ko ay kumikinang kapag natatamaan ng chandeliers. Bawat hakbang ko ay may mga matang nakasunod sa akin."Bianca!"Lumapit sina Trisha at Monica."Grabe..." manghang sabi ni Monica. "Ikaw na yata ang pinakamaganda ngayong gabi."Napangiti ako. "Obviously naman.” Confidence kong sagot.Tinapik ako ni Trisha sa braso. "Nasaan si Fabio?"Biglang nawala ang ngiti ko napatingin ako sa malaking pintuan ng ballroom, dahil talagang wala ata siyang balak na magpakit. Isang linggo na rin siyang hindi pumapasok.Mula nang magsimula ang event, hindi pa rin siya dumarating. "Tsk." Napairap ako. “I don't know.”"Hindi ba siya ang
CARMELA Tatlong araw na ang lumipas mula nang mangyari ang gabing ‘yon hanggang ngayon hindi ko pa rin malaman ang sagot. Isa pa tatlong araw ko na ring hindi nakikita si Fabio.Kahit ganun ang ginawa niya sa akin ay nag-aalala ako sa kanya, hindi ko makuhang magtanong sa magulang niya. Hindi naman ako galit dahil baka hindi naman niya iyon sinasadiya.Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip niya noong gabing iyon. Para bang may kung anong bumalot sa kanya, para bang ibang tao siya.Hindi iyon ang Fabio na alam ko dahil pagdating sa ganung bagay ay pinaliligaya lang niya ako.“Iniisip mo naman si Fabio?” Nagising ang diwa ko dahil sa boses ni Kiara, nawala sa isip ko na magkasama kami dito sa cafeteria. Sinabi ko na rin ang tungkol sa amin ni Fabio at yung gabi na ‘yon dahil kaibigan ko na si Kiara.“Nag-aalala ako sa kanya, Kiara.” Mahina kong sagot.“Hays! Hindi ko man maunawaan kung anong relasyon mayroon kayo pero dapat hindi ito ginagawa ni Fabio. Bakit ba hindi siya nagpapa
CARMELA“Fabio nandito ka pala.” Sabi ko at umayos siya ng upo, hindi siya sumagot nakayuko siya. Hindi ko alam, pero iba yung nararamdaman ko ngayon.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at huminto ako sa may gilid niya nakatayo lang ako. Wala pa rin siyang sinasabi nanatili siyang nakayuko, nagulat nalang ako ng bigla niya akong hawakan sa pulsuhan ko.“F-Fabio…” bigkas ko yung hawak niya sa akin biglang humigpit at bigla nalang niya akong hinatak paupo sa tabi niya.Dito niya ako tiningnan nagpalipat-lipat ang mata ko sa dalawang mata niya dahil iba yung nakikita ko sa mata niya ngayon. Bigla nalang niyang sinakop ang labi ko, una ay dahan-dahan lang na para bang tinatakam niya ako sa pagdampi-dami.Napahawak ako sa braso niya at napapikit ako, pero biglang dumilat ang mata ko dahil iba na yung halik. Marahas at para na akong kakapusin ng paghinga, mabilis ang kamay niyang mabilis na natanggal ang pagkaka-hook ng bra ko. “Ah! Fa-Fabio.” Sambit ko dahil ang sakit ng paglamas niya sa
BIANCA Hindi ko na inalis ang tingin kina Carmela at Prinn. Tahimik silang nag-uusap, paminsan-minsan ay napapangiti si Carmela sa sinasabi nito."Bianca?"Napalingon ako kay Trisha. "Bakit ka nakangiti?"Hindi ako agad sumagot patuloy lang akong nakatingin sa kanilang tatlo."Carmela..." Mahina kong sambit. “Akala ko isa ka lang ordinaryong transfer student, pero mukhang mas mahalaga ka pala kaysa sa inaakala ko."Tumawa si Monica. "Anong gagawin mo?"Napabuntong-hininga ako. "Wala pa, pero gusto kong malaman kung hanggang saan ang kayang gawin ni Fabio para sa babaeng 'yan."Nakangising sabi ko at niyaya ko na silang umalis dahil nagbago na ang isip ko.___Kinabukasan nasa cafeteria kami nina Trisha at Monica. Habang kumakain ay napansin kong pumasok sina Carmela at Kiara."Narito na siya." Mahina kong sabi.Sabay na lumingon ang dalawang kasama ko sa tinutukoy ko at sinundan ko sila ng tingin habang naglalalad. Sakto naman nakita ko rin si Prinn may dala itong tray na may lamang
PRINNNakangiti ako habang papalayo na si Fabio, ramdam ko na hindi niya ako gusto napangisi nalang ako. Tahimik akong nakatayo habang pinagmamasdan ang mga estudyanteng isa-isang nagsisilabasan. Ang iba ay abala sa pag-uusap tungkol sa naging practice game namin, habang ang iba nama'y hindi pa rin makapaniwalang may bagong transfer student na kayang makipagsabayan kay Fabio Caruso.Muli ako napangiti ng bahagya. Hindi naman iyon ang pakay ko, hindi ako lumipat dito para magpasikat.May mas mahalaga akong dahilan.Naalala ko naman bigla yung babaeng sinusulyapan ni Fabio Kanina, kanina ko pa siya pinagmamasdan. Simple lang siya at walang arte. Hindi siya katulad ng ibang babaeng kanina pa nagpapapansin sa akin.Ngayon may nakita pa akong mas mahalaga na maaari kong magamit Napangiti ako at tahimik kong isinukbit ang bag ko palabas at nakita ko yung babae may kasama siya kaibigan niya siguro."Excuse me." Sabay silang napalingon.Mas nakita ko nang malinaw ang mukha niya mas maganda pal
FRANKNaudlot 'yung sasabihin ko dahil dumating si Michael, ngunit ang mata ko palihim na nakasunod kay Andra."Frank," "Mabuti nakapunta ka sa birthday ng inaanak mo. Nakita mo ba? Dalaga na talaga," Napatango lang ako napatingin sa direksyon ni Andra may kausap itong lalaki at mukhang nag-eenjo
ANDRASunday now it's my birthdayBiglang dumilat ang mata ko dahil sa naisip ko at naupo, napalingon pa ako sa paligid tahimik. Teka ano'ng oras na ba?Hinanap ko ang cellphone ko nasa ilalim ng unan, pag-check ko 9:00am na. Agad akong tumayo at nagtungo sa banyo para maghilamos at mag-toothbrush.
FRANKTahimik na nakaupo at nakasandal dito sa loob ng opisina ko, naisip ko si Andra na inaanak ko pala. Kahapon pinahahanap ko siya dahil hindi mawala sa isip ko ang babae na yon.Fuck! Ikaw pala si Andra?Napangisi ako at napatingin kay Leo, siya na ngayon ang kanang kamay ko simula ng iwan ng p
ANDRAPuwede bang maglaho nalang ako ngayon? Please ngayon na! Sa dinami-dami ng lalaki bakit siya pa ang ninong ko? Ang pumapak ng perlas ko."Andra?"Napakurap ang mata ko at hindi ko napansin narito na pala sa harapan ko itong lalaki na 'to."Are you surprised?"Napatingin ako sa kaniya dahil yu







