LOGIN
WARNING: This story is strictly for mature audiences (18+), featuring unfiltered language and explicit scenes designed to push boundaries. If you aren't ready for a raw and provocative journey, consider this your invitation to turn back now.
*** "Oh, boy...please, ah!" I whimpered against his skin. Bawat ungol na kumakawala sa bibig ko ay parang isang kumpisal ng pagkakasala. Dito sa madilim na silid na tanging ilaw lang mula sa labas ng hotel ang nagbibigay ng aninag, isang estranghero ang kasalukuyang nagpapatunay sa akin na ang kaisa-isang pinagkaingatan ko sa loob ng mahabang panahon ay kaya ko palang isuko sa loob lang ng isang gabi. "C-can you at least... tell me your name," ungol ko ulit nang maramdaman ko ang pagdiin lalo ng pagkalalaki niya sa loob ko. Napakagat-labi pa ako nang dakmain niya ang dibdib ko, dahilan upang magpakawala ako ng isang impit na ungol. Shit! How can he be this good? "Gab... just call me Gab," he whispered in a deep, raspy voice. So his name is Gab...it suits him. The air inside the room was thick with a tension I couldn't even name. Tanging ang mahinang hininga lang namin at ang ingay ng aircon sa loob ng hotel room ang naririnig ko. Mayamaya lang ay naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya sa parehong balakang ko, dahilan para lalo bumaon sa akin ang pagkalalaki niya "Can you turn around?" he commanded. I didn't say a word and just followed him. Umalis siya sa ibabaw ko at hinayaan akong umupo ng bahagya para makatalikod na sa kaniya. Nang nakaposisyon na ako ay saka niya ibinalik ang pagkakahawak sa balikat ko. "This might hurt a little," muli niyang pabulong na sabi bago dahan-dahang ipasok muli sa akin ang pagkalalaki niya. "Ah! Shit!" pinaghalong sakit at sarap kong ungol. Napakapit ako ng mahigpit sa gusot na bedsheet nang unti-unti na niyang binibilisan ang paglabas-masok sa akin. For a second, I felt a sharp, stinging pain that made my vision blur. Akala ko ay okay na kanina. Na hindi na magiging masakit kasi nakailang rounds na kami. He already devirginized me hours ago and yes, it bled, pero bakit masakit pa rin hanggang ngayon? O baka naman akala ko lang 'yun kasi ang totoo ay ang puso ko naman talaga ang nasasaktan at hindi ang pagkababae ko. Yesterday, my long-time boyfriend broke up with me for a reason I couldn't even grasp. Kahapon, gustong gusto ko sanang makipag-ayos sa kaniya kasi sayang din ang anim na taon naming relasyon. Anim na taon. Anim na taon ang sinayang niya. Nakipaghiwalay siya sa akin dahil masyado raw akong conservative. He told me he was tired of waiting just to get a decent kiss from me. Tanginang rason na 'yan! Ginawa pa akong tanga! Akala siguro niya ay hindi ko malalaman ang tunay niyang dahilan. Hindi naman ako nagkulang sa pagpapaliwanag sa kaniya kung bakit ganoon na lang akong girlfriend sa kaniya. Relihiyoso ang mga magulang ko. They were so strict that I had to follow every rule they set for me. Pinayagan na nga nila akong mag-boyfriend tapos susuwayin ko pa ang kaisa-isang utos nila na huwag akong magpapahawak, magpapahalik, o 'di kaya ay magpapakama hangga't wala pang kasalan? Mabuti na lang talaga! "Say my name. Moan it for me, baby," Gab commanded as he thrust deeper. "G-gab... oh God, Gab!" I followed his rhythm because I wanted to feel something else other than this betrayal. Pero sino nga ba ang niloko ko? Buong buhay ko, laging ang mga magulang ko ang sinusunod ko but look at me now, getting fucked by a stranger that I just met at a bar tonight. Ang ipinagkait ko sa boyfriend ko sa loob ng anim na taon ay ibinigay ko lang nang basta-basta sa lalaking hindi ko naman kilala. Pero wala na akong pakialam. Gusto kong suwayin ang mga magulang ko kahit ngayong gabi lang. I wanted to feel alive even if it meant breaking every principle I had. At para na rin hindi ko na maisip ang panloloko ng gagong boyfriend-ex ko na pala! Yes, he cheated on me. At ang malala pa doon ay sa babaeng ilang beses ko nang pinagselosan pero ang pakilala lang sa akin ay kaibigan lang niya. Kaibigan, my ass! "You're so tight, it's making me lose my mind," Gab groaned as he hit my sweet spot. Nangawit ako sa posisyon ko kaya mabilis akong humarap sa kaniya at siniil siya ng halik sa labi habang ipinupulupot ang mga binti ko sa kaniyang balakang. "Kanina ka pa. I'll be the one driving now," I whispered with a newfound boldness. Napangisi siya at hinayaan akong gawin ang gusto ko. As I moved on top of him, I felt a strange sense of liberation. "Damn, baby. You're so good," ungol niya nang ako na talaga ang komontrol sa galaw namin. Hindi ako nagsalita. Sa halip ay tuloy-tuloy lang ako sa paggalaw habang pinapaulanan ng halik ang bandang leeg niya. Damn this man. I'm in control, yet he's the one making me dizzy. "Keep going," he commanded again. Napatingala na ako nang sabayan niya ako sa paggalaw habang hawak-hawak na ako sa dibdib. Alam kong pagkauwing-uwi ko mamaya ay pagsisisihan ko ang pagrerebelde kong ito...pero tulad nga ng nasabi ko kanina sa sarili, wala na akong pakialam. Nitong umaga lang ay nalaman ko sa kapatid ko na ipinagkasundo na pala ako ng mga magulang ko sa ibang lalaki. Ipinagkasundo... marriage of convenience for fuck sake! And the worst part is that I don't even know who the guy is. Sabi lang ng kapatid ko ay isa raw ito sa naging 'ninong' ko. Ninong...so it means he's already old? Disgusting! Muling napuno ang silid ng palitan namin ng mga ungol ni Gab habang hinahayaan naming malunod ang isa't isa sa matinding sensasyon. I don't care about the consequences. Ang galing, galing niya! Sa sobrang galing niya, parang hindi na ako magsisisi na sa kaniya ko nga ibinigay ang unang beses ko. Gabriel Theo Yohiko... That's the name of the guy I spent the night with. I thought that was the first and last time that I would ever see him. Habang tulog siya ay kinuha ko na 'yun na pagkakataon para umalis at umuwi. Hindi ko naman alam na kinabukasan ay magkikita ulit kami... pero hindi na sa bar at hotel. Ginising na lang ako ng kapatid ko para sabihing kailangan kong mag-ayos at magpaganda dahil naghihintay na sa sala ang lalaking ipinagkasundo sa akin. Hindi ko alam kung nananadya ba ang tadhana pero si Gab na dapat sana ay naka-one night stand ko lang ay siya rin pala ang lalaking ipinagkasundo sa akin ng mga magulang ko. Ibig sabihin, isa siya sa naging ninong ko? Kung ganoon, bakit hindi ko siya kilala? At higit sa lahat, ang bata naman niya para maging ninong ko! *** How's the prologue? Can I read your thoughts and feedbacks?Ipinatong ko ang ulo ko sa bintana ng bus habang pinagmamasdan ang mga naglalakihang billboard sa kalsada. "North-east wind flow," bulong ko sa sarili ko. Tama siya. Kung hindi ko isasaalang-alang ang sirkulasyon ng hangin sa ganoong klaseng terrain, magiging mainit ang loob ng bahay at masasayang ang natural ventilation. Napapikit ako nang mariin. Nakakainis isipin na kahit wala siya sa harap ko, alam pa rin niya kung saan ako posibleng magkamali. Pagbaba ko sa kanto namin, sinalubong ako ng pamilyar na amoy ng inihaw sa tabi ng kalsada. Doon lang nag-react ang tiyan ko. Halos hindi ko na pala naramdaman ang gutom dahil sa dami ng impormasyong pumasok sa utak ko ngayong araw. "O, Chloe! Kumusta ang unang araw?" bungad ni Mama nang makita akong pumasok sa gate. Mukhang katatapos lang niyang magdilig ng mga halaman. "Pagod po, Ma, pero masaya," sagot ko at nagmano na sa kaniya. "Mabait naman po 'yung mga tao roon. At saka, binigyan na po agad ako ng actual design project.”
Ang ganda mo… Natigilan ako sa huling sinabi niya. Medyo napaawang ang labi ko dahil hindi ko inaasahan ang ganoong klaseng banat sa unang araw ko pa lang. Sanay naman ako sa mga biro nina Mia, pati na ’yung mga banat sa akin ng mga kaklase naming lalaki at ng iba pang lalaki sa campus, pero iba kapag galing sa isang taong ngayon ko lang nakilala, at sa loob pa ng isang seryosong opisina. Seryoso ba talaga siya? “I mean… ang ganda ng sulat-kamay mo,” mabilis na bawi ni Joaquin sabay kamot agad sa batok niya. Ako nama'y kunwaring natawa na lang. Tinanggap ko ang kamay niya at nakipagkamay na rin ako sa kaniya bilang paggalang. "Chloe. At salamat... pasensya na kung ’di kita agad napansin. Kailangan ko lang kasing matapos itong zoning bago ako umuwi.” "San Jose Project?" silip niya sa drafting board ko habang dahan-dahang binibitawan ang kamay ko. "Whoa! First day mo pa lang pero 'yan na agad ang pinapagawa sa 'yo? Iba ka rin. Ako, tatlong araw muna akong nag-plot ng electri
Lunes. Alas-sais pa lang ng umaga ay gising na ako. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa kaba o sa sobrang excitement, pero kahit puyat ako kagabi ay maaga akong bumangon para maghanda. Pinili ko ang pinaka-presentableng outfit na mayroon ako, isang beige na slacks at itim na turtleneck. "O, uminom ka muna ng gatas bago umalis," abot ni Mama ng baso pagbaba ko sa kusina. "Huwag kang magpapagutom doon, ha? Unang araw mo pa naman." "Opo, Ma. Baon ko naman po 'yung ginawa niyong sandwich," sagot ko habang mabilis na nilalagok ang gatas. Si Papa naman ay nakaupo na sa paborito niyang pwesto sa sofa, pinapanood ang bawat kilos ko. "Mag-ingat ka sa pagbiyahe. Huwag kang magpapakapagod agad sa unang araw." Ngumiti ako at lumapit sa kaniya para humalik sa pisngi. "Opo, Pa. Alis na po ako.” Sa loob ng bus, hindi ko mapigilang hawakan ang strap ng bag ko nang mahigpit. Pakiramdam ko ay papasok ako sa isang giyera na matagal ko nang pinaghahandaan. Pagbaba ko sa tapat ng Vanguard buil
Inisip ko pa kung dapat ko bang bawiin ang email. Halos limang minuto akong nakatitig sa screen ng laptop ko, hinihintay kung matagumpay maise-send iyon o magkakaroon ng error. Pero nang lumitaw ang notification na pumasok na ito sa outbox ko, isinara ko na ang laptop. Bahala na. Kung hindi siya mag-reply, edé huwag. Wala na akong magagawa doon. Sinubukan kong itulog ang bigat ng nararamdaman ko, pero hindi ako dinalaw ng antok. Panay ang sulyap ko sa phone ko na nasa side table. Pakiramdam ko ay bawat vibration nito mula sa kung anong app ay notification galing sa kaniya. Pero hanggang sa mag-madaling araw, nanatiling tahimik ang inbox ko. Lumipas ang Martes, Miyerkules, at Huwebes na walang sagot mula sa kaniya. Naging routine ko na ang pagche-check ng email tuwing gigising ako at bago matulog. Minsan ay napapaisip ako, baka naman mali ang email address na nakuha ko kay Mia? O baka naman sobrang busy niya sa Singapore na wala na siyang oras para magbasa ng messages? "Chloe,
Nakasandal lang ako sa bintana ng bus habang pinapanood ang mabilis na pagdaan ng mga sasakyan sa EDSA. Hawak ko ang cellphone ko, binubuksan ang contacts, tinititigan ang pangalan niya, tapos papatayin ko rin ang screen sa huli. Paulit-ulit. Para akong timang.Ano bang dapat kong i-text sa kaniya? 'Salamat sa internship'? O 'Bakit ka umalis nang hindi man lang nagsasabi?'Agad akong napailing sa sarili kong naisip. Bakit naman siya magpapaalam sa akin? Ano ba niya ako? Eh parang estudyante lang naman niya ako tapos ipinagtatabuyan ko pa siya. Napabuntong-hininga ako. Siguro, mas okay na rin ito. Okay nang umalis siya na walang pasabi. Nasabi ko naman na sa kaniya na hindi ako galit. At nakapagpasalamat naman ako sa kaniya kahit papaano n'ung iabot niya sa akin ’yung recommendation letter. Ano pa bang itetext ko?Pagbaba ko sa kanto namin, dumaan muna ako sa isang convenience store. Bumili ako ng ice cream kahit hindi naman mainit ang panahon. Pakiramdam ko kasi, kailangan ng utak ko
Matapos ang gabing iyon sa restaurant ay parang bumalik na sa normal ang lahat. O baka dahiliyon ang gusto kong isipin. Na normal na ang lahat kahit hindi naman sa parte ko. Sa paglipas ng mga araw, inabala ko ang sarili ko sa pag-aayos ng mga requirements para sa susunod na semester. Hindi na rin namin pinag-uusapan sa bahay si Alistair, na para bang hindi na siya nag-eexist. Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga gamit sa kwarto, nakita ko muli ang itim na envelope sa ibabaw ng study table ko. Hindi ko pa rin ito binubuksan simula nang ibigay niya iyon sa akin. Para kasing may pumipigil sa akin, na baka kapag binasa ko ang laman niyon ay may magbago sa akin. Pero kasi kailangan ko na ring maghanap ng mapapasukan para sa internship ko. Mahalagang requirement iyon para maka-graduate, at sa totoo lang, wala pa akong nasisimulang apply-an dahil sa nangyari kay Papa. Dahan-dahan kong kinuha ang envelope at binuksan iyon. Isang malinis na papel ang bumungad sa akin na may letter







