ログインNo dia em que sofri um aborto espontâneo e uma hemorragia grave, meu marido postou no Instagram Stories a foto dos pezinhos de um recém-nascido. Legenda: "Bem-vindo, meu anjinho. O papai sempre vai te proteger." Com as mãos trêmulas, liguei para ele: — Perdi o bebê... Você pode vir ao hospital? Do outro lado da linha, o choro de um bebê se misturava à voz impaciente dele: — Nesse caso, cuide-se. A Isabela acabou de dar à luz e precisa de mim. Não posso sair. — E já que o seu morreu, não tente disputar atenção com quem está vivo, entendeu? Ele desligou abruptamente. Sozinha na cama do hospital, desabei em prantos. Depois de enxugar as lágrimas, disquei o número de Lucas Soares, o arquirrival dele. — Case comigo. Todo o Grupo Lima será seu. Só quero que você derrube o Felipe Moreira. Aceita?
もっと見る⚠️ Warning: R-18 ‼️ There are some words that may not be suitable for young readers.
"V, tawag ka ni manager," sabi ni Marisol kay Velora. Kasalukuyang, naglalagay ng make up si Velora sa mukha nang pumasok sa loob ng kanyang cubicle si Marisol. Ang kanyang baklang kasamahan sa club. Napatigil siya at napalingon kay Marisol. "Sabihin mo kay manager, susunod na ako." "Bilisan mo at baka mainip ang customer na naghihintay sa'yo. Alam mo, bakla, rinig ko, ha. Madatung! Mayaman at guwapo!" Tumitili pang sabi ni Marisol kay V. "Wala akong pakialam kung guwapo siya. Ang mahalaga sa akin ay kung may pera. Baka mamaya niyan barya barya lang ang ibigay sa 'king tip. Sayang lang ang oras ko d'yan." "Promise, galante daw 'to. Makapal nga ang bulsa at hindi mo pagsisihan. May pangdagdag ka na para sa kidney transplant ng kapatid mo." Parang biglang lumaki ang butas ng tenga ni Velora sa narinig. Kailangan na kailangan niyang makaipon para sa kidney transplant ng kanyang kapatid. Kulang kulang nasa 25 million pesos ang kakailanganin niya para sa transplant. Bukod pa d'yan ang three times a week na dialysis nito na tig-six thousand pesos per session. Kaya doble kayod si V para matutusan ang pagpapagamot ng kanyang kapatid. Daig pa niya ang makina kung kumayod. Sa umaga, nagtatrabaho siya sa kompanya at sa gabi ay sa club. Hinahati niya ang mga oras niya para mayroon pa siyang panahon upang makapagbantay sa kanyang kapatid. Nagtatrabaho si V sa isang malaking kompanya sa araw at pagsapit ng alas syete ng gabi ay nasa club siya hanggang alas dose ng madaling araw. Hindi siya puwedeng lumampas sa oras niya. At bawat segundo ay napakahalaga sa kanya, kaya dapat hindi nasasayang. Ang kapatid na lang niya ang kasama niya sa buhay at hindi niya kayang mawala si Vanna. "T^ngn@ mo, Marisol! Kapag hindi totoo 'yan sinasabi mo, kukunin ko ang isang gabi mong kita..." Napalunok si Marisol at napaatras sa takot. "Hoy, V! Sobra ka naman. Mas malaki ang kinikita mo kesa 'kin. Pag-iinteresan mo pa ang kakarampot kong kita gabi gabi. Kaloka ka! Makaalis na nga. Bilisan mo, naghihintay si manager!" Pahabol pa na sigaw ni Marisol saka lumabas ng cubicle ni V. Natatawa na lang ang dalaga sa reaksyon ni Marisol. Parang binibiro lang niya ang bakla, kumagat naman kaagad. 'Di na siya magtataka dahil sa lahat ng nagtatrabaho sa club ay iniilagan siya. Dahil sa sobrang prangka at may matapang na personalidad. Hindi naman siya papayag na basta na lamang siyang tapak tapakan ng kung sino sino. Kahit pa ganito ang uri ng kanyang trabaho. Taas pa rin ang noo niyang naglalakad sa kalsada. Ang kanyang golden rule, no touchi at hindi puwedeng all the way. Puwede siyang magpatable o magpahalik sa pisngi. Mahigpit niyang ipinagbabawal ang halikan siya sa labi. Masyadong mahal ang presyo niya. Ngunit, masisiyahan naman ang kahit na sinong mga customer ang magiging kasama niya sa loob ng limang oras niya sa club. Tapos na siyang mag-ayos. Red lipstick ang kanyang pinaka-final touch. Walang nakakaalam na nagtatrabaho siya sa club. Ayaw din niyang may makaalam, lalo na ang kapatid niya. Itinaas pa niya ang laylayan ng kanyang fit na fit na black dress at pinausli ang puwet. Saka ibinaba pa ang neckline ng suot para mas lumitaw ang kalahati ng kanyang mayamang mga dibdib. "Perfect!" Usal niyang may malanding ngiti sa labi. "MAUPO ka, V." Utos ni manager sa kanya. "May nagrequest sa'yo. Personal request ka niya sa loob ng isang linggo. Ang gusto niya sa condo niya at hindi dito sa club." Nagulat siya sa tinuran ni manager Rosenda. "Tinanggap mo, manager?" tanong niya na medyo napataas ang tono ng boses. "Natural! Pera na, eh. Binayaran na niya ako ng advance sa commission ko. Five hundred thousand para sa unang gabi." Nanlaki ang mga mata niya sa narinig na ibiniyad sa manager nila ng customer. Ganoon kalaking pera? Sino naman kaya ang galanteng customer na 'yon? Mga tanong niya sa isip. "Five hundred thousand pesos ang ibinayad niya sa inyo? Buo ba?" Mabilis na tumango si manager. "Kaya nga hindi ko na pinalampas. Pareho tayong kikita dito, V. Ang pakiusap niya, pasayahin mo daw ang kaibigan niya. At kung magustuhan ka ay kukunin niya ang serbisyo mo ng isang buwan," lagpas sa mata ang ngiti na sagot ni manager na mas lalo niyang kinatakhan. "Para namang nakakapang-duda ang taong 'yan. Ayokong sumabit, manager. Baka mamaya pakitang gilas lang ang paglabas niya ng pera." "Hindi ang customer na nagbayad sa akin ang magiging kasama mo ng isang linggo. Malaki ang ibabayad niya sa'yo kapag nagustuhan niya ang trabaho mo. Baka nga magresign ka na bilang star ng club ko 'pag natanggap mo buong bayad." Kailangan niya ng pera pero iyong sa labas ng club ay labas sa kanyang rules. "Magkano naman ang ibabayad niya sa akin, kung sakaling magustuhan niya ang trabaho ko?" Untag ni V. "Thirty million..." Nanlaki na naman ang mga mata ni V nang marinig ang napakalaking halaga ng ibabayad sa kanya. Mapapagamot na niya ang kapatid niya at hindi na niya kailangan na magpakahirap mag-ipon para sa transplant ni Vanna. "Ganoon kalaki? Thirty million pesos... sobra naman ata para sa isang linggong serbisyo ko." Napataas ang gilid ng labi ni manager sa tinuran niya. "Thirty million sa loob ng isang buwan. Pero alam ko na magugustuhan niya ang performance mo. Kaya galingan mo. Isa pa, kailangan mong sumiping sa kanya. Ikaw ang ibinigay ko dahil kailangan na kailangan mo ang pera para sa kapatid mo. Malaki ang ibabayad niya sa'yo dahil virgin ka pa," sabi nito. Hindi siya pumapayag na sumiping sa kahit na sinong lalaki. Kahit na ganito ang uri ng trabaho niya ay maipagmamalaki pa rin niya sa lahat na virgin pa siya. Iyan ang hinding hindi niya kayang ibigay sa mga naging customer niya, ang kanyang pinakaiingatang puri. "Alam mo naman ang patakaran ko. Kaya, paano mo tinanggap ang offer na pera?" "Ang sa akin ay kikita ako at empleyado kita dito sa club ko. Isang linggo o isang buwan lang naman, V. Patusin mo na. Sayang din ang thirty million. Hindi mo iyan makukuha sa isang buwan mo dito sa club." Pangungumbinsi ni manager. "Pero, 'di ko kaya ang ipinapagawa mo, manager. Hindi ako nakikipag-s^x sa mga lalaking customer. Alam mong ayoko ng ganyang klaseng trabaho. Kung hindi lamang dahil sa kapatid ko ay 'di naman ako magpo-pókpòk dito sa club," rason ni V. May prinsipyo pa rin siya sa buhay. Naniniwala pa rin siya na dapat maging birhen ang babae hanggang sa araw ng kaniyang kasal. At tanging sa lalaking handa siyang pakasalan ibibigay ang kanyang sarili. "Sunggaban mo na. Kalimutan mo na ang prinsipyo mong 'yan. Mas mahalaga ang buhay ng kapatid mo. Ipaligo mo lang pagkatapos. Saka, hindi ka naman niya makikilala. Hanggang ngayon wala pang nakakilala kay Queen V. Sayang din 'to," pamimilit ni manager para kagatin ni V ang offer. Oo, thirty million pesos na 'yon. Pero ang kapalit ay ang kanyang puri. Wala na siyang itinira para sa sarili niya kung gagaya siya sa mga kasamahan niyang nagbebenta ng katawan. Ayaw niyang babuyin siya ng kung sino sinong lalaki. Mahalaga pa rin sa kanya ang kanyang dignidad at dangal. "Pero, manager. Importante pa rin po sa akin na malinis ako sa araw na ikakasal ako. Magiging hindi na rin ako iba sa mga kasama ko dito sa club, mga babaeng mababa ang lipad." "Ayaw mo bang makaalis dito sa club ko? Pagkakataon mo na 'to para makaahon. Velora, pag-isipan mo itong maigi. Bibigyan kita ng tatlong araw para mag-isip. Natanggap ko na rin ang advanced payment. Sa oras na tumanggi ka, ipapasara niya ang club ko. Ako, walang problema. Pero ang mga kasama mong sinasabi mong mababa ang lipad, mawawalan silang lahat ng trabaho." Natahimik si V. Hindi niya alam kung anong isasagot sa sinabi ni manager. Wala na rin siyang choice, kailangan niyang tanggapin ang offer kesa masara ang club. Parang 'di kaya ng konsensiya niya na marami ang madadamay sa pagtanggi niya. "P-Pag-iisipan ko...." napipilitang tugon niya saka mariing napalunok. Napangiti si manager. Kinuha ang isang bungkos ng pera. "One hundred thousand 'yan, sa'yo na 'yan. Puwede ka ng umuwi sa inyo at pag-isipan mong maigi ang desisyon mo. Bumalik ka dito sa club kapag desidido ka na. Tandaan mo, Velora, tatlong araw lang ang ibinibigay ko sayo para makapag-isip." Marahang tumango si V. Tinanggap ang isang daang libong piso mula sa paunang bayad sa kanya. Tumayo siya at dahan dahang naglakad palabas ng opisina ni manager. Nang makalabas si V ng opisina ay nag-ring ang phone ni manager. "Did she accept it?" Bungad na tanong ng nasa kabilang linya. "Hindi pa po, sir. Pero alam kong tatanggapin po niya ang inaalok ko sa kanya." "Make it sure, Rosenda. Dahil kung hindi pati ikaw ay hindi na masisilayan ang sikat ng araw. Mabubulok ka sa kulungan at ipapasara ko ang mga negosyo mo!" Madiing babala ng lalaking nasa kabilang linya. Nanlalaki ang mga mata ni Rosenda at nanginig ang kanyang mga kamay sa sobrang takot. "Sir, 'wag niyo naman po akong takutin." "Hindi kita tinatakot, Rosenda. Gawin mo ang ipinapagawa ko sa'yo at siguraduhin mong papayag si Velora." Pagkasabi niyon ng lalaki ay kaagad na pinatay nito ang tawag. Nailapag ni Rosenda ang kanyang phone sa ibabaw ng lamesa at pinunasan ang butil butil ng namuong pawis sa kanyang noo. Kailangan niyang mapapayag si V dahil kung hindi ay mawawala lahat ang pinagpaguran niya.O hospital diagnosticou câncer pancreático em estágio terminal. Sem cura, restava apenas esperar pela morte.Dona Moreira me ligou, suplicando:— Sei que errei no passado, mas o Felipe já reconheceu seus erros. Ele não tem muitos dias de vida. Seu único desejo é ver você uma última vez...Quando cheguei ao hospital, o homem que um dia fora cheio de vigor estava irreconhecível.Magro ao extremo, com as maçãs do rosto saltadas, nada restava da antiga beleza.Seu olhar permanecia perdido no teto, até que ouviu a minha voz. Então se virou e, no instante em que me viu, uma centelha brilhou em seus olhos.No segundo seguinte, baixou o olhar para o próprio corpo mirrado e soltou um sorriso autodepreciativo, puxando o cobertor grosso para tentar esconder a vergonha de estar tão decadente diante de mim.— Mariana, obrigado por ainda ter vindo me ver. Eu devo estar horrível agora...— Na verdade, eu me arrependo tanto... Se eu tivesse te tratado bem naquela época, talvez hoje fôssemos uma famíli
— Felipe, não se atreva a se arrepender! Ela agarrou a criança em prantos e saiu correndo.O outrora altivo Presidente Moreira agora estava sentado no chão como uma criança, diante de todos.Vieram-lhe à mente o meu último olhar frio, a aliança zombeteira de Lucas, as acusações venenosas de Isabela, o choro estridente do bebê...Inúmeras vozes e imagens rasgavam violentamente sua mente caótica.Ele enterrou a cabeça nas mãos e chorou em silêncio.Ele estava acabado.Tudo tinha acabado.Meses depois, Lucas empurrou um relatório na minha direção.— O resultado saiu. Sua voz era baixa e grave.Meus olhos pousaram no título em negrito:Relatório de Exame de Paternidade por DNA."Com base na análise de DNA, fica excluída a relação biológica de paternidade entre Felipe Moreira (pai) e Rafael Moreira (filho)."— Isso deve ser uma bela surpresa para ele. — Comentei, com um sorriso de escárnio.— O tal colega de classe e amante da Isabela não tinha a boca muito fechada. — Disse Lucas, num tom
O coração de Isabela estremeceu sob aquele olhar, e o sorriso congelou em seu rosto.— Da última vez... A voz de Felipe soava assustadoramente calma. — O que você disse para a Mariana... era verdade?— Q-que palavras? Felipe, do que você está falando? Os olhos de Isabela vacilaram, seus braços apertando instintivamente o bebê contra o peito. Deu um passo para trás, a voz trêmula, carregada de uma falsa mágoa.— Foi a Mariana que voltou a encher sua cabeça? Esse tipo de mulher, incapaz de segurar um homem, vive semeando intrigas...— Eu estou perguntando a você! Felipe avançou de súbito, sua figura imponente lançando uma sombra esmagadora sobre ela.— Naquela noite! Chuva! Estávamos bêbados! Você entrou na minha cama?! Como diabos o Rafael nasceu?! Responda!Isabela tremeu dos pés à cabeça, e o bebê em seus braços explodiu num choro agudo.— É verdade! E daí?! Ela ergueu o rosto, a voz estridente abafando os gritos da criança. Toda a máscara de timidez sumira, restando apenas um tri
— Não passa de mais uma mentira repugnante inventada por você, Presidente Moreira, para me manter sob controle, para salvar a frágil reputação da Família Moreira.Depois de ouvir minhas palavras, Felipe sentiu a mente ficar em branco, paralisado no lugar.Os detalhes daquela noite com Isabela — a embriaguez, o contato de pele — voltaram de repente como memórias ressuscitadas, invadindo sua consciência.Ele não queria acreditar.— Não! Escute-me! Quase gritou por reflexo, tomado por uma onda de pânico que o fez negar desesperadamente, tentando recuperar algo.— Ela está mentindo para você! Aquela criança é realmente de proveta! Eu juro pela minha honra! Eu e ela somos completamente inocentes! Como eu poderia tocar numa mulher dessas?! Mariana, ela tem inveja de você, está tentando semear discórdia de propósito! Você não pode acreditar nela! Volte para mim, nós...— Ha. Um riso fraco e sarcástico interrompeu a defesa incoerente de Felipe.Olhei diretamente para ele, como se assistisse
Tirei os papéis do divórcio da minha bolsa e os coloquei nas mãos dele.— Chega de enrolação. Assine.— Caso contrário, não me importo em ver toda a Família Moreira estampando as manchetes amanhã. Você não gostaria que todos soubessem como o Sr. Moreira e a amante espancaram a esposa que havia acaba
Ele largou os talheres diante de todos e saiu às pressas, deixando para trás uma mesa cheia de convidados constrangidos — e meus pais.Também não esquecerei: quando eu, tomada por dores abdominais lancinantes devido às sequelas do aborto, apertei a campainha para chamar uma enfermeira, ele, em outro
Ri de mim mesma, com amargura.— Felipe, eu disse que quero o divórcio. Você entendeu?Felipe soltou uma risada de escárnio:— Mariana, você está comigo há cinco anos. Agora perdeu o bebê, e nem se sabe se ainda poderá ter outro. Se me deixar, quem vai querer uma mulher estéril e acabada como você?
O homem do outro lado ficou em silêncio por alguns instantes antes de responder:— Mariana Lima, na Família Soares só é permitido ficar viúvo, nunca se divorciar.— Se você decidir se casar comigo, não terá o direito de se arrepender.Abaixei o olhar.— Não vou me arrepender.Lucas e eu éramos compa












Bem-vindo ao Goodnovel mundo de ficção. Se você gosta desta novela, ou você é um idealista que espera explorar um mundo perfeito, e também quer se tornar um autor de novela original online para aumentar a renda, você pode se juntar à nossa família para ler ou criar vários tipos de livros, como romance, leitura épica, novela de lobisomem, novela de fantasia, história e assim por diante. Se você é um leitor, novelas de alta qualidade podem ser selecionados aqui. Se você é um autor, pode obter mais inspiração de outras pessoas para criar obras mais brilhantes, além disso, suas obras em nossa plataforma chamarão mais atenção e conquistarão mais admiração dos leitores.