LOGINKasalukuyang pumipirma ng mga dokumento si Caleb ng tumunog ang telepono niya. Ng nakita niya na ang Mama niya ang tumatawag, agad siyang napasimangot, pero sinagot pa rin niya ang tawag.
“Ma.”
[“Caleb, nakita mo na ba ang listahan na pinadala ko sa ‘yo na profile ng mga candidate na pwede mong maging asawa? May nagustuhan ka na ba? Sabihin mo kung sino para makipag-set tayo ng meeting sa kanila.”]
Mula ng naghiwalay sila ni Raven, hindi tumitigil si Barbara sa paghahanap ng magiging asawa niya uli kahit hindi naman niya sinabi rito. Marami na itong inalok na blind date sa kanya pero wala siyang inoohan.
Marami rin itong ipinapadalang mga profile ng mga babae sa kanya sa kanyang email pero wala siyang binuksan maski isa roon.
“Raven!”“Pwede kitang bigyan ng isa pang pagkakataon upang maibalik ang lahat sa dati. Mananatili kang asawa ko, ina ni Mason. Pwede kong i-invest ang Santana Technology at panatilihin itong umuunlad! Ang gusto ko lang ay maibalik ang lahat sa dati!”Sa bawat salitang binibitawan ni Caleb, pakiramdam niya ay unti-unting nauubos ang kanyang lakas.Nanatili siyang matikas ang tindig, ngunit kumikislap sa kanyang mga mata ang takot at kawalan ng pag-asa.Para siyang nakatayo sa gilid ng bangin; kahit matigas ang kanyang paninindigan na ayos lang siya, halata na siyang malapit nang bumagsak.Lumingon sa kanya si Raven, malamig, walang pakialam, at puno ng matinding pagkasuklam ang kanyang mga mata.“Caleb, nagsisisi ka ba?”Napipi si Caleb sa kanyang mga salita, pinagdikit ang mga labi.“Hindi ko pinagsisisihan na naging asawa mo ako, at ina ni Mason. At hindi ko rin pinagsisisihan na iniwan ang lahat. Hindi na ako iikot sa paligid mo, kaya’t hinding-hindi na ako lilingon!”Naglakad na p
Mabilis na napahinto ang hininga ni Caleb, lihim na humahanga sa kagandahan ng kanyang asawa sa loob ng pitong taon.Para siyang isang perlas na nilinis ang alikabok; kumikislap ang kanyang mukha sa mga mata ni Caleb.“Hindi ko ibebenta sa iyo ang Santana Tech! Caleb, tandaan mo, kapag hindi na ako ang asawa mo, magiging kliyente mo na lamang ako, ang boss mo! Maaari ka lamang maging subordinate ko! Wala kang karapatang maging kapantay ko!”Nakatuon ang malalim na titig ni Caleb sa mukha ni Raven. May kagustuhan sa sarili niya na abutin at haplusin ang mukha ng dating asawa. Pero biglang dumating ang realisasyon sa kanya. Nawalan na nga pala siya ng karapatan na hawakan si Raven.Mabigat ang naging tanong ni Caleb kay Raven. “Sigurado ka bang si Eris Mercader ang pipiliin mo?”“Na-finalize na namin ang lahat kasama ang Mercader’s Group. Gaganapin ang pormal na acquisition signing ceremony sa susunod na linggo,” malamig na sagot ni Raven.Kalmado at walang pakialam ang tono ni Raven; h
Nanginig ang katawan ni Ingrid. Hindi niya kailanman naisip na sa harap ni Raven, para lamang siyang isang langgam na maaaring durugin anumang oras!Nilingon ni Ingrid ang opisina ng presidente kung saan nag-oopsina si Raven. Mabangis niya iyong tinitigan. Isang araw, ibabagsak niya si Raven mula sa mataas na lugar nito at ipapakita sa kanya ang pagbagsak hanggang kamatayan!Nang magbaling ng tingin si Ingrid sa sekretarya ay kalmado na ang mukha nito.“Gusto ko lang makita ang aking kapatid at ipasabi niya sa akin kung ano ang dapat kong gawin bilang assistant ng vice president.”“May meeting sa conference room number 1 sa loob ng kalahating oras. Linisin mo ang conference room, punasan ang mga mesa, at pagkatapos bumaba ka para bumili ng dalawampung tasa ng kape. Pagkatapos nun…”Sunod-sunod na binanggit ng sekretarya ang mahigit isang dosenang gawain para kay Ingrid, at pagkatapos ay idinagdag pa, “kung magkakamali ka, mababawasan ng tatlong beses ang iyong sahod. Kung mag-negative
“Nandito na ang elevator.”Mabilis na tumakas si Raven mula sa pagkakahawak ni Eris sa beywang niya. Pumasok siya sa elevator at lumingon, nakita niya si Eris na nakatayo pa rin, nakatingin lang sa kanya.Ramdam ni Raven ang matinding pagtibok ng kanyang lalamunan at puso habang nagtataka kung bakit hindi sumunod sa kanya ang lalaki sa elevator hanggang sa magsara ang pintuan nito.Nang magsara na ang pinto ng elevator, agad na nakahinga nang maluwag si Raven. Umatras siya at idinikit ang kanyang likod sa pader ng elevator. Itinaas niya ang kamay upang hawakan ang kanyang nagbabagang mukha, at sa repleksyon sa metal na dingding, nakita niyang kumikislap ang kanyang mga mata.Hindi niya akalaing sa edad na 27, maaari pa siyang magpakita ng ganitong kabata at inosenteng pagkahumaling na tila sa isang teenager.Samantala, pinanood ni Eris ang mga numerong tumataas sa elevator. Pagkatapos ay ibinaling niya ang ulo sa isang direksyon sa parking lot. Isang itim na kotse ang nakaparada sa su
“Simula ngayon, walang sinuman ang dapat magsuot ng mga high heels na ganyan sa harapan ko!”“Ayaw mo sa mga high heels na ganito?” bulong ni Ingrid. Nang bigla siyang may naalala. Ang video na ipinadala sa kanya ni Raven. “Dahil ba may suot na ganyan si Raven?”Napaisip si Ingrid. Paano nga ba nagustuhan ni Caleb ang isang babaeng probinsyana na si Raven? Tiyak naman niya na madidismaya at mandidiri siy Caleb sa ganung babae!Pinakalma ni Ingrid ang boses niya at saka masuyong sinagot si Caleb. “Pinapahubad mo sa akin ang high heels, ano ang isusuot ko pauwi? Caleb! Hindi mo naman siguro ako hahayaang maglakad ng nakapaa, hindi ba?!”Nag-utos si Caleb sa mga tao sa tabi niya. “Hanapan n’yo nga siya ng pares ng tsinelas.”Agad namang nagreklamo si Ingrid sa narinig. “Bakit mo ako pinapasuot ng tsinelas?! Nawala ang sapatos ko! Kailangan mo akong bilhan ng kapalit!”Nagtawanan ang mga binata mula sa mayayamang pamilya. “Ang malalaki mong paa ay bagay lang sa tsinelas, Ingrid! Bilisan
Kinagabihan, sa isang pribadong silid sa isang private club.Nakaupo si Caleb sa sofa, nakabuka ang mga binti, at ibinagsak ang basong kakainom lang sa mesa.“Salinan n’yo pa ng alak ang baso ko!” utos niya. Kinuha naman ng isang kaibigan niya ang bote ng whiskey at nagbuhos ng kalahating baso.“Caleb, naubos mo na ang buong bote ng whiskey!”May isang naglakas-loob na nagtanong. “Ano’ng nangyari sa iyo? Heartbroken ka ba?”Itinaas ni Caleb ang ulo at ininom ang whiskey ng isang lagok. Gumalaw ang kanyang matalas na Adam’s apple. Nang ibaba niya ang baso, ang kanyang madidilim na mata ay malalim at may bahid ng lungkot.Ngumisi si Caleb, “Heartbroken? Ako, heartbroken?”May isang nagkomento, “Ang huling beses na uminom ka ng ganito karami ay noong araw ng iyong pakikipaghiwalay,"Bago pa matapos magsalita ang taong iyon ay may isa roon na pasimpleng tumapik sa kanya.Ang salitang iyon ay bawal banggitin kay Caleb. Ang sinumang bumanggit nito ay makakatanggap ng malamig na pagtrato mu







