共有

declined

作者: Nelia
last update 公開日: 2026-04-25 10:52:54

DAMIEN'S POINT OF VIEW

Fia and I were lying on a large bed made of bamboo, as the cool breeze drifted in – carrying the faint, salty scent of the sea with it. We were tucked away in our own little world, far from all the noise, far from pain, and far from everything that came before.

A thin blanket was wrapped around our bodies as I held her tightly in my arms. I could feel the warmth of her skin against mine, the steady beat of her heart matching my own, and that unmistakable sense of joy
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター
コメント (1)
goodnovel comment avatar
Elle
amdrea alalahanin mo may anak kp na nag aantay sayo..
すべてのコメントを表示

最新チャプター

  • OBSESSION His Indecent Proposal   Marupok

    Andrea’s POV "Ngayon lang ito, ha! Pinagbigyan lang kita para matigil ka na," bulong niya sa tenga ko gamit ang paos at garalgal na boses. Habang buhat-buhat niya ako, ramdam ko yung bilis at lakas ng bawat bayo niya sa loob ko. Enjoy na enjoy siya eh, kahit anong tanggi niya, kitang-kita ko sa mukha niya na miss na miss niya rin 'to. "Okay lang," sagot ko sabay dikit ng katawan ko sa kanya at yumakap dahil ang hirap ng posisyon na ginagawa naman.. "Promise, after this hindi na kita gugulihin." sabi ko lang yon pero alam ko ang kapasidad ni Damien. I know him very well. At ngayong nakita kong bumigay na siya, magiging madali na sa akin ang lahat. hindi diya galit. naiipit lang siya sa sitwasyon namin ngayon pero ramdam ko na ako pa rin ang number 1 sa puso niya.I wasn't hurt when he said it was just for tonight – I know he's just hiding how he really feels. Instead, I focus on the moment – on the warmth of his skin against mine, on how familiar it all feels even after so long

  • OBSESSION His Indecent Proposal   Oh my....

    Damien’s POV Dahan-dahan ko siyang inihiga sa kama namin dati na kama na lang niya ngayon. daang-daang alaala ang nagbalik sa akin. Mga masasayang alaala namin sa kamang ito na hanggang alaala na lanv ngayon. Pinunasan ko siya ng basang bimpo para gumaan ang pakiramdam niya. Tinitigan ko siya saglit... sayang naman at ang ganda-ganda niya pero sinasayang lang sa alak. Nahihirapan akong makita siyang ganito pero wala akong magawa, iba na ang mundo namin ngayon. Nang masiguro kong maayos at mahimbing na ang paglakatulog niya, nag-decide na akong umuwi ma. At nang akmang aalis na ako para umuwi na kay Fia, bigla niyang hinila ang kamay ko pabalik. "Dito ka lang, Damien! Huwag mo akong iiwan please... natatakot ako," bulong niya habang pikit-mata at lasing na lasing. "Kahit ngayon lang, oh. Gusto kitang mayakap. Miss na miss na kita! Sorry kung huli na nang bumalik yung alaala ko. Sorry kung late ko na na-realize kung gaano mo ako minahal. Sobrang lungkot ko, Damien. Paano ba tayo

  • OBSESSION His Indecent Proposal   care

    Damien’s POV Hindi kami umalis. Hindi kami bumitaw. Kahit gaano pa katagal, hihintayin namin na ibigay nila si Bianca. Karapatan ko ‘to bilang ama at desisyon ‘yan ng korte. Matiyaga kaming nakaupo ni Fia sa sala, hinahayaan lang ang oras na lumipas hanggang sa sa wakas... bumaba rin ang mga katulong. Bitbit nila si Bianca at ang mga gamit niya. Hindi bumaba si Andrea kaya wala na rin kaming nagawa. Kinuha ko ang anak ko at agad kaming umalis. Habang nasa sasakyan, tuwang-tuwa ang bata. Kilalang-kilala niya ako. Niyakap niya ako nang mahigpit at paulit-ulit akong hinahalikan. "Daddy!" ang tanging sigaw niya. Masaya ako. Sa wakas, makakasama ko na ulit ang prinsesa ko. Akala ko magiging maayos ang lahat. Pero pagdating namin sa mansyon... parang biglang nagbago ang ihip ng hangin. Pagkababa niya, bigla na lang itong humikbi. Nawala ang ngiti sa labi niya. Tinitignan niya ang paligid, ang malaking bahay na hindi naman niya nakasanayan, at doon nagsimula ang walang tigil na pag-iy

  • OBSESSION His Indecent Proposal   kontrolado

    Damien’s POV Sinama ko si Fia dahil gusto kong maramdaman niya na wala na siyang dapat ipag-alala. Gusto kong iparamdam sa kanya na siya lang ang mahal ko at ang pagpunta ko dito ay para sa iisang dahilan lang—para sa anak namin ni Andrea. Gusto ko ng assurance. Gusto ko ng maayos na transaksyon. Ayokong magkaroon ng isyu o malisya. Kaya dinala ko siya, para makita niya mismo na wala akong tinatago at ang pagkikita namin ni Andrea ay puro tungkol lang kay Bianca. Pero sa totoo lang... sobrang sabik na sabik na akong makita ang anak ko. Gabi-gabi ko siyang naiisip. Miss na miss ko na ang yakap niya, ang halik niya, at ang tawag niya sa akin na "Daddy". Kaya kanina, ang aga-aga ko nang dumating dito. Akala ko ay gigisingin na nila kami o handa na sila, pero ilang oras akong nakaupo sa sala... naghihintay. Nainip ako. Sobrang nainip. Pati si Fia alam kong naiinip na rin. Ilang beses ko tinignan ang orasan. Wala pang gumigising. Wala pang bumababa. Dahil sa inis at dahil na

  • OBSESSION His Indecent Proposal   mission failed

    Andrea’s POV Umuwi ako... pero pakiramdam ko ay wala akong uuwian. Bigo. Lubog na lubog sa pagkabigo. Ni hindi man lang kami nagkaroon ng pagkakataong mag-usap nang maayos. Ni hindi man lang niya ako pinakinggan. Ang akala ko kasi, once nagkita kami, may mababakas man lang na awa o kahit kaunting pagtingin pa rin. Pero wala. Wala talaga. Yung tingin niya sa akin kanina... I almost died. Yung mga mata na dati’y puno ng pagmamahal at paghanga, ngayon ay naging manhid at walang pakialam. Para akong basura na tinapakan. Para akong hangin na dumaan lang. Sa bawat sulyap niya, parang sinasabi niyang tapos na. Wala na talaga. tumigil na! At doon ko tuloy tinanggap ang katotohanan. Wala nang pag-asa para sa aming dalawa ni Damien. Patay na ang lahat. Ang puso niya para sa akin ay matagal nang nagyelo at hindi na muling matutunaw. Pero ang mas masakit pa sa lahat... ang desisyon ng korte. Dahil sa kagustuhan kong makausap siya, naging daan pa ito para mawala sa akin ang anak nami

  • OBSESSION His Indecent Proposal   cold

    Andrea’s POV Kahit anong gawin ko, kahit anong pilit ko, ayaw talaga akong kausapin ni Damien. Kahit yata mamatay pa ako sa harap niya kaya niya akong tiisin. grabe, sana all madaling maka-move on. Dalawang araw akong naghintay sa labas ng mansyon nila. Umulan man o sumikat ang araw, nandoon lang ako. Sumigaw ako, nagmakaawa ako, ginawa ko lahat para mapansin niya lang ako. Nandoon na nga at nahimatay pa ako. Pero ni isang anino niya, hindi ko man lang nasilip. Ni isang salita, wala akong narinig mula sa kanya. Suko na ako. Oo, tanggap ko na. Ramdam na ramdam ko na ngayon yung klase ng sakit na pinaranas ko sa kaniya noon. Yung sakit na binalewala, yung sakit na itinakwil at ipinagpalit. Dati, siya yung nasa pwesto ko. Siya yung lumalaban, siya yung nagmamakaawa habang ako yung nanigas at nanlamig. At ngayon... ngayon, binaliktad na ng tadhana ang mundo namin. Ako na yung naghahabol, ako na yung gutom sa atensyon niya, at siya na yung matigas at walang pakialam. Dahil sa s

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status