ログインยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ อู๋หนิงที่ตอนนี้ได้มีกิจการร้านหม้อไฟใหญ่โตในปักกิ่งก็ก้าวเข้ามาโอบกอดร่างเล็กของหลินไว้ด้วยความรู้สึกตื้นตันอย่างประหลาด น้ำตาไหลรินอาบแก้ม "แม่หนู...ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกครั้ง" ก่อนที่ทุกคนจะหายจากความสับสน เสี่ยวหนิวก็เป็นฝ่ายอธิบาย "คุณย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย... จากทารกน้อยที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนยิ้มแต้ในเปล บัดนี้ "อาหมวยน้อยหลิน" เติบโตขึ้นเป็นเด็กหญิงวัยห้าขวบที่ฉลาดและน่ารักเกินวัย เธอกำลังจะเตรียมตัวเข้าโรงเรียนอนุบาลในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาเด็กหญิงได้เห็นกิจการของครอบครัวเ
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งปี...ชีวิตของทุกคนในครอบครัวตงและครอบครัวสาขาต่าง ๆ ยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่นและเปี่ยมด้วยความสุข กิจการร้านหมูกระทะขยายสาขาไปอีกหลายแห่งภายใต้การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบตามที่อาทิตย์จัดการ ทำให้ฐานะความเป็นอยู่ของทุกคนยิ่งมั่นคง และแล้วข่าวดีที่ทุกคนรอคอยก็มาเยือนครอบ
โอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาได้มาเคาะประตูอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว หลังจากได้ปรึกษาหารือกันในครอบครัวอย่างละเอียด ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่านี่คือโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจจะปล่อยให้หลุดลอยไปได้ เคี้ยงจึงได้ตอบตกลงรับข้อเสนอของคุณสมชายผู้จัดการห้างซิตี้มอลล์ในที่สุด ไม่นานนักทีมงา
เวลาผ่านไปอีกหกเดือน... หลินน้อยเติบโตขึ้นเป็นทารกที่จ้ำม่ำน่ารักน่าชัง ผิวขาวผ่องและมีดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส เป็นที่รักและเป็นแก้วตาดวงใจของทุกคนในครอบครัวใหญ่ ทั้งอากงตงและอาม่าเคี้ยงที่ตอนนี้มีความสุขกับการได้เลี้ยงหลานคนแรกของลูกชายคนเล็กอย่างเต็มที่ รวมถึงลุงชัยและป้าจำปีที่มักจะพ
ในสายตาของใครหลายคน ชัยอาจจะดูเป็นลูกชายคนโตที่ทอดทิ้งครอบครัวไปในยามที่ลำบาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว เรื่องราวของเขาก็เต็มไปด้วยความรัก ความผิดพลาด และการเรียนรู้ที่ไม่ต่างจากคนอื่น ๆ ย้อนกลับไปในวันที่ชัยอายุเพียงสิบแปดปี เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ร้อนรนด้วยความรักที่มีต่อ "จำปี" หญิงสาวที
"เอ๊ะ! นั่นมัน..." ใช้ขมวดคิ้วมองไปยังกลุ่มควันที่เห็นแต่ไกล พอเดินเข้าไปใกล้อีกนิดภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำให้กลุ่มเด็กทั้งหมดถึงกับยืนตะลึง!บริเวณรอบโคนต้นตะขบใหญ่นั้นมีชาวบ้านจำนวนไม่น้อย ทั้งชายหญิงผู้ใหญ่และวัยรุ่นกำลังจับกลุ่มมุงดูอะไรบางอย่างกันอยู่บ้างก็นั่งยองจุดธูปปักลงบนพื้นดิน บ้างก็กำลัง
คำพูดที่หลุดออกมาจากปากเล็กของเด็กหญิงวัยห้าขวบ ทำให้กลุ่มเด็กชายวัยรุ่นทั้งห้าคนยืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องมาที่หลินราวกับว่าเธอเพิ่งพูดภาษาต่างดาวออกมา"ห๊ะ?" ใช้เป็นคนแรกที่หลุดจากภวังค์ เขาขมวดคิ้วมุ่น มองหน้าหลินอย่างไม่เข้าใจ"เลขเด็ด? เปี๊ยก... ลื้อพูดเรื่องอะไรวะ? เด็กอย่างลื้อจะไปด
หลินนั่งนิ่งอยู่บนแคร่ไม้ตามคำสั่งของอาม่าอย่างเชื่อฟัง มือเล็กยังคงกุมถุงแดงที่คล้องคอเอาไว้แน่น สมองกำลังประมวลผลเรื่องราวสุดอัศจรรย์ที่เพิ่งเกิดขึ้นทั้งเรื่องไอแพดและความสามารถของถุงใบนี้ แล้วความคิดก็แล่นไปยังปัญหาใหญ่ที่ครอบครัวกำลังเผชิญ... เรื่องเงินค่าสินสอดของเฮียชัยทันใดนั้นความทรงจำบางอ
ใช้ส่งเสียงงัวเงียตอบรับคำเรียกของผู้เป็นแม่ ก่อนที่ร่างผอมเก้งก้างในวัยสิบสี่ปีจะค่อย ๆ เดินลงบันไดมา เขายังคงไม่สวมเสื้อเผยให้เห็นผิวที่ขาวกว่าพ่อและพี่ชายอย่างชัดเจน ดวงตาเรียวเล็กยังคงปรือจากการนอนหลับ มือของเขายกขยี้ตาอย่างคนยังไม่ตื่นดี"ลื้อนี่ขี้เกียจเกินไปแล้วนะอาใช้!" เสียงของอากงดังขึ้นทั







