สตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง

สตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง

last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
46Chapitres
4.0KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เนี่ยซวง บุตรสาวแม่ทัพใหญ่มีความฝันอันยิ่งใหญ่ คือการได้นอนกลิ้งเกลือกบนกองเงินกองทองโดยไร้สามีมากวนใจ นางจึงลงทุนสร้างภาพลักษณ์ให้ตนเองกลายเป็นสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง ทั้งหยาบคาย ไร้ยางอาย และจิตใจคับแคบ หวังให้บุรุษทั่วเมืองหลวงขยาด ทว่าแผนการอันสมบูรณ์แบบกลับพังทลาย เมื่อนางไปเตะตา มู่หรงจิ่ง ชินอ๋องผู้สำเร็จราชการที่มีฉายาว่ายมทูตหน้าหยก คนอื่นมองว่านางบ้า... แต่เขากลับมองเห็นความฉลาดที่ซ่อนอยู่ คนอื่นวิ่งหนีนาง... แต่เขากลับเดินหน้าไล่ต้อน "ในเมื่อเจ้าอยากเป็นสตรีชั่วช้า เปิ่นหวางก็จะส่งเสริม... เริ่มจากแต่งเข้ามาเป็นชายาจอมโหดของเปิ่นหวางเป็นอย่างไร?"

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่ 1

ยามอู่ แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวเข้มของโรงน้ำชาจุ้ยเซียน ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางถนนสายหลักของเมืองหลวง กลิ่นหอมกรุ่นของชาหลงจิ่งชั้นดีลอยอบอวลผสมปนเปไปกับเสียงอื้ออึงของผู้คน บรรยากาศภายในโรงน้ำชาคึกคักจอแจยิ่งกว่าตลาดสด ยามนี้ทุกโต๊ะที่นั่งล้วนถูกจับจองจนแน่นขนัด มิใช่เพราะรสชาติของชาหรือขนมกุ้ยฮวาอันเลื่องชื่อ หากแต่เป็นเพราะหัวข้อสนทนาที่นักเล่านิทานประจำโรงน้ำชากำลังป่าวประกาศด้วยน้ำเสียงอันดังก้องกังวาน

"หากจะกล่าวถึงสตรีที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง ย่อมต้องยกให้บุตรสาวอัครเสนาบดี แต่หากจะเอ่ยถึงสตรีที่จิตใจคับแคบ หยาบกระด้าง และไร้ยางอายที่สุดในใต้หล้า... จะเป็นผู้ใดไปมิได้นอกจาก คุณหนูใหญ่เนี่ยซวง บุตรสาวคนโตของแม่ทัพใหญ่ตระกูลเนี่ย!"

สิ้นเสียงตบไม้ปลุกใจของนักเล่านิทาน ผู้คนในโรงน้ำชาต่างพากันส่งเสียงฮือฮา บ้างส่ายหน้าด้วยความระอา บ้างถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างรังเกียจเมื่อได้ยินชื่อนั้น

"ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานนางสั่งลงโทษสาวใช้ในเรือนเพียงเพราะสาวใช้ผู้นั้นทำน้ำแกงหกใส่ชุดใหม่ของนาง ถึงขั้นสั่งให้คุกเข่าตากแดดสามชั่วยามจนเป็นลมล้มพับไป" ชายร่างท้วมผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างออกรส

"แค่นั้นยังน้อยไป" หญิงวัยกลางคนอีกโต๊ะหนึ่งเสริมขึ้นทันควัน "ข้าได้ยินมาจากบ่าวในจวนแม่ทัพว่า คุณหนูเนี่ยผู้นี้มีนิสัยริษยายิ่งนัก แม้แต่สุนัขที่เลี้ยงไว้ หากมันกระดิกหางให้ผู้อื่นมากกว่านาง นางยังสั่งงดอาหารมันถึงสองวัน จิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตผิดมนุษย์มนา สตรีเช่นนี้ต่อให้งดงามปานเทพธิดา ก็คงไม่มีบุรุษบ้านไหนกล้าแต่งเข้าเรือนเป็นแน่"

"จริงของเจ้า ผู้ใดได้นางไปเป็นภรรยา คงเหมือนเชิญดาวหายนะเข้าบ้าน ตระกูลแม่ทัพช่างโชคร้ายนักที่มีบุตรสาวเช่นนี้"

ท่ามกลางเสียงก่นด่าสาปแช่งที่ดังระงมไปทั่วโรงน้ำชา บริเวณมุมอับสายตาบนชั้นสอง กลับมีสตรีร่างบอบบางในชุดผ้าไหมสีแดงสดนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ นางสวมหมวกที่มีผ้าโปร่งบดบังใบหน้า แต่ทว่าท่าทางการยกถ้วยชาขึ้นจิบนั้นกลับดูสง่างามและเยือกเย็น ขัดกับบรรยากาศโดยรอบอย่างสิ้นเชิง

นิ้วเรียวยาวดุจลำเทียนวางถ้วยชาลงบนโต๊ะเบาๆ ริมฝีปากอิ่มสีชาดภายใต้ผ้าคลุมยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ

"ปั้นเซี่ย" สตรีชุดแดงเอ่ยเรียกสาวใช้คนสนิทที่ยืนสงบนิ่งอยู่ข้างกาย น้ำเสียงของนางหวานใสราวกับระฆังแก้ว ทว่าแฝงไว้ด้วยความเกียจคร้านอันเป็นเอกลักษณ์

"เจ้าค่ะ คุณหนู" สาวใช้ร่างเล็กนามว่า ปั้นเซี่ย ขยับตัวเข้ามาใกล้ ใบหน้าจิ้มลิ้มนั้นเรียบเฉยไร้อารมณ์ราวกับรูปสลัก

"นักเล่านิทานผู้นี้เล่าได้ไม่เลวเลย เก็บรายละเอียดเรื่องที่ข้าสั่งลงโทษสาวใช้เมื่อวานได้ครบถ้วน แต่น้ำเสียงยังขาดความเคียดแค้นไปสักหน่อย เจ้าว่าหรือไม่" เนี่ยซวงเอียงคอเล็กน้อย พลางเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ

ปั้นเซี่ยพยักหน้าเล็กน้อย "บ่าวเห็นด้วยเจ้าค่ะ เรื่องที่ท่านสั่งให้สาวใช้คุกเข่า แท้จริงแล้วท่านให้พวกนางไปนั่งคัดอักษรในศาลาริมน้ำพร้อมขนมและน้ำชา แต่นักเล่านิทานกลับเล่าว่าตากแดดจนเป็นลม นับว่าใส่สีตีไข่ได้น่าประทับใจ แต่ยังขาดความสมจริงในเรื่องความโหดเหี้ยมไปบ้าง"

"เช่นนั้นก็เพิ่มเงินให้เขาอีกสักสองตำลึง บอกให้เขาเน้นย้ำเรื่องที่ข้าจิตใจคับแคบให้มากกว่านี้ เอาให้บุรุษและเหล่าฮูหยินทุกคนในเมืองหลวงได้ยินชื่อข้าแล้วต้องขวัญหนีดีฝ่อ เก็บลูกเก็บหลานหนีแทบไม่ทัน"

"รับทราบเจ้าค่ะ" ปั้นเซี่ยล้วงก้อนเงินออกจากอกเสื้ออย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างเพื่อจัดการตามคำสั่งของผู้เป็นนายอย่างเงียบเชียบ

เนี่ยซวงมองตามหลังสาวใช้ไปพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก นางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่วงท่าที่หากผู้เป็นมารดามาเห็นคงถูกดุว่าไม่งามสมเป็นกุลสตรี แต่ใครจะสนกันเล่า ในเมื่อเป้าหมายของนางคือการเป็นสตรีที่ไม่มีใครต้องการ

นางคือเนี่ยซวง บุตรสาวแม่ทัพผู้เกรียงไกร บิดาของนางกุมกำลังทหารนับแสน เป็นที่น่าเกรงขามไปทั่วแว่นแคว้น ด้วยอำนาจและบารมีของตระกูลเนี่ย ทำให้นางกลายเป็นที่หมายปองของเหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางที่หวังจะใช้นางเป็นบันไดสู่อำนาจ การแต่งงานทางการเมืองเป็นสิ่งที่นางรังเกียจที่สุด ชีวิตที่ต้องแก่งแย่งชิงดีในวังหลังหรือเรือนหลังของขุนนาง เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวและสิ้นเปลืองแรงกายและแรงใจโดยใช่เหตุ

นางเพียงต้องการใช้ชีวิตที่เหลืออย่างสงบสุข นอนตื่นสาย จิบชาดีๆ อ่านหนังสือประโลมโลก และใช้เงินทองที่บิดาหามาให้อย่างสบายใจไปจนแก่เฒ่า ดังนั้นหนทางเดียวที่จะหลีกเลี่ยงสมรสพระราชทานหรือการสู่ขอจากตระกูลใหญ่ได้ คือการทำตัวเองให้เสื่อมเสียชื่อเสียงจนถึงที่สุด

ให้คนทั่วหล้าตราหน้าว่านางเป็นสตรีชั่วช้า ยังดีกว่าต้องไปตบตีแย่งชิงความโปรดปรานกับสตรีอื่นเป็นไหนๆ

ไม่นานนัก ปั้นเซี่ยก็เดินกลับขึ้นมาพร้อมกับเสียงไม้ตบโต๊ะของนักเล่านิทานที่ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เรื่องราวทวีความรุนแรงและเผ็ดร้อนยิ่งกว่าเดิม เนี่ยซวงฟังแล้วก็กลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น

ทว่านางหารู้ไม่ว่า การกระทำทั้งหมดของนาง ตกอยู่ในสายตาของบุรุษผู้หนึ่งที่นั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของชั้นสองมาตั้งแต่ต้น

มู่หรงจิ่ง หรือ ชินอ๋อง ผู้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนฮ่องเต้น้อย นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีผ่อนคลาย ในมือถือถ้วยชาหมุนวนเล่นไปมา สายตาคมดุจพญาอินทรีจับจ้องไปยังสตรีชุดแดงที่นั่งอยู่ไม่ไกล แม้จะมีฉากกั้นไม้ฉลุบังอยู่บางส่วน แต่เขาก็เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ได้อย่างชัดเจน

เขาเห็นสาวใช้ของนางเดินลงไปมอบเงินถุงใหญ่ให้นักเล่านิทาน

เขาเห็นรอยยิ้มพึงพอใจภายใต้ผ้าคลุมหน้าของนางเมื่อได้ยินคำด่าทอ…

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
46
ตอนที่ 1
ยามอู่ แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวเข้มของโรงน้ำชาจุ้ยเซียน ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางถนนสายหลักของเมืองหลวง กลิ่นหอมกรุ่นของชาหลงจิ่งชั้นดีลอยอบอวลผสมปนเปไปกับเสียงอื้ออึงของผู้คน บรรยากาศภายในโรงน้ำชาคึกคักจอแจยิ่งกว่าตลาดสด ยามนี้ทุกโต๊ะที่นั่งล้วนถูกจับจองจนแน่นขนัด มิใช่เพราะรสชาติของชาหรือขนมกุ้ยฮวาอันเลื่องชื่อ หากแต่เป็นเพราะหัวข้อสนทนาที่นักเล่านิทานประจำโรงน้ำชากำลังป่าวประกาศด้วยน้ำเสียงอันดังก้องกังวาน"หากจะกล่าวถึงสตรีที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง ย่อมต้องยกให้บุตรสาวอัครเสนาบดี แต่หากจะเอ่ยถึงสตรีที่จิตใจคับแคบ หยาบกระด้าง และไร้ยางอายที่สุดในใต้หล้า... จะเป็นผู้ใดไปมิได้นอกจาก คุณหนูใหญ่เนี่ยซวง บุตรสาวคนโตของแม่ทัพใหญ่ตระกูลเนี่ย!"สิ้นเสียงตบไม้ปลุกใจของนักเล่านิทาน ผู้คนในโรงน้ำชาต่างพากันส่งเสียงฮือฮา บ้างส่ายหน้าด้วยความระอา บ้างถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างรังเกียจเมื่อได้ยินชื่อนั้น"ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานนางสั่งลงโทษสาวใช้ในเรือนเพียงเพราะสาวใช้ผู้นั้นทำน้ำแกงหกใส่ชุดใหม่ของนาง ถึงขั้นสั่งให้คุกเข่าตากแดดสามชั่วยามจนเป็นลมล้มพับไป" ชายร่างท้วมผู้หนึ่งเอ
last updateDernière mise à jour : 2026-02-21
Read More
ตอนที่ 2
"น่าขันสิ้นดี" มู่หรงจิ่งพึมพำเสียงเรียบ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่านยาก "มีคนยอมควักเนื้อจ่ายเงินเพื่อซื้อชื่อเสียงเน่าเหม็นให้ตัวเองด้วยหรือ"บุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดดำสนิทที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขาขยับตัวเล็กน้อย ใบหน้าเคร่งขรึมดุดันนั้นคือ พั่วจวิน องครักษ์คนสนิท เอ่ยถามด้วยความสงสัย "ท่านอ๋อง หมายความว่าข่าวลือพวกนี้...""ล้วนเป็นเรื่องที่นางจ้างคนมาป่าวประกาศทั้งสิ้น" มู่หรงจิ่งวางถ้วยชาลง แววตาฉายแววสนุกสนาน "บุตรสาวแม่ทัพเนี่ย... เนี่ยซวง ข้าเคยได้ยินชื่อนางมาบ้าง ว่ากันว่าเป็นโฉมสะคราญที่บิดาหวงแหนยิ่งนัก แต่มิคิดว่าจะเป็นสตรีที่สติวิปลาสถึงเพียงนี้""นางอาจจะเพียงแค่เรียกร้องความสนใจกระมังพ่ะย่ะค่ะ" พั่วจวินคาดเดาตามประสาบุรุษทึ่มทื่อ"เรียกร้องความสนใจด้วยการให้คนทั้งเมืองรุมสาปแช่งหรือ" มู่หรงจิ่งแค่นหัวเราะในลำคอ "วิธีเรียกร้องความสนใจเช่นนี้ ช่างแปลกประหลาดนัก ดูท่านางคงมีแผนการบางอย่าง... หรือไม่ก็แค่เป็นสตรีที่ว่างงานจนฟุ้งซ่าน"ทันใดนั้น เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจากด้านล่าง เรียกความสนใจของทุกคนในโรงน้ำชา"หลีกไป! ยายแก่สกปรก อย่ามาขวางทางคุณหนูของข้า!"เสียงตวาดแหลมสูงดังขึ้น
last updateDernière mise à jour : 2026-02-21
Read More
ตอนที่ 3
แสงรุ่งอรุณสาดส่องกระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของจวนแม่ทัพตระกูลเนี่ย บรรยากาศภายในเรือนพักของบุตรสาวคนโตเต็มไปด้วยความวุ่นวาย บ่าวไพร่ต่างเร่งรีบจัดเตรียมอาภรณ์และเครื่องประดับกันอย่างโกลาหล ด้วยวันนี้เป็นวันมงคลที่ฮูหยินตราตั้งแห่งจวนอัครเสนาบดีจัดงานเลี้ยงชมบุปผา เทียบเชิญประทับตราดอกโบตั๋นถูกส่งมาถึงมือเนี่ยซวงตั้งแต่สามวันก่อนแล้วภายในห้องแต่งตัวที่อบอวลด้วยกลิ่นกำยานไม้จันทน์หอม เนี่ยซวงนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ นางมิได้กำลังตรวจทานความงดงามเพื่อไปประชันโฉมกับเหล่าคุณหนูตระกูลอื่น หากแต่กำลังขบคิดวางแผนที่จะทำลายภาพลักษณ์ของตนเองให้ย่อยยับป่นปี้ที่สุดเท่าที่จะทำได้"ปั้นเซี่ย นำปิ่นระย้าทองคำชุดนั้นมา" เนี่ยซวงชี้ปลายนิ้วไปยังกล่องกำมะหยี่สีแดงสดที่วางอยู่มุมโต๊ะปั้นเซี่ย สาวใช้คนสนิทขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะหยิบปิ่นทองคำประดับทับทิมเม็ดโตขึ้นมาพิจารณา "คุณหนู ปิ่นชุดนี้ท่านแม่ทัพสั่งทำเป็นพิเศษก็จริง แต่ลวดลายนี้ดูเทอะทะและใหญ่โตเกินงาม หากนำมาประดับบนศีรษะเกรงว่าจะดูหนักอึ้งจนเกินไป อีกทั้งเมื่อวานท่านเลือกอาภรณ์ผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายดอกเบญจมาศสีเหลืองไว้ หากนำมาใส่รวมกัน.
last updateDernière mise à jour : 2026-02-21
Read More
ตอนที่ 4
เหล่าคุณหนูและคุณชายในงานต่างพากันกรูเข้ามารุมล้อม เสียงก่นด่าเนี่ยซวงดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ"เกินไปแล้ว คุณหนูเนี่ยท่านรังแกคนไม่มีทางสู้ จิตใจท่านทำด้วยสิ่งใด" คุณชายผู้หนึ่งตะโกนชี้หน้าด่าทอด้วยความเดือดดาล"ลู่เหลียนผู้น่าสงสาร อุตส่าห์ตั้งใจชงชา นางผิดอันใดหรือ"เนี่ยซวงยืนกอดอก เชิดหน้ามองดูละครฉากใหญ่ตรงหน้าด้วยความสมเพช นางรู้ดีว่าถ้านางไม่ชนถ้วยชานั้นหก คุณชายหวังที่เดินผ่านมาคงดื่มมันเข้าไป และงานเลี้ยงนี้คงกลายเป็นเรื่องฉาวโฉ่เสื่อมเสียเกียรติ"ข้าบอกว่าข้าสะดุด ก็คือสะดุด" เนี่ยซวงประกาศก้อง "อีกประการหนึ่ง ชารสชาติแย่ๆ เช่นนั้น หกทิ้งไปเสียก็ดีแล้ว จะได้ไม่ไปทำท้องไส้ใครเขาปั่นป่วน"กล่าวจบนางก็สะบัดหน้าเดินหนีออกมา ทิ้งให้ลู่เหลียนนั่งร้องไห้โดยมีฝูงชนรุมปลอบโยน เนี่ยซวงเดินเลี่ยงอ้อมไปทางด้านหลังสวนเพื่อหลบสายตาผู้คน ทรุดกายลงนั่งบนม้าหินอ่อนใต้ต้นท้อใหญ่ พร้อมถอนหายใจยาวเหยียด"เฮ้อ... เป็นคนชั่วนี่มันเหนื่อยกว่าที่คิดนะ ปั้นเซี่ย ขอน้ำหน่อย คอข้าแห้งไปหมดแล้วเพราะต้องตะโกนด่าคน"ปั้นเซี่ยส่งกระบอกน้ำไม้ไผ่ให้นายสาว "แต่ก็นับว่าคุ้มค่านะเจ้าคะ คุณหนูช่วยคุณชายหวังไว้ได
last updateDernière mise à jour : 2026-02-21
Read More
ตอนที่ 5
สามวันถัดมาหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายในงานเลี้ยงชมบุปผา ข่าวลือเรื่องความร้ายกาจของเนี่ยซวง ยิ่งขจรขจายไปไกลราวกับไฟลามทุ่ง ชาวเมืองต่างเล่าลือกันอย่างออกรสว่าคุณหนูใหญ่สกุลเนี่ย นอกจากจะรังแกหญิงชราแล้ว ยังจงใจชนคุณหนูตระกูลลู่จนอับอายขายหน้ากลางธารกำนัล วีรกรรมของนางกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักในทุกโรงน้ำชาและวงสุราทว่าเจ้าตัวต้นเรื่องกลับมิได้ทุกข์ร้อนแต่อย่างใดณ วัดหงส์เหิน ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขานอกเมืองหลวง บรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่นด้วยแมกไม้เขียวขจี เนี่ยซวงในอาภรณ์สีแดงสดปักลายมงคลที่ดูขัดกับความสงบของวัด เดินเชิดหน้าเข้ามาในโถงสักการะพร้อมด้วยสาวใช้คนสนิทนางมิได้มาเพื่อสวดมนต์ภาวนาขอพรพระพุทธองค์ หากแต่ถูกมารดาบังคับให้มาสงบจิตสงบใจ ล้างเคราะห์จากเหตุการณ์ที่เกือบถูกกิ่งไม้ทับตายเมื่อวันก่อน"บริจาคหนึ่งร้อยตำลึง" เนี่ยซวงเอ่ยเสียงดังลั่นจนไต้ซือที่ดูแลโต๊ะบริจาคสะดุ้งโหยง นางโยนถุงเงินลงบนโต๊ะบริจาคเสียงดังตึง "ข้าขอเพียงอย่างเดียว ขอให้ผลบุญนี้ช่วยให้พวกแมลงหวี่แมลงวันเลิกมาตอแยข้าเสียที"คำอธิษฐานที่แปลกประหลาดทำให้ผู้มาแสวงบุญคนอื่นหันมามองด้วยสายตาตำหนิ แต่เนี่ยซวงกลับยักไหล่อย่า
last updateDernière mise à jour : 2026-02-26
Read More
ตอนที่ 6
เมื่อพันแผลเสร็จ นางก็ขยับตัวออกห่าง ใช้หลังมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผากตนเอง "เอาล่ะ หม่อมฉันช่วยพระองค์แล้ว ทีนี้เราหายกัน หม่อมฉันจะไปทางซ้าย พระองค์รออยู่ตรงนี้ อย่าได้ตามหม่อมฉันมา"เนี่ยซวงลุกขึ้นยืน เตรียมจะชิ่งหนี แต่แล้วสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นป้ายหยกสีขาวนวลที่ห้อยอยู่ที่เอวของมู่หรงจิ่ง ป้ายหยกนั้นสลักลายพยัคฆ์เหยียบเมฆา เนื้อหยกมันวาวดูมีราคายิ่งความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นในสมองของนางทันทีในเมื่อนางช่วยชีวิตเขา นางก็ควรได้รับค่าตอบแทนเดี๋ยวนี้เลยมิใช่หรือ จะรอให้เขาส่งผ้าไหมมาคืนทีหลัง ผู้ใดจะไปล่วงรู้ว่าท่านอ๋องจอมเจ้าเล่ห์จะบิดพลิ้วหรือไม่ไวเท่าความคิด เนี่ยซวงก้มลงกระชากป้ายหยกชิ้นนั้นออกจากเอวของมู่หรงจิ่งอย่างรวดเร็ว"นี่คือค่ารักษาและค่าทำขวัญเพคะ" นางชูหยกขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าเขา พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "หยกชิ้นนี้ดูแล้วน่าจะขายได้หลายตำล ถือว่าคุ้มค่ากับแขนเสื้อของหม่อมฉัน"มู่หรงจิ่งมองนางด้วยสายตาตกตะลึง เขาไม่เคยพบสตรีใดที่กล้าขโมยของซึ่งหน้าเช่นนี้มาก่อน"นั่นคือป้ายประจำตัวของเปิ่นหวาง เจ้ากล้าหรือ""เหตุใดจะไม่กล้าเพคะ" เนี่ยซวงยักคิ้ว "ตอนนี้พระองค์บาดเจ็บเจียนตาย หม่
last updateDernière mise à jour : 2026-02-27
Read More
ตอนที่ 7
สายลมยามเช้าพัดพากลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกล้วยไม้เข้ามาในห้องหนังสือ ภายในห้องตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ทว่าแฝงไว้ด้วยความหรูหราสมฐานะชินอ๋อง มู่หรงจิ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทรงงานไม้จันทน์ดำ แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างฉลุลายตกกระทบลงบนใบหน้าหล่อเหลาที่เริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นกว่าเมื่อวานนิ้วเรียวยาวของเขาลูบไล้ไปบนผ้าพันแผลบริเวณหน้าท้อง แผลจากพิษบุปผามรณะที่เคยปวดแสบปวดร้อนดั่งถูกไฟเผา บัดนี้เริ่มทุเลาลงจนเกือบเป็นปกติ เหลือทิ้งไว้เพียงความรู้สึกชาเล็กน้อย สมุนไพรที่สตรีปากร้ายผู้นั้นบดแล้วพอกให้ แม้จะเป็นเพียงหญ้าพื้นบ้านที่หาได้ทั่วไปตามป่าเขา แต่กลับออกฤทธิ์ถอนพิษร้ายแรงชนิดนี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์"พิษบุปผามรณะ" มู่หรงจิ่งพึมพำเสียงต่ำ ดวงตาหงส์หรี่ลงอย่างใช้ความคิด "พิษชนิดนี้ไร้สีไร้กลิ่น สกัดจากเกสรดอกไม้พิษเก้าชนิดที่เติบโตเฉพาะในหุบเขาทางใต้ ผู้ที่ครอบครองพิษนี้ได้ ย่อมมิใช่คนธรรมดา"พั่วจวินที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้างก้าวออกมาประสานมือคารวะ "ทูลท่านอ๋อง หน่วยสายลับเงารายงานมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ ว่านักฆ่าชุดดำเหล่านั้นมีรอยสักรูปงูพันกระบี่ที่ต้นคอ คาดว่าเป็นมือสังหารจากหอเร้นจันทร์ที่รับงานว่าจ้างจาก
last updateDernière mise à jour : 2026-02-28
Read More
ตอนที่ 8
รัตติกาลมาเยือน ณ จวนแม่ทัพที่เงียบสงบ มีเพียงแสงโคมไฟวูบวาบตามระเบียงทางเดิน เนี่ยซวงในชุดรัดกุมสีดำ ย่องพาปั้นเซี่ยมายังโรงครัวใหญ่ด้านหลังจวน"คุณหนู แน่ใจนะเจ้าคะว่าจะทำจริงๆ" ปั้นเซี่ยถามย้ำ มือถือกระบอกไม้ไผ่ใส่น้ำมันตะเกียง"แน่ใจสิ ข้าดูทิศทางลมแล้ว ลมพัดไปทางสระบัว ไฟจะไม่ลามไปติดเรือนพักแน่นอน" เนี่ยซวงตอบอย่างมั่นใจ นางรับกระบอกน้ำมันมาเทราดลงบนกองฟืนหน้าเตาไฟ"เอาล่ะ จุดไฟเลย"ปั้นเซี่ยจุดไฟ แล้วโยนลงไปบนกองฟืนพรึ่บเปลวไฟลุกโชนขึ้นทันที แสงสีส้มสว่างวาบไปทั่วโรงครัว เนี่ยซวงรีบตะโกนเสียงดังลั่น "ไฟไหม้ ไฟไหม้ ผู้ใดก็ได้ช่วยด้วย ไฟไหม้โรงครัว"บ่าวไพร่ที่นอนเฝ้ายามอยู่แถวนั้นสะดุ้งตื่น รีบวิ่งออกมาดูด้วยความแตกตื่น"เร็วเข้า รีบดับไฟ"ในขณะที่ความวุ่นวายกำลังเกิดขึ้น เนี่ยซวงแสร้งทำเป็นยืนเท้าสะเอวหัวเราะร่าอยู่หน้ากองไฟ"สมน้ำหน้า! อาหารรสชาติไม่ได้เรื่องเช่นนี้ ข้าเลยเผาทิ้งให้หมด ใครกล้าขัดใจข้า มันต้องเจอดีแบบนี้" นางตะโกนปาวๆ เพื่อให้ทุกคนจดจำภาพความบ้าคลั่งของนางแต่ในขณะที่นางกำลังเล่นละครอยู่นั้น สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆ ของคนผู้หนึ่งที่กำลังวิ่งหนีออกจ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-01
Read More
ตอนที่ 9
เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมกับบรรยากาศที่แปลกประหลาดภายในจวนแม่ทัพตระกูลเนี่ยห้องหนังสือของแม่ทัพเนี่ยซึ่งปกติจะเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความตึงเครียด บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะทุ้มต่ำของผู้เป็นเจ้าของจวน แม่ทัพเนี่ยเจิ้นหนานนั่งลูบเคราของตนเองด้วยความเบิกบานใจ บนโต๊ะเบื้องหน้ามีสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินวางกองอยู่หลายเล่มเนี่ยซวง นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม นางพยายามปั้นหน้าให้ดูบึ้งตึงและเอาแต่ใจที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าดูเหมือนบิดาของนางจะมิได้สนใจกิริยาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย"ลูกรัก เจ้าช่างมีสติปัญญาหลักแหลมยิ่งนัก" แม่ทัพเนี่ยเอ่ยชมเชยไม่ขาดปาก "พ่อไม่เคยนึกเฉลียวใจเลยว่าพ่อบ้านหวังจะเป็นหนอนบ่อนไส้ที่ศัตรูส่งมา การที่เจ้าใช้อุบายเผาโรงครัวเพื่อบีบให้มันร้อนตัวจนเผยพิรุธออกมา นับว่าเป็นแผนการที่แยบยลจริง ๆ"เนี่ยซวงอ้าปากค้าง นางอยากจะตะโกนแย้งออกไปว่านางมิได้มีแผนการอันลึกล้ำเช่นนั้น นางเพียงแค่โมโหจนขาดสติและอยากสร้างเรื่องเสื่อมเสียให้ตนเองต่างหาก แต่เมื่อเห็นแววตาภาคภูมิใจของบิดา คำพูดเหล่านั้นก็จุกอยู่ที่คอหอย"ท่านพ่อ" เนี่ยซวงเอ่ยเสียงอ่อย "ลูกมิได้คิดการใหญ่โตถึงเพียงนั้น ล
last updateDernière mise à jour : 2026-03-02
Read More
ตอนที่ 10
สามวันผ่านไป ณ ตำหนักรับรองภายในวังหลวง มู่หรงจิ่งยืนอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ให้ข้ารับใช้จัดแต่งฉลองพระองค์สีม่วงเข้มปักลายมังกรสี่เล็บอย่างพิถีพิถัน วันนี้เขาดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งกว่าทุกวัน ใบหน้าที่เคยซีดเซียวจากพิษบัดนี้กลับมาคมเข้มและมีเลือดฝาดดังเดิม"พั่วจวิน" เขาเอ่ยเรียกโดยไม่หันมอง"พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง""เนี่ยซวงมาถึงหรือยัง""รถม้าของจวนแม่ทัพเพิ่งผ่านประตูวังชั้นนอกเข้ามาพ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงจิ่งยกยิ้มมุมปาก "นางมีท่าทีอย่างไรบ้าง""คนของเรารายงานว่าวันนี้นางแต่งกายได้ เอ่อ… แปลกตายิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ" พั่วจวินตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "และนางมิได้นั่งรถม้าเข้ามาอย่างสงบเสงี่ยม แต่นางสั่งให้เปิดม่านรถม้าตลอดทาง แล้วโปรยเงินหว่านทานให้ทหารยามเฝ้าประตูด้วยพ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงจิ่งเลิกคิ้วสูง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "โปรยเงินให้ทหารยามในวังงั้นหรือ นางคงอยากแสดงให้เห็นว่านางเป็นเศรษฐีนีผู้โง่เขลาที่ใช้เงินฟาดหัวคนสินะ""ท่านอ๋องไม่ทรงกริ้วหรือพ่ะย่ะค่ะ ที่นางทำตัวไร้มารยาทในเขตพระราชฐาน""ข้าต้องกริ้วด้วยเหตุใด" มู่หรงจิ่งจัดแขนเสื้อให้เข้าที่ แววตาเป็นประกายสนุกสนาน "ใน
last updateDernière mise à jour : 2026-03-03
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status