สตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง

สตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-29
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
46Bab
4.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เนี่ยซวง บุตรสาวแม่ทัพใหญ่มีความฝันอันยิ่งใหญ่ คือการได้นอนกลิ้งเกลือกบนกองเงินกองทองโดยไร้สามีมากวนใจ นางจึงลงทุนสร้างภาพลักษณ์ให้ตนเองกลายเป็นสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง ทั้งหยาบคาย ไร้ยางอาย และจิตใจคับแคบ หวังให้บุรุษทั่วเมืองหลวงขยาด ทว่าแผนการอันสมบูรณ์แบบกลับพังทลาย เมื่อนางไปเตะตา มู่หรงจิ่ง ชินอ๋องผู้สำเร็จราชการที่มีฉายาว่ายมทูตหน้าหยก คนอื่นมองว่านางบ้า... แต่เขากลับมองเห็นความฉลาดที่ซ่อนอยู่ คนอื่นวิ่งหนีนาง... แต่เขากลับเดินหน้าไล่ต้อน "ในเมื่อเจ้าอยากเป็นสตรีชั่วช้า เปิ่นหวางก็จะส่งเสริม... เริ่มจากแต่งเข้ามาเป็นชายาจอมโหดของเปิ่นหวางเป็นอย่างไร?"

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

「――拝島さん。半月後に湊都に戻って、貴方と結婚するわ」

ラウンジバーのテラス席。深い色合いのソファに身を沈めながら、京極紫音(きょうごく しおん)は受話器の向こうの相手に静かに告げた。

すぐに返ってきたのは、磁石のように人を惹きつける、冷ややかで知的なバリトンボイスだった。「紫音。私の記憶が確かなら、君は二ヶ月前にその『愛しい彼氏』とやらのために、私との婚約話を蹴ったはずだが?」

痛いところを突かれ、紫音は唇をぐっと引き結ぶ。

二ヶ月前――彼女は七年間愛し続けた恋人・不破清也(ふわ せいや)を正式に両親へ紹介しようとしていた。

だが、あろうことかその矢先に両親から告げられたのは、京極家と拝島家の政略結婚。彼女の名目上のフィアンセとなったのが、拝島律(はいじま りつ)だった。

紫音は清也のために家と猛衝突し、父を入院させるほどの大喧嘩を繰り広げた。さらには『清也と絶対に幸せになってみせる、私の選択は間違っていない』と証明するための賭けまでして、家を飛び出したのだ。

だが、あれからたったの二ヶ月。清也への情熱は、彼が義妹である江藤芙花(えとう ふうか)に見せる度重なる偏愛によって、見る影もなく消耗してしまった。

とりわけ、今日は酷かった。

今日は本来、二人の大切な記念日だったはずだ。それなのに清也は約束をすっぽかし、この店で芙花と恋人同然の戯れに興じている。

紫音はスマートフォンの縁が白くなるほど強く握りしめると、震えそうになる声を押し殺し、けれどきっぱりと言い放った。「……彼とは、別れるつもりよ」

「手は貸そうか?」

男の声はあくまで冷静だが、そこには隠しきれない強引な色気と侵略的な響きが滲んでいた。

「いいえ、結構よ」紫音は声を潜めて答える。「彼とのことは自分で綺麗に片付けるわ。貴方には迷惑をかけない」

一呼吸置いて、彼女は続けた。「この数年、彼を支えるために私の手腕も資産も注ぎ込んできたの。それらをきっちり回収するには、少し時間が要るわ。だから、待っていてほしいの」

「分かった。――半月後、空港で待つ」

男は短く了承すると、一方的に通話を切った。

紫音はスマートフォンをしまうと、虚空の一点をじっと見つめた。数秒の静寂の後、彼女は決意したようにソファから身を起こし、バーの二階にある個室へと足を進めた。

部屋に近づくにつれ、中からは下品な囃し立てる声が漏れ聞こえてくる。

ドアの隙間から、清也と芙花が人の輪の中心にいるのが分かった。

躊躇なくドアノブに手をかけ、押し開けようとした瞬間――中からこんな歓声が響いてきた。

「うわ、マジかよ!食いついてんじゃん!清也、舌入れてるし!このゲームでここまでやる奴いねぇって!」

「たかがグラス一杯の酒だろ?清也も必死すぎだって」

「お前バカか?酒が問題なんじゃない。大事なのは俺たちの芙花お嬢様だろ。ここで芙花が負けたら、下のフロアで知らねぇ男とチークダンス踊らなきゃなんねぇんだぞ。清也が自分の目の前で、芙花を他の男と密着させるわけないだろ?」

「……でも清也、彼女いなかったっけ?」

紫音がドアを完全に押し開けても、熱狂の中心にいる連中は誰一人として彼女に気づかなかった。

唯一、入口近くにいた数人がぎょっとして、慌てて互いの袖を引っ張り合っただけだ。

紫音は腕を組み、入り口に立ち尽くしたまま、凍てつくような冷ややかな眼差しを注いだ。視線の先では、清也が陶酔した様子で芙花をその腕の中に閉じ込めている。彼の大ぶりな手は、欲望を抑えきれないように芙花の細い腰をまさぐり、這い回っていた。その指先の動きはあまりに猥雑で、強烈な独占欲に満ちている。

……このままここにベッドがあれば、間違いなく最後までヤッていたでしょうね。紫音は冷静にそう分析した。

「し、紫音さん……!?」

誰かが幽霊でも見たかのような素っ頓狂な声を上げた。

その声に弾かれたように、清也が目を開ける。次の瞬間、彼の視線は、冷笑とも哀れみともつかない色を浮かべた紫音の瞳とかち合った。清也の表情が一瞬にして凍りつく。

彼は慌てて腕の中の芙花を突き放すと、人をかき分けて紫音の前まで歩み寄ってきた。その声は、居心地の悪さを隠すように低く、冷たい。

「……どうしてここにいる?」

浮気の現場を見られてなお、悪びれる様子もなく言い放つ彼。紫音は瞳の奥の嘲笑をさらに濃くし、清也の肩越しに視線を送った。そこでは、芙花が勝ち誇ったような挑発的な目でこちらを見ていた。

紫音はふわりと、唇の端だけで笑って見せた。「あなた、今日が何の日かお忘れ?」

今日――

それは、二人の交際記念日だったはずだ。

清也はようやく、紫音がなぜこの場所に現れたのかを理解したらしい。

彼の眉間にバツの悪そうな懊悩の色が浮かぶ。「……芙花の機嫌が悪かったんだ。だから気晴らしに仲間と集まって……さっきのはただの王様ゲームの流れで、みんなが煽るから仕方なく……」

「ええ、分かっているわ」

紫音は彼の言い訳を遮り、穏やかな声で答えた。「たかがゲームでしょう?気にしていないわ」

清也は言葉を喉に詰まらせた。

飲み込むことも吐き出すこともできず、ただ不快そうに眉を寄せる。

彼が気まずさに耐えかね、とりあえず紫音を連れて帰るとみんなに告げようとしたその時――それを遮るように、割って入ってきた声があった。

「紫音さん、ごめんなさい!今日、わたしどうしても辛くて……だからお兄ちゃんに無理言って、付き合ってもらってたの。お兄ちゃんを責めないであげて。悪いのは全部わたしだから」

芙花だった。彼女は片手にカクテルグラスを持ったまま、殊勝な顔で紫音の前に歩み出る。「せっかく来てくれたんだし、紫音さんも一緒に飲まない?このお酒、お兄ちゃんがわざわざわたしのために呼んでくれたバーテンダーさんが作ったの。美味しいよ、飲んでみて?」

紫音の視線は、芙花が無防備さを装って大きく開けた胸元に吸い寄せられた。そこには、生々しい赤い跡が点々と散っている。

さらに視線を上げれば、輪郭が乱れ、少し滲んだ口紅。

……なるほど。衆人環視の中でこれ見よがしにマーキングを見せつけてくるとはね。ここまであからさまな挑発を受けて、黙って引き下がるほど紫音は甘くない。

紫音は口元の笑みをさらに深くした。「あら、そう?」

芙花が何か言い返す隙も与えず、彼女は残酷な問いを投げかける。「じゃあ、その特製カクテルと、『義兄の唾液』と――どっちが美味しかったのかしら?ねえ、芙花ちゃん?」

彼女はことさらに「義兄」という言葉を強調した。

その一言で、場の空気が凍りつく。周囲の人間たちは、改めて芙花と清也の関係を思い出したのだ。

――義理とはいえ、二人は兄妹だということを。

いくら血が繋がっていないとはいえ、清也にとって芙花は戸籍上の妹である。さっきまで二人が人前で見せつけていたあの濃厚な口づけは、インモラル極まりない行為だったのだ。

一瞬にして、芙花を見る周囲の視線に軽蔑や困惑の色が混じり始める。

「紫音さん……酷い、どうしてそんな言い方するの?」

芙花はとっさに目元を赤く染め、声を震わせた。「さっきのは、お兄ちゃんがわたしを助けるためにゲームに参加してくれただけで……それに、わたしだって自分の立場くらい分かってる。お兄ちゃんとそんな関係になるわけないでしょう……」

彼女はすがるように清也の方をチラリと見やり、言葉にならぬ悲痛な表情を作ってみせた。まるで、耐え難い屈辱を受けている被害者のように。

「……もう、いいよ」

数秒の沈黙の後、芙花は全ての理不尽を飲み込むような健気な声で続けた。「元はと言えば、わたしのお父さんがお兄ちゃんを庇って死んだから……だからわたしは不破家に引き取られて、ずっとお兄ちゃんに面倒を見てもらってきたけど。

でもやっぱり、わたしが身の程知らずだったんだね。全部、わたしが悪いの。

安心して、紫音さん。これからはお兄ちゃんとは距離を置くから。どんな辛いことがあっても、二度とお兄ちゃんに助けを求めたりしないから……!」

語尾を震わせ、消え入りそうな声で訴える芙花。

そのあざとい芝居は、個室にいた野次馬たちの良心を揺さぶるには十分すぎた。彼らは思い出す。なぜ芙花が清也の「家族」になったのかを。かつて拉致された清也を救うために、彼女の実父が犯人に殺された――その痛ましい事件を。

命の恩人の娘に対して、清也が過保護になるのは当然の道理だ。

それに、さっきのキスだって、所詮は酒の席のゲームに過ぎない。

――だというのに、目くじらを立てて追い詰める紫音の方が、心が狭いんじゃないか?

周囲の視線に混じる非難の色を、紫音は冷めた目で見渡した。瞳の温度が、氷点下まで下がっていく。「そうね。確かにあなたの命は……」

「いい加減にしろ!」

紫音の言葉を遮り、清也が乱暴に彼女の手首を掴み上げた。彼は鋭い眼光で紫音を睨みつけ、吐き捨てるように言う。「芙花の気晴らしにゲームに付き合っていただけだぞ?たかがそれだけの事で、いつまで根に持つつもりだ。大体、記念日だなんだと騒ぐが、俺は今まで散々お前の相手をしてやってきただろうが」

呆れたように、彼は続けた。「紫音、お前はいつからそんな理不尽でヒステリックな女に成り下がったんだ?」

体の横に下ろしていた紫音の拳が、ぎゅっと握りしめられる。

私が、理不尽……?

恋人である自分の目の前で、義妹とあんな熱烈な見せ物を演じておきながら。

たった一言、問い詰めることすら許されないというの?

心臓を大きな手で鷲掴みにされたような圧迫感。呼吸が浅くなり、胸の奥が軋む。清也を見つめる紫音の瞳から、光が消え――代わりに深い失望だけが残った。

ああ、もういいや。私は今まで、この男に何を期待していたんだろう。

紫音は、荒れ狂いそうになる感情を無理やりねじ伏せ、強制的に冷静さを取り戻した。そして、怒りに燃える清也の視線を受け止めながら、唇の端を持ち上げ、完璧で余所行きの「作り笑い」を浮かべてみせた。

「……ええ。あなたの言う通りだわ」

彼女は静かに、抑揚のない声で告げる。「お楽しみのところ、お邪魔して悪かったわね。ごゆっくり」

それだけ言い残すと、紫音は未練なく踵を返し、その場を後にした。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
46 Bab
ตอนที่ 1
ยามอู่ แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวเข้มของโรงน้ำชาจุ้ยเซียน ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางถนนสายหลักของเมืองหลวง กลิ่นหอมกรุ่นของชาหลงจิ่งชั้นดีลอยอบอวลผสมปนเปไปกับเสียงอื้ออึงของผู้คน บรรยากาศภายในโรงน้ำชาคึกคักจอแจยิ่งกว่าตลาดสด ยามนี้ทุกโต๊ะที่นั่งล้วนถูกจับจองจนแน่นขนัด มิใช่เพราะรสชาติของชาหรือขนมกุ้ยฮวาอันเลื่องชื่อ หากแต่เป็นเพราะหัวข้อสนทนาที่นักเล่านิทานประจำโรงน้ำชากำลังป่าวประกาศด้วยน้ำเสียงอันดังก้องกังวาน"หากจะกล่าวถึงสตรีที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง ย่อมต้องยกให้บุตรสาวอัครเสนาบดี แต่หากจะเอ่ยถึงสตรีที่จิตใจคับแคบ หยาบกระด้าง และไร้ยางอายที่สุดในใต้หล้า... จะเป็นผู้ใดไปมิได้นอกจาก คุณหนูใหญ่เนี่ยซวง บุตรสาวคนโตของแม่ทัพใหญ่ตระกูลเนี่ย!"สิ้นเสียงตบไม้ปลุกใจของนักเล่านิทาน ผู้คนในโรงน้ำชาต่างพากันส่งเสียงฮือฮา บ้างส่ายหน้าด้วยความระอา บ้างถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างรังเกียจเมื่อได้ยินชื่อนั้น"ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานนางสั่งลงโทษสาวใช้ในเรือนเพียงเพราะสาวใช้ผู้นั้นทำน้ำแกงหกใส่ชุดใหม่ของนาง ถึงขั้นสั่งให้คุกเข่าตากแดดสามชั่วยามจนเป็นลมล้มพับไป" ชายร่างท้วมผู้หนึ่งเอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
"น่าขันสิ้นดี" มู่หรงจิ่งพึมพำเสียงเรียบ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่านยาก "มีคนยอมควักเนื้อจ่ายเงินเพื่อซื้อชื่อเสียงเน่าเหม็นให้ตัวเองด้วยหรือ"บุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดดำสนิทที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขาขยับตัวเล็กน้อย ใบหน้าเคร่งขรึมดุดันนั้นคือ พั่วจวิน องครักษ์คนสนิท เอ่ยถามด้วยความสงสัย "ท่านอ๋อง หมายความว่าข่าวลือพวกนี้...""ล้วนเป็นเรื่องที่นางจ้างคนมาป่าวประกาศทั้งสิ้น" มู่หรงจิ่งวางถ้วยชาลง แววตาฉายแววสนุกสนาน "บุตรสาวแม่ทัพเนี่ย... เนี่ยซวง ข้าเคยได้ยินชื่อนางมาบ้าง ว่ากันว่าเป็นโฉมสะคราญที่บิดาหวงแหนยิ่งนัก แต่มิคิดว่าจะเป็นสตรีที่สติวิปลาสถึงเพียงนี้""นางอาจจะเพียงแค่เรียกร้องความสนใจกระมังพ่ะย่ะค่ะ" พั่วจวินคาดเดาตามประสาบุรุษทึ่มทื่อ"เรียกร้องความสนใจด้วยการให้คนทั้งเมืองรุมสาปแช่งหรือ" มู่หรงจิ่งแค่นหัวเราะในลำคอ "วิธีเรียกร้องความสนใจเช่นนี้ ช่างแปลกประหลาดนัก ดูท่านางคงมีแผนการบางอย่าง... หรือไม่ก็แค่เป็นสตรีที่ว่างงานจนฟุ้งซ่าน"ทันใดนั้น เสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจากด้านล่าง เรียกความสนใจของทุกคนในโรงน้ำชา"หลีกไป! ยายแก่สกปรก อย่ามาขวางทางคุณหนูของข้า!"เสียงตวาดแหลมสูงดังขึ้น
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
แสงรุ่งอรุณสาดส่องกระทบหลังคากระเบื้องเคลือบของจวนแม่ทัพตระกูลเนี่ย บรรยากาศภายในเรือนพักของบุตรสาวคนโตเต็มไปด้วยความวุ่นวาย บ่าวไพร่ต่างเร่งรีบจัดเตรียมอาภรณ์และเครื่องประดับกันอย่างโกลาหล ด้วยวันนี้เป็นวันมงคลที่ฮูหยินตราตั้งแห่งจวนอัครเสนาบดีจัดงานเลี้ยงชมบุปผา เทียบเชิญประทับตราดอกโบตั๋นถูกส่งมาถึงมือเนี่ยซวงตั้งแต่สามวันก่อนแล้วภายในห้องแต่งตัวที่อบอวลด้วยกลิ่นกำยานไม้จันทน์หอม เนี่ยซวงนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ นางมิได้กำลังตรวจทานความงดงามเพื่อไปประชันโฉมกับเหล่าคุณหนูตระกูลอื่น หากแต่กำลังขบคิดวางแผนที่จะทำลายภาพลักษณ์ของตนเองให้ย่อยยับป่นปี้ที่สุดเท่าที่จะทำได้"ปั้นเซี่ย นำปิ่นระย้าทองคำชุดนั้นมา" เนี่ยซวงชี้ปลายนิ้วไปยังกล่องกำมะหยี่สีแดงสดที่วางอยู่มุมโต๊ะปั้นเซี่ย สาวใช้คนสนิทขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะหยิบปิ่นทองคำประดับทับทิมเม็ดโตขึ้นมาพิจารณา "คุณหนู ปิ่นชุดนี้ท่านแม่ทัพสั่งทำเป็นพิเศษก็จริง แต่ลวดลายนี้ดูเทอะทะและใหญ่โตเกินงาม หากนำมาประดับบนศีรษะเกรงว่าจะดูหนักอึ้งจนเกินไป อีกทั้งเมื่อวานท่านเลือกอาภรณ์ผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายดอกเบญจมาศสีเหลืองไว้ หากนำมาใส่รวมกัน.
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
เหล่าคุณหนูและคุณชายในงานต่างพากันกรูเข้ามารุมล้อม เสียงก่นด่าเนี่ยซวงดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ"เกินไปแล้ว คุณหนูเนี่ยท่านรังแกคนไม่มีทางสู้ จิตใจท่านทำด้วยสิ่งใด" คุณชายผู้หนึ่งตะโกนชี้หน้าด่าทอด้วยความเดือดดาล"ลู่เหลียนผู้น่าสงสาร อุตส่าห์ตั้งใจชงชา นางผิดอันใดหรือ"เนี่ยซวงยืนกอดอก เชิดหน้ามองดูละครฉากใหญ่ตรงหน้าด้วยความสมเพช นางรู้ดีว่าถ้านางไม่ชนถ้วยชานั้นหก คุณชายหวังที่เดินผ่านมาคงดื่มมันเข้าไป และงานเลี้ยงนี้คงกลายเป็นเรื่องฉาวโฉ่เสื่อมเสียเกียรติ"ข้าบอกว่าข้าสะดุด ก็คือสะดุด" เนี่ยซวงประกาศก้อง "อีกประการหนึ่ง ชารสชาติแย่ๆ เช่นนั้น หกทิ้งไปเสียก็ดีแล้ว จะได้ไม่ไปทำท้องไส้ใครเขาปั่นป่วน"กล่าวจบนางก็สะบัดหน้าเดินหนีออกมา ทิ้งให้ลู่เหลียนนั่งร้องไห้โดยมีฝูงชนรุมปลอบโยน เนี่ยซวงเดินเลี่ยงอ้อมไปทางด้านหลังสวนเพื่อหลบสายตาผู้คน ทรุดกายลงนั่งบนม้าหินอ่อนใต้ต้นท้อใหญ่ พร้อมถอนหายใจยาวเหยียด"เฮ้อ... เป็นคนชั่วนี่มันเหนื่อยกว่าที่คิดนะ ปั้นเซี่ย ขอน้ำหน่อย คอข้าแห้งไปหมดแล้วเพราะต้องตะโกนด่าคน"ปั้นเซี่ยส่งกระบอกน้ำไม้ไผ่ให้นายสาว "แต่ก็นับว่าคุ้มค่านะเจ้าคะ คุณหนูช่วยคุณชายหวังไว้ได
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
สามวันถัดมาหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายในงานเลี้ยงชมบุปผา ข่าวลือเรื่องความร้ายกาจของเนี่ยซวง ยิ่งขจรขจายไปไกลราวกับไฟลามทุ่ง ชาวเมืองต่างเล่าลือกันอย่างออกรสว่าคุณหนูใหญ่สกุลเนี่ย นอกจากจะรังแกหญิงชราแล้ว ยังจงใจชนคุณหนูตระกูลลู่จนอับอายขายหน้ากลางธารกำนัล วีรกรรมของนางกลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักในทุกโรงน้ำชาและวงสุราทว่าเจ้าตัวต้นเรื่องกลับมิได้ทุกข์ร้อนแต่อย่างใดณ วัดหงส์เหิน ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขานอกเมืองหลวง บรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่นด้วยแมกไม้เขียวขจี เนี่ยซวงในอาภรณ์สีแดงสดปักลายมงคลที่ดูขัดกับความสงบของวัด เดินเชิดหน้าเข้ามาในโถงสักการะพร้อมด้วยสาวใช้คนสนิทนางมิได้มาเพื่อสวดมนต์ภาวนาขอพรพระพุทธองค์ หากแต่ถูกมารดาบังคับให้มาสงบจิตสงบใจ ล้างเคราะห์จากเหตุการณ์ที่เกือบถูกกิ่งไม้ทับตายเมื่อวันก่อน"บริจาคหนึ่งร้อยตำลึง" เนี่ยซวงเอ่ยเสียงดังลั่นจนไต้ซือที่ดูแลโต๊ะบริจาคสะดุ้งโหยง นางโยนถุงเงินลงบนโต๊ะบริจาคเสียงดังตึง "ข้าขอเพียงอย่างเดียว ขอให้ผลบุญนี้ช่วยให้พวกแมลงหวี่แมลงวันเลิกมาตอแยข้าเสียที"คำอธิษฐานที่แปลกประหลาดทำให้ผู้มาแสวงบุญคนอื่นหันมามองด้วยสายตาตำหนิ แต่เนี่ยซวงกลับยักไหล่อย่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-26
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
เมื่อพันแผลเสร็จ นางก็ขยับตัวออกห่าง ใช้หลังมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผากตนเอง "เอาล่ะ หม่อมฉันช่วยพระองค์แล้ว ทีนี้เราหายกัน หม่อมฉันจะไปทางซ้าย พระองค์รออยู่ตรงนี้ อย่าได้ตามหม่อมฉันมา"เนี่ยซวงลุกขึ้นยืน เตรียมจะชิ่งหนี แต่แล้วสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นป้ายหยกสีขาวนวลที่ห้อยอยู่ที่เอวของมู่หรงจิ่ง ป้ายหยกนั้นสลักลายพยัคฆ์เหยียบเมฆา เนื้อหยกมันวาวดูมีราคายิ่งความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นในสมองของนางทันทีในเมื่อนางช่วยชีวิตเขา นางก็ควรได้รับค่าตอบแทนเดี๋ยวนี้เลยมิใช่หรือ จะรอให้เขาส่งผ้าไหมมาคืนทีหลัง ผู้ใดจะไปล่วงรู้ว่าท่านอ๋องจอมเจ้าเล่ห์จะบิดพลิ้วหรือไม่ไวเท่าความคิด เนี่ยซวงก้มลงกระชากป้ายหยกชิ้นนั้นออกจากเอวของมู่หรงจิ่งอย่างรวดเร็ว"นี่คือค่ารักษาและค่าทำขวัญเพคะ" นางชูหยกขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าเขา พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "หยกชิ้นนี้ดูแล้วน่าจะขายได้หลายตำล ถือว่าคุ้มค่ากับแขนเสื้อของหม่อมฉัน"มู่หรงจิ่งมองนางด้วยสายตาตกตะลึง เขาไม่เคยพบสตรีใดที่กล้าขโมยของซึ่งหน้าเช่นนี้มาก่อน"นั่นคือป้ายประจำตัวของเปิ่นหวาง เจ้ากล้าหรือ""เหตุใดจะไม่กล้าเพคะ" เนี่ยซวงยักคิ้ว "ตอนนี้พระองค์บาดเจ็บเจียนตาย หม่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-27
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
สายลมยามเช้าพัดพากลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกล้วยไม้เข้ามาในห้องหนังสือ ภายในห้องตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่ทว่าแฝงไว้ด้วยความหรูหราสมฐานะชินอ๋อง มู่หรงจิ่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทรงงานไม้จันทน์ดำ แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างฉลุลายตกกระทบลงบนใบหน้าหล่อเหลาที่เริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นกว่าเมื่อวานนิ้วเรียวยาวของเขาลูบไล้ไปบนผ้าพันแผลบริเวณหน้าท้อง แผลจากพิษบุปผามรณะที่เคยปวดแสบปวดร้อนดั่งถูกไฟเผา บัดนี้เริ่มทุเลาลงจนเกือบเป็นปกติ เหลือทิ้งไว้เพียงความรู้สึกชาเล็กน้อย สมุนไพรที่สตรีปากร้ายผู้นั้นบดแล้วพอกให้ แม้จะเป็นเพียงหญ้าพื้นบ้านที่หาได้ทั่วไปตามป่าเขา แต่กลับออกฤทธิ์ถอนพิษร้ายแรงชนิดนี้ได้อย่างน่าอัศจรรย์"พิษบุปผามรณะ" มู่หรงจิ่งพึมพำเสียงต่ำ ดวงตาหงส์หรี่ลงอย่างใช้ความคิด "พิษชนิดนี้ไร้สีไร้กลิ่น สกัดจากเกสรดอกไม้พิษเก้าชนิดที่เติบโตเฉพาะในหุบเขาทางใต้ ผู้ที่ครอบครองพิษนี้ได้ ย่อมมิใช่คนธรรมดา"พั่วจวินที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้างก้าวออกมาประสานมือคารวะ "ทูลท่านอ๋อง หน่วยสายลับเงารายงานมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ ว่านักฆ่าชุดดำเหล่านั้นมีรอยสักรูปงูพันกระบี่ที่ต้นคอ คาดว่าเป็นมือสังหารจากหอเร้นจันทร์ที่รับงานว่าจ้างจาก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-28
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
รัตติกาลมาเยือน ณ จวนแม่ทัพที่เงียบสงบ มีเพียงแสงโคมไฟวูบวาบตามระเบียงทางเดิน เนี่ยซวงในชุดรัดกุมสีดำ ย่องพาปั้นเซี่ยมายังโรงครัวใหญ่ด้านหลังจวน"คุณหนู แน่ใจนะเจ้าคะว่าจะทำจริงๆ" ปั้นเซี่ยถามย้ำ มือถือกระบอกไม้ไผ่ใส่น้ำมันตะเกียง"แน่ใจสิ ข้าดูทิศทางลมแล้ว ลมพัดไปทางสระบัว ไฟจะไม่ลามไปติดเรือนพักแน่นอน" เนี่ยซวงตอบอย่างมั่นใจ นางรับกระบอกน้ำมันมาเทราดลงบนกองฟืนหน้าเตาไฟ"เอาล่ะ จุดไฟเลย"ปั้นเซี่ยจุดไฟ แล้วโยนลงไปบนกองฟืนพรึ่บเปลวไฟลุกโชนขึ้นทันที แสงสีส้มสว่างวาบไปทั่วโรงครัว เนี่ยซวงรีบตะโกนเสียงดังลั่น "ไฟไหม้ ไฟไหม้ ผู้ใดก็ได้ช่วยด้วย ไฟไหม้โรงครัว"บ่าวไพร่ที่นอนเฝ้ายามอยู่แถวนั้นสะดุ้งตื่น รีบวิ่งออกมาดูด้วยความแตกตื่น"เร็วเข้า รีบดับไฟ"ในขณะที่ความวุ่นวายกำลังเกิดขึ้น เนี่ยซวงแสร้งทำเป็นยืนเท้าสะเอวหัวเราะร่าอยู่หน้ากองไฟ"สมน้ำหน้า! อาหารรสชาติไม่ได้เรื่องเช่นนี้ ข้าเลยเผาทิ้งให้หมด ใครกล้าขัดใจข้า มันต้องเจอดีแบบนี้" นางตะโกนปาวๆ เพื่อให้ทุกคนจดจำภาพความบ้าคลั่งของนางแต่ในขณะที่นางกำลังเล่นละครอยู่นั้น สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆ ของคนผู้หนึ่งที่กำลังวิ่งหนีออกจ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-01
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมกับบรรยากาศที่แปลกประหลาดภายในจวนแม่ทัพตระกูลเนี่ยห้องหนังสือของแม่ทัพเนี่ยซึ่งปกติจะเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความตึงเครียด บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะทุ้มต่ำของผู้เป็นเจ้าของจวน แม่ทัพเนี่ยเจิ้นหนานนั่งลูบเคราของตนเองด้วยความเบิกบานใจ บนโต๊ะเบื้องหน้ามีสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินวางกองอยู่หลายเล่มเนี่ยซวง นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม นางพยายามปั้นหน้าให้ดูบึ้งตึงและเอาแต่ใจที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าดูเหมือนบิดาของนางจะมิได้สนใจกิริยาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย"ลูกรัก เจ้าช่างมีสติปัญญาหลักแหลมยิ่งนัก" แม่ทัพเนี่ยเอ่ยชมเชยไม่ขาดปาก "พ่อไม่เคยนึกเฉลียวใจเลยว่าพ่อบ้านหวังจะเป็นหนอนบ่อนไส้ที่ศัตรูส่งมา การที่เจ้าใช้อุบายเผาโรงครัวเพื่อบีบให้มันร้อนตัวจนเผยพิรุธออกมา นับว่าเป็นแผนการที่แยบยลจริง ๆ"เนี่ยซวงอ้าปากค้าง นางอยากจะตะโกนแย้งออกไปว่านางมิได้มีแผนการอันลึกล้ำเช่นนั้น นางเพียงแค่โมโหจนขาดสติและอยากสร้างเรื่องเสื่อมเสียให้ตนเองต่างหาก แต่เมื่อเห็นแววตาภาคภูมิใจของบิดา คำพูดเหล่านั้นก็จุกอยู่ที่คอหอย"ท่านพ่อ" เนี่ยซวงเอ่ยเสียงอ่อย "ลูกมิได้คิดการใหญ่โตถึงเพียงนั้น ล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-02
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
สามวันผ่านไป ณ ตำหนักรับรองภายในวังหลวง มู่หรงจิ่งยืนอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ให้ข้ารับใช้จัดแต่งฉลองพระองค์สีม่วงเข้มปักลายมังกรสี่เล็บอย่างพิถีพิถัน วันนี้เขาดูสง่างามและน่าเกรงขามยิ่งกว่าทุกวัน ใบหน้าที่เคยซีดเซียวจากพิษบัดนี้กลับมาคมเข้มและมีเลือดฝาดดังเดิม"พั่วจวิน" เขาเอ่ยเรียกโดยไม่หันมอง"พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง""เนี่ยซวงมาถึงหรือยัง""รถม้าของจวนแม่ทัพเพิ่งผ่านประตูวังชั้นนอกเข้ามาพ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงจิ่งยกยิ้มมุมปาก "นางมีท่าทีอย่างไรบ้าง""คนของเรารายงานว่าวันนี้นางแต่งกายได้ เอ่อ… แปลกตายิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ" พั่วจวินตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "และนางมิได้นั่งรถม้าเข้ามาอย่างสงบเสงี่ยม แต่นางสั่งให้เปิดม่านรถม้าตลอดทาง แล้วโปรยเงินหว่านทานให้ทหารยามเฝ้าประตูด้วยพ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงจิ่งเลิกคิ้วสูง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "โปรยเงินให้ทหารยามในวังงั้นหรือ นางคงอยากแสดงให้เห็นว่านางเป็นเศรษฐีนีผู้โง่เขลาที่ใช้เงินฟาดหัวคนสินะ""ท่านอ๋องไม่ทรงกริ้วหรือพ่ะย่ะค่ะ ที่นางทำตัวไร้มารยาทในเขตพระราชฐาน""ข้าต้องกริ้วด้วยเหตุใด" มู่หรงจิ่งจัดแขนเสื้อให้เข้าที่ แววตาเป็นประกายสนุกสนาน "ใน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status