ログイン“Ang pogi!” bulalas niya sa sarili.
Paseksi siyang bumaba ng stage at lumapit dito. Pagdating sa tabi nito, agad siyang umupo. “Hi, pogi,” nakangiti niyang bati. Pinagmasdan niya ang mukha nito na tila perpekto ang pagkakahubog. Nakita pa niya ang adams apple nitong gumalaw habang lumulunok. Hindi man lamang siya nito pinansin kaya gumawa siya ng paraan. Dahan-dahan niyang ipinatong ang kamay sa hita ng lalaki. Nagulat ito. Ayan, napansin mo rin ako! “What the hell are you doing?” galit na tanong nito. Kahit hindi siya nakapag-aral nang mataas, naiintindihan pa rin niya ang sinabi nito. “Ayaw mo bang hinihimas ko ang hita mo? Baka mamaya niyan, manlambot ka sa akin at mahulog sa patibong ko. Madali naman akong kausap...” Inilapit niya ang bibig sa tainga nito. “Kahit magkano, tumatanggap ako.” “What the fuck are you saying? Are you insane?” “No. I'm not.” “If you're not insane, then leave me alone.” Kitang-kita niya ang pagkainis sa mukha nito. “Ayaw mo ba?” Ngumiti siya nang nakakaloko habang kinakagat ang sariling labi. Ganito ang madalas niyang gawin sa mga lalaki. Isang kagat-labi lang, kadalasan ay nahuhulog na agad ang mga ito sa kaniyang patibong. “Don't touch me, dirty girl, because I'm not that kind of man. Hindi ako basta-bastang nahuhulog sa mga patibong mo. Do what you want. I don't care.” Natawa na lamang siya sa sinabi nito. Ito pa lamang ang lalaking hindi agad nabighani sa kaniya. Ayaw pa, eh maganda naman ako at malakas ang sex appeal ko. “Kung ayaw mo, e 'di huwag!” Tumayo siya at naglakad nang pakendeng-kendeng. Sinadya niyang bagalan ang paghakbang upang mas mapansin siya nito. “Wait...” Natigilan siya nang muli itong magsalita. Masaya niya itong nilingon. “Yes, Mr. Pogi?” “How much?” Boom! Mahina rin pala ito sa huli. “Bakit? Gusto mo ba?” “I asked you, how much?” Nag-isip siya sandali. “Thirty thousand?” “What a cheap price.” Nakita niyang umirap ang lalaki. Cheap na pala ang thirty thousand para sa kaniya? “Deleted na ang thirty thousand, Mr. Pogi.” Muli siyang umupo sa tabi nito. “So, how much?” “Fifty thousand. Singkuwenta mil.” “Okay.” Bigla na lamang siyang hinila nito palabas ng bar. Pagdating sa labas, isinandal siya nito sa pader at walang habas na hinalikan. Kaagad din siyang gumanti habang nakapulupot ang mga braso sa batok nito. Lasap na lasap niya ang alak sa hininga nito. Naglalaban ang kanilang mga dila. Naramdaman din niyang hinaplos nito ang kaniyang dibdib, ngunit hindi na niya iyon pinansin. Mapusok ang kanilang mga halik, na para bang nasa isang Hollywood movie sila. At masarap iyon. Maya-maya pa ay humiwalay ang lalaki at tinitigan ang kaniyang mga matang kumikislap. “I'm horny,” mahina nitong wika. “Ako rin. Ituloy natin. Nabitin ako.” “I will, but not here. We'll do that in my car.” Tumango na lamang siya kaya agad siyang hinila nito patungo sa isang kulay asul na kotse. Sumakay silang dalawa roon at ipinagpatuloy ang nasimulan. Muli na naman siyang nabitin nang bigla itong humiwalay. “Ano ba?” may inis niyang tanong. “I'm sorry, but I need to turn off the lights. Baka may makakita sa atin.” Dumukwang ang lalaki at pinatay ang ilaw ng sasakyan. Akmang babalik na ito sa dating posisyon nang muli niya itong salakayin ng halik. Halik na parang wala nang bukas. Halik na parang wala nang katapusan.Marami mang pagsubok ang dumaan sa buhay ni Maya, hindi iyon naging dahilan para mawalan siya ng pag-asa. Sa katunayan, sa bawat problemang nalalampasan niya ay lalo siyang tumitibay.Lumipas ang ilang taon.Marami na ang nagbago.Ngayon ay masaya na siya kasama ang asawa niyang si Blight. Tuluyan na rin silang tinanggap ng mommy nito, pati na rin ang anak niyang si Cyrus.Limang taong gulang na si Cyrus, samantalang tatlo na si Kyle.Hindi na siya humihiling ng iba pa.Sapat nang makita niyang masaya at buo ang kaniyang pamilya.Katatapos lamang ng kasal nila. Sa makalawa ay lilipad sila patungong Italy para sa kanilang honeymoon, bago tuluyang lumipat ng tirahan sa United States.Napangiti siya.Sa wakas...Masaya na rin ang naging wakas ng kanilang kuwento.Marami mang nawala sa kanilang buhay, pinili pa rin nilang magpatuloy.Namatay na rin si Kim matapos masunog ang kulungang pinaglalagyan dito. Marahil ay iyon na ang naging kapalaran nito."Mommy, tingnan mo po ang drawing ko."
“Mom, huwag na tayong magsisihan. Wala sa atin ang may gustong mangyari ito, so stop blaming her!” singhal ni Blight sa kaniyang ina.Muling nangilid ang mga luha ni Maya.Malas ba talaga siya?Bakit ganoon na lang ang pakikitungo sa kaniya ng ina ni Blight? Wala ba siyang halaga? Wala ba talaga siyang puwang sa mundong ito?Hindi na niya napigilan ang sarili. Kasabay ng pagpatak ng mga luha ay tuluyan na ring kumawala ang matagal na niyang kinikimkim.“Bakit parang ako na lang po ang sinisisi ninyo? Dahil lang ba nagsinungaling ako, ganito na ang trato ninyo sa akin? Tao rin po ako. Nasasaktan din ako at gusto ko ring igalang.”Huminga siya nang malalim.“Siguro nga kasalanan ko. Simula nang dumating ako sa buhay ninyo, parang sunod-sunod na ang mga trahedyang nangyari. Kung ganoon ang iniisip ninyo... sige lang po. Isisi ninyo na sa akin ang lahat. Tutal, para na rin naman ninyo akong kriminal kung husgahan. Baka mas mabuti pang lumayo na lang ako para wala nang problema.”Pagkasabi
Papalabas na ng department store si Light nang biglang mapunit ang paper bag na dala niya dahilan upang magkalat ang mga pinamili niya sa sahig.Napabuntong-hininga siya."Wala naman..." bulong niya sa sarili bago isa-isang pulutin ang mga nahulog. Kahit punit na ang paper bag ay pinagkasya pa rin niya ang mga gamit para lang may mapaglagyan.Nang matapos ay naglakad na siya palabas ng mall patungo sa parking lot kung saan nakaparada ang sasakyan niya.Ngunit bigla siyang natigilan.May isang itim na van ang humarang sa daraanan niya.Unti-unting bumukas ang sliding door nito at bumungad ang isang lalaking may hawak na baril.Nanlaki ang mga mata niya.Nabitawan niyang muli ang paper bag."W-What are you doing?" kinakabahan niyang tanong."Pasensya na... trabaho lang."Kasunod niyon ay sunod-sunod na putok ng baril ang umalingawngaw.Ni wala siyang pagkakataong makatakbo.Isa-isang bumaon ang mga bala sa kaniyang katawan. Bumigay ang kaniyang mga tuhod hanggang sa tuluyan siyang bumag
ONE WEEK LATER...Masayang nilalaro ni Maya ang anak niyang si Kyle sa kuna. Ngayon lang niya ito muling nakasama nang ganito dahil ilang araw siyang na-confine sa ospital. Pagkauwi naman niya ay kinailangan muna niyang magpahinga."How are you, darling?"Napalingon siya nang marinig ang boses ni Blight. Kakapasok pa lamang nito sa kuwarto."Ayos naman," nakangiti niyang sagot."That's good."Ibinaba nito ang coat at bag sa couch. Bumalik na kasi ito sa kumpanya kaya hindi na sila magkasama buong araw. Kailangan na nitong magtrabaho, hindi lamang para sa negosyo kundi para na rin sa kinabukasan ng kanilang pamilya."Kumain ka na ba? Ipagluluto kita kung gusto mo.""No, I'm fine. I have a gift for you."Lumapit ito habang may hawak na pulang kahon. Nagtaka siya kung ano ang laman niyon."Ano naman iyan?" usisa niya.Pagkalapit nito ay marahan siya nitong hinalikan sa labi."I want to give you this."Binuksan nito ang kahon at bumungad sa kaniya ang isang napakagandang kuwintas."P-Para
“THE patient will be fine soon. She needs to rest for her fast recovery!”“Thanks, Doc,” tugon ni Blight.“You're always welcome, Mr. Elizalde. By the way, I need to go.”Napatango na lang siya kaya pumasok na siya sa kuwarto ni Maya.Maraming nakakabit na aparato sa katawan nito. Mabuti na lang at maayos na ang lagay nito, hindi katulad kanina na kritikal. Akala nga niya ay mamamatay ito.Umupo siya sa tabi ng higaan nito. Hinawakan niya ang kamay nito at marahang pinisil.“Maya, please wake up. Our sons are waiting for you,” aniya.Nakuha na si Cyrus habang si Kim naman ay nakatakas. Alam niyang hindi pa iyon titigil at anumang oras ay baka bumalik ito. Kailangan na talaga nilang magkaroon ng mahigpit na seguridad laban sa babaeng iyon dahil gagawa at gagawa ito ng paraan para matupad ang gusto nito. Pinaghahanap pa ito ng mga pulis. Sa isip-isip nga niya ay baka bali-bali na ang mga buto nito dahil tumalon ito mula sa second floor, pero nakatakas pa rin. Sana mahuli na ang babaeng
Kabanata 25“MOM!”Nang makapasok si Light sa bahay ng kaniyang ina, agad niya itong tinawag. Wala pang ilang minuto ang lumipas nang lumabas ito mula sa kusina habang karga ang pamangkin niya.“Why?” tanong nito.“Nothing. I just came here to visit you.” Lumapit siya rito at pinakatitigan ang pamangking si Kyle. “He's so cute. Mana sa akin,” matawa-tawa niyang sabi.“By the way, puwede bang makisuyo?”“Sure.”“Alagaan mo muna itong si Kyle. Maliligo lang ako.”“Sure,” sagot niya kaya agad na ibinigay ng ina si Kyle sa kaniya. Hindi siya maalam magbuhat ng bata dahil wala naman siyang muwang sa pag-aalaga nito. Basta na lang niya itong kinarga na kung titingnan ay parang pinapatulog.“Thanks, Light. I'll go.”Tumango lang siya at kaagad namang umalis ang matanda. Siya naman ay kinarga ang pamangkin habang naglalakad patungo sa sala ng bahay. Nang makarating ay umupo agad siya sa sofa.“Hi, Kyle!” bati niya kahit alam niyang hindi siya nito sasagutin. Papikit-pikit pa ito na para bang







