Kabanata 3

MATAPOS ang gabing iyon, hindi pa rin maalis sa isipan ni Maya ang lalaking kaniyang nakasama. Wild ito at ito ang nasusunod sa kanilang dalawa. Ni hindi niya naitanong ang pangalan nito. Hindi na bale, baka magkita ulit sila sa bar.

Pauwi siya sa kanilang bahay ngayon nang biglang tumunog ang cellphone niya. Nagmadali niyang kinuha iyon at tiningnan. Ang momshie Caren niya ang tumatawag.

“Momshie, napatawag?”

“Maya, may naghahanap sa iyo na lalaki,” saad nito sa kabilang linya.

“Sino raw po?”

“Hindi sinabi ang pangalan.”

Sino naman kaya ang weirdong lalaking ito?

“Naku, momshie, hindi ako basta-basta nagtitiwala sa mga lalaki. Sabihin niyo na lang pong hindi ko siya kilala at wala akong oras pumunta dahil aalagaan ko pa po ang anak ko,” paliwanag niya. Ngunit imbes na damayan siya ng momshie niya ay humagalpak ito sa tawag.

“Ano ka ba naman, Maya? Ito raw iyong lalaking kasama mo noong isang gabi. Hinahanap ka niya, gaga!” wika nito na ikinalaki ng mga mata niya.

“T-talaga po?” Hindi siya makapaniwala. Ang akala niya kasi ay matapos ang lahat-lahat ng iyon ay hindi na ito magpapakita, pero mali pala siya.

“Oo nga, magkita raw kayo ngayon na. As in!”

“Saan naman daw po?”

“Sandali lang at itatanong ko.”

Napangiti siya. Paniguradong hahanapin-hanapin talaga siya nito dahil sa tindi niya—este sa kotse pala. Doon kasi ang una nilang p********k.

“Hoy, Maya!” Narinig niya ang tinig nito.

“Saan daw po?” eksayted na tanong niya.

“Doon daw sa may restaurant malapit sa bar.”

“S-sige po. Pasabi pong pupunta na ako.”

“Sige-sige…”

At pinutol na nito ang linya. Dali-dali naman siyang naglakad patungo sa kanilang bahay. Nang nasa may pinto ay kaagad niya itong binuksan.

Bumungad agad sa kaniya ang anak niyang nasa sahig habang kalat-kalat ang mga kanin doon. Nagmadali siyang pumasok at mabilis na ibinuhat ang bata, saka inilapag ito sa kuna; parang nandidiri pa siyang inilapag ito. Malinis siya, tapos malalagyan lang ng malagkit na kanin at dumi? Hindi maaari.

“Baby, nasaan si lola?”

Hindi siya sinagot ng anak. Paano ba naman ito sasagot sa kaniya, eh isang taon lang naman ito. Napailing na lang siya at umakyat sa ikalawang palapag ng bahay, ngunit wala siyang nakita. Nasaan na naman ba ang nanay niya?

Muli siyang napailing at napagdesisyunan niyang lumabas upang tingnan ito sa mga kapitbahay at baka nagsusugal na naman ito.

Habang naglalakad ay nakasalubong niya ang isa sa mga kumare ng nanay niya.

“Nasaan po si nanay?” tanong niya.

“Naku, Maya, naroroon kina Matilda ang nanay mo. Nagsusugal habang nag-iinuman!”

“Salamat po…”

Kahit mabato ang daanan ay tumakbo pa rin siya patungo kina Aling Matilda. Bakit pa kasi ngayon wala siya, eh sobrang excited na siyang umalis!

Sa hindi kalayuan ay nakita niya ang nanay niyang nakaupo habang nagsusugal gamit ang mga baraha, kasama ang mga basong may lamang alak. Dali-dali siyang lumapit dito para butastikan.

“Nanay, ano na naman ba ito?” gigil na tanong niya sa nanay niya.

Napataas ang tingin ng nanay niya sa kaniya na parang sinusuri siya.