LOGIN
FERN'S POV
“Mizagh… I think lalabasan na ulit ako!” ungol ko nang pakiramdam ko ay may sisirit na sa aking pagkababae.
“I’m cumming too!” hinihingal na sambit din ni Mizagh saka mas binilisan pa lalo ang pagbayo.
“I’m going to fill you with my seed, Fern! Para akin ka lang! You are going to carry our baby…”
“Ahh, buntisin mo ako, Mizagh!” malakas na ungol ko kasabay ng pagsirit ng aming mga katas.
Matapos ang aming mainit na pagtatagpo, agad kaming nagbihis at niyakap ang isa’t isa. Ikinulong ako ni Mizagh sa kaniyang mga bisig and he started kissing me on my forehead. Kinilig agad ako.
Oh, how I love this man!
“You are mine, Fern! Akin ka lang, ha? Papatayin ko kung sinoman ang mang-agaw sa'yo…” malambing ngunit nagbabantang wika nito.
Tinapik ko naman siya. “Of course, sa’yo lang ako! I don’t want any man who is not you!”
“Dapat lang. Minarkahan ko na lahat ng parte ng katawan mo. Paulit-ulit na kitang binaunan ng katas ko kaya pag-aari na kita…”
Napaghagikhik na lamang ako sa sinabi niya. “Wala ka namang kaagaw.”
“Good girl,” nakangising ani nito saka tumingin sa paligid. “Gumagabi na, Fern. Baka hinahanap ka na sa inyo. I think you should go home na.”
“Yeah, right. Saka kailangan ko din makauwi nang mas maaga kasi mag-iimpake pa ako. Magtatanan pa tayo, ‘di ba?” nakangiting wika ko saka tumingin sa kaniya.
“Yes, itatakas kita, Fern. I don’t care if ayaw sa akin ng pamilya mo. Tatakas tayo at magpapakasal. Bubuo tayo ng pamilya. Basta ipangako mo, sisiputin mo ako bukas? Kapag hindi, kikidnapin kita sa inyo…”
Natawa naman ako. “Of course, sasama ako! I will be your wife, Mizagh!”
“Dapat lang! And I will wait for you dito rin sa dating tagpuan. If hindi mo ako sinipot, I will be very, very mad at you, Fern…” Nagtagis pa ang mga panga nito.
“Silly! Of course, sisiputin kita! At magiging mag-asawa tayo! And we will make a lot of babies!”
“I like that, baby…” Saka muli na naman niya akong hinalikan, pero inawat ko na siya baka kung saan naman mapunta ang halik na 'yon.
Hindi nagtagal ang aming pag-uusap dahil kinailangan ko na rin umuwi. Sa lumang kubong ito na malapit sa ilog ang tanging naging tagpuan namin.
Mizagh is the son of a farmer, and I am the daughter of a mayor. Ang estado namin ni Mizagh ang dahilan kung bakit ayaw ng pamilya ko sa kaniya at kung bakit kami nasa sitwasyong ito.
But he tried everything para magustuhan ng pamilya ko. He graduated Magna Cum Laude with a degree in Civil Engineering at 20. He did try some businesses para ipakita sa pamilya ko na kaya niya akong buhayin. Pero hindi pa pala sapat 'yon sa pamilya ko at sinubukan kaming ipaglayo.
Kaya naman napagpasyahan namin ni Mizagh na magtanan. At ngayong gabi namin iyon isasakatuparan. Although nakokonsensya ako sa gagawin ko, mas lamang ang pagmamahal ko kay Mizagh.
Hindi ko mapigilang ma-excite!
Nang makita kong mahimbing na natutulog ang pamilya ko, dahan-dahan akong lumabas dala ang mga gamit ko. Agad akong sumakay sa kotse at nagmamadaling pinaandar iyon.
Success!
Nakangiting hinimas ng kaliwa kong kamay ang tiyan ko. Isa sa hindi ko pa masabi kay Mizagh ay ang katotohanang buntis ako. I’m three months pregnant! Plano kong sabihin at ibalita iyon kay Mizagh bukas, sa mismong araw ng kasal namin.
Alam ko kung gaano siya matutuwa and I’m excited to see his reaction.
Ngunit nawala ang ngiti ko nang mapansin na hindi gumagana ang preno ng sasakyan.
Napamura agad ako at agad na nag-panic.
“Shit!”
Nagsimulang manginig ang katawan ko sa takot. Sinubukan kong diinan nang paulit-ulit ang preno, ngunit hindi ito gumana.
Oh Lord, help me!
Nagsimula na akong umiyak sa takot para sa sarili ko at sa anak ko. Sinubukan kong abutin ang bag ko upang kunin ang cellphone ko.
Doon nabaling ang atensyon ko kaya hindi ko na napansin ang kasalubong kong truck.
Alam ko na agad sa oras na iyon na wala na akong magagawa, kaya agad kong kinuha ang bag ko upang iharang sa tiyan ko. I silently prayed to God kasabay ng malakas na pagbangga ng sasakyan ko.
God, please! Save my child!
Doon na tuluyang bumangga ang sasakyan. Hindi ko na alam kung ano pa ang sumunod na nangyari. Ang tanging natandaan ko na lang ay ang pagtaob ng sasakyan at ang pagtulo ng dugo mula sa ulo ko.
I’m sorry, love… I can’t seem to fulfill my promise…
FERN’S POVTahimik lang akong nakamasid kay Mizagh at sa sekretarya nito. They are sitting on a couch habang kami ng anak ko ay nasa kabilang sofa.Hindi ko mapigilang tingnan mula itaas hanggang baba ang babae. Her dress is far too revealing and completely inappropriate for her position. Secretary pa ba 'yan?Napairap ako. Amoy ko na agad na iba ang tingin niya kay Mizagh. I am a woman, too.Ngunit medyo nawala ang kaba ko. The way Mizagh treats her now, I’m sure iba iyon sa kausap niya kagabi. I am also sure that I heard him say Laura, not Lara.But who’s that Laura? Tsk.And bakit rin ba kasi nangingialam ako? We are not even lovers anymore!“Only five people have that access. Are you sure about this?" stressed na wika ni Mizagh.“Yes, Sir. Whoever did it used a personal flash drive. They’re stealing our secondary audit next."“So we indeed have a mole.”“What should we do, Sir? I don’t know who I can trust within the company.”“Just lock down the servers quietly. Don't let them k
MIZAGH'S POV“If an insider wants to play dirty, make sure they remember who owns the mud,” I said to my trusted employee, right before hanging up the phone. A minor problem had cropped up at the company while I was away.Balak ko na sanang bumalik muli sa mag-ina ko nang muling tumunog ang phone ko. It was Laura, my paternal cousin’s daughter who is really fond of me. The kid just said hi and told me she already missed me. Since I always long for a child, I always wanted to grow closer to them.Nang matapos ang usapan namin ng bata ay agad ko nang binalikan ang mag-ina ko. Ngunit nakita kong naka-lock na ang pinto. I tried calling them, ngunit walang sumagot, even Fynn. I just assumed na baka natulog na lang sila. I just slept in the guest room.Kinabukasan, nakita ko na agad si Fern na papaalis kasama ang anak ko. She said that she was already leaving.“No! You and Fynn are not leaving the house!” tanggi ko.“At bakit? Sorry, but I do have my own life. Hindi sa iyo umiikot ang buha
FERN'S POV“Mommy, nagseselos daw si Daddy!”Agad akong napayuko sa sobrang hiya nang sumigaw ang anak ko. Oh my god?! Anong sinasabi ni Fynn?!I buried my face in my hands. There was no recovering from this. Nakakahiya! Ang daming tao na nakatingin sa amin!Tumingin ako kay Mizagh para siya ang sumita sa anak namin, pero kahit siya ay namumula na rin. Balisa ito at kitang-kita ang pawis na namumuuo sa kaniyang noo. Agad kaming nag-iwas ng tingin sa isa't isa nang magtagpo ang mga mata namin.Rinig ko naman ang bahagyang pagtawa ni Fynn. Nang medyo humupa ang tensyon sa paligid, agad ko siyang tinawag at kinarga papalayo. Iniwan ko na rin si Frank na nakangisi na parang aso sa tabi.“Fynn, bakit mo sinabi 'yon? Hindi ka ba nahiya? Ang daming tao!” mahina ngunit pagalit kong saad sa anak ko nang makalayo kami.Ngumiting tagumpay naman ang anak ko. “Why? As if naman nagsisinungaling ako. He really did say that though…”“A-ano?” Hindi mapigilang mamula ng pisngi ko. Sinabi ba talaga 'yon
MIZAGH'S POV“Daddy, why are you not moving your food?” biglang tanong sa akin ni Fynn.I sighed heavily, unable to drag my eyes away from Fern—and the bastard sitting right beside her.‘Yan na ba ang bagong lalaki niya?I wanted nothing more than to march over there, drag him away from her, and beat his face until it was unrecognizable. My fingers curled into a tight, aching fist underneath the table.“Dad?”Nakasimangot akong bumaling sa anak ko. “Son, did you set this up?”Fynn raised an eyebrow, putting on a picture-perfect look of innocence. “Obviously? As much as I want to be with you, Dad, I want my mom to be happy!”My brow furrowed. “Happy? Do you think this setup makes me happy?”“C’mon, Dad. Are you not happy to be with me?”“Of course I am. Pero bakit kailangan may ka-date pa ang Mom mo? On the same day and at the same place? Is this really what you wanted?” mahinang tugon ko sa kaniya.I didn’t want to raise my voice at him, but I was losing control. Kumukulo na dugo ko.
“Why did you tell that to him, Fynn!” pasermon na sambit ko sa anak ko nang makarating kami sa bahay.“Tell him what?”“Na sasama ka sa kaniya kapag nagkataon na ama mo siya! And ano pa ’yong dinagdag mo? I can date Frank? Jesus, anak… What are you thinking?” frustrated na sambit ko.But my son just snickered. “But I’m right, Mom! He’s my father!”Hindi ako nakaimik. Isa iyon sa mga kinabahala ko. Tunay nga na may relasyon kami ni Mizagh, pero hindi ko pa rin maalala.But one thing is for sure… My parents lied to me!Hindi ko maintindihan, bakit sila nagsinungaling? Bakit sinabi nila sa akin na hindi nila kilala si Mizagh? And who the hell is Lucas Agape na sinasabi nilang ama ni Fynn at asawa ko na namatay kasabay ng aksidente ko?Kaya ba galit si Mizagh kasi sumama ako sa ibang lalaki?Or maybe we were in a secret relationship?!I don’t know… I need to confront my parents once again.“Pero ayaw mo na ba sa akin, anak, kaya naisip mong sumama sa ama mo?” pagbaling ko ng atensiyon sa
MIZAGH'S 'POVHindi mawala ang excitement ko. I don’t know. Maybe I am confident that Fynn is my son. I just know and feel it.We are here in a restaurant I owned to discuss the results of the DNA. I sent my guards to summon and guide them here. Of course, I know their complete address.Gayunpaman, hindi mawala ang tingin ko kay Fern ngayon. Kita ko ang balisa sa mukha niya. I gritted my teeth.Ayaw ba talaga niyang ako ang kilalaning ama ni Fynn? Ganoon ba hanggang ngayon kababa ang tingin niya sa akin? That I am still 'the poor boy she met' at hindi kayang buhayin ang anak ko?Fuck…Just how elitist are you, Fern?!“If the results are true, kukunin ko ang anak ko, Fern. I can take legal action against you for concealing my child from me. I’ll do everything to win the case. But if you let me have my child…. I will dismiss it. Hindi ko itutuloy ang kaso.”“What??” Namula agad sa galit si Fern habang nakatingin sa akin.“Don’t worry, I will still give you the right to see our child onc







