LOGIN
Gabby's POV
Bata pa lang ay tampulan na ako ng tukso dahil sa matabang pangangatawan ko. Ang sabi pa nga ni Mama ay maging ang mga Doctor daw ay nagulat nang iluwal n'ya ako. 'Di hamak na mas mabigat kasi ako sa average weight ng isang bagong silang na sanggol. Akala raw nila ay toddler na akong lumabas sa matris n'ya.
Hindi ko rin alam kung ano nga ba'ng pinakain sa'kin ni Mama para umabot sa 100 kilograms ang timbang ko sa edad na seventeen years old.
Ang alam ko lang ay sadyang malakas lang talaga ako kumain. Hindi sapat sa'kin ang tatlong beses na kain sa araw-araw. Dapat limang beses. Matakaw rin ako sa matamis at soft drinks kaya naman hindi ko na talaga naranasang gumamit ng sinturon kahit kailan. Halos lahat naman kasi ng pantalon ko ay garterized at masikip sa akin.
Buong pagkabata ko ay wala akong ibang ala-ala kundi ang mga damit na napupunit sa tuwing pinipilit kong ipagkasya sa matatabang braso at hita ko. Sa edad kong ten years old noon ay mga damit ng mga taong doble ng edad ko ang sinusuot ko.
Halos lahat na nga yata ng pang-asar na pwedeng itawag sa'kin ng mga bata noon ay naging childhood nickname ko na.
Baboy. Lechon. Tabachoy.
At ngayong High School?
"HOY, BALYENA GIRL!"
Kahit na hindi ako lumingon ay alam ko naman na kung sino ang may-ari ng boses na iyon. Walang iba kundi ang tinaguriang Prom Queen Bee ng campus na si Czarina Mendez.
More like Queen Beetch!
Napatigil ako sa pagsandok ng kanin sa malaking kaldero ng cafeteria nang hablutin ni Czarina ang serving spoon sa akin.
She smirked. "Ako na, Balyena Girl. Baka mamayat ka pa n'yan kakasandok. Gusto mo ba itaob ko nalang itong buong kaldero sa pinggan mo?" she mockingly offered.
Agad nagtawanan ang mga estudyanteng nakarinig sa pang-aasar n'ya. S'yempre ay pinakamalakas ang tawa ng dalawang alipores n'ya sa likod na halos magmukhang coloring book na sa sobrang kapal ng kolorete sa mukha.
"Ano ka ba naman, Queen C. Huwag mo na pahirapan iyang sarili mo. Pagpalitin mo nalang iyang kaldero at plato ni Balyena Girl. Sure naman akong malalamon n'ya lahat iyan," sabat ni Vanessa habang maarte pang nginunguya ang bubble gum sa bibig n'ya.
Sayang at hindi pa nabulunan.
"Oo nga, Queen C! Feeling ko nga ay nalunok n'ya na ng buo iyong dalawang chocolate cake ro'n sa dessert section. Just look at her blouse. Kaunti nalang ay puputok na iyong butones sa may bandang tummy area," dagdag pa ni Trixie.
Nahihiya kong tinakpan ng tray ang gitnang bahagi ng katawan ko. Kung alam ko lang na mapapaaga pala ang punta ng grupo ni Czarina sa cafeteria ay sana ay nagpahuli nalang ako.
Madalas naman kasi silang late dahil halos hindi naman talaga kumakain itong tatlong bulateng 'to. Kung ano'ng hilig ko kasi sa pagkain ay s'yang takot naman nilang tumaba. Lalo na si Czarina na reigning Prom Queen ng campus. Kailangan n'yang mapanatili ang skinny figure n'ya para hindi maagaw ng iba ang trono n'ya.
Wala naman talaga akong pakialam doon. Ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit trip na trip nila ako palagi.
Dahil ba nagagawa kong kainin ang mga pagkain na hindi nila makain?
"What? Puno ba ng pagkain iyang bibig mo kaya hindi ka makapagsalita?" nanunuyang tanong ni Czarina.
Hindi ako sumagot.
Minabuti ko na lang tumalikod bitbit ang tray na puno ng mga nakuha kong pagkain. Medyo mas gutom ako ngayon dahil tinapay lang ang kinain ko kaninang almusal. Nagmamadali kasi akong pumasok kanina.
Hindi pa man ako nakakalayo nang biglang sumabit ang paa ko na naging sanhi ng pagbagsak ko sa sahig.
Blag!
Lumikha nang malakas na lagabog ang pagbagsak ko kasunod ng kalansing ng mga naglalagang metal tray at mga utensils.
"HAHAHAHA!"
"PARANG BALYENA TALAGA!"
"AKALA KO LUMINDOL!"
"HAHAHAHA!"
Sumabog ang tawanan sa buong cafeteria habang para akong basahan na nakasalampak sa sahig. Mabilis akong bumangon para itayo ang sarili pero nadulas lang ulit ako sa nagkalat na sauce ng sinandok kong ulam.
Lalong nagtawanan ang mga estudyante sa paligid. Hindi ako naglakas loob na iangat ang ulo ko dahil alam kong sa mga oras na ito ay pulang-pula na ako sa kahihiyan. Nag-uumpisa naring manlabo ang mga mata ko tanda nang nagbabadya kong pag-iyak. Nanghihina akong lumuhod sa sahig habang nakasuporta ang magkabilang kamay ko sa malamig na semento.
Tumigil sa harapan ko ang isang pulang stilettos.
"Hindi ka ba makatayo, Balyena Girl?"
Halata sa boses ni Czarina na natutuwa s'yang makita akong magmukhang kawawa sa harapan n'ya at ng maraming estudyante.
Ano ba'ng ginawa ko? Bakit n'ya ako ginaganito?
Ilang segundo pa at yumuko s'ya nang wala s'yang narinig na sagot sa'kin. Pinulot n'ya ang kutsara sa sahig at ginamit iyon para sapilitan akong iharap sa kanya sa pamamagitan ng pag-angat sa baba ko.
"Ang boring naman kapag ganyan ka lang, Balyena Girl. Hindi ka man lang ba lalaban?"
Hindi ko na napigilan at kusa nang tumulo ang kanina ko pang pinipigilang mga luha.
"Ba... Bakit mo 'to ginagawa sa'kin?" nahihirapang tanong ko.
Isang malawak na ngisi ang kumurba sa mapula n'yang mga labi.
"Mataba ka kasi."
Tinuktok n'ya ang noo ko ng tatlong beses gamit ang kutsara.
"Ang mga matatabang kagaya mo ay walang bilang sa school na ito. Hindi pa ba nagsi-sink in sa'yo ang role mo rito?"
She smiled.
"Isa ka lang baboy."
Pagkatapos niyon ay sumandok s'ya ng nagkalat na pagkain sa sahig at idinikit sa bibig ko. "Here comes the airplane, Balyena Girl—"
Prrrrtttt!
Hindi na natuloy ni Czarina ang kademonyohan n'ya nang umalingawngaw ang pito ng gwardya ng school. Mabilis s'yang hinila palayo ng mga alipores n'ya at naiwan akong nakasalampak sa sahig at punong-puno nang pinaghalo-halong pagkain. Napuno nang bulungan ang cafeteria habang isa-isa kong nililinis ang kalat na iniwan ni Czarina.
Pupulutin ko na sana ang kutsara nang may kamay na naunang kumuha n'on sa sahig.
"Let me help you."
Tinaas ko ang tingin sa lalaking nakasuot ng makapal na salamin at blangko ang ekspresyon. Ang tahimik at masungit na President ng Supreme School Council na si Sergio Martinez.
Inabutan n'ya ako ng maliit na panyo.
"Here... try not to let them see you like this again."
Czarina's POVMy eyes glared at the guy holding my hand. He stopped me from slapping this bitch?!Pinagtitinginan na kami dito sa auditorium, but I couldn't care less. There's no way I’m going to let this new girl humiliate me in front of everybody. And what? She’s going to snatch my crown? Over my dead, sexy body. She’s not even qualified to compete with me!Just because she’s less ugly doesn't mean she's pretty. “Ano ba?! Let go of me!” I yelled at him. He gave me a stern look before he finally let me yank my hand off him. The hell?! When did he start meddling with my business? He’s usually hinahayaan lang naman ako. Ano’ng problema n’ya ngayon? And what made him think he could touch me?! Nerd!!!“Are you not ashamed of yourself, Czarina? Is this how you set an example as the reigning prom queen?”The lousy SSC president gave me a disappointed look. As if naman I care? And hindi naman ako ang nagsimula. “That bitch attacked me! I was just standing here minding my own business
Gabby's POVMonday…Today is the day.Isang beses ko pa ulit pinagmasdan ang sarili sa salamin bago tuluyang tumayo mula sa vanity table ko at nagspray ng Vanilla scent kong pabango.“Hmmm…” mahinang sabi ko habang nakangiti. “Smells like cupcakes and marshmallows.”Bitbit ang cute kong handbag ay confident akong lumabas ng kwarto para salabungin ang Mama kong mas excited pa yata sa’kin. Bitbit pa n’ya ang lunch bag ko na s’ya mismo ang nagprepare.“Anak, nariyan na ang sundo mo. Sige na at baka malate ka pa.”Inabot n’ya sa’kin ang pink na lunch bag.
Gabby's POV“Haagh! Haagh! Haagh!” hinihingal na sabi ko habang pinipilit tapusin ang hip thrust reps ko.Agad akong bumagsak sa sahig matapos kong mabuo ang 5 sets at 15 reps na leg exercise. Medyo nangingig pa nga ang legs ko dahil sa ngalay pero ayos lang dahil alam kong super laki na naman nh glutes ko nito pagkatapos.Usually naman ay hindi ako nahihirapan ng ganito tapusin ang routine ko pero dahil dinadagdagan ko ang plates ay mas naging challenging s’ya.Gano’n naman talaga dapat kapag nag-eexercise.You should gradually increase the difficulty ‘cause you’re not gaining if there's no pain.“Good job, Gabby.”Pagod akong
Gabby's POVGustuhin ko mang umakyat ng kwarto at magpahinga ay hindi ko magawang maiwan si Mama kasama si Sergio. Kailangan ko kasing pakinggan ang bawat tanong ni Mama sa kanya at baka may nakakahiya na pa lang sinasabi ang Nanay ko nang hindi ko alam.“Naku! Ang galing mo naman pa lang binata ka. Ikaw ang SSC President ng school ninyo?” Bakas ang mangha sa boses ni Mama habang nakangiting nakikinig kay Sergio. Ako ang nahihiya sa ginagawa ng n’ya. Jusko!Paano ba naman ay nakapangalawang baba pa si Mama sa lamesa na para bang nakikinig s’ya sa storytelling ng crush n’ya. Habang ako anman ay ito at hindi man lang magawang hilamusan ang mukha ko sa takot na may masabing nakakahiya si Mama. “Hindi naman po.”“Ang unique rin ng name mo, ha? Sergio. May Spanish roots ka ba?” Gusto ko na langn talaga busalan ang bibig ni Mama. Feeling close na kasi s’ya masyado kay Sergio. Eh hindi naman kami friends! Huhuhu.“May Mexican roots po ang father side ko.”“Wow! Kaya pala mukha kang Latin—”
Gabby's POVTahimik lang akong nakayakap sa likuran habang pinapaandar ni Sergio ang motorsiklo. Malamig ang hangin na sumasampal sa mukha ko pero hindi ko alintana iyon dahil mainit naman ang katawan n’ya. Minsan talaga naiisip ko kung isa ba s’ya sa mga anghel ni Lord. Paano ba naman kasi ay sa tuwing may nangyayaring kamalasan sa buhay ko palaging s’yang sumusulpot na parang kabute para iligtas ako. Kagaya na lang ngayon. Paano naman s’ya napadpad sa lugar ng Tita ko ngayon?“Ahh… Sergio?”Sinilip ko s’ya mula sa side mirror. Nakapokus lang s’ya sa daan pero nakita ko ang bahagyang paggalaw ng mga mata n’ya na tila ba sinisilip din ako sa salamin. “What?”“Ahmm…” Humigpit ang kapit ko sa upuan ng motorsiklo. “Ano pa lang ginagawa mo rito?”Hindi nakaligtas sa mga mata ko ang gumuhit na ngisi sa mga labi n’ya. “Do you think I’m following you?” Awtomatikong namula ang buong mukha ko sa sinabi n’ya. Hindi naman kasi iyon ang gusto kong palabasin. Curious lang naman talaga ako! Bak
Gabby's POVSiguro nga ay ipinanganak lang talaga ako para gawing katatawanan ng lahat ng tao. Hindi ko rin maintindihan kung ano ba ang ginawa ko para mangyari sa’kin ang lahat ng kamalasan sa Mundo.Hindi naman mahirap ang hinihingi ko, ‘di ba? Gusto ko lang naman na i-trato nila ako ng normal.Pero dahil lang sa mataba ako… hindi na nila ako magawang irespeto. Na parang nawalan na ako ng karapatan maging tao oras na lumampas sa 50 kilograms ang timbang ko. Awtomatiko na akong nawalan ng karapatan maging maganda. Ultimo paglalagay ko ng kolorete sa mukha ay nagawan nila ng paraan kutyain. Talaga ba? Baboy na may suot na lipstick. “Tita Ellen!” suway ni Mama sa matanda. Lumapit pa ito at pumagitna sa aming dalawa na akala mo naman ay dadaganan ko si Lola Ellen dahil sa sinabi n’ya. “Grabe naman po kayo sa anak ko. Hindi naman po ‘ata tama na pagsabihan ninyo ng gan’yan ang bata.”Tumaas ang manipis na kilay ng matandang babae. “At bakit hindi? Ilang taon na ba iyan para hindi mak
Gabby's POVMahigit dalawang oras pa ako tumambay sa labas just to make sure na tulog na si Mama at hindi n’ya na ako maabutan. I don’t think kasi na kaya ko s’yang harapin ngayon. Alam kong tatadtarin n’ya ako ng tanong about how the prom went.She really likes Peejay. Sino ba namang hindi? G’wapo
Gabby's POVOne Week Later“20 hours?!” malakas na sabi ni Mama habang namumula ang mukha sa galit. Napataas ang balikat ko sa tinis ng boses n’ya. “Aray ko naman, ‘Ma!” Kaninang umaga pa kasi ako inaaya ni Mama kumain pero tumatanggi ako. Sinabi ko sa kanya na nakafasting ako ng 20 hours at gan’
Gabby's POV“Sumakay ka na,” alok n’ya habang nakasakay sa kulay itim n’yang motorsiklo.Napalunok ako nang makita ang payat na itsura nito. Mukhang luma pa naman at umuubo na lang ng usok. Kaya ba ako n’yan?“Hu… Huwag na lang siguro, Sergio. Maglalakad na lang siguro ako,” nagkakamot ng ulong tang
Gabby's POVThe Prom Queen Project Hindi ako sure kung sino’ng nagsingit ng papel na ‘to sa bag ko. Bukod kasi ro’n sa dalawang babaeng naghatid sa’kin sa stage no’ng prom ay si Sergio lang naman ang nakalapit sa’kin. At wala naman akong nakikitang dahilan para singitan n’ya ako ng contact ng isan







