Chapter 4

"ISA na naman sa finalist ng Mutya ng San Ignacio ang panganay na anak nina Angela at Ishmael," narinig kong pinag-uusapan ng dalawang matrona na hindi man lang yata namamalayang nasa mismong likuran lang nila ako habang namimili ng mamahaling tela para sa aking evening gown.

"Yearly naman siyang kasali. Siya na lang palagi ang tinatanghal na Mutya. Hindi man lang bigyan ng pagkakataon ang ibang kadalagahan dito," hinarap ako ng isa pang Ginang na may halatadong inggit sa kanyang mukha.

Bahagya kong iniliko ang aking ulo at malamig silang tiningnan. Agad kong nakilala ang huling nagsalita—ina siya ng isa sa mga desperadang kandidatang nakakalaban ko. Napaismid ako. Inipit ko ang ilang takas na buhok sa aking tainga, humakbang paitaas, at dahan-dahang tumikhim upang basagin ang kanilang usapan.

Nang lumingon sila at makilala ako, agad na namutla ang kanilang mga mukha na tila nakakita ng multo.

"As far as I am aware, I remain on the list of finalists for as long as no one manages to defeat me for the title," sabi ko sa isang kalmado ngunit napakamatalim na tono, habang ang aking mga daliri ay dahan-dahang sinusuri ang tekstura ng imported na seda sa aking harap. "Is it truly my fault if no other candidate can rise to my standard?" tanong ko sa kanila kasabay ng isang eleganteng ngiti.

"H-hindi naman sa ganoon, hija..." nauutal na paliwanag ng isa, halatang nagpapanic na ibalik ang kanyang poise.

"I’ll take this one," sabi ko sa couturier sabay turo sa napili kong french lace, at tuluyang dinedma ang sinusubukang pagpapaliwanag ng Ginang.

"Yes, Miss. Excellent choice, as always," mabilis na sagot ng couturier na halos yumukod pa sa akin.

Inayos ko ang pagkakasukbit ng aking shoulder bag sa aking braso, at humalukipkip. Hinarap ko ang dalawang babae gamit ang isang matalim na titig na hindi man lang nila kayang salubungin.

"Kung gusto ninyong manalo ang mga anak niyo, subukan niyo silang isali sa kabilang bayan. Baka sakaling doon ay magkaroon sila ng pagkakataon," malamig kong payo bago sila tinalikuran.

Ever since I was sixteen up until now that I’m turning twenty-two, I have remained the sole titleholder of Mutya ng San Ignacio. And this will be the final year of my reign. I let out a soft sigh.

A part of me actually agrees with them—the rule isn't entirely fair. However, that tradition dates back to the earliest generations of the town's elite. And my Lola Matilde would never allow our family to lose the crown. Back in her day, she was the undefeated queen until the end of her reign. So failing Lola is out of the question, especially since Amber completely refuses to join pageants like this

Mas gusto ng nakababata kong kapatid na sumama kay Mommy sa mga charity program, gala, at donation drive sa mga mahihirap na barangay dito sa atin.

Inilabas ko ang iphone ko upang tawagan si Mommy, na dumaan sa opisina ni Daddy para magdala ng meryenda. Ngunit habang naghihintay ako sa gilid ng daan para sa aking sasakyan, may napansin akong pamilyar na pigura na lumabas sa isang sikat na coffee shop sa kabilang kalsada.

Itinaas ko ang aking kamay upang kumaway at kunin ang atensyon ni Gabriel. Subalit bago ko pa man mabitawan ang kanyang pangalan, mabilis na bumukas ang p***o ng café at may isang babaeng patakbong humabol sa kanya.

Napakunot ang noo ko habang pinapanood sila mula sa malayo. Hindi ko naririnig ang kanilang pinag-uusapan, ngunit base sa galaw ng kanilang mga katawan, halatang may malalim silang pinagtatalunan. Mabilis na hinawakan ni Gabriel ang kanyang buhok dahil sa matinding frustration, habang ang babae naman sa kanyang harap ay biglang napaiyak.

Doon ay biglang lumamig ang buo kong katawan.

Sa mismong harap ng aking mga mata, ang galit na ekspresyon sa mukha ni Gabriel ay biglang napalitan ng labis na lambing. Hinawakan niya ang babae sa magkabilang braso at dahan-dahang hinila pabalik sa kanyang dibdib. Yumakap ang isa niyang kamay sa baywang nito habang ang isa naman ay dahan-dahang humahaplos sa buhok ng babae, kasabay ng pagbulong ng mga salita sa tainga nito upang ito ay pakalmahin.

Isang matinding panlalamig ang gumapang mula sa aking mga daliri hanggang sa buo kong katawan. Sa sandaling iyon, nakalimutan ko kung paano huminga. Ang kamay kong nakataas kanina ay dahan-dahang bumaba at mahigpit na kumuyom.

Matalim kong itinitig ang aking mga mata sa kanila. Kung nakamamatay lamang ang tingin, pareho na silang walang buhay sa kalsadang iyon.

Hindi ko na kinayang tingnan pa ang kataksilang iyon. Mabilis akong tumalikod at naglakad papalayo.

Hindi ako nakatutog nang maayos noong gabi na iyon. Sitting on my velvet armchair while sipping chamomile tea, I instructed my investigator to dig into every single detail about Elorica Villanueva—and more importantly, her connection with Gabriel.

According to the background report, the Villanueva family recently hired Gabriel as their exclusive private chef.

Napakunot ang noo ko habang binabasa ang file. A private chef? Seriously?

Nagtataka ako nang husto. Why on earth would Gabriel agree to something like that? He is currently managing his family’s prestigious chain of high-end restaurants. Busy siya, respected in the culinary industry, and certainly doesn't need to cook exclusively for just one family.

And then, it hit me. The painful realization slowly crept in like a cold poison—Gabriel didn't accept the job for the money or the career move. He did it for her. He loves Elorica.

For the first time in my entire life, a surge of genuine fear pierced through my heart, immediately followed by an overpowering rage. I, a heiress who gets everything she wants with just a snap of her fingers, was suddenly threatened by a farm owner's daughter. How dare she touch what’s mine? How dare Gabriel make a fool out of me?

Nanginginig ang mga daliri kong ibinaba ang dossier sa aking mahogany desk. No, I will not sit here, cry, and play the victim. That is not who I am.

A dangerous smile slowly formed on my lips as I crossed my legs and looked at my reflection in the full-length mirror. If Elorica thinks she can easily steal my man and take away my pride, she clearly doesn't know who she’s dealing with.

I need to make a move—fast, calculated, and utterly ruthless. And I will make sure she regrets the exact moment she ever crossed my path.

And as for Gabriel? I will never let him belong to anyone else. I have to find a way to guarantee he stays mine and mine alone—where he truly belongs.