OWNING HIM

NANUNUOT sa aking balat ang lamig, sumisigid ito hanggang sa kaibuturan ng aking kalamnan. Wala akong saplot, tanging manipis na kumot lamang ang tumatabing sa aking gitnang katawan. Gustuhin ko mang hilahin iyon upang balutin ang buo kong katawan at maibsan ang ginaw na bumabalot sa akin, hindi ko magawa.

Nakatali ang aking mga kamay sa bedpost, pa-dipa, habang gayundin ang aking mga paa. Hindi ko alam kung nasaan ako, ni kung paano ako napunta rito.

God knows what truly happened to me. The last thing I remember was walking through the parking lot when something suddenly hit the back of my head—then, darkness.

Pagmulat ng aking mga mata, nasa loob na ako ng isang malawak na silid. Wala itong ibang laman kundi ang malambot ngunit estrangherong kama kung saan ako nakagapos. Ang paligid ay nilalamon ng kadiliman, at walang anumang liwanag na lumulusot mula sa bintanang natatakpan ng makakapal na kurtina.

Sumigaw ako, halos maubos ang hangin sa aking baga sa paghahanap ng saklolo. Pero walang dumating. Kahit ang aking mga kidnaper ay hindi nagpakita. Ngayon, ramdam ko na ang hapdi sa aking lalamunan, kaya tumigil na ako. Wala rin namang saysay. Walang makakarinig sa akin.

Pati ang baba ko ay nangangatog na sa ginaw. If my kidnappers wanted to torture me, then he or she was doing a great job. My body was weak against the cold—I got sick easily.

Bigla, isang creak ang bumasag sa katahimikan.

Napalingon ako sa direksyon ng pintuan. Isang pigura ang naaninag ko sa kaunting liwanag na nanggagaling mula rito. Pilit kong sinisinop ang mukha ng taong pumasok—ang dahilan kung bakit ako naririto sa sitwasyong ito.

Dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Pagkarating sa gilid ng kama, may inabot siya, at saglit pa, isang malamlam na ilaw ang pumuno sa silid.

"What do you want from me?" paos kong tanong. Mas lalo kong naramdaman ang panunuyo ng aking lalamunan. Ilang oras na akong nakababad sa lamig, at ngayon ay ramdam ko nang nawawala na ang lakas ng aking boses.

Lumundo ang kama nang marahang maupo ang estranghera sa tabi ko. Napasinghap ako nang mapagtantong babae siya.

Sa ilalim ng malabong liwanag, pinagmasdan ko siya. Isang itim na nighties ang suot niya—see-through—kaya't kita ko ang lace bikini niya. Wala siyang suot na bra, kaya malinaw ang pagkakabakat ng kaniyang mga u***g. Her skin looked smooth, creamy, almost silky under the dim light.

Isang itim na maskara ang tumatabing sa kalahati ng kaniyang mukha, pero hindi doon napatigil ang aking paningin. Napako ako sa kaniyang mga labi—makipot ang itaas, matambok ang ibaba. Perpektong kurbado, tila nang-aakit kahit hindi siya nagsasalita.

Then, a memory hit me.

A pair of lips—soft, searing, unforgettable.

A kiss I once tasted.

A kiss I had longed for.

"Who are... you?" bulong ko, pinagpapantasyahan kung maaari ko ba muling malasahan ang labi niyang iyon.

Ngumiti siya—isang pamilyar na ngiti na nagpatayo ng balahibo ko sa halo ng kaba at pananabik.

"I am the woman you should love," she said.

Her voice was different, distorted—parang may ginagamit siyang aparato upang baguhin ito. Napako ang tingin ko sa kaniyang leeg, at doon ko nakita ang isang maliit na patch na nakadikit sa kaniyang balat.

"Why would I?" tanong ko, hindi mapigilang pagmasdan ang hubog ng katawan niyang mistulang sinadya upang tuksuhin ako.

Sandaling nawala ang ngiti niya. Pero agad rin itong bumalik—mas matalim, mas mapanganib. A wicked smile.

Dapat siguro ay matakot ako. Pero hindi.

Excitement coiled in my stomach. Para akong batang may bubuksang bagong laruan.

Yumuko siya, inilapit ang kaniyang labi sa aking tainga, at bumulong:

"Because I say so..."

Mary, Mother of God.

I wanted to close my eyes, to revel in the way her warm breath teased the sensitive skin of my neck. Kung hindi ko lang pinigilan ang sarili ko, baka lumabas ang isang ungol mula sa aking bibig.

Napakawalan ko ang isang pigil na mura nang kusang kumilos ang aking kamay upang hawakan siya—pero tumunog ang mga kadenang nakagapos sa akin.

I clenched my jaw. At the same time, a secret smile curled my lips.

Now I knew.

I knew who my kidnapper was.

Someone I knew very well.

The woman of my dreams.

But one question burned in my mind—

Why did she kidnap me...

And not my twin, whom she was obsessed with?