LOGINNaramdaman ni Venice ang init ng katawan nito. Kahit lasing, ramdam na ramdam niya ang pagtigas ng ari ni Romer na nakadikit sa kanyang puwit. At sa kabila ng lahat ng sakit, ng lahat ng luha, sumuko rin ang katawan niya. Isang huling gabi. Isang huling pagniniig. Isang huling pagkakataon na maramdaman siya nang ganito.
Hinalikan ni Romer ang leeg niya mula sa likuran. Mainit, basa, at mapusok ang mga labi. Dilaan muna, saka sinipsip nang mariin, siguradong mag-iiwan ng marka. "Ang bango mo pa rin... ang sarap mo," bulong niya habang ang isang kamay ay dumulas sa ilalim ng nightdress at diretso sa dibdib. "Shit..." ungol ni Venice nang maramdaman ang malalaking palad na bumalot sa kanyang malambot na dibdib. Pinisil, hinimas, at pinaglandas ng hinlalaki ang mga u***g agad na tumigas. Parang may kuryente sa bawat haplos. Hindi na nakapagpigil si Romer. Inikot niya si Venice at sinalakay ang mga labi nito. Malalim, agresibo, at puno ng gutom na halik. Ang dila niya ay sumalakay sa bibig ni Venice, sinipsip ang dila nito, kinagat ang labi, at sinipsip ulit. Lasang alak at luha ang kanilang mga halikan. Umiiyak si Venice habang hinalikan siya nang masigasig. "Romer... tangina mo..." ungol niya sa pagitan ng mga halik, pero ang mga kamay niya ay nakahawak sa polo ni Romer, hinahatak ito palapit. Hinubad ni Romer ang polo niya sa isang iglap. Ang mainit na balat niya ay sumubsob kay Venice. Buong-buo na ang init nila. Binuhat niya si Venice nang walang kahirap-hirap, ang mga hita nito ay nakapulupot sa baywang niya. Habang naglalakad patungo sa kwarto, patuloy ang paghalik, ang pagkagat, ang pagdila. Ibinagsak niya si Venice sa malaking kama. Agad na sumunod ang katawan niya, pinindot si Venice sa mattress. Hinubad niya ang nightdress sa isang iglap, walang pasintabi. Hubad na hubad na si Venice sa ilalim niya — ang malambot na dibdib, ang makinis na tiyan, at ang basa na ngayong pagkababae. "Ang ganda mo pa rin... ang libog mo pa rin," bulong ni Romer bago sumubo ang isang u***g. Sinipsip nang malakas, dilaan, kinagat nang bahagya, at hinigop ulit. Ang isa niyang kamay ay nasa kabilang dibdib, pinipisil-pisil. Ang isa pang kamay ay bumaba, hinaplos ang basang puke ni Venice. "Hhhmm... Romer... fuck..." ungol ni Venice. Ang daliri ni Romer ay dumulas sa basang labi ng kanyang pagkababae, hinimas ang namamagang clit, at biglang isinubo ang dalawang daliri nang malalim. "Ang sikip mo pa rin, love. Parang virgin ka pa rin tuwing k********t kita," sabi ni Romer habang mabilis ang galaw ng daliri. Pinagdikit-dikit niya ang G-spot ni Venice, hinimas nang mabilis ang clit gamit ang hinlalaki. Basang-basa na ang kamay niya sa katas ni Venice. Nanginginig na si Venice. Ang mga hita niya ay nangingisay. "Bilisan mo... please... kailangan kita..." Hindi na nag-antay si Romer. Tumayo siya saglit, hinubad ang natitirang damit. Tumambad ang matigas na ari niya — mataba, mahaba, at nakatayo nang tuwid, ang ulo ay basa na ng precum. Agad niyang pinatuwad si Venice sa kama, ang mukha nito ay nakabaon sa unan, ang puwit ay nakaangat. Sa isang malakas na ulos, isinubo niya ang buong kahabaan niya kay Venice. "Ahhhhh! Romer!!" sigaw ni Venice. Parang nabiyak ang kanyang pagkababae sa sobrang laki at tigas. Pero masarap. Sobrang sarap. Nagsimulang bayuhin ni Romer si Venice nang mabilis at malalim. Ang bawat ulos ay puno ng lakas. Ang tunog ng balat na naghaharutan, ang basa na tunog ng pagkakantot, at ang ungol nila ay naghahalo sa kwarto. "Ang sarap ng puke mo... tangina... ang init," ungol ni Romer habang hawak nang mahigpit ang bewang ni Venice. Sa bawat ulos, bumubundol ang kanyang bayag sa clit ni Venice. Mabilis, malalim, at brutal ang ritmo. Hinila ni Romer ang buhok ni Venice, pinahilig ang ulo nito pabalik. "Iyakan mo lang, love. Iyakan mo habang k********t kita," sabi niya habang patuloy ang pagbayo. Umiiyak si Venice habang sumisigaw sa sarap. "Romer... ang lalim... fuck... papatayin mo ako..." Hindi nagtagal ay sumabog si Venice sa unang orgasmo. Nangingisay ang katawan niya, ang puke ay kumikipot nang mariin sa ari ni Romer, at ang katas ay tumulo sa hita niya. Pero hindi tumigil si Romer. Patuloy ang pagbayo, mas mabilis pa. Pinalitan niya ang posisyon. Inupo niya si Venice sa ibabaw niya. Cowgirl style. "K******n mo ako, love. Ipakita mo kung gaano mo ako kamahal." Nanginginig na si Venice pero sumunod. Ibinaon niya ang sarili sa matigas na ari ni Romer. Unti-unti muna, tapos mabilis na. Tumalon-talon siya sa ibabaw, ang malalaking suso niya ay umuug-ug sa bawat galaw. Hawak ni Romer ang bewang niya, tinutulungan siyang umulos nang malalim."Ang ganda ng suso mo... ang sarap mong sumakay," ungol ni Romer. Sumubo niya ang isang u***g habang si Venice ay patuloy sa pagtalon. Ang tunog ng basa na pagkakantot ay sobrang ingay.
"Shit... Romer... lalabasan na naman ako..." "Labas ka. Labasan ka sa titi ko." Sumabog ulit si Venice, mas malakas pa sa una. Sumigaw siya nang malakas, ang katawan ay nanginginig nang todo. Pero hindi pa rin tapos. Inihiga ulit ni Romer si Venice sa kama. Itinaas niya ang isang binti nito sa balikat niya at muling isinubo ang ari. Sa ganitong posisyon, mas malalim ang pasok. Parang bumubundol sa sinapupunan ni Venice ang ulo ng titi niya sa bawat ulos. "Ang sikip... ang init... ang libog mo, Venice..." Paulit-ulit na ungol ni Romer. Pawisan na pawisan na ang katawan nila. Ang pawis ni Romer ay tumutulo sa katawan ni Venice. Hinalikan niya si Venice nang malalim habang patuloy ang malakas na pagkantot. Ang dila nila ay naglalaro, ang labi ay nagkakagat. Umiiyak pa rin si Venice pero ang mga hita niya ay nakakapit nang mahigpit sa baywang ni Romer. "Love ko... huling beses na 'to..." bulong ni Venice sa pagitan ng ungol. Hindi sumagot si Romer. Sa halip, lalong binilisan ang pagbayo. Parang hayop na ang galaw niya — mabilis, malalim, at walang awa. Ang kama ay umuuga nang todo. Ang ulo ng kama ay tumatama sa pader. " tangina... lalabasan na ako..." ungol ni Romer. "Sa loob... pakawalan mo sa loob ko, Romer... please..." Sa huling malalakas na ulos, sumabog si Romer. Mainit, sagana, at maraming t***d ang tumalsik sa loob ni Venice. Nanginginig ang katawan niya habang nilalabasan. Halos sabay na sumabog ulit si Venice, ang ikatlong beses, ang pinakamalakas.Hindi.Hindi niya iyon kakayanin.Mas gugustuhin niyang mawala ang lahat kaysa mawala ang tatlong anak niya.“Mommy?”Napalingon siya.Nakatayo si Rian sa may pintuan.“Good morning.”“Good morning, Mommy.”Sinundan ito nina Raine at Rio.Ngumiti si Venice.“Come here.”Lumapit ang tatlo.Isa-isa niyang inayos ang kanilang mga buhok.“Did you sleep well?”“Yes.”“Good.”Tahimik na pinagmasdan siya ni Rian.Hindi napansin ni Venice na may ibang tingin ang anak sa kanya ngayon.Parang may tanong.Parang may gustong sabihin.“Why are you looking at me like that?”“Nothing.”“Rian.”“Nothing, Mommy.”Mabilis siyang ngumiti.Ngunit hindi kumbinsido si Venice.&ldquo
“Where were you working before NovaHealth?”“Sa accounting firm.”“For how long?”“Almost three years.”“Why did you leave?”“Personal reasons.”“Are you married?”Napatigil si Venice.Mabagal siyang tumingin kay Romer, na para bang hindi niya inaasahang itatanong nito ang bagay na matagal na niyang iniiwasang pag-usapan.“No.”Bahagyang kumunot ang noo ni Romer.“Were you married?”Tahimik si Venice.Masyadong tahimik.Napansin niya ang biglang pagbabago sa mukha ng babae—ang bahagyang pag-iwas ng mga mata nito at ang pagkakapit ng mga daliri sa isa’t isa.“Yes?”Huminga nang malalim si Venice.“Sir, I already answered this during my interview. Once… but he died a long time ago.”Hindi gumalaw si Romer.M
SAMANTALA, SA SCHOOLHindi mapakali ang tatlong magkakapatid.Lunch break na ngunit halos hindi nila ginalaw ang pagkain.“Guys.”Nakasandal si Rian sa mesa.“I searched Mommy’s company.”Napalingon sina Raine at Rio.“Already?” tanong ni Raine.“Of course.”Ipinakita ni Rian ang tablet.“NovaHealth.”“That’s Mommy’s company,” sabi ni Rio.“Yes.”Nag-scroll si Rian.“CEO.”Tumigil ang kanyang daliri.“Romer Rodrique.”Napatigil silang tatlo.“Rodrique?” ulit ni Rio.“Yes.”“That’s the name of Mommy’s boss?”“Yes.”“Show me.”Ipinakita ni Rian ang website ng kumpanya.Nandoon ang profile ng CEO.ROMER RODRIQUE
Kinabukasan, bago pa man sumikat nang tuluyan ang araw, gising na si Venice.Tahimik ang buong bahay.Tanging mahinang ugong ng refrigerator at tunog ng kutsilyong humihiwa sa prutas ang maririnig sa kusina.Nakaayos na sa mesa ang mga baon ng mga bata.Tatlong lunch boxes.Tatlong bote ng tubig.Tatlong maliit na lalagyan ng prutas.At tatlong magkakaibang paboritong pagkain.Para kay Rian, sandwich na may scrambled egg at cheese.Para kay Raine, chicken pasta dahil ayaw nitong kumain ng gulay kapag nakikita nitong hiwa-hiwa ang mga iyon.At para kay Rio, strawberry pancakes na hugis bituin.Karaniwan, habang naghahanda siya ng kanilang almusal, abala rin si Venice sa pakikipagbiruan sa mga anak.Ngunit ngayong umaga…wala siyang imik.Tahimik siyang nakatitig sa kawali habang mabagal na hinahalo ang itlog.Naroon pa rin sa isip niya ang nangyari kahapon.Ang pag-uusap nina Cassandra at Doña Elena.Ang paraan ng pagtitig ng matanda sa kanya.Ang malamig na babala nito.At higit sa la
Alas-diyes na ng gabi nang tuluyang bumalik sa tahimik na bahagi ng mansyon si Doña Elena.Nasa loob siya ng study room, nakaupo sa paborito niyang armchair habang nakapatong ang tungkod sa tabi ng mesa. Sa harapan niya ay isang tasa ng tsaa na kanina pa malamig.Ngunit hindi niya iyon pinapansin.Ang isip niya ay nasa Rodrique Tower.Nasa isang babaeng nagngangalang Venice Reyes.At higit sa lahat…nasa apo niyang si Romer.Hindi niya gusto ang pagbabalik ng mga bagay na matagal na niyang pinilit ibaon.Pitong taon.Pitong taon niyang pinrotektahan si Romer mula sa nakaraan.Pitong taon niyang tiniyak na hindi na nito malalaman ang mga bagay na maaaring magpabago sa buhay nito.Ngunit ngayon…isang pangalan lamang ang sapat para muling magulo ang lahat.Venice.Napapikit si Doña Elena.“Hindi maaari.”Mahina niyang bulong.“Hindi na naman.”Biglang tumunog ang cellphone niya.Napatingin siya sa screen.Cassandra Villar.Bahagyang kumunot ang noo niya.Hindi niya inaasahang tatawag it
Hindi agad umalis si Cassandra.Nanatili siya sa executive lounge habang pinagmamasdan si Romer na unti-unting binabawi ang sarili niyang kontrol.Ilang minuto lamang ang nakalipas…ang lalaking tila walang kinatatakutan ay biglang umatras sa kanya na parang may bagay siyang kinatatakutan.Hindi iyon galit.Hindi iyon pagkasuklam.May iba.May nakita siyang sandali sa mga mata ni Romer.Isang bagay na hindi niya maipaliwanag.Takot.At iyon ang unang beses na nakita niyang may emosyon sa likod ng malamig nitong mukha.“Mr. Rodrique…”Maingat niyang tawag.Hindi siya agad sumagot.Nakatayo si Romer sa tabi ng malaking bintana, nakatalikod sa kanya habang pinagmamasdan ang lungsod.Ang kamay niyang kanina lamang ay namula ay nakasara sa kamao.Ayaw niyang makita ni Cassandra.Ayaw niyang magtanong ito.Ayaw niyang may makaalam.Lalo na siya mismo…hindi niya maintindihan kung bakit ganoon ang nangyari.“Okay ka lang ba?”Tanong ni Cassandra.Pinilit niyang ayusin ang ekspresyon.“Okay l







