ログインDahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
Ang ma awtoridad na tono ng pananalita ni Kiana ay nagdulot ng kaba at takot sa puso ng matandang Reed. Wala na siyang aasahan ngayon kung hindi si Kiana. Wala na siyang kakayahang patakbuhin ang kompanya dahil matanda na siya at hindi na rin ganoon katalas ang kaniyang pag-iisip para magdesisyon sa
“Hija, tanggapin mo ito bilang regalo ko sa kasal niyo ng apo ko." Iniabot ni Donya Rehina ang isang kwintas na batbat ng diyamante, sapiro at batong emerald kay Lia. Ito ay isang family heirloom ng mga Ashton na nagmula pa sa kanunu-nunuan ni Donya Rehina. Napako ang mga mata ni Lia sa kwintas. H
‘Lia? Pinatay na namin siya ni Owen. Imposibleng makaligtas pa siya sa lalim ng hukay na ‘yon. Isa pa, walang nakakaalam ng lugar na pinaglibingan namin sa kaniya kung hindi kami ni Owen. Hindi kaya…’ Marahang nilingon ni Kiana ang kaniyang kasintahan. Namilog ang kaniyang mga mata. ‘Hindi kaya may
Iniabot ni Leon ang identification card ni Lia sa kaniyang lola para maniwala ito sa kanilang mga sinasabi. Hindi nila p'wedeng paglihiman ang kaniyang lola dahil malalaman at malalaman din nito ang totoo kaya’t sinabi na niya rito ang totoong pangalan ni Lia. Isa pa, wala na silang panahon para mag







