LOGINNang marinig ito, lalo pang naramdaman ni Audrey na hindi ito angkop, "Magpapalit na lang ako."Hindi pumayag si Vior at hinila siya patungo sa pinto, "Dadalhin kita sa salon. Let's do a make over. Kailangang ipakita ang ganda ng likod mo."Sa huli, sinunod ni Audrey ang kagustuhan ni Vior na huwag nang magpalit ng gown, at sinunod naman ni Vior ang kagustuhan ni Audrey na hayaan lamang na nakabagsak ang buhok sa likuran.Dumating ang sasakyan sa harap ng bulwagan ng party venue.Inakbayan ni Vior si Audrey habang naglalakad papasok, at nagsasalita pa rin, "Napakaganda ng likod, pero natatakpan naman ng buhok—sayang naman.""My dear friend, kung ganyan ka pa rin magsalita, hindi na ako tutuloy.""Sige na, sige na, hindi na ako magsasalita. Ang ganda ay nasa pagiging bahagyang nakatago at bahagyang nakalantad."Umirap si Audrey.Pagpasok pa lang ng dalawa ay agad silang napaliligiran ng mga mamamahayag. Napakaliwanag ng mga kumukurap na ilaw kaya halos hindi sila makadilat."Miss Lavar
Nakangiting inakay ni Audrey si Vior papasok ng kabahayan at sinabing, "Listen, the miracle is happening." "Uh-hm." Naglakad si Audrey sa likuran ni Vior at dahan-dahan itong itinulak pasulong. "Nakikita mo na ba?" Nakita ni Vior ang lalaking matagal na niyang hinahanap na nakaupo sa sofa ng sala. Sa sobrang tuwa niya ay gusto niyang sumigaw, pero pinigilan niya ang sarili. Lumapit si Audrey sa kanya at nagtanong, "Ano sa tingin mo ang himala ko?" Masayang hinalikan ni Vior ang pisngi ni Audrey, "It's beautiful! Thank you so much, Drey-drey! You're the best!" "At tungkol naman sa..." Bago pa matapos ang sasabihin niya, iniwan na siya nito at masiglang lumapit sa sala, "Sylvio..." Napa-deadpan look na lang si Audrey. Nang makita ni Sylvio si Vior, halos hindi mapansing kumunot ang kanyang noo. "Bakit ka nandito?" "Vior." Masayang tumayo si Delia mula sa sofa, lumapit at hinawakan ang kamay ni Vior. "Hija, nandito ka na!" "Opo Lola, bumisita po ulit ako." Lumapit si Audrey,
"And why do you want to see the CCTV records?""Gusto ko pong malaman kung sino ang nakasalamuha nito bago siya pumanaw."Bahagyang naantig ang damdamin ni Prof. Fredd. Dahil ang totoo, mayroon din siyang pagdududa noong biglang namatay si Dastan Narvaez. Bagama't mainitin ang ulo ni Dastan, naging katotohanan na ang pagkawala ng Narvaez Empire. Matapos siyang magkasakit, unti-unti nang naging maayos ang kanyang kalagayan. Bakit bigla na naman itong nagalit nang husto at umabot pa sa puntong inatake ito?Ngunit noong panahong iyon, wala namang ibang nakitang kakaiba sa katawan ni Dastan Narvaez, kaya mabilis ding nawala ang pagdududang iyon.Ang kahilingan ni Audrey na makita ang CCTV ay nagpapahiwatig na mayroon din siyang pagdududa sa pagkamatay ng huli.Gayunpaman, dahil hindi naman ipinaliwanag ng dalaga, hindi na rin siya nakapagsalita pa tungkol dito.Pagkatapos ng lahat, napakabigat na bagay nito.Ngunit..."Maaari kitang samahan sa record room, ngunit tiyak na wala na ang mga
Inakala ni Elliott na nag-aalinlangan siyang makipag-usap sa kanya dahil sa usapin tungkol kay Stephano, kaya sinabi niyang, "Wala kaming alam ni Mommy sa nangyari kay Daddy bago pa man ito mangyari.""Alam ko."Natigil sandali si Elliott, tapos ay sinabi, "Hindi maganda ang kalusugan ni Mommy. Nawalan siya ng malay kahapon at dinala na agad sa ospital kaninang umaga. Kung may alam ka man, can you please not tell mom? Natatakot akong hindi niya ito kakayanin.""Ayos lang po ba si Auntie?" Nag-alalang tanong ni Audrey."Ayos naman siya sa ngayon; pinagpapahinga lang siya ng doktor.""Sige, naiintindihan ko. Pwede ka nang umalis."Tumango si Elliott, gustong magpaalala na alagaan niya ang sarili, ngunit pinigilan niya ito, "Aalis na ako.""Sige, paalam."Sumakay si Elliott at umalis.Seryoso at tahimik ang sementeryo, tila puno ng lungkot at pangungulila ang hangin mismo.Sobrang bigat ng pakiramdam ni Audrey habang naroon, at ang pag-iisip kay Marco ay nagdudulot ng matinding kirot sa
“Esme, bakit ka umiiyak? Namimiss mo ba ang Mama mo?” Bigla ring lumuha si Delia. “Anak ko, huwag ka nang umiyak. Mahina ka pa kasi noon. Sabi ng Lolo mo, lalakas ka lang kung doon ka palalakihin sa probinsya. Kapag nagbente anyos ka na, babalik ka ulit sa piling ng mama mo.” Mahigpit na niyakap ni Esmeralda si Delia at humagulgol. Ang lahat ng lungkot at sakit na matagal niyang itinago ay sa piling lamang ng kanyang ina malayang nailalabas. Alam ni Tita Windy na dahil ito kay Marco kaya umiiyak si Esmeralda, kaya lumingon ito at palihim na pinunasan din ang sariling luha. Naapektuhan din niyon si Audrey, at ang matibay na anyong ipinapakita niya ay biglang bumigay. Agad na dumaloy ang luha sa kanyang mga mata. Kinagat niya ang kanyang labi upang pigilan ang sarili na humagulgol. Sa gitna ng malabong paningin, may nag-abot sa kanya ng malinis na panyo. Lumingon si Audrey at nakita si Elliott na namumugto rin ang mga mata. Tinanggap niya ito habang nanginginig ang tinig. “Salamat
“Esther.” Hinawakan at dahan-dahang inalog ni Delia ang manggas ni Audrey, nakatingin rito nang parang bata na nagmamakaawa.Kahit alam niyang bunga lang ito ng pagkalito, mahirap pa rin para kay Audrey na tanggapin ang paghahanap ng mapapangasawa para kay Marco—dahil siya mismo ang tunay na asawa nito.Kaya dahan-dahan siyang sumagot, “Bata pa po si Marco. Hindi pa ba masyadong maaga para maghanap na siya ng mapapangasawa?”Tumingin muna si Delia kay Vior bago sumagot, “Mahirap nang makahanap ng ganitong kabuting babae. Kapag pinalampas mo ito, wala ka nang makukuha pa. Hindi naman kulang sa pera ang pamilya Narvaez—kaya natin siyang palakihin dito sa atin. Sige na, tawagan mo na Marcus, para ipaalam sa kanya ito!"Hindi naka-imik si Audrey.Nang makitang tila hindi pa rin pumapayag si Audrey, binawi ni Delia ang hawak at seryosong nagsabi, “Esther, bilang ina ni Marco, tungkulin mong humanap ng mapapangasawa niya, kaya dapat lang na ngayon pa lang ay mapaghandaan mo na ito.”Napa-is
Hapon na nang tumawag si Gwen. "Good afternoon, Ms. Sierra. I'm sorry that I informed you late, but the shareholders' meeting is over just yesterday." Aniya. "And Mrs. Adamson was the one I instructed to attend in behalf of you." Tumango si Sierra. "Okay, then what's the result?" "Sa shareholders
"Thank you so much!" Halos lumundag si Sierra sa tuwa. Tumayo siya at maingat na inilagay ang kwentas sa kahon nito. Lumingon siya kay Carlos upang paalalahanan ito. "Carlos, please keep an eye on this necklace. Mahalaga ito sa akin kaya pakiusap, pakiingatan ito ng mabuti."Bawat salitang binitawa
"What were you thinking just now?" Tanong ni Marco sa halip na sagutin ang tanong ni Sierra. "Wala naman." Tumingin si Sierra sa shooting range sa harap niya na parang walang nangyari. "Totoo ba ang mga baril sa kotse nila?" Sinulyapan ni Marco ang bahagyang nakakurba niyang mga daliri, saka tum
Gusto lang sanang ilapat ni Sierra ang kanyang labi sa lalaki upang patahimikin ito, subalit napamulat siya at pinamilugan ng mata nang hawakan ni Marco ang kanyang batok at idiin pa lalo ang mukha sa mukha nito. "Ummmpp!" Impit niyang ungol at sinubukang ilayo ang sarili sa lalaki. Napagtagumpaya







