Chapter 1: Panimula

Madilim sa loob kwarto sa kanang bahagi ng mansyon ng mga Galvez, bigla na lamang may humila sa payat na katawan ng babae at mahigpit iyong niyakap. Pagkasarado ng pintuan, pilit siyang inihiga sa malapad na kama. Pumatong sa kanya ang mabigat na katawan ng lalaki, amoy pabango na nahaluan ng alak iyom.

Walang pasabi nitong sinakop at pilit na hinalikan ang kanyang mga labi. Ang tamis na may halong pait ng alak mula sa bibig nito ay nagpalabo sa kanyang isip, kaya nawalan siya ng lakas para pumalag sa mga kamay nitong gumagapang sa buo niyang katawan kasabay ng paghubad sa kanyang mga damit.

Pilit nitong pinipiga ang kanyang dibdib bago sabik na dinilaan iyon. Kahit nagmamakaawa at pumapalag si Barbara, hindi na mapigilan ng lalaking lasing ang nag-aalab nitong pagnanasa sa babae.

Gumagapang ang na dila nito sa kanyang maputing balat. Nagpupumiglas man si Barbara, wala siyang takas. Nawalan siya ng wisyo habang paulit-ulit siyang inaangkin ng lalaki.

"Mahal na mahal kita, Caroline... Ikaw lang, Caroline."

Para iyong hatol na nagpatahimik sa kanya, isang paalala na sa puso at isip ng lalaking ito, iisang babae lang ang nakatatak: ang kapatid niyang si Caroline.

Ipinatong ni Barbara ang mga kamay sa dibdib ng lalaki habang nakasubsob ito sa leeg niya. Pilit niyang inilalayo ang mukha nito bago pa man mawala ang lahat.

"Ako ito, Kuya Hector! Si Barbara ito, hindi si Ate Caroline! Gumising ka naman!"

Pero parang walang naririnig si Hector. Binaon lang nito ang sarili sa kanya nang walang pag-aalinlangan. Napadaing na lang si Barbara at napakalmot ang mga kuko sa braso ng lalaki habang nagiging isa ang kanilang mga katawan.

Tuloy-tuloy ang mainit na p********k. Walang nagawa ang mga tahimik na luha at hikbi ni Barbara. Umabot ang lahat hanggang sa pagpasok ng liwanag ng umaga mula sa bintana.

Si Hector, na buong gabi nang nagpakasawa sa katawan ng babae, ay biglang natigilan. Ang namumutla at basang-basang mukha ni Barbara sa ilalim niya ang agad na nag-alis ng huling amat ng alak sa utak niya.

"Barbara?! Anong ginagawa mo rito?!" Napahawak na lang si Hector sa mukha niya, pilit na iniiwas ang tingin nang marealize ang ginawa niya.

Naalala niyang sobrang saya niya kagabi sa kaarawan niya. Pagkatapos ng party, uminom siya hanggang sa malasing bago sinundan ang babaeng gusto niya paakyat sa kwarto. Tandang-tanda niya na si Caroline ang kasama niya, ang maganda at maamong babaeng matagal na niyang pangarap. Pero bakit paggising niya, iba ang babaeng nakasama niya sa kanyang kama?

"Tatanungin kita, bakit ikaw 'yan?! Paano ka napunta rito?!" Agad na lumayo si Hector.

Gulo-gulo ang silid, kalat ang damit sa sahig, at may mantsa ng dugo sa puting kutson.

"Sinabi ko naman sa'yo, Kuya Hector... Sinabi kong hindi ako si Ate Caroline."

"Kailan? Nung huli na ang lahat?! Kailan ka pa natutong magsinungaling nang ganyan?!" Galit na inilibot ni Hector ang tingin sa hubad na katawan ni Barbara. Kahit pilit nitong itinatakpan ang sarili gamit ang kumot, huli na dahil nakuha na niya ang lahat sa dalaga. Ang nakababatang kapatid ng babaeng nakatakda niyang pakasalan.

"E anong gusto mong gawin ko ngayon?!"

"Hindi ko alam..."

Lumuluhang nakatitig si Barbara sa lalaking galit na galit sa harap niya.

"Alam mo namang ang ate mo ang inakala kong kasama ko kagabi!" Napakagat-labi na lang si Barbara. Paanong hindi niya malalaman? Rinig na rinig ng dalawang tainga niya nung sinasabi nitong mahal nito ang ate niya.

"Makinig ka, Barbara. Si Caroline ang mahal ko. Siya lang ang papakasalan ko."

"Nangyari na ang nangyari, Kuya Hector. Anong gusto mong gawin ko?" Napakagat sa labi si Hector hanggang sa malasahan niya ang sariling dugo. Wala nang mababago, at hinding-hindi magbabago ang gusto niya.

Si Caroline pa rin ang gusto niyang maging asawa!

"Magkano ang gusto mo?"

"Ano?"

"Kabayaran sa nakuha ko sa'yo kagabi."

"Hindi ako nagbebenta ng katawan, Kuya Hector."

"Alam ko! Pero ayokong may utang ako sa'yo. Magsabi ka ng presyo, ibibigay ko para matapos na 'to. Huwag mong sasabihin kay Caroline o kahit kanino na may nangyari sa atin."

"Ginagawa mo 'to para lang makabalik ka kay Ate Caroline na parang walang nangyari?"

"Oo! Alam mo namang siya lang ang tanging babaeng mahal ko!"

"Kung si Ate Caroline ang nasa pwesto ko ngayon, paano mo aayusin itong ginawa mo?"

"Pakakasalan ko siya! Pero hindi ikaw si Caroline kaya bakit kita papakasalan? Sabihin mo sa akin kung magkano ba? Babayaran kita kahit magkano, basta walang makakaalam kung anong nangyari kagabi." 

Natawa na lang si Barbara habang tuloy-tuloy ang agos ng luha sa mga mata niya.

"Sige na, Barbara. Magkano ba? I-ta-transfer ko ngayon din."

"Akala mo ba pera ang sagot sa lahat ng bagay, Kuya Hector?"

"Bakit, gusto mo ibigay 'yang sarili mo nang libre? Kung ayaw mo ng pera, 'di huwag. Basta mangako ka lang na mananahimik ka."

"Napakasarili mo, Kuya Hector."

"Nagkamali lang ako kagabi! Kung alam ko lang na ikaw 'yan, sa tingin mo ba hahawakan kita at sispingan dito sa kama?" Nagdilim ang mukha ni Hector habang nakatingin sa dalaga. Babae rin naman si Barbara, pero palaban at walang kababae-babae kumpara kay Caroline. Ang nangyari kagabi ay dahil lang sa sobrang kalasingan niya.

"Hindi ko rin naman ginustong galawin mo ako!"

"Kaya nga tapusin na natin 'to. Walang magsiswalat, walang makakaalam. Okay?"

"Umalis ka na rito, hayop ka. Huwag kang mag-alala, hinding-hindi ko ipagsasabi ang kabababuyan mo."

"Siguraduhin mo lang. Dahil kapag nalaman ito ni Caroline at nawala siya sa akin, ikaw ang sisihin ko." Tinitigan ni Hector ang umiiyak na mukha ni Barbara bago mabilis na nag-iwas ng tingin at lumabas. 

Hindi na mahalaga sa kanya kung bakit ito umiiyak, basta manahimik ito at kalimutan ang lahat, 'yun lang ang mahalaga sa kanya.