Chapter 9

“Anak.”

Nanigas si Jen nang marinig ang tinig ng lalaking nasa likuran niya. Dahan-dahan siyang lumingon at nakita si Don Alejandro Sandoval, ang ama ni Clint.

“Mr. Sandoval?” naguguluhang tanong niya. “Kayo ba ang tumawag sa akin na anak?”

Hindi sumagot agad ang matanda. Sa halip, pinagmasdan siya nito na para bang matagal na siyang nawawalang bahagi ng buhay nito.

“Matagal na kitang gustong makausap, Jen.”

Napatingin siya kay Lyndon, ngunit nanatiling tahimik ang lalaki.

“Kung ganoon, sabihin ninyo sa akin ang totoo. Sino ba talaga ako sa pamilyang ito?”

Huminga nang malalim si Don Alejandro.

“May mga lihim na dapat kong sinabi sa iyo noon pa. Pero natakot akong may mangyaring masama sa iyo kapag nalaman mo ang katotohanan.”

“Hindi ba ninyo naisip na mas masakit ang mabuhay sa kasinungalingan?”

Napayuko ang matanda. Sa unang pagkakataon, nakita ni Jen ang pagsisisi sa mukha ng isang taong sanay mag-utos at sinusunod ng lahat.

“Tama ka,” mahinang sagot nito. “At wala akong maidadahilan sa pagkakamali ko.”

Lumapit si Don Alejandro at marahang iniabot ang isang lumang litrato.

Isang batang babae ang nasa larawan, nakangiti habang hawak ang kamay ng isang lalaking nakasuot ng puting polo.

Nanlaki ang mga mata ni Jen.

Siya ang batang babae.

“Bata pa ako rito,” bulong niya.

“Oo. At ang lalaking katabi mo ay ako.”

Napahawak siya sa litrato.

“Bakit hindi ko kayo maalala?”

“Dahil pagkatapos ng gabing iyon, bigla kang nawala sa aming buhay.”

“Anong nangyari sa gabing iyon?”

Bago sumagot ang matanda, nagsalita si Lyndon.

“Alejandro, baka mas mabuting sa ibang pagkakataon na lang.”

Matalim siyang nilingon ni Don Alejandro.

“Ilang taon na tayong nananahimik, Lyndon. Tingnan mo ang nangyari sa kanila dahil sa mga sikretong itinago natin.”

Napatingin si Jen sa kanilang dalawa.

“Kanino ninyo tinutukoy ang ‘kanila’?”

Walang sumagot.

Sa halip, niyaya siya ni Don Alejandro sa isang maliit na silid sa ikalawang palapag ng 101 Club. Sumunod si Jen, dala ang litratong ibinigay nito.

Tahimik ang silid. Sa ibabaw ng mesa ay may isang kahong kahoy na may lumang kandado.

Inilabas ni Don Alejandro ang susi mula sa bulsa.

“May isang bagay akong itinago rito para sa iyo.”

Pagkabukas ng kahon, nakita ni Jen ang ilang lumang dokumento, isang kuwintas, at isang sobre na may pangalan niya.

Para kay Jen.

Nanginginig ang kanyang mga kamay nang buksan iyon.

Anak, kung dumating ang araw na mabasa mo ito, ibig sabihin ay hindi ko nagawang sabihin sa iyo ang katotohanan nang harapan.

Napahinto siya.

Kilala niya ang sulat-kamay na iyon.

Mula iyon sa kanyang ina.

“Nasaan ang nanay ko?” mabilis niyang tanong. “Buhay pa ba siya?”

Napalunok si Don Alejandro bago sumagot.

“Hindi ko alam kung nasaan siya ngayon. Pero bago siya mawala, may ipinagkatiwala siya sa akin.”

“Ano po iyon?”

Inilabas ng matanda ang isang dokumento. May ilang bahagi itong kupas, ngunit malinaw ang pangalan ng isang babae.

Isabella Sandoval.

Nanlamig si Jen.

“Bakit pangalan niya ang nasa dokumento ng nanay ko?”

“Dahil may kaugnayan siya sa nangyari sa pamilya mo,” sagot ni Don Alejandro. “At may dahilan kung bakit hindi siya dapat basta pagkatiwalaan.”

“Kung alam ninyo ang lahat ng ito, bakit ninyo hinayaang mapangasawa ko si Clint?”

Napapikit ang matanda.

“Dahil hindi ko alam na ikaw ang babaeng pakakasalan niya.”

Napaatras si Jen.

“Ano?”

“Hindi ko alam na ikaw ang pinili niya. Nang malaman ko, huli na ang lahat.”

Biglang bumukas ang p***o.

Nakatayo roon si Clint, galit na galit.

“Dad, tama na!”

Tumayo si Don Alejandro at hinarap ang anak.

“Hindi mo na siya puwedeng pigilan sa pag-alam ng katotohanan.”

“Hindi mo alam kung ano ang mangyayari kapag nalaman niya!”

“Mas karapatan niyang malaman kaysa sa iyo na magpasya kung ano ang dapat niyang malaman!”

Napatingin si Jen sa asawa.

“Clint, ano ang tinatago mo sa akin?”

Hindi ito sumagot. Sa halip, lumapit ito at iniabot ang kamay sa kanya.

“Jen, umuwi na tayo. Please.”

Umiling siya.

“Hindi ako aalis hangga't hindi ninyo sinasagot ang mga tanong ko.”

Sa unang pagkakataon, tila nawalan ng lakas si Clint na pilitin siya.

Kinuha ni Jen ang dokumento at ang liham ng kanyang ina. Ngunit bago niya tuluyang maisara ang kahon, may napansin siyang isa pang larawan sa ilalim nito.

Tatlong tao ang naroon: ang kanyang ina, si Don Alejandro, at si Lyndon.

Sa likod ng larawan ay may petsa at isang pangungusap.

Ang gabing ito ang dahilan kung bakit kailangang itago ang tunay na pagkatao ni Jen.

“Anong ibig sabihin nito?” tanong niya.

Biglang namutla si Don Alejandro.

“Nasaan mo nakuha iyan?”

“Sa loob ng kahon. Ano ang ibig sabihin nito?”

Hindi agad nakasagot ang matanda. Tumingin muna ito kay Lyndon, na ngayon ay nakatayo sa may pintuan.

“Dahil ang taong tunay na nakakaalam ng pinagmulan mo,” mahinang sabi ni Don Alejandro, “ay hindi ako.”

Napatingin si Jen kay Lyndon.

Ngunit bago pa ito makapagsalita, may kumatok nang malakas sa p***o.

Isang tauhan ng club ang pumasok, hingal na hingal.

“Sir Alejandro, may dumating pong babae. Hinahanap niya si Jen.”

“Sino?” tanong ni Jen.

Nanginginig ang boses ng tauhan nang sumagot.

“Si Isabella po.”

Kasunod nito, may narinig silang boses mula sa pasilyo.

“Jen, huwag kang maniwala sa kanila. Ako lang ang makapagsasabi sa iyo kung sino ka talaga.”

Napalingon si Jen sa pintuan.

At nang makita niya ang babaeng nakatayo roon, tuluyan siyang natigilan.

Kamukha nito ang babaeng nasa lumang litrato ng kanyang ina.

Ngunit ang mas nakagugulat ay ang sumunod nitong sinabi.

“Anak… sa wakas, nakita na rin kita.”