Chapter 6

“Anong ginagawa ninyong dalawa rito?”

Matalim ang boses ni Clint habang nakatingin kay Jen at Lyndon. Halatang hindi niya nagustuhan ang nadatnan, lalo na nang mapansin niyang tila may pinag-uusapan ang dalawa na ayaw nilang marinig niya.

Dahan-dahang humarap si Jen sa asawa.

“Hindi ba puwedeng makipag-usap sa uncle mo?”

“Puwede,” sagot ni Clint, ngunit hindi nawawala ang paghihinala sa mukha nito. “Pero bakit parang kailangan ninyong magtago rito?”

Napangiti nang mapait si Jen.

“Funny. Ganoon din ang gusto kong itanong sa iyo tuwing gabi kang may tinatawagan na hindi mo kayang sagutin sa harap ko.”

Saglit na natigilan si Clint.

“Hindi ito ang tamang lugar para sa mga parinig mo, Jen.”

“Then tell me, kailan ba ang tamang lugar? Sa bahay? Kapag pareho na tayong nakahiga pero kunwari tulog ka? O kapag hindi ko na kayang magtanong dahil baka masaktan na naman ako sa sagot mo?”

“Enough!” singit ni Lyndon.

Napalingon si Jen dito. Hindi niya inaasahang ito pa ang mamamagitan, gayong ito rin ang dahilan kung bakit lalo siyang naguguluhan.

“Clint,” seryosong sabi ng matanda, “ako ang tumawag kay Jen. May kailangan akong sabihin sa kanya.”

“About what?”

“About you.”

Biglang nagbago ang ekspresyon ni Clint. Mula sa pagkainis, naging malamig ang mukha nito.

“Uncle, I suggest you stay out of our marriage.”

“Matagal na akong nanatili sa labas ng mga problema mo,” sagot ni Lyndon. “At iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko.”

Napatitig si Jen sa kanilang dalawa.

May kung anong bigat sa mga salitang iyon na hindi niya maintindihan. Para bang hindi lamang pagtataksil ang itinatago ni Clint, kundi isang bagay na matagal nang alam ng pamilya nito.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong niya.

Hindi siya sinagot ni Clint. Sa halip, hinawakan nito ang kanyang braso.

“Let's go. We need to talk.”

Agad na binawi ni Jen ang braso niya.

“Don't touch me.”

Napatigil si Clint. Maging si Lyndon ay tila nagulat sa ginawa niya.

Sa unang pagkakataon, hindi natakot si Jen sa posibilidad na magalit ang asawa niya.

“Gusto kong malaman kung ano ang tinatago ninyo sa akin,” mariin niyang sabi.

“Wala kang kailangang malaman,” sagot ni Clint.

Napatawa siya nang mahina, ngunit walang saya sa kanyang mukha.

“Talaga? Asawa mo ako, Clint. Hindi ako estrangherang puwedeng utuin sa tuwing may tanong ako.”

“Jen, you're making a scene.”

“Hindi. Ikaw ang gumagawa ng dahilan para hindi ako makaalam ng totoo.”

Bago pa makasagot si Clint, inilabas ni Lyndon ang cellphone nito.

“Kung ayaw mong maniwala sa akin, baka maniwala ka sa isang bagay na matagal nang nakatago.”

May ipinakitang litrato si Lyndon.

Nang makita iyon ni Jen, para siyang nawalan ng lakas sa mga tuhod.

Isang babae ang nasa litrato, nakayakap kay Clint sa harap ng isang hotel. Hindi malinaw ang mukha ng babae dahil nakatalikod ito, ngunit pamilyar na pamilyar ang relo sa pulso nito.

Ang relo na regalo niya sa asawa noong kanilang ikatlong anibersaryo.

“Anong petsa ito?” halos pabulong niyang tanong.

“Tatlong taon na ang nakalipas,” sagot ni Lyndon.

Tatlong taon.

Tatlong taon na niyang pinaniwalaan ang sarili na nagsisikap si Clint na maging mabuting asawa. Tatlong taon na niyang ipinagtanggol ito sa harap ng mga taong nagdududa sa kanilang pagsasama.

At ngayon, may ebidensiya siyang hindi niya kayang ipaliwanag.

“Who is she?” tanong niya, nanginginig ang boses.

Hindi sumagot si Lyndon.

Si Clint ang nagsalita.

“It's not what you think.”

Napatingin si Jen sa kanya. “Then explain it.”

Nanatiling tahimik ang lalaki.

“Explain it, Clint!”

“Hindi mo maiintindihan.”

Parang may kung anong naputol sa loob ni Jen.

Iyon na naman ang sagot nito. Ang parehong dahilan sa tuwing nahuhuli siya sa kasinungalingan.

Hindi mo maiintindihan.

“Subukan mo akong bigyan ng pagkakataong umintindi,” bulong niya. “Kahit minsan lang, huwag mo akong tratuhing tanga.”

Saglit na tila may pag-aalinlangan sa mga mata ni Clint. Ngunit mabilis din iyong napalitan ng malamig na ekspresyon.

“Umuwi tayo. Pag-uusapan natin ito sa bahay.”

Umiling si Jen.

“Hindi. Sa pagkakataong ito, ako ang magdedesisyon kung kailan kita pakikinggan.”

Tumalikod siya at naglakad pabalik sa venue. Hindi niya alam kung saan siya pupunta pagkatapos ng gabing iyon, pero alam niyang hindi na niya kayang bumalik sa dating buhay na puno ng pagdududa.

Bago siya tuluyang makapasok, narinig niya ang mahinang boses ni Lyndon sa likuran.

“Jen, wait.”

Huminto siya.

“May isa pa akong kailangang sabihin sa iyo.”

Hindi siya lumingon. “Ano na naman?”

“Ang babaeng nasa litrato…”

Sandaling natahimik si Lyndon.

“Hindi siya ang babaeng kinatatakutan mong kalabanin.”

Dahan-dahang humarap si Jen.

“Then who is she?”

Tumingin si Lyndon kay Clint, na ngayon ay nakatayo ilang hakbang lamang ang layo nila. Bakas sa mukha nito ang galit, ngunit sa ilalim niyon ay may takot na hindi pa nakita ni Jen kailanman.

“Siya ang babaeng ipinangako ni Clint na pakakasalan niya bago ka pa niya nakilala.”

Nanlamig ang buong katawan ni Jen.

“Impossible,” bulong niya. “Ako ang pinili niya.”

“Talaga bang ikaw ang pinili niya?” tanong ni Lyndon.

Bago pa siya makasagot, biglang lumapit si Clint at inagaw ang cellphone mula sa kamay ng uncle nito.

“That's enough!”

Ngunit huli na.

Nakita na ni Jen ang pangalan sa likod ng litrato, nakasulat sa maliit na sulat-kamay.

Isabella.

Pangalan ng babaeng ilang buwan na niyang pinaghihinalaang karelasyon ng kanyang asawa.

Napahawak siya sa dibdib.

Kung si Isabella ang babaeng ipinangako ni Clint na pakakasalan, bakit siya ang naging asawa nito?

At higit sa lahat, ano ang totoong dahilan kung bakit sila nagkakilala?

“Clint…” mahinang tawag niya.

Hindi ito sumagot.

Sa halip, tumunog ang cellphone ni Jen.

Isang mensahe mula sa hindi kilalang numero.

Kung gusto mong malaman kung bakit ka talaga pinakasalan ni Clint, pumunta ka bukas sa 101 Club. Mag-isa ka lang.

Nang tumingin siya sa screen, may isa pang mensaheng pumasok.

At Jen, huwag kang magtiwala kay Lyndon. Mas marami siyang kasalanan kaysa sa asawa mo.

Dahan-dahang itinaas ni Jen ang kanyang mga mata.

Nakatitig sa kanya si Lyndon.

Sa unang pagkakataon, hindi niya alam kung sino sa dalawang lalaki ang mas dapat niyang katakutan.