LOGINTatlong linggo na ang nakalipas at tapos na ang bakasyon ni Scarlett. Kailangan na niyang bumalik sa paaralan kung saan hindi siya masyadong nasisiyahan. Maagang-maaga pa lang ay nag-iimpake na siya ng kanyang mga gamit at inilalagay sa sasakyan.
Tinutulungan siya ng kanilang kasambahay na si Sheila sa pagbubuhat ng mga gamit at pagkuha ng mga bagay na nakalimutan niyang isama. "Sheila," tawag niya. "Ano po iyon, Binibini?" sagotKaya nais niyang masusing suriin ang lahat at alamin ang mga nangyayari, lalo na dahil sa pagiging masinop ng kanyang ina. "Hindi ba malulungkot ang kasintahan mo kapag nalaman niyang hindi ka makakapunta?" tanong ni Nelly. "Sino? Si Ethan?" umirap si Scarlett. "Hindi ko siya kasintahan at hindi rin kami magkarelasyon." "Akala ko ba inaya ka niyang lumabas?" nagtatakang tanong ni Nelly. "Inaya niya ako, pero tinanggihan ko. Mas gusto kong manatili kaming magkaibigan," sagot ni Scarlett. "Naku..." kinagat ni Nelly ang kanyang labi at nagkibit-balikat. "Huwag kang mag-alala, ikukuwento ko sa'yo bukas ang lahat ng nangyari sa salu-salo." Masiglang sabi ni Nelly at niyakap nang mahigpit si Scarlett bago umalis. Naghiwalay ang kanilang landas at umuwi na si Scarlett sa kanyang tirahan. Pagkarating niya, agad siyang naligo at humiga upang magpahinga. Binuksan niya
Tatlong linggo na ang nakalipas at tapos na ang bakasyon ni Scarlett. Kailangan na niyang bumalik sa paaralan kung saan hindi siya masyadong nasisiyahan. Maagang-maaga pa lang ay nag-iimpake na siya ng kanyang mga gamit at inilalagay sa sasakyan. Tinutulungan siya ng kanilang kasambahay na si Sheila sa pagbubuhat ng mga gamit at pagkuha ng mga bagay na nakalimutan niyang isama. "Sheila," tawag niya. "Ano po iyon, Binibini?" sagot ng kasambahay. "Maaari mo bang kunin ang bag na nasa tabi ng aking kama? 'Yung binili ko noong nakaraang linggo sa pamilihan," utos ni Scarlett. "Sige po," sagot ni Sheila at agad itong kinuha. Samantala, bumalik naman si Scarlett sa loob ng bahay upang kumuha ng pagkain na dadalhin niya sa biyahe. Pagbalik ni Sheila sa labas, wala na si Scarlett. Inilagay na lang ng kasambahay ang bag sa likod ng sasakyan habang
"Tara, magsaya naman tayo!" sigaw ni Lily. Iminungkahi naman ni Josh na maglaro sila. Napagkasunduan nilang maglaro ng hula-galaw, kung saan magkakalaban ang mga lalaki at mga babae. Bago magsimula, umorder muna si Scarlett ng pagkaing Tsino at pagkatapos ay bumalik na sa kanila. "Ah... elepante?" hula ni Ethan sa ginagawa ni Josh, ngunit umiling lang ang huli at inulit ang kilos—itinakip ang braso sa ilong at parang may pinupulot sa sahig. "Ah... hayop na mahabang ilong!" sigaw ni Ethan. "Tama!" masayang sigaw ni Josh at bumalik sa kanyang pwesto. Pagkatapos ay si Lily naman ang tumayo. Iginagalaw nito ang buong katawan nang napakalakas kaya hindi maintindihan ni Scarlett kung ano ang ipinapahiwatig nito. "Ano 'yan? Uod?" tanong ni Scarlett. Umiiling lang si Lily at patuloy na gumagalaw hanggang sa matapos ang oras nito. "Scarlett! Wataw
Nasa sala sina Scarlett at Lily habang nanonood ng telebisyon. Napatawa sila sa isang sinabi ng tauhan sa palabas, at pagkatapos ay matagal na tumitig si Scarlett sa kaibigan. "Bakit mo ako tinititigan nang ganoon?" tanong ni Lily. Nakita mo na ang tingin ko sa'yo, pero parang hindi mo napansin kung paano ka tingnan ni Josh buong hapon? Kitang-kita na mahal na mahal ka niya," sabi ni Scarlett. Tandang-tanda pa niya kung paano tumitig si Josh kay Lily na parang ito lang ang tao sa buong mundo. "Alam mo, bihirang mangyari ang ganyan. Maaaring hindi ka na makakahanap ng ibang taong titingin sa'yo nang ganyan," dagdag pa niya. "Hay naku, Scarlett. Sinabi ko na sa'yo, ayoko muna ng ganyan. Hindi pa ako handa," sagot ni Lily habang iniikot ang kanyang mga mata. "Paano kung dumating ang panahong gusto mo na, pero wala na?" tanong ni Scarlett. "Bakit ka ba biglang naging eksperto sa
Sige, pero pangako ninyong hindi malalaman ng iba, lalo na niya," bulong ng babae, at sumang-ayon naman si Adrian. "Oo, siya nga ang kasama niya. Nandito rin siya kahapon," pag-amin nito. Napangiti lang si Adrian at hindi na nagsalita pa. Umalis siya habang naiwan ang pera sa mesa. Paglabas niya ay dumiretso siya sa kanyang sasakyan at napabuntong-hininga. Bigla niyang pinukpok ang manibela upang ilabas ang matinding galit na kanyang nararamdaman. Alam niyang si Vivian ang may kagagawan ng lahat. Napakatuso at napakasama ng ugali nito. Paano niya nagawang gawin iyon gayong maaaring si Ethan ang kasintahan ng kanyang anak? Paano niya nagawang kunin ang lalaking iyon kahit alam niyang ito ang gusto ng kanyang anak? Hindi alam ni Adrian kung ano ang gagawin. Tinitigan niya ang kanyang telepono at nag-isip kung dapat ba niyang sabihin kay Scarlett ang katotohanan—na ang kanyang sariling ina ay nakikipagt
Paglabas ni Adrian mula sa banyo, nakita pa rin niya si Scarlett na nakaupo kasama sina Lily at Josh. Bakas sa mukha ng dalaga ang lungkot, marahil dahil umalis na si Ethan—at alam na alam naman ni Adrian kung saan ito patungo. Iniwasan niya ang tingin at sinabi sa kasama na kailangan na nilang umalis. Matapos niyang bayaran ang kanilang kinain, nauna na siyang lumabas habang sunod naman ang kasama. "Bakit kailangang maaga tayong umalis? Wala pa man tayong nakakain," tanong ng babae habang nagmamaneho sila palayo at papunta sa abalang kalsada. "Paumanhin, ngunit may mahalaga akong asikasuhin," sagot ni Adrian nang mahinahon. Wala namang masamang ginawa ang kasama, ngunit wala rin itong lugar sa puso ni Adrian at wala siyang balak na magkaroon ng anumang ugnayan dito. "Saan naman tayo pupunta?" tanong pa nito. "Ihahatid na lang kita sa inyo. Sa totoo lang, wala pa akong balak na magkaroon ng seryosong







