LOGINShare
บทที่ 3
Last Updated:
2025-12-31 20:14:45“เชิญครับ…” วิทย์ผายมือให้วศินได้ออกจากห้องไปจนพ้นประตูวิทย์จึงปิดประตูทันที
“เฮ้อ”
“คุณวศินเขาว่ายังไงบ้างครับนาย”
“มันจะมาขอซื้อเครื่องประดับรูปหงส์สีขาวแต่ฉันไม่ขายให้มัน เพราะมันเป็นสมบัติของตระกูลกูคงขายให้ใครไม่ได้”
“ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเครื่องประดับรูปหงส์สีขาวทำไมคุณวศินถึงอยากซื้อ”
“ฮึ ที่มันอยากได้เพราะมันจะเอามาเกร็งกำไรแค่นั้นแหละ คนอย่างมันชอบทำอะไรแบบนี้อยู่แล้วมันไม่ได้ชอบเครื่องประดับเราจริงหรอก”
“มันก็จริงอย่างที่นายว่านะครับ ผมเองยังดูออกเลยว่าคนแบบนี้คิดจะทำอะไรแต่ตื้น ๆ”
“อืม ปล่อยมัน มึงไปทำงานของมึงเถอะ” เขาบอกวิทย์จนงิทย์โค้งคำนับอย่างสุภาพและจึงเดินออกไปจากห้องทำงานของเขาทันทีทำให้ภายในห้องทำงานตอนนี้มีแค่เขาคนเดียวและเขาเองกับหวนคิดถึงสาวน้อยเมื่อคืนว่าตอนนี้เธอเป็นอย่างไรบ้าง
คฤหาสน์จันทรวงศ์
เธอย่างก้าวเข้ามาในคฤหาสน์หรือบ้านของบีมเองที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอและคนข้างในต่างเป็นมิตรกับเธอถึงเธอจะไม่มีฐานะร่ำรวยเหมือนคนอื่นแต่ทุกคนปฏิบัติกับเธอในฐานะเท่ากัน
“ตอนนี้คุณหนูอยู่ข้างบนรอสักครู่นะคะ” แม่บ้านของบีมเอ่ยน้ำเสียงใจดีจนเธอระบายยิ้มและพยักหน้ารับอย่างเข้าใจเมื่อเธอรอไม่นานบีมจึงลงมาด้านล่างและเห็นเธอกำลังนั่งรอบีมอยู่
“มาแล้วเหรอแก…”
“อื้อ อิมเพิ่งมาถึงนะว่าแต่กระเป๋าของอิมอยู่ไหนเหรอ” เธอถามหากระเป๋าของเธอเพราะในกระเป๋าของเธอมีทั้งกระเป๋าเงินและของจิปาถะต่าง ๆ
“อ๋อ เดี๋ยวฉันหยิบให้พอดีแม่บ้านของฉันหยิบมาและเห็นแกลืมเอาไว้ว่าแต่ฉันนะคิดว่าแกจะค้างที่นี้ซะด้วยอีกแล้วเมื่อคืนแกไปไหนมาฉันกลับมาที่โต๊ะก็ไม่เห็นแกแล้ว”
“เอ่อ…คืออิม…” บีมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและสังเกตได้ว่าเธอมีความกังวลอะไรอยู่
“มีอะไรรึเปล่า บอกฉันมาได้นะ…”
“คือ…ถ้าอิมเล่าให้บีมไปบีมจะไม่โกรธอิมใช่ไหม” เธอถามด้วยกังวลเพราะเธอกลัวเพื่อนตนเองมาว่าตน
“คิกคิก ฉันจะไปว่าแกเรื่องอะไรได้ล่ะ แกเป็นเพื่อนฉันนะมีอะไรเราก็บอกกัน ช่วย ๆ กันมาตลอดแกมีเรื่องทุกข์อะไรแกมาระบายกับฉันได้ฉันนะ” บีมจับมือเธอเพื่อที่จะให้เธอคลายกังวลลงเพราะเธอเป็นคนที่เก็บความรู้สึกคนเดียวถ้าเพื่อนไม่ถามเธอก็เก็บมันไว้แบบนี้ไปตลอด
“ขอบคุณนะบีม อิมรู้สึกมีความสุขมากเลยนะที่อิมมีเพื่อนดี ๆ ตอนนี้ใยชีวิตของตัวอิมก็แทบไม่เหลือใครแล้วรวมถึงพ่อแม่ชีวิตของอิมอยู่คนเดียวมาตลอด ขอบคุณจริง ๆ นะที่บีมยังคบเพื่อนคนอย่างอิมนะ”
“ไม่เป็นไร ฉันรู้นะว่าชีวิตของแกก็ไม่ค่อยดีแล้วที่บ้านแกตอนนี้ยังรังแกแกเกมือนเดิมอยู่ไหม” บีมถามเธอจนเธอค่อย ๆ พยักหน้ารับ
“เฮ้อ~ ฉันนะอยากจะพาแกมาอยู่กับฉันมาก ๆ เลยนะแกจะได้ไม่ต้องอยู่แบบนั้นด้วยแกมาอยู่กับฉันม่ะ ฉันนะอยากมีเพื่อนมานั่งคุยเม้ามอยตามประสาผู้หญิงจัง”
“คิกคิก อิมก็อยากอยู่นะแต่อิมเกรงใจคนในบ้านของบีมนะแต่ไม่เป็นไรถ้าบีมเบื่อก็เรียกอิมมาหาก็ได้”
“อื้อ โอเค~ เข้าเรื่องนั้นดีกว่าแกเล่ามาเลยนะว่าเมื่อคืนแกหายไปไหนมา” เมื่อบีมถามเธออีกครั้งจนเธอตัดสินใจเล่าตั้งแต่แรกจนทำให้สิ่งที่บีมฟังอึ้งไปชั่วขณะที่เธอเล่า
“แกว่าไงนะ! แกโดนคนมอมยาและแกไปนอนกับผู้ชายเหรอ”
“อื้อ ใช่ แต่คนที่มอมยาอิมนะอิมไม่แน่ใจว่าเป็นใครเพราะมีช่วงหนึ่งที่อิมนั่งโซฟาและมีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามานั่งกับอิมด้วยแต่อิมอึดอัดที่เขาเข้ามาวุ่นวายกับอิมจนอิมเข้าห้องน้ำและกลับมาอิมก็ไม่เห็นผู่ชายคนนั้นแล้วแต่น้ำที่อิมกินนะพอผ่านไปหลายชั่วโมงอิมรู้สึกแปลก ๆ มันร้อน ๆ หนาว ๆ จนบอกไม่ถูก”
“เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าแกโดนยาปลุกเซ็กซ์อะ ใครมันมาวางยาใส่เพื่อนฉันเนี่ยเดี๋ยวฉันจะให้พี่บลูมาจัดการ” บีมตอบด้วยน้ำหงุดหงิดและไม่คาดคิดว่าเธอจะโดนยาปลุกเซ็กซ์จากคนที่คิดไม่ดี
“แกจำหน้าคนวางยาได้ไหมว่ามันเป็นใคร ฉันจะให้พี่ชายของฉันลากตัวมันมา”
“อิมไม่ได้ถามชื่อเขาอะ แต่เขาหน้าตาดีอยู่เหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะอิมเองก็ปลอดภัยแล้วด้วยไม่ต้องไปทำอะไรเขาหรอกนะ” เธอบอกบีมเพราะเธอไม่อยากมีปัญหากับคนอื่นเธออยากใช้ชีวิตแบบสงบสุข
“เฮ้อ~ โอเคแต่ยังไงแกต้องระวังให้มากขึ้นนะฉันเองก็ไม่คาดคิดด้วยซ้ำว่าจะมีคนเข้ามาใส่ยาให้แกกินทั้งที่บ้านของฉันมีบอร์ดี้การ์ดยังไงฉันขอโทษด้วยนะที่ฉันดูแลแกไม่ดีทั้งที่มันเป็นวันเกิดของฉันแต่ฉันปล่อยให้แกมาเจอแบบนี้อีก ขอโทษน้า~”
“ไม่เป็นไรนะบีม อิมเข้าใจอีกอย่างอิมพลาดเองด้วย บีมไม่ผิดหรอกนะอย่าโทษตัวเองเลย”
“อื้อ ขอบคุณนะ ฉันนะโครตรักแกเลยนะเพราะแกจิตใจแบบนี้ไงยิ่งทำให้ฉันรักแกมาก ๆ ด้วย”
“จ้า อิมก็รักบีมเหมือนกันนะ ขอบคุณเช่นกันนะ…”
“อื้อ หลังจากแกโดนไอ้นั้นมันใส่ยาและแกไปอยู่ที่ไหนมาอะ”
“เอ่อ…หลังจากที่อิมโดนยาปลุกเซ็กซ์มีผู้ชายคนหนึ่งช่วยอิมเอาไว้เขาเป็นผู้ชายรูปร่างวูงโปร่ง ผิวพรรณอมน้ำผึ้ง ใบหน้าของเขาหล่อเลย และที่อิมสังเกตเขามีรอยสักรูปมังกรตรงคอมาถึงแขน” เธอเอ่ยลักษณะผู้ชายคืนนั้นที่เธอมีวันไนท์กับเขาจนบีมครุ่นคิดเหมือนมีบางอย่างที่จะพูดอะไร
“มีอะไรรึเปล่าบีม…” เธอถามบีมจนบีมชะงักค้างและหันมาคุยกับเธอ
“ว้ายย! ผู้ชายคนนั้นที่แกนอนกับเขาเขาเป็นเพื่อนพี่ชายของฉัน!”
“อะ อะไรนะ เพื่อนของพี่ชาย!”
“ก็ใช่นะสิ เขาเป็นเพื่อนสนิทกับพี่บลูพี่ชายของฉันตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ ตอนฉันยังเป็นเด็กฉันก็เคยเล่นกับเขาเหมือนกัน”
“….” เธออึ้งกับสิ่งที่บีมเอ่ยออกมาจริง ๆ เธอไม่รู้จักเขาหรอกแต่เธอแค่ไม่คาดคิดว่าเธอจะมานอนกับผู้ชายเป็นใกล้ตัวเพื่อนของเธอ
“แล้วพี่ยัคฆ์เขาได้ทำอะไรแกไหม”
“เอ่อ…ทำนะเมื่อคืนอิมก็นอนกับเขาและอิมก็ออกมาโดยที่เขาไม่รู้ตัวด้วยนะ”
“จริงปะ! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่ยัคฆ์จะนอนกับแกอ่ะ”
“ทำไมล่ะ”
“ที่ฉันรู้มาจากเพื่อนพี่บลูนะแกชอบซื้อกินและไม่เคยที่จะนอนกับผู้หญิงคนไหนเลยแล้วอีกอย่างพี่ยัคฆ์ไม่ชอบการผูกมัดกับใครเลยล่ะ แต่ฉันก็ขอเตือนไว้ก่อนนะเพื่อนพี่บลูเขาเจ้าชู้พอสมควรเห็นเงียบ ๆ แบบนั้นเจ้าชู้ตัวพ่อเลยนะ”
“อืม อิมคงไม่ได้เจอเขาแล้วล่ะเพราะเขาไม่รู้ว่าอิมเป็นใครน่าจะหาตัวอิมยากพอสมควรเพราะเมื่อคืนอิมยอมรับว่ามันเกิดจากความพลาดของอิมถ้าอิมไม่กินน้ำนั้นที่มียาอิมก็คงไม่รู้จักกับผู้ชายคนนั้นอยู่ดี…”
“ฉันเข้าใจนะ อีกอย่างเรากลับไปแก้อะไรไม่ได้แล้วแกเองก็ต้องซื้อยามากินด้วยล่ะ ถ้าเกิดพลาดท้องขึ้นมาซวยแน่ ๆ เราสองคนยังเรียนกันไม่จบด้วย”
“อื้อ ขอบใจนะที่เป็นห่วงอิมนะ งั้นอิมกลับบ้านก่อนนะอยู่นานแล้วด้วยเดี๋ยวตอนเย็นอิมต้องทำงานด้วยอีก”
“ให้ฉันไปส่งไหมแก เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้านให้ก็ได้”
“ไม่เป็นไรบีม เดี๋ยวอิมกลับเองขอบคุณนะที่เก็บกระเป๋าอิมไว้นะ ไว้เจอกันนะ บ๊าย~” เธอลุกขึ้นจากโซฟาและโบกมือลาให้กับบีมจนบีมระบายยิ้มและโบกมือลาให้กับเธอ
Latest chapter
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 6
“อื้อ~ คุณ ม…มันเสียว…” เธอบอกอย่างไม่อายเพราะเธอรู้สึกเสียวจริง ๆ จนเขากับพอใจแต่ตอนนี้เขาเองอยากจะพอใจมากกว่าเดิมโดยปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของเธอออกและดึงกางเกงของเธอออกให้พ้นทางจนเหลือแพนตี้ปกคลุมกลีบกุหลาบงามไว้“อ้าขาออก…” เขาออกคำสั่งจนเธอเองกับไม่กล้าอ้าขาออกเพราะตอนนี้เธอกับอายจนเธอไม่กล้ามองหน้าเขาและความรู้สึกในหนึ่งปีก่อนมันฉายกลับมาหาเธอเมื่อเขาเห็นเธอไม่อ้าขาเขาจึงกลับเปิดออกให้กว้างขึ้นและเขาทำการถอดสูทออกจากตัวของเขาให้พ้นทางรวมถึงเสื้อเชิ้ตสีดำเขาทำการปลดกระดุมออกสามเม็ดจนเห็นแผงอกและรอยสักตรงหน้าอกอย่างชัดเจนเธอรอบกืนน้ำลายที่เขาทำเพราะมันช่างทำให้เลือดในกายของเธอกับพุ่งทะยานขึ้นและหุ่นของเขาทั้งล้ำและรวมถึงมัดกล้ามเป็นมัดที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักจนเธออยากลูบและเพื่อที่จะสัมผัสมันแต่มันก็ได้แค่คิดเพราะเธอเองกับไม่กล้าทำสิ่งนั้น แต่ในไม่ช้าเขาเองจึงถอดเสื้อของเธอจนเธอยอมอย่างง่ายดายทำให้เธอเหลือบราเซียปกคลุมหน้าอกนิ่มไว้เราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าตอนนี้เขาอยากจะจับกินมันจนไม่เหลือเพราะหุ่นของเธอช่างนุ่มนิ่มและน่าสัมผัสรวมถึงผิวพรรณของเธอขาวอมชมพูยิ่งทำให้เขากับตื่นเต
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 5
“สวัสดีค่ะคุณพยัคฆ์…” สุดาเอ่ยสวัสดีเขาจนเขาทอดมองไปผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งก้มหน้าก้มตาไม่คิดที่จะมองหน้าเขาจนเขารู้สึกแอบหงุดหงิดในใจ“ฮึ ลูกสาวของเธอเหรอ…” เขาถามสุดาจนสุดามองไปที่เธอจนเห็นเธอยืนก้มหน้าไม่มองมาที่เขา“ใช่ค่ะ…”“ทำไมไม่มองหน้าฉัน…” เมื่อเขาให้เธอเงยหน้ามองมาที่เขาจนเธอเองชะงักกับคนที่อยู่เบื้องหน้าเพราะเขาคนนั้นคือคนที่เธอนอนกับเขาเมื่อหนึ่งปีก่อน ส่วนเขาเองก็ไม่ต่างจากเธอและไม่คิดว่าจะเจอเธอด้วยสถานการณ์แบบนี้“คุณ…” เธอเอ่ยเรียกเขาส่วนเขาเองต่างชะงักและไม่คาดคิดว่าคนที่เขาวันไนท์เมื่อปีที่แล้วกับมานั่งตรงหน้าเขาเพราะเขาตามเธอมานานเกือบหนึ่งปีและไม่คาดคิดว่าเธอจะเป็นลูกของสุดาที่ติดหนี้ของเขาเขาจึงเปลี่ยนสีหน้าเรียบนิ่งอย่างเคย“ฮึ ได้เจอกันสักทีนะ สาวน้อย…” เขากระตุกยิ้มมุมปากจนสาวน้อยข้างหน้าต่างรอบกลืนน้ำลายตัวเองเพราะสายตาที่เขามองนั้นมันช่างแปลกเหลือเกิน“คุณพยัคฆ์รู้จักนางนี่ด้วยเหรอคะ?”“ฮึ ก็ลองถามลูกสาวดูสิว่ารู้จักผมรึเปล่า…” เขาย้อนถามกลับจนทำให้เธอต่างก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาเพราะยิ่งเขามองเธอมันยิ่งทำให้เธอนึกถึงคืนนั้นระหว่างเราสองคน“มึงรู้จักคุณพยัคฆ์ด้วย
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 4
1 ปีผ่านไป…บรื๊นนน~ เอี๊ยดด!รถสีดำทมิฬราคาสิบล้านหยุดจอดตรงหน้าสลัมแห่งหนึ่งที่มีผู้คนต่างเดินกันไปมาภายในรถเขากำลังทอดมองภายนอกที่ผู้คนต่างเดินกันรวมถึงลูกน้องคนสนิทของเขาและที่เขาต้องมาที่นี้ได้เพราะต้องมาทวงหนี้สำหรับคนที่ไม่คิดจะจ่ายเงินให้กับเขาเขาจึงต้องพาตัวเองมาถึงที่เบื้องหน้าเขาจะมีบริษัทใหญ่แต่เบื้องหลังของเขาทำหลายอย่างรวมถึงให้ผู้คนมากู้เงินกับเขาได้ วิทย์ทำการลงจากรถและไปอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูให้เขาได้ลงจากรถ ขายาวก้าวลงที่พื้นเขาจึงกระชับชุดสูทของเขาให้เข้าที่เขาทำการสวมแว่นตาสีดำเพราะแสงแดดสาดส่องเข้ามาในดวงตาของเขาและผู้คนต่างมองร่างสูงที่กำลังย่างก้าวเข้ามาที่สลัมรวมถึงลูกน้องและเหล่าบอร์ดี้การ์ดของเขาที่เดินมาจากด้านหลัง“บ้านสุดาอยู่ตรงไหน”“บ้านสุดาอยู่ตรงกลาง ๆ ครับนาย”“อืม โอเค” เขาจึงมุ่งหน้าเดินไปที่บ้านสุดาด้วยสุขุมทุกคนต่างมองเขาเป็นสายตาเดียวและนาน ๆ ครั้งหรือแทบไม่มีเลยจะมีคนหน้าตาดีเข้ามาที่แห่งนี้เพราะส่วนตัวเขาเองเพิ่งจะได้มาครั้งแรกและส่วนใหญ่เขาจะให้ลูกน้องของตนเองมาจัดการแทนเขาแต่ครั้งนี้ที่เขาต้องลงมาเพราะบ้านนั้นเบี้ยวจ่ายของเขามาหลายงวดเขาจึงจำเ
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 3
“เชิญครับ…” วิทย์ผายมือให้วศินได้ออกจากห้องไปจนพ้นประตูวิทย์จึงปิดประตูทันที“เฮ้อ”“คุณวศินเขาว่ายังไงบ้างครับนาย”“มันจะมาขอซื้อเครื่องประดับรูปหงส์สีขาวแต่ฉันไม่ขายให้มัน เพราะมันเป็นสมบัติของตระกูลกูคงขายให้ใครไม่ได้”“ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเครื่องประดับรูปหงส์สีขาวทำไมคุณวศินถึงอยากซื้อ”“ฮึ ที่มันอยากได้เพราะมันจะเอามาเกร็งกำไรแค่นั้นแหละ คนอย่างมันชอบทำอะไรแบบนี้อยู่แล้วมันไม่ได้ชอบเครื่องประดับเราจริงหรอก”“มันก็จริงอย่างที่นายว่านะครับ ผมเองยังดูออกเลยว่าคนแบบนี้คิดจะทำอะไรแต่ตื้น ๆ”“อืม ปล่อยมัน มึงไปทำงานของมึงเถอะ” เขาบอกวิทย์จนงิทย์โค้งคำนับอย่างสุภาพและจึงเดินออกไปจากห้องทำงานของเขาทันทีทำให้ภายในห้องทำงานตอนนี้มีแค่เขาคนเดียวและเขาเองกับหวนคิดถึงสาวน้อยเมื่อคืนว่าตอนนี้เธอเป็นอย่างไรบ้างคฤหาสน์จันทรวงศ์เธอย่างก้าวเข้ามาในคฤหาสน์หรือบ้านของบีมเองที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอและคนข้างในต่างเป็นมิตรกับเธอถึงเธอจะไม่มีฐานะร่ำรวยเหมือนคนอื่นแต่ทุกคนปฏิบัติกับเธอในฐานะเท่ากัน“ตอนนี้คุณหนูอยู่ข้างบนรอสักครู่นะคะ” แม่บ้านของบีมเอ่ยน้ำเสียงใจดีจนเธอระบายยิ้มและพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 2
The King Condoภายในห้องนอนมีเสียงเครื่องแอร์กำลังทำงานจนแสงอาทิตย์สาดส่องมาถึงตัวของเขาที่กำลังนอนอยู่บนที่นอนคิงไซส์เขาจึงเริ่มรู้สึกตัวและค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ทำให้เขาต้องหรี่ตาทันทีเพราะแสงอาทิตย์สาดเข้ามาถึงภายในห้องของเขา เขาจึงคลำที่นอนข้าง ๆ ที่มีอีกฝ่ายแต่กับว่างเปล่าจนเขาลืมตาขึ้นมาทันที เขารู้ตัวเองว่าเมื่อคืนเขานอนกับผู้หญิงในงานวันเกิดน้องสาวของเพื่อนตนเองและผู้หญิงที่เขาได้นอนด้วยเขารู้สึกยังตราตึงที่มีกิจกรรมเร่าร้อนกับเธอเพราะเธอทั้งสดและใหม่ที่ทำให้เขารู้สึกสนใจเป็นพิเศษในคืนนั้นกับเป็นครั้งแรกของเธอ…“ฮึ หนีไปจนได้สินะ…” เขาพรึมพรำกับตัวเองเขาจึงลุกออกจากที่นอนแต่ในช่วงเขาเปิดผ้าห่มกับเห็นสีแดงสดเปื้อนบนที่นอนคิงไซส์ของเขายิ่งทำให้เขาผุดรอยยิ้มที่ไม่อาจคาดเดาได้เพราะเขารู้ว่าคืนนั้นเธอบริสุทธิ์และเป็นเขาคนแรกที่เปิดซิงให้กับเธอ เขาจึงุกไปชำระร่างกายเพราะเมื่อคืนเขากินเธอจนกว่าจะได้นอนเกือบรุ่งเช้าของอีกวันเขาจึงเดินด้วยสภาพเปลือยเปล่าเพื่อไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุม15 นาทีต่อมา…หลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จเขาจึงเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวซึ่งที่นี้มันเป็นคอนโดของเขาเองน
One Night มาเฟียเจ้าหนี้ บทที่ 1
เช้าต่อมา…The King Condoแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาภายในห้องจนทั้งสองคนต่างไม่รู้เป็นเวลาเช้าแล้วเพราะเขาและเธอกว่าจะได้นอนเกือบเช้ามืดของอีกวันจนทั้งสองต่างเหนื่อยกิจกรรมเร้าร้อนเมื่อคืนแต่เธอเริ่มรู้สึกเหมือนมีแสงอะไรไม่รู้มาส่องที่ดวงตาของเธอจนเธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาดวงตาคู่สวยกวาดมองภายในห้องรอบ ๆ“0_0” ดวงตาใสกระจ่างเบิกกว้างเป็นไข่ห่านเธอจึงประคองตนเองเพื่อลุกแต่กับมีอะไรมาหน่วงที่ท้องของเธอเธอจึงเปิดผ้าห่มยิ่งทำให้ดวงตาใสเบิกกว้างอีกครั้งเพราะร่างกายของเธอเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์และมีมือปริศนาวางบนหน้าท้องแบนราบของเธอ เธอจึงค่อย ๆ หันไปเห็นแผนหลังกว้างที่นอนคว่ำหันข้าง“กรี๊ดด! อุ๊บ!” เธอส่งเสียงกรีดร้องเบา ๆ ออกมาด้วยความตกใจจนเขาเริ่มขยับตัวเล็กน้อย เธอกำลังนั่งนึกเหตุการณ์ของเมื่อคืนสิ่งที่เธอจำได้ก็คือเธออยู่งานวันเกิดของ บีม เพื่อนสนิทในมหาวิทยาลัยเพราะบีมได้เชิญชวนเธอมางานวันเกิดจนเธอค่อย ๆ นึกเรื่องราวที่ผ่านมาจนเธอเริ่มเห็นเหตุการณ์ลาง ๆ ว่าตนเองถูกผู้ชายคนไหนไม่รู้มานั่งกับเธอและเป็นช่วงที่เธออยากเข้าห้องน้ำจนกลับมาเธอได้ดื่มน้ำส้มคั้นหลังจากนั้นไม่นานภายในร่างกายของเธอมันเริ่
You may also like
ท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.2K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C348.9K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์83.6K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา358.9K viewsไซด์ไลน์กระหายรัก
เฮียกังฟู135 viewsเสน่ห์ซีอีโอจอมหวง
บันทึกของคนขี้อาย304 viewsเริงลับร้ายคนในสถานะ
นิยายของดวงอาทิตย์48 viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์
พราวนภา2.4K views
