เริงลับร้ายคนในสถานะ

เจ้าของร่างสูงยังโอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง

ต่อให้ช่วงเวลาของการร่วมรักกันจบลงไปแล้ว แต่ชื่นชีวาก็รับรู้ได้ว่าความพิศวาสในเรื่องนั้นก็ยังไม่เลือนหายยังตลบอบอวลไปทั่วห้องนอนใหญ่บนเตียงกว้าง ไม่ใช่แค่เขาหากเธอเองก็ต้องการ เพราะทุกครั้งที่มีโอกาสได้แนบชิด มันทำให้หญิงสาวรู้สึกได้ว่าตัวเองมีคุณค่า อย่างน้อยที่สุดเรือนร่างของเธอก็สามารถดับความปรารถนาของเขาได้

“ต้องกลับแล้วค่ะ...”

เธออยากอยู่ต่อ อยากนอนอยู่ข้างเขาตลอดไป แต่ด้วยความจำเป็นส่งผลให้ต้องยับยั้งความคิดของตัวเองไว้

“คุณฌานคะ แจ่มต้องรี...”

ไม่มีโอกาสมากพอให้ได้เอ่ยถึงความจำเป็นหรอก เพราะทันทีที่เธอเปิดปากพูดในสิ่งที่เขาไม่อยากได้ยิน ชายหนุ่มก็เคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้และจัดการปิดเสียงพูดของหญิงสาวด้วยเรียวปากชุ่มชื้น

ในขณะที่มือใหญ่ก็เลื่อนจากเอวคอดที่เขากอดกก ขึ้นมากอบกุมหน้าอกกลมแน่นของวัยสาว ส่งแรงบีบเคล้นราวกับเป็นของเล่นจนพอใจ จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นปัดป่ายหัวนิ้วโป้งไปตรงยอดปทุมถัน

“อือ คุณฌาน”

เพียงไม่นาน... คนที่คิดจะจากไปก็เผลอตัวเผลอใจอ่อนระทวยในอ้อมกอดเขาอีกครั้ง อารมณ์ที่นิ่งเฉยไปแล้วถูกปลุกขึ้นมาด้วยการกระทำเนิบช้าไม่กี่อย่างและความต้องการแล่นพล่านไปทั่วร่างส่งผลให้เธอกล้าพอที่จะเคลื่อนมือไปวางไว้ที่ความเป็นชายของคนที่นอนเคียงข้าง

ปลุกให้มันตื่นจากความหลับใหลเพียงชั่วครู่ด้วยการรูดขึ้นรูดลงอย่างเบามือ ส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เมื่อใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ความอ่อนนุ่มในตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นความแข็งขืนราวกับโกรธเคืองที่ถูกแตะต้อง ซึ่งมีวิธีเดียวที่จะปลดปล่อยมันได้

“ขึ้น...”

และพอต่างคนต่างไปจนถึงขีดสุด ภายใต้ร่างกายของชื่นชีวาชุ่มชื้นไปด้วยเมือกใส ฌานก็เอ่ยปากสั่งการด้วยคำคำเดียว หากแต่เป็นคำที่มีความหมายและทำให้อีกฝ่ายเข้าใจได้

ในทันทีที่เขาปล่อยให้เธอเป็นอิสระ หญิงสาวก็รีบทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะ ‘ขึ้น’ ตามที่เขาสั่งด้วยการคร่อมไปที่ร่างสูง จับแก่นกายของชายหนุ่มไว้ในมือ จากนั้นก็ ‘นั่ง’ ลงไป ท่ามกลางเสียงครางอย่างเร่าร้อนของคนสองคนที่ดังประสานกันไปทั่วบ้าน

เมื่อร่างกายอวบอัดรับเขาเข้ามาจนสุดลำ เจ้าของใบหน้างามที่ประจำตำแหน่งด้านบนก็เริ่มขยับด้วยการโยกเบา ๆ ในคราวแรก เพิ่มความรุนแรงขึ้นในคราวหลัง และปิดท้ายด้วยจังหวะที่เขาชอบ หาจุดกึ่งกลางระหว่างตัวเองกับชายหนุ่มที่อยู่ใต้ร่าง

ด้านฌานเองก็ไม่รอเฉย ๆ ให้เธอจัดการเขาเพียงฝ่ายเดียว เพราะหลังจากที่เข้าได้เข้าเข็ม ร่างสูงก็ลุกขึ้นนั่งโดยใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดเอวคอดของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างนั้นมีหน้าที่บีบเคล้นไปที่โนนเนื้อที่ตั้งอยู่ตรงหน้า

ในขณะที่เธอปรนนิบัติด้วยช่องแคบของความเป็นหญิง เขาก็มอบความเคลิบเคลิ้มให้กับเธอด้วยมือและปาก ลิ้นร้อน ๆ ตวัดไปมาบนยอดอกที่สวยงาม มีดูดบ้าง เม้มบ้างเพื่อส่งมอบความเสียวซ่านให้กับเจ้าของร่างที่โยกย้ายสะโพกในจังหวะที่เขาพึงใจ

เพียงไม่นาน ไม่นานจริง ๆ ชื่นชีวาก็ปลดปล่อยเสียงครางออกมา แบบที่มองออกว่าเธอไม่น่าจะรู้ตัวเลยด้วยซ้ำเพราะนอกจากมันจะดังขึ้นแบบที่ไม่คิดอายคนฟัง

เธอยังควบคุมทุกอย่างด้วยความรวดเร็วและรุนแรงที่ชัดเจนว่า ทุกอย่างได้ถึงฝั่งฝันซึ่งเขารู้ดีว่าท่าทางที่ทำอยู่ตอนนี้มันง่ายที่หญิงสาวจะสุขสมได้อย่างง่ายดาย

“ดี… มันดีจัง”

 ชื่นชีวายังคงพึมพำไม่หยุดปากเพราะจังหวะ ท่าทาง และตำแหน่งที่วางมันส่งให้เธอกลายเป็นคนที่คุมเกมอยู่ โดยทุกการขยับเขยื้อนมันจะเป็นไปอย่างที่ชื่นชีวาพึงใจ

“แจ่มรักคุณฌานจังเลยค่ะ”

และหลังจากที่เธอปลดปล่อยเป็นครั้งที่เท่าไรของวันก็ไม่ทราบ เจ้าของเนื้อตัวขาวเนียนที่โอบกอดรอบคอก็มักจะเอ่ยออกมาอย่างนั้น

เฉกเช่นปกตินั่นแหละ เมื่อได้ยินแล้วฌานก็เลือกที่จะนิ่งเฉยให้กับมัน ไม่พูด ไม่ตอบ ไม่แสดงออกว่ายินดีหรือยินร้าย สิ่งเดียวที่เขาทำหลังจากที่เธอเสร็จด้วยท่านี้ ก็คือการเหวี่ยงตัวหญิงสาวลงไปบนเตียง บังคับให้นอนคว่ำ

จากนั้นก็ดึงสะโพกกลมกลึงขึ้นมา ให้เธออยู่ในท่าโก้งโค้งเพื่อเปิดทางให้เขาได้สอดใส่ส่วนหนึ่งของร่างกายเข้าไป และเป็นเขาบ้างที่ ‘คุมเกม’ เป็นเขาบ้างที่เอาแต่ใจ...