บทนำ

The Night-land Club

บรรยากาศภายในคลับที่มีแสงสีเสียงที่กำลังบรรเลงและทุกคนต่างโยกย้ายส่ายสะโพกซึ่งในเวลานี้ค่อนข้างดึกมากพอสมควรทางดีเจจึงเปิดเพลงสนุกทำให้เหล่าหญิงชายออกมาเต้นกันอย่างสนุกสนาน แต่เธอกับมองว่ามันไม่สนุกเลยสักนิดเดียว ทั้งเสียงดัง และแสงไฟต่างเล่นจนน่าปวดหัวเพราะที่เธอมาที่นี้ “บีม” เพื่อนสนิทของเธอในมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นวันเกิดเพื่อนของเธอ บีมจึงมาเลี้ยงฉลองสังสรรในคลับแห่งนี้และมีเพื่อนอีกมากมายที่ได้มาร่วมงานวันเกิดของบีมซึ่งเธอเองก็ไม่ได้สนิทกับเพื่อนของบีมเท่าไหร่เพราะเพื่อนของบีมที่มาในคืนนี้เป็นเพื่อนสมัยมัธยมและเธอเองก็เพิ่งได้รู้จักเพื่อนของบีมไม่นาน

“อิม เราไปเต้นกันเถอะ” บีมชวนเธอออกไปเต้นที่ทุกคนต่างไปเต้นกันหน้าเวทีแต่เธอกับส่ายหน้าเพราะส่วนตัวเธอแล้วเป็นคนเต้นไม่เป็น

“ไม่เอาอ่า บีมไปเต้นเถอะ อิมเต้นไม่เป็นด้วยนะ” เธอบอกกับบีมไปตรง ๆ เพราะเธอเองขอนั่งดูเพื่อนเต้นจะดีที่สุด

“ไม่เป็นไรหรอกน่า เต้นไม่เป็นก็เต้นมั่ว ๆ ไปเลย แกดูแต่ละคนสิบางคนก็เต้นไม่เป็นนะแต่เขาก็เต้นตามฟีลลิ่งของตนเองด้วย ไปเต้นกันแกมานั่งทานอย่างเดียวมันจะไปสนุกอะไร วันเกิดฉันทั้งคนเลยนะ ไปกันนะ ๆ”

“ไม่เป็นไร…บีมไปเต้นเลยอิมขอดูบีมเต้นดีกว่า อีกอย่างอิมอายด้วยอ่า”

“โถ่~ ก็ได้ ๆ งั้นแกก็นั่งรอเฝ้าโต๊ะนะเดี๋ยวฉันออกไปเต้นกับเพื่อนของฉันก่อน เดี๋ยวมาน้า~”

“อื้อ! โอเค” เธอขานรับอย่างเข้าใจจนบีมเดินออกไปเต้นเมื่อเธอเห็นการเต้นเพื่อนสนิทของเธอยิ่งทำให้รอบหัวเราะออกมาด้วยท่าเต้นของบีมมันช่างตลก เมื่อเธอนั่งดูเพื่อนเต้นและมีชายปริศนาเข้ามานั่งโต๊ะของเธอ

“สวัสดีครับ ผมขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ…” ชายปริศนาเอ่ยทักทายในมือถือแก้วน้ำสีอำพันจนเธอสบตาชายปริศนาซึ่งหน้าตาดูดีไม่ใช่น้อยแต่เธอกับเฉย ๆ และไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

“เอ่อ…ค่ะ”

“ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอครับ ผมขอไลน์คุณได้ไหมเพราะผมรู้สึกสนใจคุณด้วย…”

“เอ่อ…ชื่ออิมค่ะ แต่ต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีฉันไม่ค่อยเล่นโซเชียลด้วยค่ะ…”

“อ๋อครับ แล้วถ้าเป็นเบอร์โทรอิมให้ผมได้ไหมครับ…” เมื่อความอึดอัดแล่นเข้ามาจนเธอเองก็ไม่ชอบให้เบอร์ใครมั่วซั่ว

“เอ่อ…ไม่ดีกว่าค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยวฉันขอเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ รบกวนฝากของแป๊ปนึงนะคะ”

“ได้ครับ ผมขอโทษนะครับที่ทำให้อิมอึดอัด ผมชื่อคอปเตอร์ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

“ค่ะ เช่นกันค่ะ…” เธอขานรับและเดินออกไปเข้าห้องน้ำทันทีเพราะเธอรู้สึกอึดอัดการสนทนาเมื่อครู่นี้แต่ในช่วงที่เธอเดินลับสายตาแล้ว คอปเตอร์กระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

“ฮึ เล่นตัวจังเลยนะ…” คอปเตอร์จึงล้วงกระเป๋ากางเกงและหยิบบางสิงบางอย่างขึ้นมานำมาใส่น้ำส้มคั้นของเธอ

หลังจากเธอเข้าห้องน้ำเรียบร้อยแล้วเธอก็ยังเห็นคอปเตอร์นั่งอยู่ที่เดิมเมื่อเธอเดินมาเขาจึงระบายยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร

“อิมมีแฟนรึยังครับ…”

“ยังไม่มีค่ะ ทำไมเหรอคะ?”

“เพราะผมอยากจีบอิม อิมให้ผมจีบได้ไหมครับ”

“เอ่อ…” เธอไม่ต้องคำถามอะไรจนเธอหยิบน้ำส้มคั้นมาดื่มแต่อีกฝ่ายกับกระตุกยิ้มเพราะแผนที่เขาทำมันสำเร็จแล้ว และที่เขามานั่งกับเธอด้วยเพราะคอปเตอร์มองเธออยู่นานและเมื่อเพื่อนของเธอเดินออกไปเขาจึงเดินเข้ามาหาเธอแทนเพราะเขาอยากจะลองความจืดชื้ดของเธอว่ารสชาติจืดชื้ดมันเป็นยังไงแต่เขายอมรับว่าใบหน้าของเธอสวยจนมนต์สะกดแต่การแต่งกายของเธอกับเป็นเสื้อยืดกางเกงยีนที่ดูไม่ค่อยน่าค้นหา

“ได้ไหมครับ…”

“อย่าเลยดีกว่าค่ะ แล้วเราเพิ่งรู้จักกันอิมว่า…มันไม่ดีมั้งคะ”

“ทำไมล่ะครับ เดี๋ยวนี้เขาจีบกันเขาก็ลองคุยกันถ้าดีหรือไม่ดีก็ค่อยว่ากัน แต่อิมนะปฏิเสธผมไวไปไหมครับ ผมก็เสียใจนะ” สีหน้าคอปเตอร์เศร้าขึ้นมาแต่ลึก ๆ เขาไม่ได้เศร้าอย่างที่คิดเพราะตอนนี้มันคือแผนของเขาที่จะต้องการเธอ

“เปล่านะคะ ที่อิมบอกไปเพราะอิมเองไม่มีเวลาอิมต้องทำงานไปเรียนไปและกลัวว่าอิมจะละเลยแฟนอะค่ะ…”

“ไม่เป็นไรเลยครับ ผมเข้าใจแต่ผมเองก็อยากจีบอิมนะ เพราะอิมสวยและผมเองก็มองอิมมานานแล้วเลยอยากทำความรู้จักกับอิม…” เขาบอกเธอและระบายยิ้มออกมาจนเธอเองอมยิ้มให้คอปเตอร์บาง ๆ เพราะเธอรู้สึกว่ามันอึดอัดและไม่ชอบเหตุการณ์แบบนี้เพราะเธอไม่เคยมีประสบการณ์การมีแฟนสักครั้งในชีวิตของเธอมีแต่ทำงานและเรียนเพราะเธอใช้เวลาสิ่งนี้หมดแล้วจนบีมเองก็ว่าเธออยู่หลายครั้งที่เธอไม่ค่อยมีเวลากว่าจะได้เจอเพื่อนก็ยากมากพอสมควร จนกระทั่งเธอนั่งรอบีมอยู่นาน อยู่ ๆ ร่างกายของเธอมีความรู้สึกแปลก ๆ เหงื่อของเธอเริ่มออกจนทำให้เธอเริ่มบิดกายไปมา แต่คอปเตอร์เห็นทุกอย่างจนกระตุกยิ้มทันทีเพราะยาที่เขาหยดลงไปมันออกฤทธิ์แล้ว แต่เขากับถามเธอแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“อิม เป็นอะไรรึเปล่าทำไมเหงื่อออกล่ะ”

“ม…ไม่รู้สิ อิมรู้สึกแปลก ๆ ร่างกายมันร้อนรุ่มยังไม่รู้นะ”

“อิมไหวไหมเดี๋ยวผมไปส่งอิมที่บ้าน ผมว่า…”

“ไม่เป็นไรค่ะ ง…งั้นเดี๋ยวอิมเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าก่อนนะคะ” เธอจึงรีบลุกและเข้าห้องน้ำทันทีแต่อาการของเธอกับหนักขึ้นจนเธอไม่สามารถอธิบายได้ว่าสิ่งที่เธอเป็นอยู่มันคืออะไรเพราะตอนนี้เธอมีความต้องการขึ้นมา แต่ในระหว่าเธอเดินเข้าห้องน้ำเธอกับชนใครเข้าอย่างจัง

ปึก!

“ข…ขอโทษค่ะ” เธอมองใบหน้าซึ่งกับเป็นชายปริศนาที่แต่งกายอย่างดูดีและใบหน้าทั้งหล่อเหลาจนเธอรู้สึกว่าเธอต้องการเขา…และอยากให้เขาช่วย

“ไม่เป็นไรครับ คุณเป็นอะไรรึเปล่า”

“เอ่อ…ฉันมีความรู้สึกมันแปลก ๆ บอกไม่ถูก ร่างกายฉันมันร้อนไปหมดทุกอย่างเลย คุณคะ…ช่วยฉันหน่อยได้ไหมฉันทนไม่ไหวแล้ว” เธอบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแต่อีกฝ่ายกับกระตุกยิ้มและไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาขอความช่วยเหลือจากเขาแต่อาการที่เธอบอกมาเขาเองก็รู้ว่ามันคืออะไร แต่ก็ไม่คิดว่าจะทำกับผู้หญิงใสซื่อได้ลงคอ…

“ฮึ จะให้ผมช่วยอะไรเหรอครับ เราเพิ่งเดินชนกันคุณไว้ใจผมเลยเหรอครับ”

“ฉ…ฉันไม่รู้ ช่วยหน่อยได้ไหมคะฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงอ้อนและแววตาของเธอฉ่ำเยิ้มเมื่อได้มองเขาและทำให้ความรู้สึกติ้งการมันโล่ดแล่นเข้ามาในหัวทันที

“ฮึ ก็ได้ครับถ้าคุณอยากให้ผมช่วย เดี๋ยวผมจะสนองให้คุณเอง…” เขาจึงจับมือเธออออกไปจากนอกคลับและมาที่รถสีดำทมิฬราคาแพงซึ่งเขาขับรถมาเองและออกมาดื่มกับเพื่อนของเขาแต่ไม่คิดว่าจะเจอเหยื่อที่เข้าหาเขา ในเมื่อทั้งสองอยู่บนรถเขาจึงโน้มประกบจูบริมฝีปากอย่างดูดดื่มแต่เธอกับไม่ทันเขาและเธอก็จูบไม่เป็นจึงปล่อยให้เขาคุมเกมต่อไป…

The King Condo

ปังง!

เสียงประตูที่ปิดดังอย่างสนั่นเขาโน้มบรรจงจูบริมฝีปากของเธอปลายลิ้นอันเร้าร้อนสอดผ่านริมฝีปากเธอเข้าไปพันเกี่ยวลิ้นเธออย่างไม่เกรงใจใบหน้าสวยส่งเสียงครางเบา ๆ ปลายลิ้นของเขาหยิกเย้าความนุ่มละมุนของเธอมันช่างหวานเสียจริงมือแกร่งอีกข้างเคล้นคลึงสะโพกเธอเบา ๆ เขาจึงถอนจูบออกและสายตาที่เธอมองมานั้นมันยิ่งทำให้เธอต้องการมากกว่านี้

“อยากให้ฉันทำมากกว่านี้อีกไหม?” เขาเอ่ยบอกเธอที่เธอส่งสายตาหยาดเยิ้มเพื่อที่จะต้องการมันเขาลูบพวงแก้มแดงระเรื่อของเธออย่างนุ่มนวลจนเธอได้รับสัมผัสของเขามันช่างอ่อนโยนจนห้ามความรู้สึกของตนเองไม่อยู่

“ฉะ ฉันต้องการ…ตะ ตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะมันร้อนเหลือเกิน…” เธอเอ่ยความต้องการของตนเองเขาจ้องมองเธออยู่ครู่ใหญ่ รอยยิ้มจึงค่อย ๆ ผุดออกมา

“ฮึ ยามันแรงดีเหมือนกันนะ… ได้ถ้าเธอต้องการ ฉันจะสนองให้เธอสมใจจนเธอไม่ลืมวันนี้…” เขาไม่รอช้าตะโบ้มบรรจงจูบอีกครั้งเพราะเธอได้บอกสิ่งที่เธอต้องการมาแล้วคนอย่างเขาก็ต้องสนองให้กับเธอและการที่เธอต้องการเขามันจะเป็นที่จดจำของเธอไม่ลืมเลือน

“อะ อืม~” เสียงครางอย่างเย้ายวนของเธอยิ่งกระตุ้นแรงปราถนาในกายของเขาเขาจึงทำการถอดชุดที่แสนจะเกะกะพ้นไปที่ตัวของเธอแต่เขาแอบรู้สึกชอบใจที่เธอให้ความร่วมมือกับเขาเขาจึงถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งและสำรวจร่างกายของเธอที่มีหน้าอกนูนล้นทะลักปกคลุมด้วยบราเซียเขาพิจารณาร่างกายของเธอเพราะผิวพรรณของเธอนวลผ่องเหมือนหยวกกล้วยจนเขาจับตรงไหนก็แดงตามทั่วร่างกายของเธอเขาจึงค่อย ๆ ถอดบราเซียที่ปกคลุมหน้าอกนูนออกจนมันได้เฉิดฉายให้กับเขาดวงตาคมกริบมองที่หน้าอกนูนจนเบื้องล่างของเขากระตุกหงึกอยากจะออกมาทักทายกับเธอ

“ฮึ ตัวเล็กแต่นมใหญ่ใช่เล่น…” เขาพึงพอใจกับร่างกายของเธอเพราะเขาเองเริ่มชอบแล้วล่ะสิ

“อื้อ~ ฉันร้อน…” เธอบอกด้วยน้ำเสียงกระสับกระส่ายเพราะภายในร่างกายของเธอช่างร้อนจนแทบทนไม่ไหวเธอมีความรู้สึกตั้งแต่อยู่งานวันเกิดของบีมแล้วจนไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้มันคืออะไรกันแน่เพราะเธอรู้สึกอยากจะปลดปล่อยมันจนกระทั่งเธอมือบางของเธอมาสัมผัสที่หน้าอกนูนและบีบเคล้นอย่างเบามือจนเธอเสียวซ่านแต่สายตาคมกริบกับมองการกระทำของเธอที่กำลังทำต่อหน้าเขาผุดรอยยิ้มอันไม่อาจเดาได้

“ฮึ…” มือแกร่งของเขาละมือบางของเธอออกเพราะเขารู้ว่าสิ่งที่เธอเป็นอยู่นั้นมาจากฤทธิ์ยาเพราะเขาเองไม่รู้ว่าใครเป็นคนใส่ยาให้เธอแต่ในเมื่อมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เขาเองจึงมีหน้าที่ช่วยเธอคลายร้อนให้เขาจึงโน้มไปที่หน้าอกนูนที่เด่นสง่าและใช้ริมฝีปากขบเม้มจนเธอเสียวซ้านขึ้นมาอีกครั้งเขาจึงดูดดุนอย่างดับได้กินนมจากอกแม่และรสชาติมันช่างหวานจนเขายิ่งต้องการมากกว่านี้เธอหลุดเสียงครางเบา ๆ จนกลางกายสาวของเธอชื้นแฉะมือแกร่งของลูบไล้ไปทุกส่วนของร่างกายของเธอจนมาถึงเบื้องล่างที่มีกางเกงปกคลุมเขาจึงปลดกระดุมกางเกงของเธอออกอย่างช้า ๆ จนเธอไม่คิดที่จะขัดขืนและให้ความร่วมมือเขาเป็นอย่างดีจนกางเกงของเธอหลุดพ้นจากตัวของเธอทำให้เหลือแต่แพนตี่ตัวบางที่ปกคลุมของสงวนไว้เธอรู้สึกไม่มีความอายเพราะข้างในของเธอมันร้อนระอุและเขาก็ยังไม่จัดการมันเสียที

“สวยมาก…” เขามองร่างกายของเธอทุกอณูส่วนเพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่อาจจะทนอีกต่อไปเขาจึงจัดการเสื้อของตนเองออกให้พ้นเพราะกลางกายของเขามันยิ่งอยากออกมามากขึ้นอีกทำให้เขาจึงเปลือยเปล่าท่อนบนสายตาของเธอจ้องมองการกระทำของเขาจนได้เห็นร่างกายของเขาแล้วขนกายของเธอลุกขึ้นมาทันทีเพราะหน้าท้องของเขาเป็นลอนเหมือนขนมปังเห็นได้ชัดและมัดกล้ามที่ใหญ่จนเธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่

“ฮึ ชอบเหรอถึงมองนานขนาดนี้ถ้าชอบลองมาสัมผัสดูสิ…” เขาจับมือบางมาสัมผัสบนตัวของเขาจนเธอค่อย ๆ ลูบคลำบนร่างกายของเขาอย่างไปมาเพราะหุ่นของเขามันช่างตรงสเปคต่อเธอ

“พร้อมรึยัง…” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและบอกเธอเพราะหลังจากนี้เขาจะไม่ปล่อยเธอแล้วจนเธอพยักหน้าหงึกรับทันที

“ฮึ ดีมากเป็นเด็กดีของฉัน…หลังจากนี้เรามามีความสุขด้วยกัน…สาวน้อย”