LOGINBagong titirisin ni Chase!
Kabanata 57Sebastian's POVGusto ko sanang sumagot. Pero alam kong tama siya. Wala namang ginawang mali si Arturo—mabait lang siya kay Vanessa. Ako lang ‘tong takot na takot mawalan kaya lahat nakikita kong threat.“I’ll try,” sabi ko.“Try harder.”“Sabi ko nga, I’ll try.”Tumawa si Kimberly. “Sige. Pananagutin kita riyan.”Pagdating namin sa mall, pumarada ako at pinatay ang makina. Nakalabas na agad si Kimberly ng seatbelt niya.“One more thing,” sabi niya.“Ano?”“Kahit anong ibigay mo sa kanya, siguraduhin mong galing sa puso. Hindi sa wallet mo. Hindi mahilig si Vanessa sa mamahalin. Mas mahalaga sa kanya ‘yung may meaning.”Tumango ako. “I know.”“Sigurado ka? Kasi ‘yung last gift mo sa kanya, designer bag. Isang beses lang ginamit tapos tinabi na.”“That bag cost eight thousand dollars.”“At hindi niya hiningi ‘yon. Ikaw lang ang nag-assume na gusto niya. Pero hindi siya ‘yung tipong babae na ganoon.”Napaisip ako. Tama siya. Binilhan ko lang siya kasi wala akong maisip. Dina
Kabanata 56Sebastian's POVTiningnan ko si Kimberly. Sincere ang mukha niya. Hindi niya ako gustong saktan—gusto niya lang tumulong.“May iba pa bang nakakaalam?” tanong ko.“Wala. Ako lang. Si Vanessa. At ikaw. That’s it. Paulit-ulit ba, Kuya Seb?” sagot niya.Tumango ako. “Good. Keep it that way.”“Obviously. Hindi ako mahilig magkalat ng sikreto.”Tahimik kaming nagmaneho ng ilang minuto. Lumuwag na ang traffic, kaya binilisan ko ang takbo.“Wala ka pa rin ba talagang nararamdaman para sa kaniya?” tanong ni Kim.Hindi ako agad sumagot. Nakabitin ang tanong niya sa hangin.Hindi ako makasagot. Kasi kahit ako, hindi ko rin alam.“Do you love her, Kuya?” pilit ni Kimberly. “Simple question lang. Yes or no.”“It’s not simple.”“Yes, it is. You either love someone or you don’t. Walang in-between. Ang hina mo talaga pagdating sa pag-ibig. Ang simple lang ng tanong ko.”Napaisip ako kay Vanessa—kung paano siya ngumiti sa umaga, kung paano niya ako timplahan ng kape exactly the way I like
Kabanata 55Sebastian's POVNakangiti ako pagkatapos kong basahin ang laman ng card na nilagay ko sa bulaklak para kay Vanessa.Ngayong araw, 1st wedding anniversary namin. Hindi ko namalayang ganoon kabilis ang panahon. Isang taon na pala ang nakalipas mula nang pakasalan ko siya para lang makaiwas sa pamilya ko.I read the card twice. Then a third time. I wanted to make sure every word was perfect. I spent an hour last night trying to write what I felt. I threw away three versions before I got it right. The final version was short. Simple. But it said everything I needed to say.Vanessa,One year ago, I married you for a reason that had nothing to do with love.Today, I stay with you for a reason that has everything to do with it.Happy Anniversary.—SebastianTinupi ko ang card at ibinalik iyon sa maliit na sobre. Maingat ko itong isiniksik sa pagitan ng mga pulang rosas—dalawampu’t apat lahat. Tig-isa para sa bawat buwan na magkasama kami. Nagulat pa nga ang florist noong sinabi k
Kabanata 54Vanessa's POVLumapit ako sa glass wall at pinindot ang button sa gilid. Dahan-dahang bumaba ang blinds hanggang matakpan ang buong salamin. Nawala sa paningin ang mga empleyado.Isa-isa silang bumalik sa kani-kanilang mesa.Humarap ulit ako kay Leona. Nakaluhod pa rin siya, nanginginig ang balikat.“Sabi kong tumayo ka,” ulit ko.Dahan-dahan siyang tumayo at humarap sa akin. Pinunasan niya ang mukha gamit ang manggas niya at huminga nang malalim.“Thank you,” bulong niya.“Huwag ka munang magpasalamat. Hindi ko pa napagdedesisyunan kung tutulungan kita.”Tumango siya. “I understand. I’m so sorry, Vanessa. Nanganganib ang kompanya ng pamilya ko dahil sunod-sunod na umatras ang mga kliyente. Alam kong si Sebastian ang may pakana no’n dahil kinalaban kita. Nadala lang ako sa selos. Ayokong madamay ang pamilya ko dahil lang sa kasalanan ni Gerald sa ‘yo.”Tahimik ko siyang pinakinggan. Alam ko na ang sinasabi niya. Bumibitaw na ang malalaking kliyente. Naniningil na ang mga b
Kabanata 53Vanessa's POVTumango si Mario at umalis. Umupo ulit ako sa desk ko, inayos ang blouse ko, at itinabi ang ilang hibla ng buhok sa tainga ko. Gusto kong magmukhang professional. Parang wala lang sa akin ang pagdating niya.Ilang buwan na rin mula noong huli ko siyang makita. Naka-block na siya sa lahat ng social media accounts ko.Ilang minuto pa, bumalik si Mario. Binuksan niya ang pinto habang pinapapasok ang isang babae. Pumasok si Leona Hayes sa opisina ko.Iba na ang itsura niya kumpara sa naaalala ko. Mas payat. Mas maputla. Nakatali lang ang buhok niya sa simpleng ponytail. Nakasuot ng puting blouse at itim na slacks. Walang alahas. Walang mamahaling bag. Mukha siyang pagod. Parang kulang sa tulog."Vanessa," sabi niya. Mahina ang boses. Nanginginig."Miss Hayes," sagot ko. Hindi ako tumayo. Hindi ko rin siya inalok ng upuan. Tinitigan ko lang siya mula sa likod ng desk ko. "This is a surprise.""I know. I'm sorry sa pagpunta nang biglaan. Sinubukan kong tumawag sa o
Kabanata 52Vanessa's POVAbala ako sa pagbabasa ng mga reports nang bigla kong narinig ang bulungan ng mga empleyado sa finance department tungkol kay Leona Hayes, ang fiancé ni Gerald.Nasa desk ako, paulit-ulit na sinusuri ang quarterly report. Pangatlong beses ko na itong binabasa pero hindi pa rin nagtutugma ang numbers. May discrepancy sa marketing budget, at ilang minuto na akong nakatitig sa parehong page, sinusubukang hanapin kung saan nanggagaling ang error.Pero hindi ako makapag-focus.Kasi rinig ko ang mga bulungan sa labas ng glass office ko. Hindi pa nga ganoon kahina—halos pabulong na pasigaw.Ibinalik ko ang ballpen sa mesa at nakinig."Leona Hayes? The heiress?""Oo, siya nga. Cancelled na raw ang engagement. May statement na ang pamilya nila kanina.""Nabalitaan ko devastated si Gerald. Mahal na mahal daw niya.""Mahal? Engaged siya habang may iba pa? Hindi love 'yon. Convenience 'yon.""Hinaan mo boses mo. Baka marinig tayo ni Vanessa.""Sino? Si Vanessa? Nasa loob
Kiara’s POVPagkaalis ni Joan, agad akong bumalik sa silid namin ni Chase para makapagpahinga kasi buong araw akong gising.Mabigat ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil sa pagod, sa pagbubuntis, o sa dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko, hi
Kiara’s POVKanina pa ako hindi mapakali mula nang umalis si Chase upang puntahan si Kara sa ospital. Hindi na ako sumama dahil gabi na rin at ayaw niyang mapagod ako. Ilang beses pa niya akong pinigilan bago siya umalis.“Stay here, Kiara,” sabi niya kanina habang suot na niya ang coat niya. “I do
Kiara’s POVAbala kami ni Joan sa pamimili ng mga bago kong damit. Halos lahat ng lumang damit ko sa bahay ay hindi na kasya sa katawan ko; lumalaki ang tiyan ko, at ramdam ko na ang pagbabago ng hugis ko sa bawat araw na lumilipas. Siya lang ang kaibigan kong may alam tungkol sa pagbubuntis ko, kay
Kara’s POVKagigising ko lang dahil tumawag si Papa sa akin. “Kara, kumain na kayo. Kailangan sabay-sabay tayo kasi umuwi na ang paborito ninyong anak, si Kiara,” ang boses niya mula sa sala, malinaw at may kasamang pagkaudyok.Kahit labag sa loob ko ang makita ang babaeng laging inuuna sa kanila,







