LOGINStay tuned for more updates! Malapit na pong matapos.
Kabanata 23Kimberly's POVNatigilan ako nang may lumapit na lalaking naka-itim na suit. Diretso itong huminto sa harapan ni Cameron."Sir, hinihintay na po kayo sa VIP lounge."Napakunot ang noo ko.VIP lounge?Bago pa ako makapag-isip, ngumiti lang si Cameron at napakamot sa batok na parang nahihiya."Ah... sige. Sandali lang."Mabilis kong hinila ang manggas ng suit niya."Cameron."Lumingon siya sa akin."Ano'ng ibig sabihin no'n?""Hmm?""Anong board of directors ang sinasabi nila?"Sandali siyang natigilan bago marahang natawa. "Dating boss ko iyon.""Boss mo?"Mabilis siyang tumango. "Dati kasi akong nagwo-work sa isang malaking kumpanya.""Security guard pa rin?""Oo."Ngumiti siya."Security supervisor na rin minsan kapag kulang ang tao."Hindi pa rin ako kumbinsido."Kung dating boss mo sila, bakit parang ang respeto nila sa 'yo?"Nagkibit-balikat siya. "Siguro kasi mabait akong empleyado noon."Napairap ako. "Naniniwala ka ba sa sarili mong sinabi?"Tumawa siya. "Promise. W
Kabanata 22 Kimberly's POV Tumango ako at sumunod sa kusina. Nakahain na ang almusal. Mainit pa ang sinigang, bagong saing ang kanin, at may sunny-side up na itlog sa isang plato. Napaupo ako at kumuha ng kutsara. Pagkatapos ng unang subo, napapikit ako. "Ang sarap." Napangiti si Cameron habang nagtitimpla ng kape. "Sabi ko sa 'yo, kailangan mong kumain." "Tama ka." "Huwag mo nang ulitin ang ginawa mo kagabi." Napabuntong-hininga ako. "Promise." Tahimik kaming kumain ng ilang minuto bago ko siya muling tiningnan. "Cameron." "Hmm?" "Samahan mo 'ko mamayang bumili ng isusuot mo." Napataas ang kilay niya. "Para saan?" "Para sa auction bukas." "May suit naman ako." "Hindi pwede. Gusto kong presentable ka." Napatawa siya. "Attorney, bayaran lang ako." "Ako na ang bahala sa gastos." Agad siyang umiling. "No." "Bakit?" "Ako ang bibili ng suit ko." "Huwag ka nang mahiya." "Hindi ako nahihiya." "Sadyang ayokong pinaggagastos ang babae." Napatawa ako. "Napaka-old fa
Kabanata 21Kimberly's POVDahan-dahan akong nagmulat ng mga mata nang tumama sa mukha ko ang sinag ng araw.Mabigat pa rin ang katawan ko. Kumakabog ang ulo ko, at pakiramdam ko ay tuyong-tuyo ang lalamunan ko.Napapikit ako at marahang hinilot ang sentido ko."Never again..." bulong ko sa sarili.Ngayon ko pinagsisisihan ang katigasan ng ulo ko kagabi. Hindi ako kumain. Tinanggihan ko ang sinigang na niluto ni Cameron, pati ang gamot na inilabas niya para sa akin. At ngayon, ako rin ang nagsa-suffer.Kumakalam na ang sikmura ko.Mabagal akong bumangon at inayos ang magulo kong buhok. Pagkatapos ay naglakad ako papunta sa pinto ng kuwarto.Pagkabukas ko nito, agad akong natigilan nang maamoy ko ang perfume niya.Tahimik siyang nakaupo sa may bintana. May hawak na paintbrush at nakapatong sa kandungan niya ang isang canvas.Mukhang kanina pa siya roon.Napalunok ako.Biglang bumalik sa isip ko ang nakita kong painting sa kuwarto niya kagabi.Ang babaeng mahaba ang kulot na buhok.Ang
Kabanata 20 Kimberly's POV Tahimik ang buong biyahe pauwi. Walang nagsasalita sa amin ni Cameron. Siya ay nakatutok lang sa pagmamaneho habang ako naman ay nakatingin sa labas ng bintana. Paminsan-minsan, palihim ko siyang sinusulyapan. Mahigpit ang hawak niya sa manibela. Kalmado ang mukha niya, pero seryoso ang tingin sa daan. Hindi ko maintindihan ang lalaking ito. Noong una, akala ko trabaho lang ang lahat. Isang kontrata. Isang kasunduan na matatapos din pagdating ng araw. Pero habang tumatagal, parang lumalampas na siya sa hangganan ng pagiging "professional." Hindi ko siya kailangang utusan para alagaan ako. Hindi ko rin siya kailangang sabihan na magluto o maghintay sa pag-uwi ko. Ginagawa niya ang lahat nang kusa. At iyon ang lalong nagpapagulo sa isip ko. Bakit? Trabaho lang ba talaga ito? O baka... Hindi. Hindi ko dapat bigyan ng ibang kahulugan ang mga ginagawa niya. Pagdating namin sa condo, saka ko naramdaman ang bigat ng alak na nainom ko. Biglang kumulo
Kabanata 19 Kimberly's POV Isa-isang nagsimulang magpaalam ang mga bisita ni Attorney Miguel Reyes. Unti-unting humupa ang ingay sa garden. Nagligpitan na ang catering staff, pinatay ang ilan sa mga ilaw na nakasabit sa mga puno, at nag-empake na rin ang live band ng kanilang mga gamit. Makalipas ang ilang minuto, kaming mga naiwan na lang ang naroon. Si Yumi ay abala sa pakikipagkuwentuhan sa boyfriend niyang si Marco. Si Alexa naman ay nakikipag-usap pa kay Attorney Reyes tungkol sa isang kasong hawak nila. Si Lyca ay nakaupo sa sofa habang may tinitingnan sa cellphone niya. Ako lang ang kusang lumayo. Umupo ako sa isang bakanteng mesa sa dulo ng garden. Gusto ko lang ng kaunting katahimikan. Pero kahit anong pilit kong umiwas, kusa pa ring napupunta ang tingin ko kay Cameron. Napapalibutan siya ng mga abogado mula sa firm. Madali siyang makisama. Paminsan-minsan ay tumatawa siya sa mga biro nila, at halatang komportable ang lahat sa presensiya niya. Kung hindi ko siya kilal
Kabanata 18 Kimberly's POV Nakatayo si Cameron ilang metro lang ang layo sa akin. Nakasuot siya ng itim na suit at puting long sleeves. Wala siyang kurbata, pero hindi iyon nakabawas sa dating niya. Maayos ang pagkakaayos ng buhok niya, at gaya ng dati, kalmado lang ang ekspresyon sa mukha niya. Bahagya pa siyang nakangiti habang kausap si Attorney Miguel Reyes. Parang wala lang sa kaniya ang lahat. Samantalang ako... Pakiramdam ko, tumigil ang pag-ikot ng mundo. Hindi ako makagalaw. Hindi ako makahinga. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatitig sa kaniya bago ako natauhan sa boses ni Yumi. "Kim?" Napakurap ako. "Okay ka lang?" nag-aalalang tanong niya. "Nabitawan mo 'yong wine glass." "Ha?" Doon ko lang napansin ang mga bubog sa paanan ko. "A-Ah... okay lang ako." Yumuko ako para pulutin ang mga basag na salamin. "Kim, don't," pigil ni Alexa. Pero huli na. Hindi ko nakita ang isang matulis na piraso ng bubog. "Aray!" Napabitaw ako. Agad kong hinawakan ang d
Kiara’s POVPagkaalis ni Joan, agad akong bumalik sa silid namin ni Chase para makapagpahinga kasi buong araw akong gising.Mabigat ang pakiramdam ko. Hindi ko alam kung dahil sa pagod, sa pagbubuntis, o sa dami ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Kahit anong pilit kong ipikit ang mga mata ko, hi
Kiara’s POVKanina pa ako hindi mapakali mula nang umalis si Chase upang puntahan si Kara sa ospital. Hindi na ako sumama dahil gabi na rin at ayaw niyang mapagod ako. Ilang beses pa niya akong pinigilan bago siya umalis.“Stay here, Kiara,” sabi niya kanina habang suot na niya ang coat niya. “I do
Chase’s POVBuong araw akong tutok sa computer at sa trabaho. Sunod-sunod ang mga dokumentong kailangang pirmahan, mga kontratang kailangang repasuhin, at mga tawag na hindi ko sinasagot. Ayokong may kausap. Ayokong may istorbo.Kaya nang bumukas ang pinto ng opisina ko, agad akong nainis.Mas lalo
Kiara’s POV Nasa restaurant ako ngayon kasama ang isa sa pinakaimportanteng kliyente ko. Family dispute ang kaso nila, at ako ang kinuhang litigation lawyer. Matagal na kaming nag-uusap tungkol sa strategy, sa posibleng galaw ng kabilang kampo, at kung paano namin ihahanda ang sarili namin sakaling




![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


