LOGINShare
Episode - 10/2
publish date:
2026-11-11 14:48:01
Latest chapter
One day, you'll kneel for me. Episode – 20/3 [ END ]
“ก่อนอื่นเลิกเรียกฉันว่าคุณ” มาเวอริคแทรกขึ้นด้วยความไม่พอใจ จริง ๆ มาเวอริคอยากให้ฟินน์เรียกพี่มาร์ แต่ปากไม่กล้าบอกกับคนบนตักตริง ๆ กล้ากับทุกเรื่องยกเว้นเรื่องนี้น่ะนะ“พี่มาร์อยากมีลูกหรือเปล่าครับ?”“ไม่อยากมีและไม่คิดจะมี” ให้คำตอบทันทีที่ได้ยินคำถาม“แต่ถ้าผมอยากมี...”“จะมีไปทำไม?” มาเวอริคไม่อยากมีลูกแต่อยากเลี้ยงหลานมากกว่า“ฟังผมก่อนแล้วกัน” ฟินน์เล่าเรื่องของเท็นให้ฟัง เด็กที่เจอในประเทศเพียร์ม่า ซึ่งมาเวอริคก็ตั้งใจรับฟังแต่ไม่มีความคิดที่จะรับมาเลี้ยง เขาไม่มีความคิดที่จะมีลูกเลยหรือถ้าหากคนรักเป็นผู้หญิง เขาก็คงไม่ต่างจากเอดิสันที่มีไว้เพื่อสืบทอดและไม่ได้เลี้ยงเอง ทว่าฟินน์ดูจะเอ็นดูเด็กคนนั้นมาก“ไว้ฉันจะให้โกร์กับเกร์มันไปดูให้แล้วกัน”“ขอบคุณนะครับที่รับฟัง” ฟินน์ยิ้มบางแล้วเหมือนจะหอมแก้มแต่ชะงักไป“หยุดทำไม” คนที่รอฟินน์หอมแก้มพลันชักสีหน้าแล้วเอ่ยถาม“ออกไปข้างนอกกันครับ” ฟินน์ยิ้มแล้วลุกขึ้นจากตักก่อนส่งมือมาตรงหน้ามาเวอริค มาเวอริคพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิดแล้วจับมือฟินน์ลุกขึ้นยืน “เมื่อกี๊ผมเหลือบเห็นนาฬิกาพอดี เลยอยากพาพี่ไปในที่ที่หนึ่งน่ะครับ” หันบอกคนข้างกาย
One day, you'll kneel for me. Episode – 20/2 [ END ]
ครืด ๆโทรศัพท์ที่นอนแน่นิ่งในกระเป๋ากางเกงสแล็คมาตลอดวัน กลับสั่นเตือนให้มาเวอริคต้องล้วงหยิบมันออกมาดู แจ้งเตือนอีเมลที่เข้ามาใหม่ทำหงุดหงิดไม่น้อย แต่พอเปิดอ่านกลับยิ้มออกมาและเป็นยิ้มที่อังเดรถึงกลับแปลกใจ[ From : Josiah.ronaldel@xmail.comTo : maverickymerlinie@xmail.comเรเธเซียแข็งแรงปลอดภัย ถึงจะผ่าคลอดก่อนกำหนด แต่ปลอดภัยทั้งคู่ ]‘น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ หลานสาวของฉัน’ มาเวอริคแตะลงบนไฟล์ที่แนบมา ภาพถ่ายจำนวนห้ารูป รูปแรกเป็นรูปเรเธเซียน้อยในผ้าห่อสีขาว หน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตาและผิวขาวเหมือนเมอร์ลิน ภาพนี้ทำให้มาเวอริคนึกถึงวันทีได้อุ้มเมอร์ลินที่ห่อผ้าสีขาวเหมือนกัน เหมือนกับเปี๊ยบเลยล่ะนะ ภาพที่สองและสามก็ยังเป็นภาพของเรเธเซียในหลาย ๆ มุม ส่วนภาพที่สี่กับภาพที่ห้าเป็นภาพเมอร์ลินกับหลานสาว ปลายนิ้วโป้งไล้บริเวณแก้มของหลานสาวและน้องชายผ่านจอแผ่วเบา คิดถึง คิดถึงมากและอยากกลับไปหาทว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะกลับไป มาเวอริคเก็บรูปทั้งหมดรวมถึงใช้ภาพแรกของหลานสาวตั้งวอลเปเปอร์หน้าจอเลยทีเดียว“ผมถามได้ไหมว่ายิ้มอะไร?” อังเดรเอ่ยถาม“หลานสาวฉันน่ะ น่ารักใช่ไหม?” เอ่ยบอ
One day, you'll kneel for me. Episode – 20/1 [ END ]
ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาอันร่มเย็นในเวลาช่วงบ่ายของวัน มีรถวีลแชร์ที่มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่พร้อมด้วยลูกเขยที่ยืนสูบบุหรี่อยู่เงียบ ๆ อังเดรได้เอ่ยขอเวลามาเวอริคเป็นการส่วนตัวเพื่อพูดคุย ซึ่งมาเวอริคเองก็ยินดีและเดินตามมาจนมาถึงใต้ต้นไม้นี้ เบื้องหน้าคือทุ่งข้าวสาลีสีเหลืองทองดูงดงาม ขยับพลิ้วตามแรงลมที่พัดผ่านและอีกไม่นานคงถึงเวลาเก็บเกี่ยวมันแล้ว“ที่มันง่ายขึ้นเพราะคุณใช่ไหม?” มาเวอริคเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบระหว่างพวกเขาสองคน แม้มาเวอริคจะยังมองตรงไปยังทุ่งข้างสาลีตรงหน้า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจมันมากนัก ตอนนี้มาเวอริคสนใจพ่อเลี้ยงของฟินน์มากกว่า ดูเป็นคนมีความสามารถพอสมควรแต่น่าเสียดายที่ดันกลายเป็นคนพิการ“คิดว่าคนแก่ ๆ อย่างผมจะทำอะไรได้กัน” อังเดรหัวเราะเบา ๆ ก่อนยิ้มแล้วมองทุ่งข้าวสาลี ยามมันพลิ้วไปตามแรงลมในทิศทางเดียวกัน “ผมขอถามอะไรคุณหน่อยสิ สักสองสามคำถาม”“ว่ามาสิ”“ก่อนอื่นผมขอบุหรี่สักมวนสิ” อังเดรเงยหน้าขึ้นมองคนข้างกาย มาเวอริหันมามองพ่อตาที่ยิ้มน้อย ๆ ก่อนส่งซองบุหรี่ราคาแพงพร้อมไฟแช็คซิปโป้ให้ อังเดรรับมาแล้วเคาะบุหรี่มาคาบไว้หนึ่งมวน จุดไฟสูบที่ปลายพลางมองควันส
One day, you'll kneel for me. Episode - 19/4
“...มันคงเป็นไปไม่ได้ พวกผมทำนาและทำไร่ปลูกธัญพืชต่าง ๆ มานานตั้งแต่สมัยอดีต ทั้งหมดล้วนอยู่ในนามของเมืองราล์มก่อนจะถูกแปรรูปและส่งออกด้วยนามของประเทศ การจะเปลี่ยนมันให้เป็นในนามของตระกูลผมมันเป็นไปไม่ได้แน่นอน” แน่นอนว่าอังเดรสนใจเป็นอย่างมากเพราะหากธัญพืชเหล่านี้ส่งออกในนามลาเนียร์ ส่วนแบ่งกำไรเขาคงได้มากกว่าที่ได้รับและมันอาจเป็นเงินที่ทำให้ครอบครัวสบาย ต่อให้เขาจากไปก็ไม่ต้องกังวลว่าครอบครัวจะลำบากปัจจุบันธัญพืชต่าง ๆ ที่ถูกส่งออกในรูปแบบแปรรูปนั้น ที่ด้านหลังของผลิตภัณฑ์จะมีคำว่า MADE IN JAMIL อยู่เสมอ ส่วนผลิตภัณฑ์ที่ทำจากธัญพืชและหมุนเวียนภายในประเทศจะมีคำว่า MADE IN RALM ถ้าหากเปลี่ยนมันเป็น MADE BY LANIER ให้ทุกคนได้รู้ว่ามาจากลาเนียร์ มันคงเป็นอะไรที่ชาวนาอย่างอังเดรภูมิใจไปตลอดชีวิต ทว่าตระกูลลาเนียร์เป็นตระกูลเล็ก ๆ ที่มีเพียงโรงสีข้าวส่วนรวมให้ใช้ ไม่ได้มีโรงงานแปรรูปที่จะสร้างผลิตภัณฑ์โภชนาการดี ๆ ออกไปได้ ความฝันนั้นมันก็ดูเป็นเรื่องยากจริงไหม?“ได้สิทำไมจะไม่ได้ในเมื่อมีฉันอยู่? เรื่องโรงงานแปรรูปไม่ต้องกังวล เรื่องทุนไม่ต้องกังวลเพราะฉันจะเป็นคนจัดการทั้งหมด กังวลแค่
One day, you'll kneel for me. Episode - 19/3
‘โซเฟีย คุณเป็นแม่ของฟินน์แต่คุณมั่นใจแล้วหรือครับว่าคุณเป็นแม่ที่ดี? คุณหย่าขาดจากสามีและย้ายมาจามิลทิ้งลูกชายไว้ด้านหลัง คุณได้เจอกับผม ได้แต่งงานและมีเจ้าตัวเล็กทั้งสองมา คุณมีความสุขอยู่กับครอบครัวใหม่ที่นี่แล้วฟินน์ล่ะครับ?’‘…’ เป็นคำพูดที่ใจร้ายจริง ๆ นั่นแหละเพราะมันทิ่มแทงใจของโซเฟียเป็นอย่างมาก‘ลูกโตด้วยตัวลูกเองและโตด้วยการชุบเลี้ยงจากคาร์ลอฟที่แม้แต่พ่อแท้ ๆ ยังให้ไม่ได้ ลูกใช้ชีวิตด้วยตัวเองมาจนอายุสามสิบและบางทีที่ลูกมาหาคุณ ลูกเพียงต้องการที่พักพิงทางใจและที่รักอย่าลืมสิครับ ว่าครั้งแรกที่ฟินน์ติดต่อมา ที่รักกลัวแค่ไหน’‘ฉัน...’ โซเฟียพูดไม่ออกเพราะเธอหวาดกลัวในตอนที่ฟินน์ติดต่อมาจริง ๆ เธอไม่คิดว่าฟินน์จะยังเก็บเบอร์ติดต่อเธอไว้ บ่อยครั้งที่โซเฟียอยากทิ้งเบอร์เดิมแต่เธอก็ไม่กล้า เธอให้อังเดรช่วยทำเรื่องเปลี่ยนย้ายเบอร์จากอิงเกรเซียนเป็นจามิล โดยที่ยังคงใช้หมายเลขเดิมอยู่แต่พอฟินน์ติดต่อมาจริง ๆ เธอกลับกลัวว่าลูกจะมาร้องขออะไรหรือเปล่า แม้ขนาดตอนฟินน์ขอมาอยู่ด้วย เธอยังลังเลแต่เพราะลูกชายมีเสียงที่ดูเศร้า เธอจึงยอมตกลง‘ฉันไม่ใช่แม่ที่ดีเลยค่ะ ไม่สมควรเป็นแม่ฟินน์ด้วยซ
One day, you'll kneel for me. Episode - 19/2
“สวัสดีคุณชายมาเวอริค ผมอังเดร อังเดร ลาเนียร์ พ่อเลี้ยงของฟินน์” อังเดรเอ่ยทักทายรวมถึงแนะนำตัว โน้มกายจากวีลแชร์มาข้างหน้าเล็กน้อยพลางยื่นมือมา มาเวอริคยื่นมือมาจับมือพ่อเลี้ยงฟินน์แล้วเขย่าเบา ๆ“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน... ผมมาเวอริค มาเวอริค คาร์ลอฟ” ถึงจะเปลี่ยนคำแทนตัวแต่ก็อึดอัดและฝืนมาก ซึ่งอังเดรสังเกตเห็นและสัมผัสได้ แม้มาเวอริคจะเก็บอาการได้ดีไม่มีแสดงออกมาทางสีหน้า ทว่าอังเดรกลับรับรู้ได้ว่าการแทนตัวว่า ผม ในตอนนี้ของมาเวอริคมันทำให้มาเวอริคฝืนและอึดอัดมาก“อย่าฝืนทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวคุณ ไว้ค่อย ๆ ปรับกันไปแล้วเดี๋ยวทุกอย่างจะลงตัวของมันเอง” อังเดรยิ้มบางก่อนทั้งสองจะปล่อยมือออกจากกัน ฟินน์ขอบคุณพ่อเลี้ยงในใจและมาเวอริคเองก็รู้สึกแปลก ๆ เช่นกัน ที่ฝ่ามือของเขายังมีสัมผัสของฝ่ามือหยาบกระด้างติดอยู่ เป็นความกระด้างที่ผ่านงานหนัก ๆ มามากมาย และเป็นความหยาบที่อบอุ่นเกินกว่าที่มาเวอริคเคยได้รับมา“ลูกเขย” โซเฟียเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “เรื่องครั้งนั้นแม่ต้องขอโทษด้วยนะจ้ะ ทั้งที่แม่เป็นผู้ใหญ่แล้วแต่กลับทำตัวไม่น่าเคารพใส่ลูกเขย ให้อภัยแม่ได้หรือเปล่าจ้ะ?” เพราะโซเฟียได้ค
One day, you'll kneel for me. Episode – 4
3 วันต่อมามาเวอริคลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความปวดร้าวทั้งร่างกาย และภาพเพดานที่คุ้นเคยมันก็ทำให้เขารู้ตัวว่า ตัวเขาเข้ามาอยู่ห้องขังใต้ดินเป็นเวลาสามวันแล้ว มันทั้งอับทั้งชื้นและมีแสงสว่างเพียงเล็กน้อย มาเวอริคค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจแล้วพยุงตัวขึ้นลุกนั่ง หัวคิ้วขมวดเข้าหากันยามความเจ็บแปล๊บวิ่งไปทั่วร่างทั
One day, you'll kneel for me. Episode – 3
เป็นเวลากว่าสองวันแล้วที่มาเวอริคถูกขังในห้องเก่า ๆ ของชั้นแรก มันเหมือนกับห้องนอนปกติเพียงแต่ข้าวของที่มีดูเก่าและดูใช้ได้เพียงไม่กี่อย่าง แต่มาเวอริคไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่เพราะตอนนี้ความคิดของเขา มันกำลังจมอยู่กับการหาตัวคนทรยศ ซึ่งมีชื่ออยู่ในใจแล้วแต่จะยังไม่คอนเฟิร์มแม้เปอร์เซ็นต์จะสูงก็ตาม มาเ
One day, you'll kneel for me. Episode - 2
การเดินทางอันยาวนานถึง 10 ชั่วโมงได้สิ้นสุดลงแล้ว เครื่องบินส่วนตัวของทายาทคาร์ลอฟกำลังลงจอดบนสนามบินส่วนตัวของตระกูลคาร์ลอฟที่อยู่ติดกับสนามบินใหญ่อิงเกรเซียน มาเวอริคลงจากเครื่องทันทีที่จอดสนิทและอิวานต้องทำหน้าที่แทนฟินน์ที่ลาออกไป ตั้งแต่นำเอกสารเดินทางไปที่สนามบินใหญ่เพื่อจัดการเรื่องเข้าออกปร
One day, you'll kneel for me. Episode - 1
คฤหาสน์มาร์การ์เล็ตมาเวอริครู้สึกตัวตื่นในช่วงเช้าของวัน ทั้งที่เพิ่งนอนเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วแต่เขากลับตื่นขึ้นมาเวลาเจ็ดโมงเช้าของวัน มาเวอริคยันตัวลุกนั่งก่อนยกมือกุมขมับแล้วปรายตามองคนข้างกายริชาร์ด มาร์การ์เล็ต ผู้นำมาเฟียตระกูลมาร์การ์เล็ตในประเทศรันเซีย แม้จะไม่ใช่องค์กรใหญ่มากมายอะไร แต่ก
You May Also Like
เจ้านายใจดีช่วยเลี้ยงผมทีได้ไหมครับ
thisishowienjoy2.3K viewsอกไม่หักก็ไม่ได้รักกับเธอ
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง2.4K viewsเขาคนนั้นเหมือนใครคนหนึ่ง
พงศ์พัชรา1.2K viewsพระยายมราชกับฉ้น
sasima1.4K viewsOneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา
Cyclamen159131 viewsVLOGGER (แนวโคแก่กินหญ้าอ่อน)
นัก(ละ)เลง4.6K viewsบอสคนนี้คลั่งรักฉันมาก แต่ฉันดันเกลียดเธอ
Erune155 viewsPWP/คุณหนูอย่าอ่อย เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ3P|ชช
มะลิซ้อน ซ่อนใจ915 views
