ณภัทร

หนึ่งปีก่อน

กชกรยืนยิ้มทั้งน้ำตาให้กับภาพบรรยากาศคืนวันแต่งงานของเพื่อนสนิทที่เธอแอบรัก ยืนยิ้มให้กับความพ่ายแพ้ของตัวเองที่ต้องสูญเสียเขาไป ในที่สุดเธอก็คว้าเขาเอาไว้ไม่ได้ เขาเป็นของคนอื่นไปแล้ว

ทำไมความรักของเธอถึงได้ไม่สมหวัง ในวันนี้สิ่งที่เธอทำได้คือเพียงยืนมองชายคนที่ตัวเองรักต้องกลายเป็นของผู้หญิงคนอื่นไป

นับจากนี้ ณภัทร คือผู้ชายที่แต่งงานแล้ว เธอคงจะไม่มีโอกาสได้แอบเนียนอิงแอบใกล้ชิดเขาได้อย่างใจปรารถนาเหมือนเมื่อก่อน ในเมื่อเขาคือคนที่มีครอบครัว แถมนีรยาภรรยาของเขาก็กำลังตั้งครรภ์อยู่

หลังมือเล็กยกขึ้นมาปาดน้ำตาที่ข้างแก้มของตัวเองพร้อมกับขวดไวน์ที่ถือออกมาจากในงานถูกขึ้นกระดกดื่ม กชกรพาตัวเองหลบออกมานั่งที่ตรงมุมหนึ่งใต้ต้นไม้ภายใต้แสงสลัว ยามเมื่อสายตามองเข้าไปภายในงานแต่งที่พึ่งจบลง หยดน้ำตาก็ได้แต่รินไหล

"ทำไมนะถึงไม่เคยมองมาที่กั้งบ้างเลย จนกระทั่งวันนี้ ในสายตานะ กั้งก็เป็นได้แค่เพียงเพื่อนสนิทคนหนึ่งของนะเท่านั้น ไม่รู้บ้างเลยหรือไงว่ากั้งไม่ได้อยากเป็น"

ตลอดหกปีที่ผ่านมา ณภัทรเจ้าชู้ขนาดไหนกชกรรู้ดี ด้วยความที่เป็นคนหน้าตาดี เลยทำให้เขามีผู้หญิงวิ่งเข้าหาเป็นว่าเล่น เลิกแล้วคบคนใหม่ คบคนใหม่แล้วก็เลิกอยู่อย่างนั้นกชกรรู้ดี หากแต่ตัวเธอเองก็ไม่สามารถบังคับใจให้ไม่รักเขาได้

ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาสมัยยังเรียนมหาวิทยาลัย จนกระทั่งตอนนี้จบออกมาทำงานได้สองปีแล้วณภัทรก็ยังคงเป็นณภัทรคนเดิม หกปีเต็มกับการแอบรัก กชกรเคยคิดว่าเธอควรจะต้องทำยังไงถึงจะคว้าเอาหัวใจของผู้ชายคนนี้มาครองได้บ้าง แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิด ในเมื่อรอบกายของเขานั้นมีผู้หญิงรายล้อมอยู่ไม่เคยห่าง หากแต่ก็ยังดีที่ตลอดหกปีนั้นเขายกให้เธอเป็นที่หนึ่งเสมอและเมื่อยามใดที่ไม่มีใคร ตำแหน่งคนข้างใจก็จะตกมาเป็นของเธอ

'นะอยู่กับใครก็ไม่เคยสบายใจเหมือนอยู่กับกั้งเลย ผู้หญิงแต่ละคนมีแต่งี่เง่าบ้าบอแล้วก็น่าเบื่อ เอาแต่หึงหวงจนน่ารำคาญ มีก็แค่กั้งคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้นะสบายใจได้'

'ในเมื่อกั้งดีขนาดนั้น ทำไมนะถึงไม่ขอกั้งเป็นแฟนเลยล่ะ'

'ไม่ล่ะ นะกลัวว่าถ้าทำแบบนั้น วันหนึ่งนะอาจจะต้องเสียกั้งไป สู้นะเก็บกั้งไว้แบบนี้ ให้กั้งเป็นเซฟโซนเดียวที่นะอยู่ด้วยแล้วสบายใจตลอดไปดีกว่า'

กชกรยังคงจำคำพูดที่ณภัทรเคยพูดกับเธอพวกนั้นได้ดี คงจะเป็นเพราะว่าคำพูดพวกนี้ที่ทำให้เธอไม่กล้ากระโตกกระตากบอกความในใจเขาไป จนกระทั่งวันหนึ่งที่ณภัทรเดิมเข้ามาบอกเธอด้วยใบหน้าเต็มยิ้มว่าเขากำลังจะแต่งงาน วันนั้นเธอยังจำได้ดีว่าโลกของเธอที่เคยสว่างไสวพลันได้มืดดับลง

'กั้ง เรากำลังจะแต่งงาน น้ำหวานท้องได้สามเดือนแล้ว นี่นะกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้วนะ กั้งดีใจกับเราไหม ส่วนกั้งก็กำลังจะได้เป็นป้า'

ถ้อยคำและน้ำเสียงดีอกดีใจของณภัทรยังคงดังก้องอยู่ในหูชัดเจนทั้งๆที่มันก็ผ่านมาตั้งเกือบจะสองเดือนแล้ว แม้ว่าที่ผ่านมาเธอเองจะรับรู้มาโดยตลอดว่ามีการคบหากันระหว่างเขากับนีรยา แต่ลึกๆในใจก็ได้แต่หวังว่ามันจะแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเหมือนทุกที

แต่เปล่า คราวนี้ณภัทรของเธอถูกแย่งชิงไปด้วยคำว่า แต่งงานและคำว่าพ่อ เขากำลังจะได้เป็นพ่อของเด็กน้อยตัวเล็กๆคนหนึ่งที่อีกไม่นานก็จะได้ลืมตาขึ้นมามองโลกที่สวยสดใส จากนั้นที่ตรงนี้ก็คงจะเหลือเพียงเธอ เธอคนเดียวที่ยังคงต้องยืนโดดเดี่ยวเดียวดายคอยมองเขาจากตรงนี้

"กั้งขอให้นะโชคดี ขอให้ชีวิตรักและครอบครัวของนะที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นมานั้นมีแต่ความสุข นะไม่ต้องห่วงนะ ไม่ว่ายังไงกั้งก็จะยังคงอยู่ตรงนี้เสมอ"

จากนั้นไวน์ทั้งขวดก็ถูกยกดื่มเข้าไปเพียวๆ ก่อนที่กชกรจะลุกขึ้นยืนจากม้านั่งตัวยาวแล้วค่อยๆก้าวมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่คิดว่าห้องพักของตัวเองตั้งอยู่

Paradise hill resort and farm รีสอร์ตและฟาร์มแกะขนาดใหญ่บนเขาใหญ่ ที่ที่ถูกใช้เป็นสถานที่แต่งงานของณภัทรและนีรยาในค่ำคืนนี้ จำนวนห้องพักถูกเหมาจองจนเต็มจำนวนจากทางครอบครัวฝ่ายเจ้าบ่าวเพื่อเอาไว้รองรับบรรดาแขกเหรื่อวีวีไอพีที่ต้องการจะอยู่ค้างต่อ และหนึ่งในนั้นก็มีเธอด้วย

กชกรเดินเซไปมาตามเส้นทางที่ถูกโรยเอาไว้ด้วยหินกรวดเส้นเล็กซึ่งทอดตัวยาวไปเป็นทางเดิน ดูเหมือนว่าไวน์แดงเกินกว่าครึ่งขวดที่เธอดื่มเข้าไปนั้นเริ่มทำท่าว่าจะออกฤทธิ์ เมื่อสายตาที่พยายามเพ่งมองแผ่นป้ายบอกทิศทางหมายเลขห้องพักที่เธออยู่นั้นดูชักจะเบลอๆ

นิ้วเล็กยกขึ้นไปบีบคลึงบริเวณขมับ จนกระทั่งสามารถกลับมาโฟกัสทิศทางตามที่ลูกศรชี้บอกว่าหมายเลขห้องพักของเธอนั้นอยู่เลี้ยวไปทางซ้าย จึงได้ค่อยก้าวขาที่ยืนปักหลักอยู่บนรองเท้าส้นสูงปลายแหลม แถมยังมีเม็ดหินเล็กๆปูไว้เป็นพรม

"ว้าย"

แล้วจังหวะนั้นอยู่ๆก็เหมือนว่าภาพสรรพสิ่งรอบกายที่เธอเห็นมันได้กลายเป็นภาพสโลวโมชั่นขึ้นมา จากที่คิดว่าสะโพกเธอคงต้องล้มลงไปให้เหล่าหินเม็ดเล็กๆพวกนั้นทิ่มตำ แต่อยู่ๆกลับมีวงแขนของใครบางคนมารวบตัวเธอและรับเอาไว้จากทางด้านหลัง ซึ่งแน่นอนว่ามันทำให้เธอตกเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนแกร่งนั้นอย่างไม่ทันได้ตั้งท่า

"เป็นอะไรหรือเปล่า"

ทันทีที่หันกลับไปก็เจอเข้ากับใครคนหนึ่ง วินาทีนั้นกชกรจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบด้วยความตกตะลึง ไม่ยักรู้ว่านอกจากณภัทรแล้ว ยังจะมีผู้ชายคนอื่นที่ทำให้เธอสามารถหยุดมองจนอึ้งพูดไม่ออกได้อีกด้วย ยิ่งยามที่ร่างกายของเขาขยับ จมูกโด่งรั้นของเธอก็ได้สูดเอาความหอมจากเนื้อตัวของเขาที่มีกลิ่นหอมราวกับได้ถูกประพรมมาด้วยน้ำหอมชั้นดี

'เขาตัวหอมจัง'

 แม้ว่าตอนนี้เธอจะเมามาก หากแต่ว่าก็ยังสามารถจำแนกแยกเเยะได้ดีอยู่ว่าผู้ชายคนนี้นั้นมีเสน่ห์ที่ดึงดูดเพศตรงข้ามได้มากเพียงใด คล้ายกับว่าเขาทำเธอตกอยู่ในภวังค์สะกด จนกระทั่งต้องถูกเขาเรียกซ้ำจึงค่อยได้สติกลับคืนมา

"ตกลงเป็นอะไรมากหรือเปล่า"

"มะ ม่ายค่ะ ฉันม่ายเป็นอาราย ขอบคุณนะคะคือว่ารองเท้าฉานคงน่าจะเหยียบหินลื่นก็เลยล้ม แต่ว่าตอนเน้คือว่าฉ้านโอเคละ แล้ว โอ๊ย!"

ทันทีที่พยายามสะบัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขน ขาของเธอก็แสดงอาการเจ็บปวดออกมาจนทำให้ต้องส่งเสียงร้อง ราวกับสวรรค์ทำท่าว่าจะไม่เป็นใจ ทั้งที่พยายามขยับลองเดินดูใหม่แต่ก็ดันไม่เป็นผล จนในที่สุดท้ายแล้วเธอถูกชายที่พึ่งจะได้เจอหน้าอุ้มช้อนตัวขึ้นอย่างถือวิสาสะแล้วพาเดินกลับมาส่งถึงยังห้องพัก

"คุณพักห้องนี้เหรอ บังเอิญไปหรือเปล่าที่ผมก็พักอยู่ห้องข้างๆนี้ติดกับคุณ"

เขาพูดน้ำเสียงเรียบและใบหน้าก็ยังเรียบเฉย ผู้ชายคนนี้ไม่ได้แสดงท่าทีอื่นใดออกมาเป็นพิเศษ จนกระทั่งถึงตอนนี้กชกรก็ยังไม่รู้เลยว่าเธอยอมให้เขาอุ้มเดินมาส่งถึงห้องได้อย่างไร เพราะอะไรทำไมถึงได้ไว้ใจคนแปลกหน้าได้ขนาดนี้

"ขอบคูณคูณมากนะคะที่อุ้มฉานมาส่ง โคนอารายหล่อแล้วยางจายดีอีกด้วย อึก"

นี่มันคงจะถือว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงของเธอสินะที่ดื่มเสียจนเมามาย มิหนำซ้ำเวลานี้เธอเองก็ยังคงไม่รู้ตัวว่ากำลังซุกซบใบหน้าเอาจมูกโด่งรั้นน้อยๆนั้นมุดดมอยู่ตรงกลางซอกอกแกร่งของเขาโดยที่ไม่ยอมลืมตาขึ้นมองด้วยซ้ำ 

"เป็นผู้หญิงทำไมถึงได้กล้าเมามายขนาดนี้ มันอันตรายมากนะรู้หรือเปล่า แล้วนี่พึ่งร้องไห้มาหรือไง ขอบตาถึงได้ดำเป็นหมีแพนด้า"

"จะว่าช่ายก็ด้าย ฉานพึ่งอกหักมา" นิ้วเล็กจิ้มจึกๆลงไปสองทีที่ข้างอกด้านซ้ายของเขา

"ผู้ชายในโลกนี้ก็ยังมีอีกตั้งเยอะ สวยๆแบบคุณคงน่าจะหาได้ไม่ยาก จะมัวมานั่งร้องไห้เสียใจไปทำไม"

"เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คุณบอกว่าอารายนะ ฉานสวยอย่างง้านเหรอ สวยแล้วงาย สวยแล้วผู้ชายก็ม่ายอาวอยู่ดี"

จากนั้นคนที่หลับตาปรือในอ้อมอกชายแปลกหน้าก็หัวเราะออกมา ยิ่งถูกตอกย้ำด้วยความจริงแบบนี้เธอก็ยิ่งเจ็บ กชกรรู้ตัวดีว่าเธอนั้นเป็นคนสวยจริงๆ หลายครั้งที่ทั้งเธอและเพื่อนฝูงคนอื่นๆเห็นว่าผู้หญิงที่ณภัทรคบด้วยแต่ละคนนั้นไม่มีใครสวยสู้เธอได้เลย แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมองมาที่เธอ

"อย่างคุณมีด้วยเหรอที่ผู้ชายไม่เอา"

"บอกว่ามีก็มีงายเล่าไม่เชื่อหรืองาย นี่ดูปากฉ้านนะ เขาม่ายเอาฉ้าน ทามมาย หรือว่าคูณจาอาว ฮ่าๆ"

พูดไปขำไปอีกแล้ว กชกรค่อยๆลืมตาขึ้นมามองหน้าคนหล่อที่ยังคงอุ้มเธอเอาไว้อย่างช้าๆ อยากรู้จังว่าโดนเธอถามแบบนี้เข้าไปแล้วเขาจะว่ายังไง แล้วไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปหรือเปล่าถึงได้ทำให้เธอมองเขาหล่อได้ขนาดนี้

"อื้ม"

"อื้มเหรอ อื้มอาราย"

"อื้ม อยากเอา"