เดจาวู

ทันทีที่บานประตูถูกปิดเขาก็วางเธอลงกับพื้นอย่างง่ายดายเสียอย่างนั้น พอได้โอกาสความเป็นอิสระคืนจากคนตัวใหญ่ กชกรก็รีบผละตัวเองออกจากร่างแกร่งและถอยหลังทันที แต่ดันกลับถอยเซไปชนเข้ากับเหลี่ยมของชั้นวางรองเท้าอย่างแรงจนตัวงอ

"โอ๊ย เจ็บจัง"

"พอมีสติก็กลัวผมขึ้นมาทุกที ไอ้ตอนที่เมาๆอยู่ทำไมถึงไม่กลัวผมบ้าง ทำตัวเป็นเมรีขี้เมาแบบนี้ เกิดไปเจอผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ผมขึ้นมาจะทำยังไง"

แม้ว่าจะเจ็บ แต่พอได้ยินคำพูดของคนบางคนที่แสนจะขัดหูเข้าไป คนที่ยืนตัวงออยู่ก็หันขวับกลับมามองเขาตาขวางอย่างแทบไม่อยากเชื่อหูที่เขาหยิบเอาความผิดพลาดของเธอในอดีตขึ้นมาพูดใหม่อีกครั้งได้หน้าตาเฉยราวกับว่าไม่มีส่วนรู้เห็น ทั้งๆที่ตัวเขาเองนั่นแหละตัวดี

"คุณพูดอย่างกับว่าเจอคุณแล้วมันน่าปลอดภัยนัก"

"อย่างน้อยผมก็ไม่เคยบังคับฝืนใจใคร"

"แต่เมื่อกี้ตอนที่อยู่ในลิฟท์ คุณพึ่งจะฉวยโอกาสกับฉัน"

"เมื่อกี้คุณไม่ได้เต็มใจจูบกับผมหรอกเหรอ เห็นยืนนิ่งเชียว ไอ้ผมก็นึกว่าคุณเต็มใจ" 

"คุณมันทุเรศ รีบกลับออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ" 

"ข้อศอกของคุณเลือดออก อุปกรณ์ทำแผลบ้านคุณอยู่ไหน"

"ไม่จำเป็น ฉันดูแลตัวเองได้"

"อย่ามัวแต่ชักช้าสิคุณ เดี๋ยวเลือดก็ได้ไหลออกมาหมดตัวหรอก ไม่รู้หรือไงว่าถ้าดื่มแอลกอฮอล์มาแล้วเลือดหยุดไหลยาก"

พอกชกรหันมองไปที่ข้อศอกของตัวเองตามสายตาของเขาก็ต้องตกใจอ้าปากตาค้าง ซึ่งขณะนี้พบว่ามันมีเลือดไหลออกมาเป็นทางยาวตามแขนจริงๆ ถึงไม่บอกก็คงดูออกว่าเธอน่ะน่าจะกลัวเลือด อาการเมาเริ่มหายเป็นปลิดทิ้ง แถมใบหน้าอมชมพูจากฤทธิ์เเอลกอฮอล์ยังเริ่มเปลี่ยนเป็นซีดเผือด

"คุณช่วยฉันด้วย ฉันกลัวเลือด!"

คราวนี้กลับเป็นเธอเองที่วิ่งเข้ามาเกาะเขา ทำไปทำมาเสื้อเชิ้ตสีดำหม่นเทาก็เต็มไปด้วยเลือดของคนที่เอาแต่หลับหูหลับตายกมือขึ้นปิดหน้าแล้วร้องไห้ฮือๆอย่างกับเด็กน้อยขวัญเสีย

"นี่คุณหยุดร้องก่อน อุปกรณ์ทำแผลคุณเก็บไว้ที่ไหน"

"ลิ้นชัก ตรงลิ้นชักใต้ทีวี" กชกรชี้นิ้วส่งๆไปทั้งที่ตาหลับปี๋

"งั้นก็มานั่งนี่มา"

จากนั้นแขนข้างที่เธอยกขึ้นปิดหน้าก็ถูกเขาดึงให้เดินตามไป ตัวเธอถูกเขาจับให้นั่งลงไปบนโซฟา โดยมืออีกข้างจับกระดาษทิชชู่ที่เขาส่งให้ซับเลือดที่แผลไว้ จากนั้นคนตัวใหญ่ก็มาหย่อนกายลงนั่งข้างเธอพร้อมอุปกรณ์ทำแผล 

น้ำเกลือทำความสะอาดถูกเทลงไปบนสำลีก่อนจะค่อยเช็ดลงไปอย่างแผ่วเบา ทีแรกเธอกัดฟันรอเอาไว้แล้วคิดว่ายังไงเสียก็คงจะต้องเจ็บแน่ๆ แต่ผิดคาด ผู้ชายคนนี้มือเบาเสียยิ่งกว่าอะไร น้ำหนักที่กดซับลงไปทำเอาเธอแทบจะไม่รู้สึก จนในที่สุดคนที่เอาแต่หันหน้าหนีไม่กล้ามองมาที่แขนตัวเองก็ค่อยๆหันหน้ากลับมามองว่าเขานั้นทำไปแผลให้เธอไปถึงไหนแล้ว และพอหันกลับมาก็เห็นสายตาและท่าทางของเขาที่กำลังโฟกัสอยู่ที่การทำแผลให้เธออย่างตั้งอกตั้งใจ 

น่าน ณวัฒน์ นั่นคือชื่อของเขาที่เธอเคยได้ยินมา ดูเหมือนว่าคำขอของเธอที่เคยบอกว่าขออย่าให้เธอและเขาได้เจอกันอีก ดูท่าว่าไม่น่าจะได้ผลเอาเสียเลย เพราะตั้งแต่หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกัน เธอก็ยังคงเห็นเขาโผล่เข้ามาให้ในสารบบวงจรชีวิตของเธออยู่เรื่อยๆ แม้ว่าจะไม่บ่อย แต่ก็ไม่เคยหายไป ตกลงแล้วเขาคือใคร ทำไมถึงยังคงได้วนเวียนไปมาอยู่รอบๆตัวเธอแบบนี้

"ผมหล่อใช่ไหม คุณถึงได้จ้องผมตาไม่กระพริบแบบนี้"

กชกรตกใจทันทีที่อยู่ๆเขาก็ชมตัวเองขึ้นโดยไม่ถามความเห็นของเธอเลยด้วยซ้ำว่าเธอเห็นด้วยกับเขาไหม และนั่นคือสิ่งที่เธอแสนจะหมั่นไส้ในความมั่นหน้ามั่นตาของเขา 

ถ้าจะว่าไปเธอจะยอมรับให้ก็ได้ว่าเขาน่ะหล่อจริง แต่ดูจากแววตาและท่าทางนั้นแวววาวแพรวพราวน่าดู ผู้ชายแบบนี้คงจะเจ้าชู้สุดกู่ล่ะสิท่า เทียบกันกับณภัทรแล้วเขาน่าจะเป็นเหมือนเปลวไฟที่กำลังโหมไหม้กระหน่ำร้อนๆ ในขณะที่ณภัทรนั้นอบอุ่นเย็นสบายราวกับสายลมของช่วงต้นฤดูหนาว

"ค่ะ"

กชกรเลือกที่จะตอบไปตามความจริง ในเมื่อเขากล้าถาม เธอเองก็กล้าตอบให้ ดวงตากลมโตยังคงจ้องไปที่ใบหน้าที่แสนภูมิใจของเขาตาไม่กระพริบ 

แล้วทันใดนั้นฝ่ามือใหญ่ที่กำลังติดผ้าพันแผลให้เธอก็หยุดชะงักการทำงานลง แถมจู่ๆเขาก็ยังหันกลับมาสบตาเธอเข้าเช่นกัน กชกรเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้มองเธอแบบนั้น แต่ยังไม่ทันได้หายสงสัย เขาก็ฉกริมฝีปากเข้ามาอย่างไวแล้วจัดการจูบเธออย่างเรียกร้องอีกครั้ง

"อื้อ"

'ทุบเขาเลยสิ ทุบเขา อย่ายอมให้เขาได้ฉวยโอกาสกับเธอได้ง่ายๆอีก'

เสียงในหัวพร่ำบอก หากแต่ก็ไม่ทันได้ทุบเขาตามอย่างที่ใจปราถนาเพราะว่ามัวแต่ตกใจ มือข้างที่เจ็บถูกเขายกจับค้างเอาไว้ให้ ในขณะที่ฝ่ามือใหญ่ของเขาสอดเข้ามาทางด้านหลังท้ายทอยและบังคับให้ยอมจำนนต่อจูบ และพอเธอค้านไม่ยอมเปิดริมฝีปากให้เขาได้รุกล้ำตามใจ คนบ้านั่นก็ใช้ฟันคมสะอาดหลายซี่งับลงมาที่ริมฝีปากหวานของเธอน้อยๆเพื่อประท้วง หากแต่มันเจ็บจนรู้สึกได้

กชกรจำใจต้องปล่อยให้เขารุกล้ำ ผู้ชายคนนี้จูบเธอราวกับว่าต้องการสูบเอาลมหายใจทั้งหมดที่เธอมีให้หมดไป ยอมปล่อยให้เรียวลิ้นของเขาสำรวจตรวจตราไปได้ทั่วทุกมุม จนลิ้นร้อนสอดแทรกกวาดชิมไปทั่วทั้งโพรงปาก รสจูบที่แสนจะเร่าร้อนของเขาทำเอาเธอเริ่มรู้สึกวูบวาบตามร่างกาย ราวกับว่ามันกำลังจะถูกล่อให้คล้อยตามการกระทำเหล่านั้น ราวกับว่าร่างกายของเธอเริ่มจะควบคุมไม่ได้ ยามใดที่เขาขยับกายแล้วกลิ่นน้ำหอมของบุรุษเพศลอยเข้ามาปะทะจมูก ยามนั้นอารมณ์ของเธอก็ยิ่งโบกสะบัด ยามใดที่เขาคลุกเคล้าใบหน้าแนบชิด ยามนั้นก็ยิ่งทำเอาเธอใจสั่นคลอน สมองอื้ออึงหนักหน่วงจนไม่สามารถแยกแยะได้ว่าตอนนี้มือเธอกำลังผลักไสหรือว่ากำลังดึงให้เขาขยับกายเข้ามาหา จนกระทั่งริมฝีปากของเขาก้มลงไปครอบสัมผัสที่ปลายยอดอก วินาทีนั้นริมฝีปากบางจึงได้หลุดเสียงครางออก

"อ๊า"

กชกรไม่รู้เลยว่าเดรสเกาะอกสีครีมตัวงามที่ตัวเองสวมใส่อยู่ถูกเขาปลดซิปข้างหลังให้หลุดออกไปตอนไหน รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้มันถูกรูดกองลงไปกองอยู่บนเอวคอดเสียอย่างหมิ่นเหม่ แถมบนร่างกายเธอมีร่างของคนตัวใหญ่ตามมาทาบทับเอาไว้ สองเต้าขาวอวบที่ขณะนี้ไร้ซึ่งอาภรณ์ใดๆปกปิดถูกเขาบีบคลึงและฟอนเฟ้นราวกับต้องการแสดงความเป็นเจ้าของ ข้างหนึ่งโดนกำลังโดนเขาดูด ส่วนอีกข้างก็กำลังโดนเขาบีบขย้ำ 

นี่เธอกำลังจะยินยอมให้มันเกิดขึ้นอีกครั้งแล้วอย่างนั้นหรือ..