مشاركة

ตอนที่ 3 - 1/3

last update تاريخ النشر: 2025-05-14 03:11:01

10 ปีก่อน

ตอนนั้นหนึ่งนางอายุสิบสองขวบ เธอกลัวเข็มมาก โดยเฉพาะเข็มฉีดยาชาเวลาถอนฟัน เพียงแค่คิดภาพปลายเข็มแหลม ๆ จิ้มเหงือกนิ่ม ๆ ก็แทบอยากจะร้องไห้แล้ว

แม้ไม่ชอบทำฟันแต่หนึ่งนางชอบกินขนมหวานโดยเฉพาะลูกอมสีสวย เวลาเคี้ยวกร๊อบในปากมันสนุกสนานดี ด้วยเหตุนี้เด็กหญิงหนึ่งนางจึงมีปัญหาเรื่องฟันผุบ่อย ๆ

เด็กหญิงหนึ่งนางไม่มีคนดูแลเท่าไหร่ พ่อเธอตายด้วยอุบัติเหตุ ทิ้งหนี้จำนองบ้านก้อนโตเอาไว้ ส่วนแม่พิการจากอุบัติเหตุเดียวกัน เงินที่ใช้จ่ายเป็นเงินประกันชีวิตของพ่อและเงินที่ได้จากการทำเค้กส่งขายในหมู่บ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ

เนื่องจากมีแม่พิการหนึ่งนางจึงต้องดูแลตัวเอง ทั้งไปโรงเรียนหาข้าวหาน้ำให้ตัวเองกินและหาให้แม่ที่พิการด้วย เวลาที่หนึ่งนางฟันพุ แม่จะยื่นเงินให้เธอไปหาหมอฟันเอง แต่เธอไม่เคยไปเลยสักครั้ง

ก็พวกหมอชอบโกหก เวลาจะฉีดยาชาบอกเหมือนมดกัด ๆ มดหรือตะขาบกัดเจ็บจนตาค้าง เธอเลยเกเรหนีบ่อย ๆ พอแม่รู้เข้าก็เลยบอกให้เธอไปทำฟันที่คลินิกของหมอปราช หนึ่งนางเลี่ยงไม่ได้ เพราะว่าแม่กับหมอปราชรู้จักกันในฐานะเพื่อนบ้าน แม่ต้องรู้แน่ถ้าเธอหนี

หนึ่งนางบ่ายเบี่ยงอยู่นานแต่ฟันผุในปากไม่เอาด้วย มันทั้งเจ็บทั้งทรมานจนเธอนอนร้องไห้น้ำตาไหล สุดท้ายเย็นวันนึงตอนอยู่ป.6 หนึ่งนางก็ต้องนั่งรถเมล์จากหน้าโรงเรียนไปลงที่คลินิกปราชญาทันตกรรมจนได้

ภายในคลีนิกคนเยอะมาก เปิดประตูเข้าไปสายตาทุกคนก็จับจ้องมองมา หนึ่งนางเดินเขิน ๆ ไปแจ้งที่เคาเตอร์ว่ามาถอนฟันกับหมอปราช

"จะทำฟันกับหมอปราชต้องรอคิวนานนะ หมอคนอื่นได้มั้ย"

นางพยาบาลหรือพนักงานคลินิกนี่แหละถามเธอ หนึ่งนางรูดสายกระเป๋านักเรียนขึ้นลง แสร้งทำเหมือนนึก แต่ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น พักต่อมาก็ส่ายหน้า

"จะรอค่ะ" แล้วเธอก็นั่งรอที่โซฟาสีน้ำเงินข้างเคาเตอร์ นานจนหลับไป

ตื่นอีกทีเกือบสองทุ่มเพราะมีคนเขย่าตัว พอลืมตาขึ้นภาพที่เห็นคือคนตัวสูง ผมด้านหน้ายุ่ง แววตาเรียบเฉยเจือรอยอ่อนโยนนิด ๆ

"ถึงคิวแล้ว" เสียงเขาหนักแต่หางเสียงอ่อนโยน เขาเดินนำเธอเข้าไปในห้องทำฟัน หนึ่งนางก็เดินตามต้อย ๆ แต่หยุดอยู่แค่หน้าประตู

ก่อนหน้านั้นเด็กหญิงหนึ่งนางเคยเห็นเขาแค่แวบ ๆ เวลาออกไปตากผ้าให้แม่เพราะบ้านเธอกับบ้านเขาใช้รั้วบ้านเดียวกัน เขามักจะทักทายเธอสั้น ๆ ว่า

‘ไงเรา’

ก็ไม่ไง เด็กหญิงหนึ่งนางแค่ไปตากผ้า ไม่ไงอะไรทั้งนั้น แต่แม่บอกให้เธอมีมารยาท ผุ้ใหญ่ทักมาก็ต้องทักกลับ บางทีเธอเลยยกมุมปากเหมือนยิ้มส่งให้เขาไป เขายังเคยว่า

‘ใครสอนให้ยิ้มหลอก’

เด็กหญิงหนึ่งนางเลยคิดว่าหมอปราชเป็นผู้ชายลาด เพราะรู้ด้วยว่าเธอยิ้มหลอก บางทีคนอื่นไม่รู้แต่เขารู้ แต่ก็แค่นั้น ความสัมพันธ์ของเธอกับเขามีเพียงเท่านั้นจนกระทั่งวันที่เธอมาเยือนเขาที่คลีนิกทำฟันนี่แหละ

ห้องทำฟันของหมอปราชก็เหมือนของคนอื่น ๆ แค่เห็นก็ขนลุก เครื่องมือทำฟันวางเรียงรายเต็มไปหมด เก้าอี้นอนก็เหมือนเครื่องประหาร หนึ่งนางยกมือแนบแก้ม ไม่อยากทำเลยจะทำยังไงดี

"ไงล่ะเรา ฟันซี่ไหนผุ" ปราชญาพูดพลางมองเอกสารในมือ คุยปรึกษาเรื่องคนไข้ก่อนหน้านิดหน่อย ก่อนจะส่งเอกสารคืนผู้ช่วยแล้วหันมานั่งลงข้างเตียงทำฟันให้ความสนใจเด็กหญิงผมหน้าม้าท่าทางกวนประสาทชื่อหนึ่งนาง

"หมอฉีดยาเจ็บมั้ย"

หนึ่งนางยังไม่ยอมนั่งบนเตียง เธอยืนอยู่ตรงหน้าประตูขณะถาม

"ต้องลอง"

"คนอื่นบอกหมอฉีดยาเจ็บมั้ย"

"คนไหน"

"คนไข้ไง"

"ต้องรู้ว่าคนไหนถึงจะตอบได้"

"หมอก็คงฉีดยาเจ็บเหมือนคนอื่น"

"ไม่รู้สิ" ปราชญาส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยเตรียมเรื่องมือ "แล้วฟันผุ ไม่เจ็บเหรอ"

หนึ่งนางยักไหล่

"นิดหน่อย"

เขาหัวเราะ เหมือนขำ หนึ่งนางถลึงตาใส่

"ไม่ถอนก็ได้นะ จะได้เลิกงาน"

"จะฟ้องแม่มั้ย"

"ฟ้อง"

"ขี้ฟ้อง" เธอว่าเข้าให้

"ไม่ฟ้องก็ได้แต่ต้องมาถอนฟัน" แก้มเธอบวมตุ่ย ช้ากว่านี้ปากเน่าพอดี

หนึ่งนางไม่อยากให้แม่เสียใจ แค่เดินไม่ได้เพราะอุบัติเหตุแม่ก็แอบร้องไห้บ่อย ๆ หลังชั่งใจสักพักเธอเลยยอมมานั่งลงบนเตียง จ้องเขาตาวาวคล้ายจะขู่ฟ่อด ๆ

ผู้ช่วยทันตแพทย์เอนเก้าอี้ลงให้ ใจเธอเต้นระทึก ทำฟันทีเหมือนจะตาย พวกหมอฟันร้อยทั้งร้อยโกหกว่าฉีดยาไม่เจ็บทุกคน

หนึ่งนางหลับตาแน่นตอนที่เขาบอก

"อ้าปากดูซิ ไม่เจ็บหรอก"

ไม่แน่ใจว่านั่นคือคำหลอกหรือคำสัญญา หนึ่งนางกำมือแน่น หวาดกลัวจับจิตจับใจ .. หมอต้องโกหกแน่ ๆ ไม่มีหมอฟันคนไหนที่ฉีดยาแล้วไม่เจ็บหรอก

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนพิเศษ : Anniversary2nd : 3

    ปราชญาหันควับ วินาทีนั้นดวงตาคมก็เบิกกว้างตกตะลึงด้วยไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นภรรยายืนตัวเปียกปอนอยู่ด้านหลัง เธอรวบผมยาวเป็นมวยลวก ๆ แบบคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เนื้อตัวยังเต็มไปด้วยหยดน้ำเกาะพราวเป็นหย่อม ยกเว้นใบหน้าสวยที่เช็ดจนแห้งใสสะอาด“หนึ่ง” ปราชญากะพริบตาปริบ แทบไม่เชื่อสายตาว่าเธอจะยืนอยู่ตรงนี้ เขาทำอะไรไม่ถูก เดินไปกดปลายบุหรี่กับที่เขี่ยบุหรี่แล้วก้าวเข้ามาหาเธอ“ไปไหนมาคะ” เธอถามราวกับเป็นเรื่องธรรมดา โผเข้ามาโอบเอวออเซาะแบบที่ชอบทำเวลาจะง้อ ใบหน้านุ่มละมุนแนบชิดอกเขากระทั่งปราชญารู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น “หนึ่งรอตั้งแต่บ่าย” ก็เห็นออกจากบ้านมาตั้งแต่สิบโมง นึกว่าไม่เกินบ่ายเขาคงจะถึง ที่ไหนได้นี่ปาไปเกือบทุ่มกว่าเขาจะมาดวงตาหวานจิ้มลิ้มออดอ้อน ปราชญาทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าแม่เจ้าประคุณจะจู่โจมเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว“ทำไมอยู่ที่นี่”“ก็มารอพี่ปราช” ไม่พูดเปล่ายังแก

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนพิเศษ : Anniversary 2nd : 2

    คนกำลังถูกสงสัยในความรักนั่งทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ในห้องประชุม หลังมีคำสั่งอกมากะทันหันให้ไปประจำบูธเพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าอาหารเสริมในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ที่จะถึงนี้ เรื่องงานน่ะหนึ่งนางสู้ไม่ถอยอยู่แล้วถ้าหากว่ามันจะไม่ตรงกับวันไปฮันนีมูน“พอดีวันนั้นหนึ่งจะไปต่างจังหวัดกับสามีน่ะค่ะ” เธอบอกอ้อมแอ้ม เพิ่งเข้ามาทำงานด้วย อุตส่าห์เลือกที่ตรงกับวันหยุดนักขัตฤกษ์เอาไว้แล้วเชียว“คุณเลือกเอาจะเอางานหรือเอาเที่ยว”ถ้าเที่ยวอื่นหนึ่งนางก็ไม่ขัด ยินดีจะเลื่อนออกไปเพื่อเปิดทางให้กับหน้าที่การงาน แต่นี่เป็นฮันนีมูนเล็ก ๆ ระหว่างเธอกับสามี ซึ่งตั้งแต่แต่งงานมาเธอกับเขาก็ยังไม่มีโอกาสได้สวีทกันสองคนเลย หนำซ้ำช่วงนี้เธอยังผิดนัดเขาบ่อย ๆ ด้วยนี่ต้องผิดนัดกับเขาอีกแล้วเหรอ … ปราชญาโกรธเธอแน่ปราชญาไม่ได้โกรธ ตอนที่หนึ่งนางเอ่ยปากเรื่องที่บริษัทให้ไปออกบูธตรงกับวันที่นัดกันไว้ว่าจ

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนพิเศษ : Anniversary 2nd : 1

    ลูกคนแรกเป็นผู้หญิง หนึ่งนางจึงได้สิทธิ์ในการตั้งชื่อลูกหนึ่งรัก ปราชญาโอดครวญไม่จบว่าไม่มีชื่อตัวเองอยู่ในชื่อลูกเลย เขาบ่นหงุงหงิงทุกวันจนหนึ่งนางต้องยอมให้ลูกชื่อเล่นว่าญาญ่า นับจากวันนั้นเสียงบ่นเขาจึงค่อยเงียบไปหนึ่งนางเลี้ยงลูกเองจนกระทั่งญาญ่าได้หนึ่งขวบ เธอก็ชักอยากจะมองหางานทำ ทั้งนางรวิวรรณและนางนวลสอางค์ก็เห็นด้วย หนึ่งนางยังสาวยังแส้จะมาอุดอู้อยู่ในบ้านไม่ได้แต่งตัวสวย ๆ นานวันไปชีวิตจะเฉาหลังญาญ่าได้ขวบปี สองแม่คือนางนวลสอางค์กับนางรวิวรรณก็ควบรวมมาอยู่บ้านหลังเดียวกันภายในชายคาบ้านของปราชญาเพื่อสะดวกในการช่วยเลี้ยงหลาน มีบ้างจะสลับไปบ้านของหนึ่งนางเวลานางนวลสอางค์ทำขนม ทั้งสองแม่อาสาเลี้ยงหลานสาวตัวเล็กให้ หนึ่งนางจึงขอไปทำงานออฟฟิศอย่างที่เคยฝัน"ก็ไปทำที่สถาบัน" ปราชญาออกคำสั่งเขาไม่เห็นด้วยที่หนึ่งนางจะไปสมัครงานที่อื่น พอร่างกายกลับเข้าที่เธอยิ่งสวยสะพรั่งเหมือนแตกเนื้อสาวยังไงชอบกล"หนึ่งอยากไปหาประสบการณ์ที่อื่นบ้า

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนพิเศษ : Wedding party

    หนึ่งนางสวมชุดแต่งงานสีขาว เดรสผ้าพลีทละมุนปล่อยชายทิ้งลงกับพื้นลากยาวราวกับหางปลา ช่วงไหล่เป็นซีทรูแขนกุดเผยผิวเนียนบางเบา ผมสีน้ำตาลรวยเป็นช่อด้านหลังสวยงาม วันนี้เธอแต่งหน้าหวานจัดโทนสีชมพูเข้ากับชุดที่พาให้หวานไปทั้งตัว ปราชญามองแล้วใจหาย จู่ ๆ ก็เกิดแวบขึ้นมาว่าไม่น่าท้องเลย ..ไม่งั้นคืนเข้าหอคงจะ ..แค่คิดเขาก็ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ลูกคงน้อยใจแย่ว่าพ่อเห็นแก่ได้ แต่ใจมันก็คิดถึงเรื่องอย่างว่าจริง ๆ ขนาดชุดแต่งงานตัวค่อนข้างใหญ่ยังเอาหน้าอกหน้าใจเธอไม่ลงเลย เห็นร่องอกอวบอิ่มนิดนึงใจเขาก็สั่น อดไม่ได้ต้องประทับจูบแนบริมฝีปากเป็นดอกเบี้ยเอาไว้ก่อน“โรคจิต” ปากว่าแต่แววตาเอ็นดูหนึ่งนางจัดหูกระต่ายให้เจ้าบ่าวสุดหล่อแล้วมองเขาทั้งตัว ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าไม่เหมือนคนอายุเลขสี่เลย ยังดูดีดูหล่อจนเธอไม่อยากให้ใครเห็น พวกเพื่อน ๆ สาว ๆ ของเธอต้องมองเขาตาวาวแน่หวงจัง“หล่อจังเ

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนจบ

    ​ เก็บของเสร็จก็มานั่งเลือกชุดแต่งงาน ลูกลิงตัวโตหนึ่งกับลูกลิงในท้องอีกหนึ่งมองชุดที่เขาเปิดให้ดูด้วยท่าทางตื่นเต้น เนื้อตัวนุ่มนิ่มขยับไปมาทำสมองเขาปั่นป่วนอดไว้ก่อน อดไว้! เขาบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าพยายามไม่มองอกอิ่มบนเนื้อตัวนุ่มนี่ ต้องสนใจเรื่องงานแต่งที่กำลังเอาให้เธอดูต่างหาก“เอาแบบไม่รัดท้องหนึ่งจะได้ไม่อึดอัด เผื่อกินขนมในงานด้วยดีมั๊ย แต่อยากให้มีแขนหน่อย” หน้าอกเธอใหญ่ ยิ่งพอท้องจะยิ่งเปล่งขึ้นอีกเท่าตัว ปราชญาไม่ชอบให้คนอื่นมองส่วนที่ควรจะเป็นของเขาเพียงคนเดียว“หนึ่งอยากได้แบบเกาะอกนี่คะ”“ไม่!” เขาสั่งเด็ดขาด“พี่ปราชทำไมไม่ตามใจหนึ่ง” เธออ้อนเสียงอ่อย สรรพนามที่เรียกก็แปรเปลี่ยน ปราชญาเหมือนจะตายสิ้นลงไปตรงนี้ ยัยเด็กนี่น่าโมโหสุด ๆ ฟาดสักทีได้มั้ยนะไม่ได้อีกล่ะ เดี๋ยวนั่งร้องไห้ ใจเขาก็เสียอีก

  • One night ไม่นับเป็นสามีค่ะหมอ   ตอนที่ 30 : 3/3

    ​‘ก็ก่อนจะเป็นสามีภรรยาก็ต้องแต่งงานกันก่อน’ เขาบอกยิ้ม ๆ ลูบศีรษะเล็กตรงหน้าพร้อมแววตารักใคร่ ลองถ้าไม่แต่งมันต้องมีตาอยู่มาคว้าพุงปลาไปแน่ เดี๋ยวนี้คนเราแคร์เรื่องผู้หญิงที่มีลูกแล้วเสียเมื่อไหร่ แล้วหนึ่งนางยังดีทุกอย่าง หน้าตาจิ้มลิ้มเวลาออเซาะก็ใช่ย่อย ยิ่งยามอารมณ์ดีเจ้าตัวจะพูดแจ้ว ๆ น่าเอ็นดูจะตายไปแล้วคนร้าย ๆ แบบนี้ถ้าเขาไม่ผูกไว้กับตัวได้ยกลูกให้เขาไปเหล่หนุ่มหล่อ ๆ แน่ แต่งแหละ ต้องแต่ง ถ้าไม่แต่งเขานี่แหละจะลำบาก“มันอาจจะเร็วไปหน่อยนะหนึ่ง เธอจะเสียชีวิตที่ควรจะมี แต่ฉันจะพยายามปรับให้มันลงตัว ให้เธอได้ไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ บ้าง”คำขอแต่งงานเรียบเรื่อยธรรมดาแต่หนึ่งนางก็ตื้นตันที่เขาทำให้“ฉันไม่ไปไหนหรอก”เขาหัวเราะ ตอนนี้ก็ยังหรอก แต่เดี๋ยวอีกหน่อยคร้านจะเบื่อหน้าเขาขอไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อย ๆ หากไม่เกิดเรื่องเธอก็จะได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นของตัวเองอีกนิด

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status