เข้าสู่ระบบ(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
ฉันเข้าไปนั่งบนหน้าตักพี่โฬมบนเก้าอี้ทำงาน ดวงหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มหวาน โน้มหน้ามาหอมแก้มกันฟอดใหญ่ ฝ่ามือล้วงเข้ามาใต้ชายเสื้อบีบนวดก้อนเนื้อนุ่มไปมา สายตาของพี่โฬมอบอุ่นอ่อนโยนเสมอ ใบหน้าของพี่โฬมหล่อมาก ทั้งตา จมูก ริมฝีปาก เเทบจะไม่ต้องติอะไรใดๆ คนอะไรจะใบหน้าหล่อฟ้าประทานได้มากขนาดนี้ ฉันชอบผ
(หลายเดือนผ่านไป) ช่วงนี้ฉันแทบจะไม่ได้เจอหน้าพี่โฬมเลย แต่ฉันก็เข้าใจไม่ได้จะงอแงอะไร กลับห้องก็แทบจะสลบหมดแรงทุกครั้ง พี่โฬมยังคงดูแลฉันดีเหมือนเดิมอย่างที่เขาเป็นมาเสมอ เราเลือกที่จะเชื่อใจกันและกัน...เขาไม่ทำอะไรให้ฉันระแวง ส่วนฉันก็เหมือนกันโดยเฉพาะเรื่องที่พี่โฬมหึง ..เรื่องเพื่อนฉัน ดิวมันเ
ฉันตั้งใจจะทำตัวน่ารักๆ เพื่อเอาใจพี่โฬม…. ฉันนั่งไขว้ห้างรออยู่ตรงปลายเตียงหลังจากพรมฉีดน้ำหอม ทาครีมบำรุงผิวแล้วเรียบร้อย พี่โฬมเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำถึงกับชะงัก ไม่ทันตั้งตัวคนตัวสูงเดินเข้ามาประชิดเมื่อไหร่ไม่รู้ เหมือนเสือหิวโซที่กำลังขย้ำกระต่ายตัวเล็กๆ อย่างฉัน >ริมฝีปากหยักประกบจูบดู
! กึก เสียงดังขึ้นจากทางด้านหลัง แผนล่มจนได้ พี่โฬมมายืนอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คนตัวสูงสอดมือล้วงเข้ากระเป๋ากางเกง ทอดสายตามองมายังกล่องสีชมพูกล่องใหญ่ที่วางอยู่ข้างๆ ฉัน เขายกยิ้มมุมปากกลั้นยิ้ม “ก็มีธุระจริงๆ มัวแต่เตรียมจัดงานวัดเกิดให้ใครบางคนแถวนี้อ่ะ” ฉันยกมือกอดอกหรี่สายตา







