ログイン(ห้าปีผ่านไป) คีย์ Part @คลีนิคทันตกรรม พ่อคร้าบ...ไนท์กลัว “ “ไม่ต้องกลัว ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย เชื่อพ่อนะครับคนเก่ง” “จริงเหรอครับ” มิดไนท์ คือลูกชายชองผมกับน้องฟ้าใส ตอนนี้เจ้าตัวเล็กห้าขวบเเล้ว “ไม่เห็นมีอะไรเจ็บเลย สุดหล่อของน้าเเคร์” ที่นี่เป็นคลีนิคทันตกรรมของเเป้งเเคร์ น้องสา
พี่คีย์กำลังจุดเตาพิงไฟให้ ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าเตาผิง พอจุดเตาเสร็จ พี่คีย์ก็เข้ามานั่งโอบกอดฉันเอาไว้ ฉันเเทบจะไม่สนใจพี่คีย์ เพราะสนใจเเต่ไอศครีมในมือ "พอเเล้วครับ พี่ไม่ให้กินเเล้ว เดี๋ยวน้องก็เเพ้อีก" พี่คีย์เอาไอศครีมออกจากมือของฉัน เเล้วเขาก็พามันออกไปทิ้งต่อหน้าต่อตาของฉ
ฟ้าใส Part -ช่วง Winter ฤดูหนาวในปีนึง- ว้าว~ วิวสวยสุดยอดไปเลย...ตอนนี้เราอยู่ประเทศญี่ปุ่น อากาศตอนนี้ติดลบสององศา เรามากันในช่วง Winter (หน้าหนาว) ตอนนี้อากาศค่อนข้างเย็น ติดลบไปประมาณสององศา เเต่ยังไม่มีหิมะตกลงมา คนอะไรนับวันยิ่งหล่อ มีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ พี่คีย์ดูไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
ตอนนี้ฉันเรียนจบเเล้ว ...ก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวนี่เเหละ บริษัทของพ่อเป็นบริษัทที่ผลิตทั้งละคร ผลิตทั้งดารานักแสดงเเถวหน้ามากมาย เเละก็ตรงกับสายที่ฉันเรียน ...ฉันเริ่มทำงานจากการฝึกเเละเรียนรู้งานเเทบจะทุกเเผนก ..เเต่ในส่วนของฉันไม่ได้หนักมาก ...เพราะฉันมีฟ้าครามคอยช่วยในงานด้านบริหาร
ฉันเป็นฝ่ายจูบ …จูบชนิดที่ว่าเอาใจพี่คีย์สุดๆ เขาจะใจเเข็งได้สักเเค่ไหนเชียว ฉันช้อนสายตาขึ้นไปมองสบตากับพี่คีย์ ในขณะที่ริมฝีปากก็ยังคงจูบ เเต่ฉันจูบไม่เก่งไง ฉันสอดใส่ลิ้นเข้าไปขนาดนี้เเล้วจะไม่จูบตอบกลับมาจริงๆ เหรอ สายตาฉันก็ยั่วยวน อีกทั้งหน้าอกหน้าใจก็เเนบลงบนอก เเต่พี่คีย์ยังคงนิ่ง… (ห้
“ไม่เอา…มันน่าเกียจอ่ะ ฟ้าไม่อยากให้พี่เห็น” คนตัวเล็กส่ายหน้าร้องไห้งอเเงออกมาอย่างหนัก “ฟังพี่นะ ในสายตาของพี่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงเธอก็เป็นเธอ” “เเต่ตอนนี้มันน่าเกียจอ่ะ…ผื่นขึ้นเต็มไปหมดเเล้ว” “พี่จะทำให้หายเอง …เเค่นี้ไม่ได้ทำให้พี่มองน้องเปลี่ยนไปหรอก” “จะ…จริงนะ” “อืม” “กอดหน่อยได้
“สงสารหมอนั่นขึ้นมาทันที” “ไอ้ดีเเลน!” ฉันละอยากจะหาไม้มาทุบหัวมันจริงๆ ไอ้ใบหน้าหล่อๆ เเต่คำพูดกวนส้นตีนสุดๆ ใครได้ไปเป็นเเฟนน่ะคงปวดกระบาลเเย่ ฉันยอมรับ เเต่เพราะที่ผ่านๆ มาฉันคุยหลายคน มีตัวเลือกให้เลือก ฉันก็ต้องเลือกไหมล่ะ ฉันก็เเค่คุยศึกษาไปก่อน ไม่เคยคิดที่จะจริงจังกับใครจนมาเจอพี่คีย์นี่
(หลายวันผ่านไป) ฟ้าใส Part ช่วงนี้เป็นช่วงที่สอบกลางภาคเสร็จเเล้วเรียบร้อย วันนี้พี่คีย์นัดดื่มกับพวกเพื่อนของ เเน่นอนว่าคนขี้หึงอย่างฉันก็ต้องตามมาคุมคนของฉันนะสิ! ผับที่นี่เปิดมานานมากเล้ว เป็นผับของอาดาวเหนือเพื่อนสนิทของพ่อฉัน จนตอนนี้ตกทอดมาถึงลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนอย่างดีเเลน หมอนี่อาย
ฉันในตอนนั้นทั้งเหวี่ยงทั้งวีน เพราะทั้งเหนื่อยทั้งหิว จนตาลายไปหมด แถมชุดเดรสที่ใช้ในการประกวดฉันก็ยังไม่ได้ถอด รองเท้าส้นสูงนี่ก็อีก มันกัดเท้าฉันจนถลอกไปหมดเเล้ว “เธอใจเย็นๆ “น้ำเสียงนิ่งๆ นุ่มๆ ใจเย็นของเขาทำให้ผู้หญิงอารมณ์ร้อนอย่างฉันยอมใจเย็นลงอย่างเเปลกประหลาด เขาต่อสายโทรศัพท์หาเพื่อน เ
ฉันไม่น่าดึงดูด ไม่สวย หรือไม่ใช่ใช่เสป็คเขาเหรอ มันเป็นเพราะอะไร ทำไมล่ะฉันเปิดทางให้ขนาดนี้เเล้ว ถ้าหากเป็นผู้ชายคนอื่นคงกระโจนเข้าหากัน เเต่นี่อะไรอ่ะ พี่คีย์ดูเหมือนไม่อยากทำเลยสักนิด เเต่ทว่าในขณะที่ทุกอย่างกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เสียงเคาะประตูจากด้านนอกก็ดังขึ้นมาอย่างได้จังหวะพอดิบพอดี โอ้







