LOGIN00.15 น. (เที่ยงคืนสิบห้านาที)
(บนรถ)
“ยิ้มไร” เสียงแหลมทักท้วง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสีหน้าดูมีความสุขเกินกว่าปกติ
ใบหน้าสวยปั้นหน้าบึ้ง กอดอกสายตาจดจ่อมองตรงไปยังท้องถนน สายเข็มขัดนิรภัยรัดแน่นกลางเนินอกจนเห็นสัดส่วนตรงนั้นชัดเจน เส้นผมยาวสีฮันนี่บราวน์ตัดกับผิวขาวเหมือนมีแสงเปล่งประกายระยิบระยับรอบตัวเธอ เพราะนั่งหันข้างเลยมองเห็นสันจมูกเชิดรั้น แพขนตางอนยาว ก็เหมาะสมกับที่เธอเป็นดาวมหา ‘ลัย คนในคณะตั้งฉายาให้เธอเป็น'ควีนวิศวะ..มีคนพูดว่าเธอสวยเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้แต่เป็นบาร์บี้ในลุคแซ่บ….ดื้อสิไม่ว่า ผู้หญิงอะไรเถียงเก่งฉิบหาย
“หงุดหงิดอะไร”
“นายก็รู้ว่าฉันกับยัยจีด้าไม่ถูกกัน” พูดแล้วก็ของขึ้น “ฉันขอใช้สิทธิ์ความเป็นเพื่อนสั่งไม่ให้นายไปยุ่งกับยัยนั่น!”
เอาแต่ใจ
ยูโรหัวเราะในลำคอ เอนศีรษะลงบนเบาะ เคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยรถ เสี้ยวหน้าหล่อหันไปมองคนออกคำสั่งนิ่งๆ
"นายก็ไม่ได้ชอบยัยนั่นอยู่แล้วนี่!" คิดเองเออเองเก่ง
"รู้ได้ไง"
คำพูดไม่เข้าหู! ไอรีนฟาดฝ่ามือเข้าที่หัวไหล่จนอีกฝ่ายหลุดเสียงร้องออกมา รถหรูพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วเกินลิมิต โชคดีที่ว่าตอนเที่ยงคืนถนนโล่ง
"เห้ยไอร์ ใจเย็นๆ ดิ๊" จะโมโหยังไงก็ได้ แต่ไม่ใช่ตอนขับรถแบบนี้ ใจกูแทบหล่นวูบ คันนี้ลูกรักด้วย
"…"
"โอเคๆ มีไรคุยกันดีๆ"
“กวนประสาท!” ด่าไปหนึ่งทีโทษฐานที่พูดจาไม่เข้าหู
"ถ้าเพื่อนไม่อยากให้ยุ่ง ก็ไม่ยุ่ง" ยูโรยกมือยอมแพ้ด้วยรอยยิ้ม
"…." เขากำลังกวนตีนอยู่ชัดๆ
"จะไม่มอง ไม่เข้าใกล้ ไม่พูด ไม่สนใจ"
“….”
“โอเคนะครับ เพื่อน" เน้นย้ำคำว่าเพื่อนอย่างชัดถ้อยชัดคำ
"กวนตีน!" ไอรีนเอามือตัวเองไปหวังจะพลักหน้าหล่อของคนกวนประสาทหันไปทางอื่นด้วยความหมั่นไส้เกินจะทน
คอนโด
01.34 น. (ตีหนึ่งสามสิบสี่นาที)
ร่างสูงโปร่งอยู่ในชุดนอนสีกรมขายาวแขนยาว ไม่แน่ใจว่ากลิ่นหอมสดชื่นเป็นกลิ่นของครีมอาบน้ำหรือแชมพูแทรกตัวเข้ามาในห้อง
“อะไรอีก คนจะนอน” ตาแทบจะปิดอยู่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าง่วงมากจะด่าให้ลืมบ้านเลขที่
เข้ามาในห้องได้ยูโรก็เดินตรงไปหาอะไรบางอย่างโดยไม่สนใจเจ้าของห้องที่ยืนปิดปากหาวหัวโด่อยู่ตรงหน้าประตูแม้แต่น้อย
เพราะมีปากเสียงกันเล็กน้อยตอนอยู่บนรถเมื่อถึงคอนโดก็แยกย้ายกันกลับห้องใครห้องมัน
เธองอนเขา ส่วนเขาไม่ง้อ
แล้วนั่นทำอะไร มาเคาะห้องเพื่อมารื้อถังขยะห้องคนอื่นตอนตีหนึ่งเนี่ยนะ
“ไอ้แว่น!!” หันไปอีกทีก็เห็นยูโรเขวี้ยงตุ๊กตาทิ้งลงถังขยะอีกรอบพร้อมสถบทเสียงดัง
“อะไร”
“มีกล้องแอบถ่ายซ่อนอยู่ในตุ๊กตา” กล้องถูกซ่อนไว้ในดวงตาของตุ๊กตาหมี ตอนแรกยูโรไม่ทันเอะใจ แต่พอนึกได้ก็รีบมาหาไอรีนที่ห้องทันที และมันก็เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ
ไอ้เวร!!! ยังดีนะที่ว่าเขาโยนทิ้งถังขยะ ไม่อย่างนั้นไอรีนคงวางทิ้งเอาไว้จุดใดจุดหนึ่งของห้องแน่ๆ
“ยูโร เดี๋ยว” ยูโรเปิดประตูออกไปแล้ว เขาแทบจะพังเข้าไปห้องข้างๆ เพราะเคาะเท่าไหร่ก็ไร้การตอบรับ
เดี๋ยวมึงเจอกูแน่ไอ้แว่น!
ไอรีนกลัวว่าจะเสียงดังรบกวนห้องคนอื่น อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นเวลาตีหนึ่งจึงต้องลากพายูโรกลับไปที่ห้องเขาด้านบน ไม่ใช่ว่าเธอไม่โมโหกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่จะหัวร้อนไปทำไมมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยในตอนนี้
“เคยเจอมันมาก่อนไหม”
“เท่าที่จำได้ไม่เคยอ่ะ” ไอรีนวิตกกังวลไม่ต่างกัน เรื่องที่เกิดขึ้นนั่นเท่ากับว่ามีโรคจิตแอบตามเธออยู่ ต่อไปนี้คงต้องระวังตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิม
ยูโรเดินหายออกไปนอกริมระเบียงห้อง เขายืนหันหลังให้
ไอรีนเดินไปนั่งรอตรงโซฟา โดยมีเจ้า 'แบร์บราวน์' สุนัขเพศผู้พันธุ์เฟรนช์บูลด็อกที่สั่นหางดุกดิกกระโดดตามขึ้นมาบนโซฟา
“ไง บราวนี่~” อุ้มเจ้าแบร์บราวน์ลูกรักของยูโรที่ชอบเรียกมันว่า 'บราวนี่' มานั่งบนตัก ถ้าหากไปเรียกชื่อนี้ให้ยูโรได้ยินเขาคงหัวร้อนกว่าเดิมแน่
เห็นแมนๆ ทรงแบดบอยแต่ใครจะรู้ว่ายูโรเป็นด็อกเลิฟเวอร์ รู้ไหมเหตุผลหลักๆ ที่เขาเลือกซื้อคอนโดห้องกว้างชั้นบนสุดก็เพราะว่าจะเลี้ยงหมานี่แหละ…รักแค่ไหนดูได้เลย
ครืดๆ บานเลื่อนถูกเปิด ร่างสูงโปร่งเดินกลับเข้ามา ใบหน้าเรียบตึง ได้กลิ่นบุหรี่จางๆ
"ไปนอนได้แล้ว" ไม่ได้บอกคน แต่บอกหมา
เขาอุ้มเจ้าแบร์บราวน์กลับเข้าไปใส่ในคอกกั้น ที่นอนของมัน ยืนหันหลังปลดกระดุมถอดเสื้อออก โยนทิ้งเอาไว้บนโซฟา
ไอรีนกระพริบตารัวๆ จะถอดเสื้อเพื่อ? ในห้องก็ไม่ได้ร้อนป่ะ
ทว่าเมื่อร่างสูงหันหน้าเดินกลับมา …เธอก็แทบจะสำลักอากาศ จากที่ง่วงจนตาแทบปิดอยู่รอมล่อพลันเบิกกว้าง
ร่องซิคแพคตัดกับผิวขาวๆ ที่พอโดนแสงไฟตกกระทบก็ยิ่งน่ามอง แล้วไหนจะกล้ามแขนขาวๆ แน่นๆ นั่นอีก…. หุ่นดีเซ็กซี่ยิ่งกว่านายแบบปกนิตยสารที่เคยเห็น
หน้าตาดีแล้ว หุ่นยังดีอีก พระเจ้าโคตรลำเอียง!
มองจากตรงนี้ก็ยังเห็นเลยว่ามัดกล้ามตรงนั้นแน่นมาก หน้าท้องวีเซฟลงมาจนถึงขอบกางเกง ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น…ก็เคยเห็นของเขาอยู่หลายครั้ง แต่นั่นก็นานมากแล้ว
ตอนนั้นกับตอนนี้..ไม่เหมือนกัน ตอนนี้ดูแน่นกว่าเยอะมากกกกกกกก
ไอรีนเบิกตาขึ้นกว้าง มองหุ่นของเพื่อนไม่กระพริบสายตา "กล้ามแน่นมาก" แม่จ๋าน้ำลายแทบหก
“ทะลึ่ง!” ยูโรหยิบหมอนใบเล็กบนโซฟาขึ้นมาปิดหน้าท้องตัวเอง
“ปิดทำไม ขอดูหน่อย”
(หลายปีผ่านไป…)“พ่อพ่อจ๋าาาา ทำแบบนี้แย้วจาแข็งแรงใช่ไหมก๊ะ พี่บยาวน์ทำด้วยจิ มาเเย้วๆ ฮึบ ฮึบ”เสียงหวานเจื้อยแจ้วทำไอรีนหลุดอมยิ้ม เมื่อเดินเข้าไปถึงก็เห็น 'อลิเซีย' ลูกสาวตัวเล็กของเธอกำลังยกขวดนมลอกเลียนแบบคนเป็นพ่อที่กำลังออกกำลังกายอยู่ และมีเจ้าแบร์บราวน์ที่ทำหน้าง่วงนอนแต่ตามเฝ้าอลิเซียไม่ห่างเป็นภาพที่เห็นได้ในทุกเช้าในบ้านหลังนี้…แล้วดูดิผูกผมอะไรให้ลูกสาว แม่หัวจะปวดในวันหยุดสุดสัปดาห์ยูโรมักจะใช้เวลาอยู่ที่บ้านกับลูก อลิเซียติดยูโรมาก ส่วนคนเป็นพ่อก็ทั้งรักทั้งหลงลูกสาว รวมไปถึงพวกลุงป้าน้าอาทั้งหลายก็ด้วย“แม่จ๋าาาา” :)“หิวข้าวยังคะ”“หิวแย้วก้ะ หม่ำๆ ข้าว” เจ้าตัวเล็กตีพุงกลมๆ ทำท่าหิว"ถ้าอย่างนั้นทั้งสองคนพ่อลูกลุกไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ แม่จะออกไปตั้งโต๊ะอาหารรอ"……(โต๊ะทานข้าว)….“อลิเชียยยยยยยยยยยยยยยย~” เสียงหนึ่งดังตะโกนมาจากทางรั้วหน้าบ้านเสียงแบบนี้มีอยู่คนเดียว!ยูโรลุกไปยังประตูรั้วหน้าบ้านไปหาต้นเสียงที่มันตะโกนเรียกชื่อลูกสาวของเขาแต่เช้าใบหน้าเล็กแป้นแล้นถอดแบบจากพ่อมันมาไม่มีผิดกำลังแนบหน้ายืนกอดรั้วหน้าบ้านไม่ใช่ลูกใครที่ไหนแต่เป็นลูกชายไอ้โฬม เพื่อน
พ่อค้าร้านขายดออกไม้ชาวฝรั่งเศสพูดอะไรบางอย่าง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สายตาเหมือนเอ่ยแซว โดยที่มีไอรีนยืนงุนงงไม่เข้าใจอยู่คนเดียวแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้แหละว่าเขิน....ก็ผู้ชายซื้อดอกไม้ให้ ใครบ้างไม่เขินอ่าปารีสเป็นเมืองโรแมนติกอยู่แล้ว ตอนนี้บรรยากาศก็ยิ่งทวีคูณความโรแมนติกเท่าตัว“แปลว่าอะไร” ยูโรเขียนภาษาฝรั่งเศสไว้บนการ์ด“Je t’ aime à la folie (เฌอแตมอะลาโฟลิ) ”“….” เธอเลิกคิ้วรอฟังความหมาย แต่เขาไม่ตอบ วาดวงแขนพาดบนไหล่ดึงเธอเข้าหาตัวรั้งให้เดินต่อ…..จนกระทั่งมาถึงร้านอาหารที่นัดกับครอบครัวแฟนพี่ชายของเขาเอาไว้ ที่นี่เป็นบ้านเกิดของเซเลน่า และไอรีนเองก็ชื่นชอบเซเลน่ามาก ทั้งสองสนิทสนมกันผ่านการพูดคุยและความชอบที่มีเหมือนกัน“ไอร์ถามอะไรหน่อยได้ไหม ประโยคนี้แปลว่าอะไรเหรอคะ”ด้วยความอยากรู้ไอรีนหยิบการ์ดในช่อดอกไม้ยื่นให้เซเลน่าช่วยแปลให้ฟังเป็นภาษาอังกฤษว่าแต่ทำไมเซเลน่าอ่านแล้วยิ้มเขินแบบนั้นกันล่ะ ยูโรคงไม่เขียนประโยคแปลกๆ หรอกน่ะอย่างเช่นหลอกด่าเธอทางอ้อมไรงี้เซเลน่าหันไปยิ้มกับสามีตัวเอง ก่อนจะหันมาตอบคำถามว่าที่น้องสะใภ้ “I’m crazy about you (ฉันรักคุณอย่างบ้าคลั่ง) ”ไอรีนกระพ
ณ กรุงปารีส, ฝรั่งเศสหลังจากเรียนจบไอรีนได้ลองทำหลายสิ่งหลายอย่าง และเธอโชคดีที่ไม่ว่าคิดจะทำอะไรก็มีคนคอยสนับสนุนทุกความคิด ทุกความฝัน และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย ...เขาคนที่เป็นทั้งเพื่อนสนิท และแฟนซึ่งสิ่งนี้ล่ะมั้งเลยทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาราบรื่นไม่มีอุปสรรคต่างคนต่างเข้าใจกันและกัน ต่างคนต่างให้อิสระกันและกัน“อยากกินอะไร”“อืม ขอคิดดูก่อนนะ... โอ๊ะ ภาพนั้นสวยจัง” เจ้าของคำพูดสาวเท้าตรงปี่ไปยังเป้าหมายโดยที่ไม่ได้สนใจคำถามของคนที่เดินตามหลังเลยสักนิด ทั้งที่เขาอุตสาห์รีบเคลียร์งานจะได้มีเวลาพาเธอเที่ยวแต่ดูเธอดิ….ไอ้เราก็คิดว่าแฟนไม่อยากห่างกับเราเลยอยากมาด้วย แต่ที่ไหนได้เข้าใจผิดคิดไปเองทั้งนั้นเธอแม่งไม่สนใจกันเลยสักนิด....ไอรีนพึ่งค้นพบว่าเธอสนใจเกี่ยวกับงานด้านศิลปะ เธอชอบสะสมภาพวาดและงานศิลปะต่างๆ ครั้งนี้เลยได้มีโอกาสบินมาดูงานศิลปะของนักวาดชื่อดังระดับโลกที่ฝรั่งเศสตามคำชวนของเซเลน่าภรรยาพี่ชายยูโรไอรีนมัวแต่สนใจภาพวาด หันกลับไปอีกทีก็ไม่พบยูโรแล้ว....หายไปไหน?จนกระทั่งไอรีนเดินออกมาด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ถึงได้เห็นร่างสูงโปร่งหุ่นดีในชุดเสื้อโค้ดสีดำยื
“พูดก็พูดเถอะ ฉันล่ะอิจฉา หล่อวัวตายควายล้มขนาดนั้นอ่า”คำพูดยินยออวยความหล่อของยูโร ไอรีนได้ยินผ่านหูแทบจะนับครั้งไม่ถ้วน ...อีกอย่างเขาก็หล่อวัวตายควายล้มจริงๆ นั่นแหละ“ดูมัน ยิ้มแบบผู้ชนะมาก”ไอรีนยิ้มกรุ้มกริ่ม ก็แฟนเธอหล่อจริงๆ นี่น่า แล้วจะให้พูดโต้แย้งอะไร“ถามจริงๆ เลยนะ...อันนี้เจ้อยากเผือกเป็นการส่วนตัว”สายตาไม่น่าไว้ใจเลยแม้แต่คนเดียวพุ่งตรงล็อคเป้าหมาย ยัยพวกเจ้สามคนนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว“เรื่องนั้นเป็นไง....”ไอรีนยกยิ้มมุมปากโดยที่ไม่ต้องรอให้คนถามขยายความก็รู้ว่าพวกเจ้มันอยากรู้อะไร “ถึงใจ ไม่เคยทำให้ผิดหวัง”“กรี้ดดดด แกนี่มันแน่จริงๆ ยัยไอรีน”“หมั่นไส้ความขิง”“ไม่เคยทำให้พวกเจ้ผิดหวัง”เจ้ทั้งสามพากันบิดตัวเป็นเกลียว อีกทางก็หมั่นไส้ความขิงของยัยไอรีน มันจะขิงอะไรขนาดนั้น ดูหน้ามันตอนนี้ดิ จ้า! รู้แล้วว่าผัวทั้งหน้าตาดี ทั้งแซ่บ คนฟังอิจฉาจนไม่รู้จะอิจฉายังไงดีแล้ว(อีกด้าน…)“มองขนาดนั้น ไมมึงไม่เก็บไว้ที่ห้องวะ “ไอ้ห่าวิล พูดอะไรให้มันเป็นไปได้บ้างดิวะ…มันทำได้ที่ไหนยูโรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ส่งเหล้าเข้าปากทว่ายังคงไม่ละสายตาจากแฟนคนสวยของตัวเอง“เนี่ยเพราะม
“ชิ ขี้เหนียวอ่า”“เมียใคร ใครก็หวง”“เฮ้อ...” เอาตามที่ว่าเลยยูไอรีนกลั้นยิ้ม เขินแหละแต่เก็บทรงอยู่ เธอส่งมือลูบข้างแก้ม สายตาสื่อความหมายมองสบตากันและกันเพราะเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน เขาเห็นเธอมาครบหมดแล้วทุกเวอร์ชั่น ไม่ว่าจะตอนที่สวยสุดๆ หรือหน้าสดตอนลุกขึ้นมาจากเตียง เธอไม่ต้องพยายามเพื่อสร้างความประทับใจเวลาเจอกันเพราะยังไงเขาก็ชอบเธออยู่ดี“นายว่าถ้าเราไม่ได้มาเป็นเพื่อนกัน ตอนนี้เราจะได้รู้จักกันไหม”“ฉันคงสอยเธอตั้งแต่ปีหนึ่ง”ไอ้บ้าคนนะไม่ใช่ลูกมะม่วง “จริงเหรอ แล้วทำไมถึงอดทนมาได้ถึงสี่ปี”“ใครบอกว่าอดทน ลับหลังเธอฉันจัดการผู้ชายทุกคนที่มันเข้ามายุ่งกับเธอหมดนั่นแหละ”หึ ถึงว่าไม่ค่อยมีผู้ชายกล้าเข้ามาจีบเลย เพราะหมาตัวนี้นี่เอง “แล้วทำไมถึงคิดจะข้ามเฟรนด์โซนเอาตอนนี้”“ทนไม่ไหวแล้วไง เธอยั่วเก่งนี่ อีกอย่างไม่ว่ายังไงเธอก็หนีฉันไม่พ้นหรอก”ชิ มั่นมากกกกก“เอาจริง ฉันไม่คิดว่านายจะชอบฉัน” ไอรีนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เอาจริงเธอไม่คิดจริงๆ ว่าเธอกับยูโรจะมาลงเอยเเบบนี้“ก็ดูไม่ยาก คนอื่นเขาดูออกกันหมด แม้แต่แม่ฉันที่เจอเธอครั้งเดียวยังดูออกเลย”“ก็นายชอบแกล้ง ชอบพูดเล่น ใค
หมับ คนตัวเล็กถูกกระชากแขนจนล้มไปนอนเกยอยู่ด้านบนคนตัวโตไอ้คนเจ้าเล่ห์ ขนาดเมาก็ยังเจ้าเล่ห์ ไอรีนกระแทกกำปั้นบนหัวไหล่คนบ้า "//""ไอรีน~""จำได้แล้วเหรอ"ยูโรจับรวบคนตัวเล็กให้นอนลงข้างๆ เขากอดเธอเอาไว้ ก้มหอมหัว“ไอรีน ฉันชอบเธอมาก”“….”“ชอบมากๆ จริงๆ …ชอบมาก มาก มาก~” ปลายจมูกของเขาซุกไซ้ลงมาที่ซอกคอ พร้อมกับลมหายใจถี่กระชั้น“คนบ้า…พอแล้ว” เธอไม่คิดว่ายูโรเมาแล้วจะกลายเป็นคนแบบนี้….เขินจะตายแล้วเนี่ย ไอ้คนบ้า!มือซุกซนของคนเมาล้วงเข้ามาบีบขย้ำใต้ชุดนอน ความหวาบหวามแล่นริ้วขึ้นมาทันทีที่โดนเขาสัมผัสผิวกาย ริมฝีปากร้ายกาจพรมจูบงับผะแผ่วตามลำคอลมหายใจของเขาร้อนผ่าว ทุกจุดที่เขาสัมผัสราวกับมีไฟร้อน“ไอรีน~” ริมฝีปากเปียกชื้นของเขาแนบลงกับลำคอเพรียวระหง ไล้นิ้วไปตามกระดูกไหปลาร้า สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและดิบเถื่อนในเวลาเดียวกันไม่ว่าจะปลายนิ้วหรือลิ้นที่ลากผ่านเรือนร่าง ตรงจุดนั้นก็ร้อนผ่าวคล้ายจะมีไฟลุกขึ้นมาทันทีไอรีนเผลอจิกนิ้วลงบนแผ่นหลังกำยำ ตอนนี้สติรับรู้เพียงอย่างเดียวก็คือต้องหาทางออกระบายความอึดอัดที่รุ่มร้อนนี้ออกไปให้ได้“ไอร์ไม่ไหวแล้วยู~” เสียงเธอหวานฉ่ำ อณูแห่งคว
“ยูโร ..อ๊ะ” เขาถาโถมกายเข้าหาจนแทบจะหงายหลัง ต้องค้ำยันมือไว้ด้านหลังพยุงตัว ดวงหน้าสวยแหงนเงยหน้ามองเพดานห้อง มึนๆ เมาๆ ไม่มีเรี่ยวแรง สติเตลิดกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้วไม่มีแล้วคนปากเก่ง มีแต่คนอ่อนระทวยพรึบ คนตัวเล็กร่วงหงายหลังลงไปนอนราบบนโซฟา ดวงตาหวานฉ่ำละมุนคล้ายกับกำลังออดอ้อนยั่วยวนในคราเด
“เอาบ้าอะไร! ถอยไปเลย!!”ยูโรไม่สะทกสะท้านแม้ว่าไอรีนจะตะวาดเสียงดังจนแก้วหูแทบสั่น ไอ้แบร์บราวน์ถอยหนีไปนอนที่อื่น“ตัวหอมวะ ไอร์~..” ใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมไปถัดใบหู ลูบกรอบหน้าจรดมาจนถึงปลายคางไอรีนแน่นิ่ง ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา เผลอกลืนน้ำลายลงคอ กระพริบตาถี่ๆ“หึ” ยูโรหัวเราะในลำคอ มุมปากหยักยกย
‘ใครอยากเป็นเพื่อนเธอ’“เออ! ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนนายนักหรอก” ปั้ดโถ่วโว้ย! คิดว่าอยากเป็นเพื่อนเขามากนักเหรอไง ถ้าไม่ติดว่าไม่มีใครคบอ่ะน่ะ!มุมปากหยักกดลึก ไม่ได้โต้ตอบอะไร เพราะรู้ว่ายิ่งตอบโต้ไอรีนก็จะยิ่งโมโห“กวนประสาท~” ถ้อยคำด่ามาพร้อมกับกำปั้นเล็กฟาดลงบนกล้ามแขนหนึ่งทีระบายอารมณ์ แต่คน
(บนรถ) ยูโรอาสามาขับรถให้ นอกจากจะรับหน้าที่พ่อครัวแล้วยังรับหน้าที่เป็นคนขับรถประจำให้อีกรางวัลเพื่อนดีเด่นแห่งปีต้องยกให้แล้วป่ะงี้ส่วนเรื่องตุ๊กตา ยูโรรับปากว่าจะจัดการให้…แน่นอนว่าเธอเชื่อใจเขาอยู่แล้ว แทบจะไม่คิดมากไม่กังวลหรือกลัวอะไรตราบใดที่มีเพื่อนอย่างเขาอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกปลอดภัยทุกครั







