Only Euro | 01 'ยูโร'

ไอรีนไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไรเลยสักนิดกับประโยคคำถามที่ว่า 'แค่เพื่อนจริงเหรอ' เหตุเพราะมักจะได้ยินคำถามแบบนี้จากคนรอบตัวอยู่บ่อยๆ ตั้งแต่มีกลุ่มเพื่อนสนิทเป็นผู้ชาย

ไม่ทันที่ไอรีนจะตอบอะไรใดๆ อีก ก็มีใครบางคนเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะ

ทำไมพึ่งเข้ามา ไปสูบบุหรี่อะไรนานเป็นชาติ!

พวกเจ้ทั้งสองคนตาเป็นประกายสะกิดกันไปสะกิดกันมาราวกับเจอดาราไอดอลคนโปรด

แต่คนที่เข้ามาใหม่ไม่ได้สนใจอะไร ร่างสูงโปร่งหย่นตัวนั่งลงที่ว่าง

สายตาเธอสานสบกับสายตาของเขาเข้าพอดี จึงเอ่ยพูดแนะนำพวกรุ่นพี่ที่พามานั่งด้วย… คนยิ้มยากยกยิ้มมุมปากทักทายกลับมาตามมารยาท ทำเอาพวกเจ้ทั้งสองแทบจะนั่งไม่ติดตัวบิดไปบิดมากันเลยทีเดียว

"หล่อจริง หล่อสัสๆ" เจ้นานากระซิบกระซาบข้างหูเบาๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

เจ้พวกนี้นิ! นี่ขนาดมีแฟนเป็นตัวเป็นตน เเต่ก็ยังกล้าเเอ๋วผู้ชายอีก โดยเฉพาะยูโรพวกเจ้มันกรี๊ดเขามาตั้งแต่ปีหนึ่ง เขาฮอตจนเป็นที่พูดถึงของผู้หญิงในมหาลัย ไม่มีใครไม่รู้จักตัวตึงคณะวิศวะคนนี้หรอก

"ถามอีกครั้งเถอะ แกไหวเหรอไอรีน"

ยังไม่หยุดแซวอีก

"นังตัวดีอย่าเล่นตัวเยอะ"

"พวกเจ้ก็พูดไปเรื่อย มาๆ ดื่มกันเถอะ เอาแต่พูดเรื่องหนู มาพูดเรื่องเจ้บ้างดิ"

"เปลี่ยนเรื่องเก่งนะย่ะ"

เราต่างคนต่างนั่งดื่ม ไอรีนนั่งเมาท์กับรุ่นพี่… มีบ้างที่หันไปสบสายตาคมกริบของคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม แล้วภาพก่อนออกจากห้องก็ฉายวนกลับเข้ามาในหัวเธออีกครั้งจนต้องยกมือลูบต้นคอเบาๆ

••••

ผ่านไปสักพักพวกเจ้ทั้งสองนั่งได้ไม่ถึงห้าทุ่มก็กลับ..ให้เดาก็คงเพราะแฟนตาม

ไอรีนลุกมาเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางเดินกลับมีสายตาหลายคู่มองมา…คงเพราะการเเต่งกาย บวกกับผมสีฮันนี่บราวน์กระทบกับแสงไฟสลัวก็คงไม่แปลกที่จะทำให้โดดเด่นสะดุดตาใครหลายๆ คน ซึ่งเธอก็ชอบนะ มันทำให้รู้สึกมีความมั่นใจ แต่บางครั้งความสวยก็กลายเป็นดาบสองคมได้เหมือนกัน

ผู้หญิงบางกลุ่มเบะปาก ผู้ชายบางคนมองมาด้วยสายตาหื่นกาม….

เดินไปถึงโต๊ะก็ได้ยินเสียงวิลกำลังพูด สายตามองมาเตรียมจะแซว

“นินทาอะไรฉันอีกแล้วใช่มั้ยนั่น” ไอรีนกระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาที่ว่างท่ามกลางเพื่อนผู้ชายสี่คน

“ใครมันจะไปกล้านินทาอะไรคุณล่ะครับ”

“นายนั่นแหละตัวดีเลย วิล!”

“อ้าว พูดงี้ก็สวยดิ”

“ใช่เพราะฉันสวยไง”

“เออ แล้วจะเถียงไรได้ว่ะ ยูโรมึงจัดการดิ๊”

นั่งเงียบๆ อยู่ดีๆ ก็โยนมา ไอ้เพื่อนตัวดี! หางานให้ตลอด

อีกทั้งคนรอบตัวมักจะติดภาพที่อยู่ในลุคเฮดว้าก ..บุคลิกภายนอกดูน่าเกรงขาม มีความเป็นผู้นำ เพื่อนในคณะเลือกให้เขาเป็นหัวหน้าเฮดว้ากของรุ่น แถมยังได้ฉายาว่าเป็นพี่ว้ากหน้าหล่อ 'ถึงพี่จะดุหนูก็ไหว' น้องๆ สาวๆ เขาพูดงี้กัน

“มองอะไร” ไอรีนเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามคนข้างๆ ..ดวงตากลมโตนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคาราเมล แพขนตางอนยาวถูกดัดจนงอนสวย ใบหน้าขาวเนียนใส ริมฝีปากเรียวเป็นกระจับเคลือบด้วยลิปกลอสสีพีช จมูกเชิดรั้นที่บ่งบอกได้เลยว่าเป็นคนดื้อสุดๆ

ยูโรลดแก้วที่กำลังส่งเข้าปาก ทิ้งสายตามองเพื่อนผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม แต่ก็ไม่ยักจะพูดตอบโต้อะไร

ไอรีนรับรู้ได้ถึงสายตาที่มองมาอยู่ตลอด เขาก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบมองด้วยสายตานิ่งๆ บางครั้งก็กวนใจยังไงไม่รู้

"อ่ะแฮ่ม! จ้องกันไปจ้องกันมาระวังท้องนะครับ" วิลคนขี้เสือกยื่นหน้ามาจ้องจับผิด

ไอ้บ้า! คนนะไม่ใช่ปลากัด

••••

เวลาล่วงเลยมาจนถึงเที่ยงคืน เพื่อนบอกจะออกไปสูบบุหรี่ ไม่รู้ว่าไปสูบหรือไปสร้างโรงงานผลิตบุหรี่กันแน่ หนึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่กลับมาที่โต๊ะ

ดวงหน้าสวยเอนเอียงคอช้อนสายตามองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่ตอนนี้ทั้งโต๊ะเหลือแค่เขาและเธอ

เสี้ยวหน้าคร้ามคมหันมาสบตา แสงไฟสลัวในร้านตกกระทบโครงหน้าหล่อคมเข้ม รอยสักตัวอักษรโรมันเล็กๆ บริเวณลำคอข้างขวาทำให้เขายิ่งดูมีเสน่ห์ น่าค้นหา

แค่นั่งนิ่งๆ ไม่ได้ทำอะไรก็โคตรจะ 'ฮอต'

"ไมอ่ะ ช่วงนี้เสือจำศีลเหรอ" เธอกระเซ้าเหย้าแหย่

"คงงั้น"

"เสือมันจะไปสิ้นลายได้ไง”

“ดูเป็นคนเจ้าชู้ขนาดนั้นเลย?”

"ยังจะให้พูดอีกเหรอ" ยูโรไม่ใช่พวกเฟรนลี่เข้าถึงง่าย แต่เขามันเป็นพวกเสือกินเงียบ

"ถ้าบอกว่าเจ้าชู้มันก็ไม่ถูกป่ะ ฉันไม่ได้หน้าหม้อล่อไปทั่ว" เขาเถียงกลับ

ชั่งกล้าพูด "ไม่ได้ล่อไปทั่ว? แต่ล่อดาวทุกคณะอ่ะน่ะ"

"ใครบอก"

“เรื่องจริงสินะ” ถ้าไม่เถียงก็แสดงว่าเรื่องจริง

"ไม่จริง"

ไอรีนกรอกตามองบน เอาเถอะจะยอมรับหรือไม่ยอมรับมันก็เรื่องของเขา ไม่เห็นจะอยากรู้!

"ก็..ยังมีอยู่ดาวคณะนึงที่ยังไม่ล่อ" เสียงเรียบๆ เอ่ยพูด

ไอรีนชะงัก แพขนตางอนกระพริบถี่ๆ ลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองก็เป็นดาวคณะวิศวะ

ยูโรกระตุกยิ้มมุมปาก เบนสายตาทิ้งมองคนปากเก่งที่พูดอะไรไม่ออก

"ไม่ได้คุย ไม่ได้สานต่อกับใครจริงๆ" พูดย้ำให้ฟังอีกครั้งว่าเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด ทำไมถึงชอบคิดไปเอง

"แน่จริงเอาโทรศัพท์มาดู" ไอรีนแบมือยื่นไปขอแบบแกล้งๆ ลองใจ ใครมันจะมาให้เช็คโทรศัพท์กันง่ายๆ

แต่สิ่งที่ได้รับเหนือความคาดหมาย ยูโรล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงวางลงบนมือของเธออย่างง่ายดาย

แต่คิดเหรอว่าคนอย่างไอรีนจะมีความเกรงใจ แน่นอนว่าไม่! เธอมันเป็นคนประเภทตาต่อตาฟันต่อฟันอยู่แล้ว "รหัส"

ยูโรโน้มใบหน้ามากระซิบพูดข้างใบหู "หนึ่งสองศูนย์หกเก้าเจ็ด” ลมหายใจอุ่นๆ เป่าเฉียดบริเวณผิวแก้ม ความใกล้ชิดที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้เธอเผลอกลั้นหายใจ

"กดดิ"

เสียงยูโรดึงสติกลับมา นิ้วเรียวกดรหัสตามที่เขาบอก แพขนตากระพริบถี่ๆ

ปลดล็อคโทรศัพท์ได้ก็เช็คทุกแอปพริเคชั่น ในเมื่อเขาเป็นคนอนุญาตให้ดูเอง เธอไม่เชื่อหรอกว่าคนอย่างยูโรจะไม่มีสาวคุย

"ไม่อยากเชื่อ"

เป็นไปไม่ได้!…. แต่ก็เป็นไปแล้ว เขาไม่ตอบข้อความของใครเลย ตอบแค่ข้อความจากพวกเพื่อนเท่านั้น

คนอย่างยูโรอ่ะน่ะ

"แล้วเธอ?" เขาถามออกมาสั้นๆ ละสายตาหยิบแก้วขึ้นมากระดกดื่ม

"ก็ไม่มี" คนโดนถามกลับก็เริ่มคอแห้งต้องยกแก้วขึ้นมาดื่มเหมือนกัน

"เหรอ" เขาทำหน้าไม่เชื่อ เพราะสนิทกันมากมีเหรอที่จะไม่รู้ว่าคนพูดกำลังโกหก

“อะไร~ จะเอาโทรศัพท์ไปดูเลยมั้ยล่ะ”

ไม่คิดว่ายูโรจะยื่นมือมาจริงๆ ..ปกติเขาอยากจะเผือกเรื่องคนอื่นที่ไหน ทำไมวันนี้มาแปลก เธอก็แค่พูดเล่นๆ เอง

“เพื่อนที่ไหนเขาเช็คโทรศัพท์กัน”

“เมื่อกี้เธอทำอะไร”

ยอกย้อนเก่ง!

“กะ ก็…” ไอรีนเถียงไม่ออก คิดคำตอบไม่ทัน

“เหอะ” เสียงเค้นหัวเราะลอยมาอย่างเย้ยหยัน นัยน์ตาดำขลับจดจ้องมอง "เป็นเพื่อนแล้วไม่มีสิทธ์…" ประโยคหลังโน้มตัวมากระซิบ

"งั้นเป็นผัวเลยดีมั้ย"